Charakterystyka kogutów bojowych i ich utrzymanie

Walczące rasy kur i kogutów uważane są za najstarsze ze wszystkich znanych gatunków, a ich populacja znacznie wzrosła na przestrzeni lat. Uważa się, że ptaki te pochodzą z Azji Środkowej, skąd narodziła się moda na walki kogutów.

Ogólna charakterystyka

Różne rasy mogą różnić się od siebie pod wieloma względami:

• waga waha się od 0,5 kg do 6-7 kg, jednak ptaki walczące w żadnym wypadku nie mogą być kruche i nieszkodliwe;
• budowa ciała jest bardzo gęsta i mocna;
• potężny dziób;
• ostre pazury;
• nogi szeroko rozstawione, średniej długości;
• klatka piersiowa jest umięśniona;
• postać jest zła, zarozumiała i wytrwała.

Wiele kur bojowych ma wysoką zawartość mięsa ze względu na zwartą budowę, a ich mięso uważa się za bardzo smaczne.

Rasy kogutów bojowych

Wiele osób publicznych sprzeciwia się walkom kogutów. Hodowcy bronią się jednak, twierdząc, że są one korzystne dla gospodarki. Obecnie istnieje ogromna liczba ras wykorzystywanych do celów innych niż walki.

Podczas walk kogutów selekcjonuje się ptaki, dbając o to, by pozostały tylko najsilniejsze osobniki. To właśnie one pozostają do dalszej hodowli.

Koguty biorące udział w walkach dzielą się także na kategorie wagowe i wiekowe – młode, przejściowe (do dwóch lat) i stare.

Azil

Rasa Azil, uważana za jedną z najsłynniejszych, pochodzi z Indii. W starożytności była to nazwa nadawana wszystkim rasom psów bojowych.

Azil dzieli się na dwa typy:

• Reza - ptaki, których waga waha się od 2 do 3 kg;
• Kury rasy Kulangi, Madras i południowoindyjskiej są duże i ważą do 6 kg.

Charakterystyka rasy:

• silny, o krótkich, mocnych nogach;
• średni wzrost;
• upierzenie jest twarde i ściśle przylega do ciała;
• kłótliwa natura nawet u kur, nie tylko u kogutów;
• Osoba ta ma krótkie ciało, ale silne ramiona;
• krótkie, wysoko uniesione skrzydła;
• szerokie plecy;
• ogon w dół;
• żołądek jest słabo rozwinięty.

Azil uchodzi za wybitnego wojownika, który jednak przywiązuje się do swojego właściciela.

Rozwija się i osiąga dojrzałość w drugim roku życia. Najczęściej spotykanym kolorem jest pstrokata czerwień. Inne kolory to szary, czarno-biały, srokaty i inne.

Kogut waży od 2 do 2,5 kg, a kura od 1,5 do 2 kg. Jaja ważą 40 g i mają kremowo-jasnobrązowy kolor. Kury mogą znosić do 50-60 jaj rocznie, co nie jest dużą liczbą. Rozmiar pierścienia koguta wynosi 3, a kury 4.

Ta rasa kogutów bojowych wymaga ciągłej rywalizacji, ponieważ bez niej więdnie. Aby zmaksymalizować efektywność treningu, ptaki te są utrzymywane w ścisłej dyscyplinie.

Koguty i kury otrzymują zbilansowaną dietę. Wymagają regularnych ćwiczeń, masaży, ćwiczeń szyi i głowy oraz ćwiczeń fizycznych (biegania, salt i przysiadów).

Azil hodowany jest w Azji i Ameryce Łacińskiej, a w Rosji można go znaleźć na przykład w Dagestanie.

Kurczaki słoniowe

Uważany za dość rzadki gatunek ptaka, pochodzący z Wietnamu, praktycznie niemożliwy do znalezienia poza granicami kraju. Inna nazwa to Ga Dong Tao.

Nazwa rasy mówi o miejscu jej pochodzenia, ponieważ „Ga” oznacza kurczaka, a „Dong Tao” to duża wietnamska wioska, w której od zawsze praktykowano walki kogutów.

