Specyfika hodowli i utrzymania kur gołoszyich

Rasa kur o gołej szyi często budzi lęk wśród hodowców ze względu na swój charakterystyczny wygląd. Jednak doskonały smak mięsa, wysoka wydajność i łatwość utrzymania mogą sprawić, że rasa ta szybko zyska popularność. Jej cechy charakterystyczne, zalety, pielęgnację, hodowlę i profilaktykę chorób omówimy bardziej szczegółowo w dalszej części artykułu.

Historia rasy kur o gołej szyi

Do tej pory nie ma konsensusu co do kraju pochodzenia rasy kur z gołą szyją. Eksperci rozważają kilka teorii. Niektórzy uważają, że kury z gołą szyją pochodzą ze średniowiecznej Transylwanii (obecnie Rumunia). Stąd wzięły się ich nazwy „siedmiogrodzka” i „półgórska”.

Według innej teorii, rasa ta rozpowszechniła się dopiero w Rumunii, podczas gdy za prawdziwą ojczyznę gołej szyi uważa się Andaluzję, autonomiczną wspólnotę w Hiszpanii. Dlatego też nazywa się je również „hiszpańskimi”.

Pierwsza wzmianka o tej niezwykłej rasie ptaków pojawiła się w 1875 roku w Austrii. Kury rasy semigrad stały się znane w krajach WNP w 1930 roku. Obecnie kury rasy nagoszyjkowej są szczególnie popularne w Niemczech i Francji. W Wielkiej Brytanii rasa kur rasy nagoszyjkowej jest dość rzadka, a w USA w ogóle jej nie ma.

Z genetycznego punktu widzenia nie ma wątpliwości. Zostało naukowo udowodnione, że jest to rasa czystorasowa, należąca do gatunku kura bankiwa.

Opis i charakterystyka rasy

Rasa ta jest uważana za ptaka ozdobnego. Cecha gołej szyi jest dominująca i dziedziczna. Ptaki te znane są ze swojego spokojnego i zrównoważonego temperamentu.

Cechy zewnętrzne

Rasa kur z gołą szyją wyróżnia się spośród innych odmian dość unikalnym wyglądem. Ptaki te są całkowicie pozbawione piór na szyi i wole. Pióra są nierównomiernie rozłożone na ciele, w paski, ale nagie fragmenty aż do wola są całkowicie pokryte sąsiednimi piórami i dlatego są niewidoczne. Mały trójkąt skóry po wewnętrznej stronie nóg również jest pozbawiony piór.

Ptaki tego gatunku charakteryzują się zaokrągloną klatką piersiową z dobrze rozwiniętymi mięśniami piersiowymi. Ciało jest wydłużone, lekko uniesione i cylindryczne. Ciało ma kształt prostokątny, a stosunek głębokości do długości wynosi 1:2. Kury z nagą szyją są średniej wielkości i wagi.

Kury mają również pełny brzuch i długi grzbiet. Ich skrzydła są dość dobrze rozwinięte, luźno przylegają do ciała i lekko opadają. Ich nogi są silne, ale krótkie, z czterema palcami i mają żółtopomarańczowy lub szary kolor.

Jeśli ciało jest białe, wyjątkowo stawy skokowe również mogą być białe. Podczas linienia wierzchnia warstwa skóry ulega całkowitej odnowie. Głowa jest szeroka i mała. Grzebień może mieć kształt różyczki lub liścia. Pióra na głowie tworzą małą czapeczkę.

Upierzenie na przedniej części szyi przypomina kokardę. Płatki uszu są ściśle przylegające i czerwone. Szyja jest czerwona, szorstka i pomarszczona. Oczy są pomarańczowoczerwone. Podgardle cienkie i zaokrąglone. Dziób jest żółty i lekko zakrzywiony. Mały, puszysty ogon jest lekko uniesiony. Warkoczyki są szerokie, ale krótkie.

Cel i charakterystyka działania

Kura z gołą szyją należy do ras mieszanych, mięso i jajko kierunek produktywności.

