Pełny opis kury jedwabistej chińskiej: zawiłości hodowli i chowu

W XIII wieku pierwsze wzmianki o chińskich kurach jedwabistych pojawiły się w pamiętnikach podróżniczych Marco Polo. Opisał je jako ptaki ozdobne, dalekie spokrewnione z diabłem. Jako dowód podał charakterystyczny czarny kolor ich skóry, kości i mięsa.

Historia rasy

Prawie nic o tym nie wiadomo. Naukowcy sugerują, że pojawił się w Chinach około 1000 lat temu. Pięćset lat później trafił do Imperium Rosyjskiego.

Wśród hipotez dotyczących pochodzenia chińskiego kurczaka, najpopularniejsza jest teoria, że ​​został on skrzyżowany z królikiem. Hipoteza ta wywodzi się z jedwabistego puchu pokrywającego kury. Przypomina on bardziej futro zwierząt niż ptasie pióra.

Obejrzyj także film o tej rasie kurczaków:

Opis rasy kur jedwabistych chińskich: charakterystyka

Główną cechą wnyków jest ich miękkie pokrycie, przypominające wełnę lub futro. Składa się ono z piór bez haczyków i miękkich, a jednocześnie bardzo elastycznych trzonków. Dzięki temu są miękkie i jedwabiste w dotyku.

Upierzenie ma jednolity kolor. Może być:

• czarny;
• biały;
• niebieski;
• czerwony;
• żółty.

W rzadkich przypadkach hoduje się ptaki o różnym ubarwieniu. Ich pisklęta mogą wówczas wykazywać kilka odcieni koloru. Jednak ze względu na strukturę piór, wzór ten jest słabo widoczny.

Ciała ptaków zawierają dużą ilość ciemnego pigmentu, „eumelaniny”. Pigment ten odpowiada za ich czarny szkielet, ciemną skórę i szaro-czarne mięso. To właśnie te cechy sprawiają, że Chińczycy nazywają je „kurczakami z wronią kością”.

Ptak zewnętrzny

Posiada pewne cechy:

• masa samicy (tuszy) wynosi od 0,8 do 1,1 kg, samca – od 1,1 do 1,5 kg;
• lekkie kości;
• małe, okrągłe ciało;
• mała głowa z bujnym czubem na niej rosnącym;
• długi, niebieskawy dziób, którego koniec jest lekko zakrzywiony;
• twarz, grzebień, kolczyki są pomalowane na niebiesko, płatki uszu są jasnoniebieskie;
• cienka szyja;
• dobrze rozwinięta klatka piersiowa;
• szerokie plecy;
• skrzydła krótkie, nie przylegające ściśle do ciała;
• palce pięciopalczaste;
• pierzaste śródstopie w kolorze niebiesko-czarnym;
• krótki, puszysty ogon.

Charakter

To spokojny i przyjazny kurczak. Nawiązuje silną więź ze swoim właścicielem, dlatego chętnie się głaszcze i pozwala się dotykać. Jego szybka adaptacja do nowego otoczenia sprawia, że ​​jest mile widzianym członkiem każdego mini zoo.

Nie wchodzą w konflikty z przedstawicielami własnego gatunku. Samce są jednak trzymane oddzielnie od samic. Stają się agresywne w pewnych sytuacjach:

• ochrona rodziny;
• walka o uwagę samicy.

Wśród mieszkańców jednego domku dla ptaków panuje spokój, ale wolą zachować dystans. W sytuacjach zagrożenia ptaki zbijają się w gromadkę, by poczuć rodzinne wsparcie.

Produktywne cechy

Po 5 miesiącach kury osiągają dojrzałość płciową i kontynuują nieśność przez około 4 lata. Pierwsze jaja ważą 35 g, a z czasem ich waga wzrośnie do 40 g. Roczna produkcja jaj wynosi do 100 sztuk. Jaja są jasnobeżowe.

Czarne mięso kurczaka po chińsku ma wysoką wartość odżywczą. Lekarze włączają je do diety osób cierpiących na gruźlicę, migreny i problemy żołądkowe. Zawiera wiele korzystnych składników:

• aminokwasy;
• witaminy B i C;
• retinol;
• tokoferol.

Cechy szczególne:

• Mięso nie różni się smakiem od zwykłego kurczaka. Jest nieco gruboziarniste, więc gotuje się je, a nie smaży. Ptaki są jednak małe, a po uboju zostaje jeszcze mniej mięsa. Brak opłacalności sprawił, że rosyjscy rolnicy zaczęli hodować tę rasę wyłącznie w celach ozdobnych.
  Fermy drobiu, w których hoduje się kurczaki na ubój, znajdują się w Chinach.
• Rasa ta wymaga regularnego przycinania, aby zapobiec nadmiernemu wzrostowi piór, który utrudniałby widzenie lub zakłócał normalne funkcjonowanie. Dozwolone jest jedno przycinanie miesięcznie. Jednorazowo można przycinać do 150 gramów puchu i piór.
  Jedwabista okrywa jest wysoko ceniona w produkcji przemysłowej. Dlatego rolnicy, którzy stworzyli kanały dystrybucji dla swoich produktów, osiągają wysokie zyski.