Charakterystyka rasy:

• bardzo luźna, "surowa" budowa ciała;
• duża waga (koguty osiągają do 7 kg, a kury – do 5,5 kg);
• grzebień w kształcie orzecha;
• kolor: pszeniczny, czarny, płowy;
• szyja i skrzydła są krótkie;
• ciało szerokie, upierzenie twarde;
• Główną cechą są masywne, łuskowate nogi.

Wcześniej rasa ta była uważana za rasę bojową, ale obecnie ma większe znaczenie ze względu na mięso i walory ozdobne. Słonie były kiedyś hodowane specjalnie do walk kogutów.

Nietypowe nogi tej rasy nie ograniczają ich ruchomości i z pewnością nie są wynikiem żadnej choroby. Stopa dorosłego koguta może być tak szeroka jak nadgarstek dziecka. Kury słoniowe mają cztery palce, które są słabo rozwinięte.

Hodowla i utrzymanie takich kur w krajach europejskich jest bardzo trudnym zadaniem. Import okazu z Azji wymaga od hodowcy pokonania wielu wyzwań, takich jak zapewnienie odpowiednich warunków inkubacji, ochrona przed chorobami, izolowany kurnik i dokarmianie w sezonie zimowym.

Kury słoniowe nie wykazują agresji wobec osobników swojego gatunku, są jednak nieśmiałe, nieufne i niechętne do kontaktów z ludźmi.

Ptaki wymagają dużego wybiegu do utrzymania, a aby szybko przybrać na wadze, potrzebują lepszego odżywiania i stałego dostępu do zieleni. Same kury potrafią wyszukiwać i zjadać robaki.

Kury znoszą średnio 60 jaj rocznie. Skorupki mają kolor kremowy.

Yamato

Rasa ta pochodzi z Japonii. Ptaki te są wykorzystywane wyłącznie do walk i nie są hodowane do innych celów.

Charakterystyka rasy:

• Yamato są mali, mają wyprostowaną postawę i pulchną twarz;
• upierzenie jest rzadkie, jak u prawie wszystkich ras bojowych;
• szyja lekko wysklepiona, średniej długości;
• klatka piersiowa szeroka i dobrze zaokrąglona;
• skrzydła są szerokie i krótkie, łopatki wystają, a nagie kości skrzydeł są widoczne;
• dziób mocny i zakrzywiony;
• grzebieniasto-strączkowaty;
• oczy w kolorze perłowym;
• nogi mogą być krótkie lub średniej długości;
• uszy dobrze rozwinięte;
• Kolor może być pszeniczny lub dziki.

Hodowla tej rasy może być trudna, ponieważ yamato są mniej płodne niż inne rasy bojowe i charakteryzują się niską produkcją jaj. Mają też trudny charakter, co dodatkowo komplikuje sprawę.

Do spacerów potrzebny jest niewielki trawnik, a ptaki powinny być trzymane w suchym, chronionym przed mrozem pomieszczeniu. Aby zapewnić ptakom mięsistość, potrzebują odpowiedniej ilości białka zwierzęcego i roślinnego. Ptaki osiągają pełną dojrzałość w wieku dwóch lat i wtedy właśnie można zaobserwować charakterystyczne cechy rasy.

Koguty bojowe Indii

Stosunkowo stara rasa, wyhodowana sztucznie poprzez skrzyżowanie kilku ras (wykorzystano rasy malajskie i angielskie) specjalnie do walk.

Charakterystyka rasy:

• Mają silne i potężne kończyny, z których skutecznie korzystają w walce;
• ciało jest duże, ale średniej wysokości;
• pióra są twarde i gładkie;
• krótkie skrzydła;
• głowa średniej wielkości, kolczyki słabo zaznaczone;
• mocny dziób;
• Część ogonowa jest obszerna i krótka.

Umaszczenie rasy indyjskiej jest przeważnie żółte lub białe, ale zdarzają się też brązowe, czarne, a nawet niebieskie. Do ich zalet należą:

• duże rozmiary i silne łapy;
• kury są dobrymi wysiadywaczami;
• dobrzy wojownicy;
• stosowany do krzyżowania;
• smaczne mięso.

Wady:

• przygotowanie ich do bitwy zajmuje im dużo czasu;
• bolesny;
• nietrwały;
• niska produkcja jaj;
• niespokojny i agresywny.