Roczna produkcja jaj sięga 150-180 sztuk. Skorupki jaj są kremowe. Masa jaj waha się od 55 do 60 g. Pomimo częściowego braku piór, kury dobrze znoszą chłód, dzięki czemu utrzymują wysoką nieśność nawet w grudniu i styczniu.

Kury gołoszyje zaczynają znosić jaja w wieku sześciu miesięcy. Pisklęta są wytrzymałe, łatwe w pielęgnacji i szybko rosną. Dorosły kogut waży średnio od 2,5 do 3 kg, a kura od 2 do 2,5 kg. Smak mięsa tej rasy jest podobny do mięsa indyczego.

Wariacje kolorów

Upierzenie gołębi hiszpańskich może być bardzo zróżnicowane, dlatego gama kolorów nie jest ograniczona standardem. W większości przypadków pióra reprezentowane są przez następujące kolory:

• brązowy;
• czarny;
• kukułka;
• pstrokacizna;
• Kolumbijski.

Zalety i wady rasy

Pozytywne cechy rasy kur o gołej szyi obejmują:

Wady:

Jak wybrać ten właściwy?

Wybierając kury do hodowli, ważne jest, aby wiedzieć, na jakie oznaki zwracać uwagę i co wskazuje na wadę rasy. Kurę z gołą szyją można rozpoznać jako nieczystą, jeśli:

• jasne kolczyki;
• czarna twarz;
• ciemne oczy;
• w miejscach pozbawionych piór skóra ma żółty odcień;
• chude i słabe ciało;
• stromy ogon;
• Szyja i wewnętrzna strona nóg pokryte są piórami.

Ptak krzyżowany (na przykład krzyżówka kury gołoszyjej z kurą standardową) również będzie miał nagą szyję ze względu na dominację genu Na. Jednak co najmniej jedna z pozostałych cech będzie obecna, co wskazuje na niezgodność ze standardem rasy.

Hodowla kur z gołą szyją

Aby zapewnić ptakom komfort i zwiększyć ich produktywność, konieczne jest stworzenie im optymalnych warunków życia.

Projekt kurnika

Wybierz suche, ciepłe miejsce dla kurnika, najlepiej osłonięte od zimnych wiatrów. Dopuszczalne materiały budowlane to cegła, adobe, deski, kamień, bloczki izolacyjne lub panele. Jeśli wybierzesz materiał sypki (muszlowy lub adobe), zabezpiecz ściany od spodu siatką o wysokości do 80 cm, aby zapobiec dziobaniu kur.

Dach może być wykonany z dowolnego materiału wodoodpornego i spadzisty, co zabezpieczy sufit przed przegrzaniem. Zazwyczaj służy do przechowywania ściółki i bogatej w witaminy mączki z trawy. Drewno najlepiej nadaje się na sufit. Izolację stanowi glina zmieszana z trocinami i słomą. Okna powinny być łatwe do otwierania i demontażu. Podłoga powinna być podniesiona co najmniej 20 cm nad ziemię i może być wykonana z desek, betonu, cegły suszonej lub asfaltu.

Podczas hodowli kur na podłodze należy stosować ściółkę stałą, która dobrze zatrzymuje ciepło. Głęboką ściółkę układa się na podłodze w następujący sposób:

• dodać wapno gaszone, które służy do pochłaniania nadmiaru wilgoci i dezynfekcji podłogi (w ilości 0,5 kg na 1 m2);
• Na wierzch kładzie się warstwę ściółki o wysokości 5 cm, którą dokłada się w miarę użytkowania i zabrudzenia, tak aby po roku jej wysokość osiągnęła 20 cm.

Średnio jedna kura potrzebuje około 7-8 kg ściółki rocznie. Można stosować trociny, torf, wióry, sieczkę, plewy, rozdrobnione kolby kukurydzy, łuski słonecznika i inne materiały sypkie. Aby zapobiec zbijaniu się ściółki i jej zawilgoceniu, należy ją rozluźniać raz w tygodniu. Pomocne może być również posypanie jej ziarnem. Kury będą ją dziobać, jednocześnie ją rozluźniając. Jeśli ściółka stanie się zbyt mokra, należy posypać ją wapnem gaszonym lub superfosfatem (200-300 g na metr kwadratowy powierzchni podłogi).