Instynkt inkubacji

Nioski chętnie wysiadują jaja. Ich instynkt macierzyński jest tak silny, że rolnicy często dostarczają im jaja innych kur (kurze, kacze lub gęsie). Nadal opiekują się pisklętami nawet po wykluciu, zapewniając im ciepło i ochronę. Kury nie rozróżniają między „swoimi” a „obcymi”, więc chętnie wychowują porzucone pisklęta.

Zalety i wady rasy

Obejrzyj także film o zaletach i wadach tej rasy ptaków:

Specyfika hodowli ptaków egzotycznych

Jedwabiste upierzenie dyktuje specyficzne wymagania pielęgnacyjne dla tej rasy. Latem ptaki można trzymać w klatkach. Gdy temperatura spadnie poniżej 12 stopni Celsjusza, ptaki są przenoszone do kurnika na ciepłą ściółkę.

Wymagania dotyczące urządzenia kurnika

W pomieszczeniu musi być ciepło. Należy zapewnić możliwość dobra wentylacja, ale z całkowitym brakiem przeciągów. Aby to osiągnąć, wszystkie pęknięcia i otwory są uszczelniane, a ich powstawanie jest stale kontrolowane.

Gęstość obsady wynosi 3 ptaki na metr kwadratowy. Ta rasa jest nielotna, dlatego grzędy montuje się 40 cm nad podłogą. Aby zaoszczędzić miejsce, montuje się drabinki, po których ptaki mogą się wspinać i skakać.

Komfortowy kurnik musi spełniać pewne wymagania:

• Do dyspozycji jest misa z popiołem i piaskiem. Sidła używają jej do czyszczenia piór z brudu i pasożytów.
• Dobre oświetlenie, zapewniające 10-12 godzin światła dziennego. Jasność nie ma znaczenia; żarówka 40 W wystarczy na 5-6 metrów kwadratowych.
• Ciągłe ogrzewanieTemperatura w pomieszczeniu nie powinna spadać poniżej 10 stopni Celsjusza. Do utrzymania tej temperatury można użyć pieców, grzejników lub lamp podczerwonych.
• Ściółka podłogowa składa się z trocin i torfu. Jest regularnie wymieniana na świeżą ściółkę. Następnie ściany, podłogi i sprzęt są dezynfekowane.
• Zamontowane okna. Witamina D jest niezbędna dla ptaków.

Sidła zależą od poziomu wilgotności w kurniku. Dopuszczalny poziom to do 65%. Pióra zwykłych ptaków nie wchłaniają wilgoci, ale ich sierść szybko ulega zawilgoceniu. Ma to negatywny wpływ na ich wygląd i zdrowie.

Chodnik

Do tego celu nadaje się suchy teren porośnięty trawą. Zaleca się zadaszenie tego obszaru. Zapewni to ochronę ptaków przed deszczem i drapieżnikami. W razie potrzeby wystarczy drobna siatka.

Miejsce do spacerów Ptaki są ogrodzone prowizorycznym płotem o wysokości 1 metra. Latem mogą swobodnie się poruszać. Zimą ptaki są wypuszczane w suchą, bezwietrzną pogodę. Temperatura powinna przekraczać -5 stopni Celsjusza.

Wymagania dietetyczne

Zboże stanowi 50% diety ptaków. Rano i wieczorem ptactwo karmione jest mieszankami składającymi się z gryki, pszenicy, jęczmienia, owsa i prosa. Na obiad podaje się musli z serwatki lub bulionu (gotowanej paszy treściwej).

Aby zapewnić ptakom dodatkowe składniki odżywcze, należy do codziennej diety dodać następujące pokarmy:

• gotowana biała ryba;
• rośliny strączkowe (groch, soczewica);
• zielenina (pokrzywa, lucerna, kiełki pszenicy), zimą zaś zastępowana jest suszonymi ziołami;
• produkty mleczne (ser twarogowy, serwatka);
• buliony mięsne i rybne;
• warzywa (cukinia, marchew, ogórki);
• suplementy mineralne (skorupki jaj, kreda, mączka kostna).

Obok karmnika umieszcza się pojemnik wypełniony drobnym żwirem. Pomaga to ptakom trawić gruby pokarm i zapobiega zatykaniu wola. Nie pomoże to jednak, jeśli hodowca przedawkował suplementy. Wskazuje na to kilka oznak:

• otyłość;
• zmniejszona aktywność;
• rozwój chorób;
• zmniejszona produktywność.

Podatność na choroby i ich zapobieganie

Przedstawiciele tej rasy mogą zachorować na:

• zakażenia jelitowe;
• patologie płuc;
• zakażenie dróg oddechowych;
• zapalenie żołądka;
• zatrucie organizmu;
• krzywica;
• kokcydioza;
• robaki i szkodniki (kleszcze, pchły).