Ze względu na wysoką zapadalność na choroby wśród tych ptaków, konieczne są częste kontrole, aby zapobiec zakażeniom w lęgu. Roztocza i wszy są szczególnie niebezpieczne dla indyjskich ptaków łownych.

Ważne jest również zapewnienie im ciepłego schronienia, aby zapewnić wysoką jakość produkcji jaj i zapobiec chorobom. Podłoże pod nowy lęg wybiera się w grudniu.

Inseminację wykonuje się przy użyciu koguta z ostatniego lęgu ze względu na jego wysoką jakość zapłodnienia.

Kury bojowe nie są łatwe do znalezienia w Rosji. Można je znaleźć we wsi Kurowo i w Tambowie.

Stary angielski pies myśliwski

Jak sama nazwa wskazuje, uważa się, że korzenie tej rasy sięgają Anglii. Hoduje się tam te koguty od połowy XIX wieku.

Istnieją dwa podgatunki: karłowaty (do walki) i oksfordzki (pokazowy). Karły są preferowane ze względu na typ budowy ciała bardziej predysponowany do walki.

Charakterystyka rasy:

• średniej wielkości, silne mięśnie;
• długa szyja;
• klatka piersiowa jest szeroka;
• nogi są długie;
• ogon duży, lekko rozpostarty i uniesiony;
• skrzydła szeroko rozpostarte, z piórami ściętymi;
• Koguty mają wyprostowaną postawę i kłótliwy charakter;
• produkcja jaj jest niska – do 50 jaj;
• waga kurczaka wynosi do 2,5 kg, waga koguta to 3 kg;
• Kolor waha się od pszenicznego do czarnego i niebieskawego.

Wszystkie koguty staroangielskie są podatne na krycie, dlatego należy je trzymać z kurami lub osobno. Rasa ta nie jest znana z kruchych kości ani niezdarności.

Nie są wybredne w jedzeniu, ale potrzebują dużo miejsca, aby rozwijać mięśnie i ćwiczyć. Mogą startować w zawodach już od pierwszego roku życia, a przy odpowiedniej opiece mogą startować przez kilka lat.

Szamo

W tłumaczeniu z języka japońskiego „shamo” oznacza „wojownik”. Jest to jedna z najpopularniejszych ras kogutów bojowych na świecie. Rasa dzieli się na trzy podgatunki: duży, średni i karłowaty. Różnią się one jedynie wagą.

Charakterystyka rasy:

• umięśnione policzki;
• długa, zakrzywiona szyja;
• szeroka głowa;
• umięśniona klatka piersiowa, wystająca do przodu niczym naga kość;
• bardzo wytrzymały.

Gatunek ten jest wysoce odporny na choroby i infekcje, ale nadal wymaga szczególnej opieki. Shamo są karmione dietą bogatą w białko. Potrzebują dużej, otwartej przestrzeni do swobodnego poruszania się. Krzyżowanie jest zabronione – mieszanie linii krwi jest niedozwolone.

W Rosji tylko nieliczni rolnicy zajmują się hodowlą tej rasy.

Belgijskie kurczaki łowne

Rasa ta powstała w XVII wieku i została wyhodowana w Belgii. Charakteryzuje się silnym i odpornym temperamentem, a same ptaki uchodzą za płodne. Młode ptaki, w porównaniu z innymi trudnymi rasami, nie sprawiają większych problemów.

Charakterystyka rasy:

• duży, silny ptak;
• szeroko rozstawione, długie, kościste nogi z wystającymi kostkami;
• słabo rozwinięty ogon;
• średnia waga kury wynosi do 4 kg, koguta – do 5,5 kg;
• skrzydła są krótkie, ściśle przylegające;
• małe uszy;
• oczy wysoko osadzone;
• Kolor jest najczęściej niebieski.

W okresie wzrostu ptaki muszą otrzymywać pokarm bogaty w białko, a dla dobrego rozwoju mięśni młode ptaki potrzebują dużej ilości ziarna.

Kury walczące w Malajach

Ich historia rozpoczęła się ponad trzy tysiące lat temu. Ich ojczyzną jest oczywiście Archipelag Malajski i Indie. Ptaki przybyły do ​​Europy w XIX wieku.