Hodowla kur gołoszyich wymaga również poideł, karmników, grzęd i budek lęgowych. Karmniki i poidła powinny być umieszczone w taki sposób, aby można je było przesuwać w dowolne miejsce kurnika lub wybiegu. Karmniki powinny mieć wewnętrzne krawędzie o szerokości 2 cm, co zmniejszy ryzyko wysypywania się paszy podczas karmienia o 35%.

Poidła korytowe cieszą się dużą popularnością i mogą być wykonane z ocynkowanej blachy, drewna lub plastikowych rur przeciętych wzdłuż na pół. Standardowa długość tych poideł to 2 cm na ptaka.

Gniazda umieszcza się 50-60 cm nad podłogą. Zapobiega to zabrudzeniu jaj i zmniejsza ryzyko ich stłuczenia, w przeciwieństwie do sytuacji, gdyby kury znosiły jaja na podłodze.

Gniazda powinny być budowane w zacienionych miejscach, z łatwym dostępem do czyszczenia i zbierania jaj. W cieniu kury czują się bezpiecznie i dobrze znoszą jaja. Kurnik powinien być również wyposażony w grzędy, które będą dla ptaków miejscem odpoczynku w nocy.

Grzędy to heblowane drewniane klocki o zaokrąglonych krawędziach i średnicy przekroju 4 x 7 cm. Taki rozmiar pozwala ptakowi na wygodne chwytanie ich palcami stóp i zapewnia komfortowy sen. Grzędy są zaprojektowane tak, aby na głowę przypadało 20 cm, a minimalna odległość między nimi wynosi 35 cm.

Nie zaleca się umieszczania grzęd w postaci drabinek czy zjeżdżalni, ponieważ chęć ptaków, by dostać się na najwyższe pozycje, może prowadzić do walk, skutkujących urazami i zapaleniem otrzewnej. Grzędy powinny być instalowane 50-60 cm nad podłogą, w pobliżu ściany naprzeciwko okna kurnika.

Wybieg powinien być ogrodzony siatką o wysokości 2 metrów. Aby zapewnić wyjście, należy wykonać otwory w ścianie kurnika, 10 cm nad podłogą. Wymiary otworów to 30 x 35 cm.

Przeczytaj więcej w artykule, Jak samemu zbudować kurnik.

Mikroklimat

Utrzymanie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu jest kluczowe. Zdrowie kur, ich produktywność i wykorzystanie paszy w dużej mierze zależą od temperatury, oświetlenia i wilgotności względnej.

Pomimo swojej odporności, kury gołoszyje przeznaczają energię na utrzymanie ciepła w temperaturach poniżej komfortowych, zamiast na przybieranie na wadze czy produkcję jaj. Aby uzupełnić zapasy energii, ptaki spożywają więcej paszy, co generuje dodatkowe koszty.

Przy temperaturach 1-4°C kury nadal będą znosić jaja, ale ich produktywność spadnie o 15-20%. Przy temperaturach spadających do -5°C produkcja jaj całkowicie ustanie. Najbardziej komfortowa temperatura w kurniku to +5 do +15°C. Dlatego wiele ferm drobiu ogrzewa swoje kurniki w okresie zimowym, co pomaga utrzymać wysoką produktywność nawet zimą.

W podwyższonej temperaturze pokojowej kury tracą apetyt, piją dużo wody, oddychają szybko i siedzą z otwartymi dziobami i rozpostartymi skrzydłami. W temperaturze 38-40°C (100-104°F) przez dwie godziny ptaki mogą umrzeć z przegrzania. Jeśli temperatura jest niższa niż normalnie, ptaki zbijają się w gromadkę, co może prowadzić do śmierci przez uduszenie.