Dobrym środkiem zapobiegawczym jest regularne czyszczenie kurnika na mokro (raz w miesiącu). W tym czasie należy umyć ściany, podłogi, pojemniki na karmę i płyny oraz odnowić pościelAby zapobiec pasożytom, każdy ptak jest dokładnie badany.

Zakażone zwierzę jest izolowane od reszty stada do czasu całkowitego wyzdrowienia. Pierwsze objawy zakażenia to:

• grzebień zmienia kolor;
• wydzielina śluzowa z oczu lub dzioba;
• apatia;
• utrata apetytu;
• kaszel i świszczący oddech w klatce piersiowej;
• ogólne wyczerpanie.

Hodowla rasy w domu

W fermie stosuje się dwie metody hodowli tej rasy: naturalną (z wykorzystaniem kury nioski) i sztuczną (z wykorzystaniem inkubatora). Jaja najlepiej powierzyć kurze, która zapewni odpowiednie ogrzewanie i późniejszą opiekę nad potomstwem. Jeśli to nie jest możliwe, umieszcza się je w inkubatorze.

Jak prawidłowo opiekować się kurami rasy jedwabistej chińskiej?

Pisklęta tej rasy są o połowę mniejsze od zwykłych kur. Opierzają się w ciągu dwóch miesięcy, dlatego są bardzo zależne od kontroli temperatury i prawidłowego żywienia. Każda hipotermia lub przegrzanie negatywnie wpłynie na ich zdrowie i ogólną żywotność.

Zimowanie

Pisklęta wykluwają się po 20-21 dniach. Wyklute pisklęta umieszczane są w nasiadka (miejsce do trzymania kurczaków). Idealna temperatura to 30 stopni Celsjusza. Obniża się ją o 3 stopnie co tydzień. Stopniowe przejście wzmocni układ odpornościowy piskląt, pozwalając im rozwijać się w chłodniejszych warunkach.

Jako ściółkę używa się miękkiej bawełnianej tkaniny, którą zmienia się codziennie. Wszystko, z czym pisklęta mogą mieć kontakt, jest w razie potrzeby prane. W pobliżu ustawia się poidło i często wymienia wodę. Po opierzeniu pisklęta są przenoszone do kurnika.

Karmienie kurczaków

Karmi się je co dwie godziny. Jajka na twardo są odpowiednim pokarmem. Aby zapobiec przyklejaniu się pokarmu do nóżek piskląt, kawałki jaj obtacza się w kaszce manny. Od drugiego dnia życia dieta jest uzupełniana chudym twarogiem, gotowaną marchewką, posiekaną zieleniną i zmielonymi ziarnami (kukurydzą, prosem, jęczmieniem).

Stopniowo wydłuża się przerwy między karmieniami. Miesięczne ptaki karmione są co trzy godziny. Starsze ptaki karmione są trzy razy dziennie. Dieta młodych składa się z trawy, otrębów, suplementów witaminowych, bulionów, kredy, oleju rybiego, zbóż i warzyw.

Dozwolone produkty mleczne to śmietana o obniżonej zawartości tłuszczu, kefir i twaróg. Produkty przeciwwskazane to:

• czekolada;
• surowe mięso;
• warzywa bez obróbki cieplnej;
• pełne ziarno;
• rośliny trujące.

Rosnące rekomendacje

Są one tak proste, że poradzi sobie z nimi nawet początkujący hodowca:

• Na 10 samic przypada jeden samiec. Koguty wymieniane są co 2 lata, a kury co 5 lat.
• W przypadku braku dodatkowych rodzin ptaków, przedstawiciele tej rasy są krzyżowani z innymi gatunkami. Jednak w dalszej kolejności wykorzystuje się tylko pierwsze pokolenie takiego związku.
• Osobniki o niestandardowym ubarwieniu, szorstkiej lub rzadkiej sierści, defektach piątego palca lub nietypowym ogonie są wykluczane z dalszej hodowli.
• Dla gniazda kur niosek Sprawdzą się skrzynki wypełnione słomą i umieszczone w ciemnych kątach kurnika.
• Ta rasa ma tendencję do linienia, które trwa cztery tygodnie. W tym czasie ptak przestaje znosić jaja, staje się ospały i senny. Jest to normalne i nie wymaga interwencji.
• Regularnie czyść i dezynfekuj nawet czysto wyglądające kurniki.
• Przygotuj przenośne karmniki i poidła smoczkowe, aby ptaki nie miały okazji się pobrudzić.
• Zadbaj o to, aby zawsze była dostępna świeża woda.
• W razie konieczności zamontuj ogrzewanie i dodatkowe oświetlenie.
• Należy zapewnić oddzielne pomieszczenie, w którym chorzy będą izolowani aż do całkowitego wyzdrowienia.
• Odwiedź weterynarza.

Przy odpowiedniej pielęgnacji, kury rasy silky chińskie staną się prawdziwą perełką w każdym ogrodzie. Są tak spokojne i łatwe w utrzymaniu, że mogą komfortowo mieszkać nawet w mieszkaniu. Doskonała jakość ich jedwabistego upierzenia i mięso, które produkują, czynią je doskonałym wyborem dla każdego hodowcy.

Często zadawane pytania