Charakterystyka rasy:

• dorastają do 90 cm;
• ramiona osadzone bardzo wysoko, skóra półprzezroczysta, skrzydła wypukłe;
• czaszka szeroka, linia potyliczna opadająca;
• kolor oczu – od perłowego do żółtawego;
• grzebień szeroki, w kształcie orzecha włoskiego;
• Upierzenie jest rzadkie i sztywne, a ptaki powoli się opierzają.

Ptaki te uważane są za niewrażliwe i bardzo odporne, jednak ze względu na okres inkubacji, który zaczyna się bardzo wcześnie, należy chronić je przed zimnem i wilgocią.

Hodowla rasy:

• stado hodowlane formowane jest na początku zimy i karmione mieszanką paszową i zbożową;
• podczas inkubacji wymagane jest dodatkowe oświetlenie;
• w pierwszych dniach pisklęta umieszcza się w miejscu, w którym temperatura powietrza nie jest niższa niż 33 stopnie;
• Pisklęta karmione są specjalną paszą mieszaną i podawane z witaminami w wodzie raz w tygodniu;
• po kilku tygodniach zaczyna się podawać w małych ilościach mniszek lekarski, liście sałaty i dymkę;
• Ważne jest, aby regularnie przeprowadzać dezynfekcję pomieszczeń.

Larry

Kury bojowe rasy Lari pochodzą z Afganistanu i Iranu i są uważane za najlepsze ptaki bojowe. Hodowcy nazywają tę rasę również irańskim azilem ze względu na jej podobieństwo do tej rasy.

Cechy Larry'ego:

• kura może ważyć do 1,5 kg, a kogut – do 2;
• średnia liczba jaj znoszonych przez kury wynosi 80-100;
• rasa ta nie jest uważana za produktywną w rolnictwie, dlatego jej głównym przeznaczeniem jest udział w walkach;
• bardzo wojowniczy charakter;
• wymagają regularnego treningu, aby nie stracić formy bojowej;
• głowy ptaków są małe i ściśle przylegają do ciała;
• dziób ściśle spłaszczony, haczykowaty;
• nogi - silne i muskularne, szeroko rozstawione;
• w kolorystyce dominuje biel i barwy pstre;
• pióra są rzadkie, bez puchu, a ogon zwęża się w ostry stożek;
• Szyja jest gruba i długa.

Zimą, podobnie jak wszystkie inne ptaki, larisy wymagają stałego ciepła ze względu na rzadkie i rzadkie upierzenie. Jeśli to się utrzyma i nie będzie przeciągów, kury zaczną znosić jaja.

Larry'emu udaje się osiągnąć dojrzałość w wieku dwóch lat, ale może startować już w wieku 8 miesięcy.

Jedzą zróżnicowaną dietę, często w małych porcjach. W ich środowisku naturalnym obowiązują surowe standardy higieny.

Kulangi

Starożytna rasa kur, która wywodzi się z Azji Środkowej. Czarne koguty nazywane są Dakanami.

Charakterystyka rasy:

• głowa mała, spłaszczona po bokach;
• ostry, krótki i mocny dziób;
• ciało ustawione pionowo;
• różowa twarz;
• długa, umięśniona szyja;
• mały, orzechowy grzebień, który jest mniej rozwinięty u kogutów niż u kur;
• mocne, szeroko rozstawione nogi w kolorze żółtym z czarną pigmentacją;
• kolor łososiowy;
• agresywny charakter;
• łatwy do wyszkolenia;
• dobrze znosi gorący klimat.

Angielski kogut bojowy

Rasa English Gamecock pochodzi z Indii, ale Anglicy zrobili tak wiele, aby udoskonalić i zmodyfikować tę rasę, że uważają ją wyłącznie za swoją.

Charakterystyka rasy:

• pełna wdzięku i dumy postawa;
• głowa jest długa i płaska (kurczak ma mniejszą głowę);
• oczy są duże, o figlarnym spojrzeniu;
• grzebień czerwony wyprostowany;
• ciało wysunięte do przodu, szyja i klatka piersiowa uniesione ku górze;
• tył głowy stromy i szeroki;
• skrzydła są duże i mocne, ściśle przylegają do boków;
• upierzenie jest twarde i błyszczące;
• ogon jest długi i pięknie wygięty;
• uda są muskularne i obficie pokryte piórami;
• palce są długie i rozstawione, co zapewnia ptakowi dobre wsparcie i stabilność;
• podczas chodzenia podnosi nogi wysoko;
• waga koguta wynosi do 3 kg, kury – do 2,5 kg;
• produkcja nieśna – do 80 jaj rocznie;
• Ptaki są mięsiste, ale mięso jest bardzo twarde.