Wilgotność względna powinna wynosić 60-70%. Skład gazowy powietrza i wymiana powietrza mają istotny wpływ na kury. Dorosłe ptaki produkują około czterech litrów dwutlenku węgla dziennie. Z odchodów i ściółki uwalnia się amoniak i siarkowodór. Gazy te obniżają witalność ptaków, wpływają na ich dobrostan i obniżają produktywność. Aby temu zapobiec, instaluje się wentylację kalenicową. System ten dostarcza świeże powietrze i usuwa szkodliwe gazy, wilgoć i nadmiar ciepła.

Długość dnia ma również istotny wpływ na produkcję jaj u kur z gołą szyją. W hodowli drobiu stosuje się różne schematy oświetlenia. Najprostszy schemat jest następujący: niezależnie od wieku ptaka i pory roku, łączny czas trwania światła dziennego (naturalnego i sztucznego) powinien wynosić 15-16 godzin dziennie.

Taki system oświetlenia może znacząco zwiększyć produkcję jaj u kur. W tym celu stosuje się lampy elektryczne lub świetlówki o mocy 40-60 watów. Natężenie światła 20 luksów (lx) jest uważane za normalne. Oświetlenie poniżej 5 lx jest niewystarczające. Kury jedzą i piją mało, co prowadzi do spadku wydajności i przyrostu masy ciała.

Nadmierne oświetlenie (powyżej 25 luksów) jest niebezpieczne, ponieważ ptaki stają się agresywne i mogą dopuszczać się kanibalizmu.

Czyszczenie kurnika

Dezynfekcja kurnika jest ważnym elementem opieki nad drobiem. Zapobiega ona namnażaniu się mikroorganizmów chorobotwórczych. Może to prowadzić do chorób kur, spadku ich produktywności oraz skażenia jaj niebezpiecznymi drobnoustrojami (takimi jak Salmonella czy Proteus). Dezynfekcja jest przeprowadzana co dwa miesiące w ściśle określonej kolejności, po usunięciu ptaków z kurnika:

• Czyszczenie. Za pomocą sztywnej szczotki usuń odchody, pióra, resztki karmy i ściółkę z podłogi, grzęd i innych powierzchni. Następnie usuń zanieczyszczenia z kurnika. Podczas tych czynności noś osobisty sprzęt ochronny (rękawice i maskę), aby zapobiec przedostawaniu się bakterii i kurzu do organizmu.
• MycieŚciany, podłoga, grzędy i gniazda muszą być dokładnie umyte, a następnie pomieszczenie dokładnie osuszone. Należy używać specjalistycznych środków czyszczących, ponieważ domowe środki chemiczne są toksyczne i drażnią układ oddechowy, co może negatywnie wpływać na produktywność kurcząt. Ponadto nie mają one wystarczających właściwości dezynfekujących. Dopuszczalny jest roztwór octu jabłkowego w proporcji 3:2.
• Dezynfekcja. Stosowane są środki chemiczne i organiczne o właściwościach odkażających. Wśród preparatów specjalistycznych szczególnie popularne są monklawit, bachtericyd i wirotsid. Dostępne są również środki ludowe, na przykład:
  • Wlać kwas solny i nadmanganian potasu (5:1) do naczynia z szerokim otworem. Pozostawić mieszaninę w kurniku na 30 minut.
  • Wsyp krystaliczny jod (20 g na 20 metrów sześciennych kurnika), proszek aluminiowy (1 g roztarty pilnikiem) i 1,5 ml wody do ceramicznej miski. Chlorek glinu uniesie się w postaci brązowej pary. Pozostaw mieszaninę na pół godziny. Tę procedurę można wykonać w obecności kur.

Po dezynfekcji kurnik musi być dobrze wentylowany.

Należy pamiętać o stosowaniu środków ochrony osobistej, takich jak rękawice, maska, okulary i odzież zakrywająca skórę.

Woliera

Kury gołe najlepiej czują się na podwórku, ponieważ potrzebują światła słonecznego. Wybieg to przestronne pomieszczenie zbudowane z drewnianej ramy, pokrytej drobną siatką drucianą. Powinien znajdować się w pobliżu kurnika, ale z dala od uczęszczanych ścieżek.

Teren wokół zagrody powinien być pozbawiony gęstej roślinności, ponieważ zablokuje ona ptakom dostęp do światła słonecznego – źródła witaminy D, niezbędnej dla ich zdrowia. Aby chronić przed nagłymi opadami deszczu, dach wykonano z przezroczystych folii. Dobrym pomysłem jest porośnięcie zagrody trawą, która jest niezbędna dla zbilansowanej diety kur gołębi.

Wielkość zagrody należy obliczyć zgodnie z zasadą: każda kura powinna mieć 1-2 metry kwadratowe powierzchni. Minimalny dopuszczalny rozmiar to 2 x 7 metrów. Jeśli kury są trzymane w ciasnych pomieszczeniach, mogą gromadzić się wokół karmników, co powoduje stres, a w konsekwencji spadek produkcji jaj.

Jak i czym karmić?

Kury gołe szyje są znane z niskich wymagań pielęgnacyjnych, a ich karmienie nie stwarza dodatkowych problemów. Jednak dla maksymalizacji ich produktywności kluczowa jest zbilansowana dieta. Stałe karmienie ich wyłącznie paszami treściwymi i mieszankami zbożowymi zmniejszy potencjał nieśności tej rasy kur.

Dzienna dieta gołych szyi powinna zawierać:

• kiełkujące ziarno;
• gotowane warzywa (cukinia, buraki, ziemniaki, dynia);
• mokre puree;
• produkty mleczne oraz suplementy witaminowo-mineralne.

Podobnie jak w przypadku brojlerów, aby szybko przybrać na wadze, należy tym kurczakom dodać do paszy odrobinę drożdży.

Aby uzupełnić wapń w organizmie ptaka, którego duże ilości zużywa on w okresie produkcji jaj, należy wzbogacić jego dietę o pokruszone skorupki jaj, ziarna kukurydzy, sól i kamienie łupinowe.

Ważne jest, aby w poidłach zawsze znajdowała się woda.

Dorosłe kury należy karmić dwa razy dziennie. Pierwsze karmienie (rano, przed zgaszeniem światła) może obejmować warzywa i mokrą papkę, a drugie karmienie wieczorem (od godziny do półtorej przed zgaszeniem światła) może obejmować paszę treściwą. Dzienna dawka wynosi 130 g paszy na dorosłą kurę o wadze 2 kg, a następnie 10 g ziarna na każde 250 g masy ciała.

Hodowla

Kury gołe szyje są zazwyczaj hodowane wyłącznie na prywatnych fermach. Nie wymagają specjalnej opieki, w przeciwieństwie do innych ras. Kury gołe szyje dobrze radzą sobie zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz.

Kupując ptaki do hodowli, należy pamiętać, że jeden kogut może zapłodnić nawet 10 kur. Do odchowu młodych preferowana jest metoda inkubacji. Polega ona na umieszczeniu jaj w inkubatorze i sztucznym ich wykluciu. Ta metoda jest preferowana, ponieważ kury gołębie hiszpańskie mogą opuścić gniazdo z jajami w połowie okresu inkubacji. Jednak jako matki są troskliwe i uważne.

Wymagania dotyczące materiału inkubacyjnego dla młodych zwierząt są następujące:

• świeżość jaj (nie starsze niż 5 dni);
• czystość i brak widocznych uszkodzeń (pęknięć, nierówności, zagnieceń, osadów kamienia);
• poprawna forma;
• taka sama średnia wielkość (słabe pisklęta wykluwają się z małych jajek).

Zaleca się prześwietlenie jaj w celu sprawdzenia, czy nie mają wad. Jajka należy myć tylko wtedy, gdy ponad 50% ich powierzchni jest zanieczyszczone. Należy to robić bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić zewnętrznej błony pokrywającej skorupkę. Najlepszym roztworem do mycia jaj jest 1-1,5% roztwór nadtlenku wodoru.