Kury są doskonałymi kwokami. W tym okresie są spokojne i uporządkowane. Jeśli spełnione są wszystkie warunki lęgowe, pisklęta dość szybko się opierzają. W ciągu sześciu miesięcy rozwijają się w młode koguty. Przy intensywnym karmieniu mogą bardzo szybko przybierać na wadze.

Moskwa walczy z kurami

Rasa moskiewska wywodzi się z rasy angielskiej. Różne źródła historyczne podają, że to hrabia A.G. Orłow przywiózł pierwsze koguty z Anglii do Moskwy.

Ogólnie rzecz biorąc, rasa moskiewska zachowała cechy swojego rodzica, jednak pod wpływem warunków klimatycznych i innych zmieniła się w takim stopniu, że można ją postrzegać jako odrębną rasę.

Cechy kur bojowych z Moskwy:

• mały rozmiar głowy;
• szerokie ramiona i tułów;
• Rasa ta nie ma kolczyków, a przynajmniej je ma, ale są bardzo małe;
• długa szyja;
• dziób jest krótki, ale mocny;
• długie, silne nogi;
• waga koguta – do 6 kg, waga kury – do 3 kg;
• produkcja jaj – do 120 jaj rocznie;
• Kolor może być różny, ale najczęściej jest to czerwony.

Lutnik

Ich pierwotna historia sięga XVI wieku. Za ich prekursora uważa się rasę malajską o grzebieniach grochu. Ostateczna forma rasy powstała w Belgii w XIX wieku. W Niemczech rasa Lütticher została oficjalnie uznana w 1983 roku.

Charakterystyka rasy:

• duże, umięśnione kurczaki;
• mocne pazury;
• szerokie ramiona;
• prosta postawa;
• charakter kłótliwy;
• Waga koguta wynosi do 5 kg, kury – do 4 kg.

Tuzo

Podobnie jak większość walczących kur i kogutów, tuzo również pochodzi z Azji. Chociaż tuzo pojawiły się w Japonii już w XVI wieku, do Europy dotarły dopiero po II wojnie światowej.

Charakterystyka rasy:

• bardzo małe ptaki z dobrze rozwiniętymi mięśniami;
• ciało owalne, wydłużone;
• obszerne skrzydła;
• kogut waży do 1,2 kg, kura około 1 kg;
• kolor: czarny z zielonkawym odcieniem;
• głowa mała, szyja długa;
• warkocze ogonowe są długie i proste;
• długie i silne łapy;
• porywczy i agresywny charakter;
• głośny głos;
• zdolny do łatwej nauki;
• produkcja jaj – do 60 jaj.

Rasa kurczaka sumatrzańskiego

Mimo że rasa ta uznawana jest za rasę bojową, częściej wykorzystywana jest jako ozdobna.

Charakterystyka rasy:

• u kogutów występują ostrogi podwójne i potrójne;
• agresywny charakter;
• waga kogutów – do 3 kg, kur – do 2 kg;
• produkcja nieśna – do 50 jaj;
• bardzo termofilny;
• mała głowa;
• szyja pokryta piórami;
• twarz i kolczyki są fioletowe;
• dziób mocny, lekko zakrzywiony ku końcowi;
• płaska klatka piersiowa, zapadnięty brzuch;
• silne upierzenie ogona u kogutów;
• mały grzebień w kształcie orzecha włoskiego;
• kolor: czarny z zielonymi lub niebieskimi akcentami.

Belgijskie krasnoludki

Rasa ta przeznaczona jest wyłącznie do walk i nie jest hodowana w gospodarstwach rolnych. Kraj pochodzenia: Niemcy.