Optymalna temperatura w inkubatorze wynosi 20-22°C, ale nie poniżej 15°C. Zaleca się wkładanie jaj wieczorem, aby wylęg rozpoczął się rano, a nie w nocy.

Warunki panujące w inkubatorze zależą od etapu inkubacji, przedstawionego w tabeli:

Hodowla kurczaków

Aby zminimalizować śmiertelność młodych zwierząt i przyspieszyć ich wzrost i rozwój, ważne jest poznanie podstaw prawidłowej opieki i żywienia kurczaków.

Warunki konieczne

Aby wyhodować pisklęta z nagą szyją wyklute w inkubatorze, należy przygotować ogrzewane, zamknięte pomieszczenie. Można użyć drewnianego, izolowanego pojemnika o wysokości ścianek 40-60 cm. Pojemnik należy ustawić na ściółce, z grubym papierem na dnie. Gęstość obsady powinna wynosić 30-35 jednodniowych piskląt na metr kwadratowy.

Do ogrzania piskląt najlepiej użyć żarówek o mocy 100-150 W lub metalowego reflektora siatkowego. Należy zachować następujący reżim temperaturowy:

• od dnia 1 do dnia 5 – 29-30°C;
• od 6 do 10 dnia – 26°C;
• Następnie co trzy dni temperatura spada o 3°C, aż osiągnie 16-18°C.

Termometr należy zamontować na wysokości 50 cm od podłogi.

Przez pierwsze 10 dni odchowu pisklęta są oświetlane przez 24 godziny na dobę. Następnie liczba godzin światła dziennego jest stopniowo zmniejszana, osiągając 9-10 godzin w wieku dwóch miesięcy i do momentu rozpoczęcia produkcji jaj. Żarówki powinny zapewniać 3-4 waty światła na metr kwadratowy powierzchni podłogi.

W dniach 4-7 wyjmij papier z budki i zastąp go ściółką. Po 2-3 tygodniach stopniowo rozszerzaj obszar lęgowy.

Od piątego dnia życia korzystne jest wypuszczanie piskląt na zewnątrz, pod warunkiem, że pogoda jest słoneczna i bezwietrzna. W niesprzyjających warunkach pogodowych pisklęta nie powinny być wypuszczane na zewnątrz do ukończenia dwóch miesięcy. W przypadku trzymania piskląt w domu, należy dodać do ich diety witaminy D2 i D3, aby zapobiec krzywicy.

Jak prawidłowo karmić?

Im bardziej urozmaicona karma, tym lepsze przeżycie i rozwój piskląt. W pierwszych dniach życia, jajka na twardo, twaróg, proso, płatki owsiane oraz drobno zmielona kukurydza i pszenica są uważane za dobrą karmę dla piskląt. Twaróg i jajka są mielone z rozdrobnionym ziarnem przed podaniem.

Zaleca się ścisłe przestrzeganie harmonogramu karmienia. Przez pierwsze 10 dni pisklęta nagoszyje karmi się 5-6 razy dziennie, a po miesiącu 3 razy dziennie. Od trzeciego dnia należy wprowadzić świeżą zieleninę (pokrzywę, lucernę, koniczynę itp.), a piątego dnia skorupiaki, kredę, mączkę rybną i mączkę mięsno-kostną. Od 11 dnia do diety dodaje się makuchy i mączkę, a także gotowane warzywa (ziemniaki, buraki, marchew). Płatki owsiane i mąkę pszenną należy przesiać przez sito, aż pisklęta osiągną wiek jednego miesiąca. Zapewnić pisklętom stały dostęp do czystej, świeżej wody.

W wieku od jednego tygodnia do 1,5 miesiąca zaleca się napełnianie poideł roztworem nadmanganianu potasu (0,1%) dwa razy w tygodniu przez pół godziny.

Nie jest możliwe hodowanie młodych ptaków w różnym wieku w tych samych sekcjach; starsze osobniki mogą żywić się paszą młodszych kurcząt.

W pierwszym miesiącu odchowu pisklęta otrzymują mokrą papkę (rozdrobnioną mieszankę kukurydzy, pszenicy, owsa, grochu i jęczmienia) 3-4 razy dziennie, następnie 2-3 razy dziennie. Zmielone ziarno podaje się rano i wieczorem. Kwaśne mleko podaje się w oddzielnych glinianych lub drewnianych poidłach. W przypadku piskląt powyżej 60. dnia życia, spożycie składników odżywczych ogranicza się, wprowadzając pasze objętościowe, takie jak zielenina i warzywa korzeniowe (do 25-30 g na pisklę dziennie). Kurczaki hiszpańskie również dobrze rosną na paszy dla brojlerów do czwartego miesiąca życia.

Proces karmienia piskląt z gołą szyją musi być ściśle nadzorowany. Należy uważać, aby słabsze pisklęta nie zostały odsunięte od karmnika, a po karmieniu należy ręcznie sprawdzić stopień wypełnienia wola u wszystkich piskląt. Jeśli któreś pisklęta pozostają głodne, należy je karmić indywidualnie. Wszystkie niezjedzone resztki mokrej karmy należy usunąć z karmnika natychmiast po karmieniu.

Choroby kurcząt gołoszyich, profilaktyka

Kurczaki z gołą szyją są niezwykle rzadko poddawane chorobyŚmiertelność ptaków młodych, jak i dorosłych, wynosi mniej niż 5%.

Główne choroby atakujące kurczaki:

• pulloroza;
• kokcydioza;
• pastereloza;
• salmonelloza;
• robaczyca.

Aby wcześnie wykryć chorobę i podjąć niezbędne działania, należy zwrócić uwagę na zachowanie i wygląd nagich szyj. Chore kurczaki mają słaby apetyt lub w ogóle odmawiają jedzenia. Siedzą nieruchomo w kątach z zamkniętymi oczami, chowając głowy pod skrzydłami, nie wydając żadnych dźwięków i ledwo się poruszając.

Ich grzebienie stają się blade, pomarszczone i nabierają niebieskawego lub żółtawego odcienia. Upierzenie jest potargane i brudne. Choroby zakaźne wywołane przez bakterie i wirusy powodują wzrost temperatury nagiej szyi do 43-44°C. Błony śluzowe dróg oddechowych stają się czerwone. Ptak wydaje świszczące dźwięki, a w jamie nosowej i ustnej gromadzi się śluz.

Wielu chorobom towarzyszą zaburzenia trawienia. Kłębek kurzu wokół otworu odbytu ulega zabrudzeniu, utrudniając wydalanie kału.

Zdarzają się także przypadki zaburzeń nerwowych: paraliżu, drgawek, wzmożonej pobudliwości, przechylania głowy.

Jeżeli u kurcząt z gołą szyją wystąpią takie objawy, należy je natychmiast wyprowadzić z kurnika i powiadomić lekarza weterynarii.

Poniższe środki zapobiegawcze pomogą zredukować ryzyko zarażenia się głównymi możliwymi chorobami:

• W kurnikach należy stale dbać o czystość;
• okresowo przeprowadzać deratyzację (niszczenie gryzoni – głównych nosicieli chorób i pcheł);
• poddaj się szczepieniom profilaktycznym;
• zapewnić ptakom zbilansowane, odżywcze pożywienie i właściwą opiekę.

Recenzje

Krótki przegląd głównych cech i zalet rasy kur o gołej szyi można zobaczyć na poniższym filmie:

Rasa kur gołoszyich nie zyskała powszechnej popularności ze względu na swój nieestetyczny wygląd. Ma jednak szereg niezaprzeczalnych zalet w porównaniu z innymi popularnymi rasami. Kury gołoszyje są dość odporne i łatwe w pielęgnacji i żywieniu. Charakteryzują się wysoką płodnością, smacznym mięsem i stosunkowo spokojnym usposobieniem.

Często zadawane pytania