Charakterystyka rasy:

• prosta postawa;
• szerokie ramiona;
• ponury wyraz twarzy;
• upierzenie umiarkowanie rzadkie;
• ciało średniej długości;
• głowa jest szeroka i długa;
• klatka piersiowa jest szeroka i nie wystająca do przodu;
• twarz fioletowo-czerwona;
• brzuch jest wąski, wciągnięty;
• skrzydła średniej długości;
• długie, silne palce;
• mały, rozpostarty ogon;
• Waga koguta wynosi do 1,2 kg, a kury do 1 kg.

Rasa indyjska karłowata

Pomimo nazwy, uważa się, że pochodzenie tej rasy sięga XIX-wiecznej Anglii. Pierwotnymi rasami są duże indyjskie ptaki łowne oraz karłowate malajskie i angielskie ptaki łowne. Ptaki te są bardzo produktywne i znoszą jaja.

Charakterystyka rasy:

• waga koguta – do 4,5 kg, waga kury – 2-3 kg;
• kolor od białego do bażantobrązowego;
• ciało jest krótkie i szerokie;
• niski wzrost;
• szeroka klatka piersiowa;
• mocny, zakrzywiony dziób;
• głowa jest mała, krótka i szeroka;
• Kolor oczu od perłowego do jasnożółtego.

Warunki zatrzymania

Rasy bojowe słabo adaptują się do niskich temperatur ze względu na rzadkie upierzenie – nie są w stanie odpowiednio zatrzymywać ciepła. Dlatego hodowcy kur i kogutów bojowych muszą zapewnić im stałe przebywanie w ciepłych pomieszczeniach.

Kluczowe jest również monitorowanie diety ptaków walczących, ponieważ jeśli menu nie zostanie odpowiednio zaplanowane, ptaki nie przybiorą na wadze. Główne zasady są następujące:

• Zboża są podstawą diety. Powinny stanowić do 60% diety. Niektóre zboża powinny być mielone przed spożyciem, a inne podawane w postaci kiełków.
• Produkty mleczne są bardzo korzystne dla ptaków, dostarczając ich organizmom niezbędnych witamin i minerałów.
• Brak trawy i zieleni zimą można zrekompensować mączką z trawy. Jest ona niezbędna dla ptaków, ponieważ trawa powinna być częścią ich diety przez cały rok.

Dawno temu pulchnym kogutom dawano czarny chleb, a chudym – pszeniczny.

Zasady karmienia piskląt

Aby zapewnić zdrowie czerwiu, należy przestrzegać kilku zasad:

• Jeżeli pisklę je słabo lub rzadko, należy podawać mu jedzenie przy pomocy pipety wypełnionej żółtkiem jaja i mlekiem;
• karmniki są wypełnione w jednej trzeciej;
• miejsce, w którym kury jedzą, powinno być dobrze oświetlone;
• ptaki powinny mieć stały dostęp do wody - jedno poidło próżniowe wystarcza na 50 piskląt;
• Trzy razy w tygodniu podaje się pisklętom słaby roztwór nadmanganianu potasu;
• Karmniki należy okresowo myć wodą z mydłem, a resztki jedzenia należy usuwać codziennie.

Style walki kogutów bojowych

Koguty bojowe klasyfikuje się według stylu walki. Style walki można podzielić na cztery typy:

1. Prosto (czasami nazywany również jazdą). Nazwa ta mówi sama za siebie – kogut atakuje przeciwnika bezpośrednio, uderzając dziobem w głowę lub klatkę piersiową.
2. Posłaniec. Polega na przechwyceniu przeciwnika. Koguty atakują od tyłu, atakując przeciwnika ciosami w tył głowy, nie powodując zmęczenia.
3. Okólnik. Kogut chodzi w kółko i uderza przeciwnika od tyłu.
4. Złodziejski. To nie jest najbardziej spektakularna forma walki, ale ptaki zdolne do takiej walki są wysoko cenione. Dzieje się tak, ponieważ te koguty unikają ciosów i chowają się, broniąc swojego życia.

Istnieje wiele odmian kogutów bojowych, ale wszystkie mają ten sam cel: walkę w walkach kogutów. To bardzo popularne hobby dla pewnej grupy osób. Jednak podejmując się tego hobby, ważne jest zrozumienie wszystkich zasad opieki i tresury; w przeciwnym razie kogut nie będzie przynosił hodowcy zysków.

Często zadawane pytania