Kury rasy Legbar: wszystko o rasie i jej hodowli

Kury rasy Legbar to ptaki domowe znoszące niebieskie jaja. Ptaki te charakteryzują się doskonałą przeżywalnością i wysoką produktywnością, ale wymagają specyficznych warunków bytowania.

Historia pochodzenia

Rasa pochodzi z Cambridge w Anglii. Hodowcami odpowiedzialnymi za jej powstanie są Punnett i Pease. Jej przodkami są kury o upierzeniu kukułczym, pręgowane Plymouth Rocks i złote koguty Kempinski. Powstałe pisklęta różniły się kolorem upierzenia, ale ich wydajność była niska.

Hodowcy postanowili poprawić wydajność uzyskanej rasy i skrzyżowali samce kuropatw Leghorn z prążkowanymi samicami Plymouth RockPo tym prace kontynuowano. Po pewnym czasie hodowcy mogli ogłosić powstanie nowej rasy kur – Legbar.

Legbary występują w trzech głównych odmianach: złotej, srebrnej i kremowej. Odmiana srebrna nie występuje już na wolności; najpopularniejsze i najbardziej rozpowszechnione są odmiany kremowe, które powstały dzięki pomocy angielskich araukanów. To właśnie dzięki tym araukanom Legbary odziedziczyły niebieską skorupę i grzebień z tyłu głowy.

Opis rasy

Pióra są kremowo-beżowe, wyróżniają się brązowymi paskami. Kury są ciemniejsze od kogutów, więc paski są praktycznie niewidoczne. Skóra jest żółta.

Główne cechy zewnętrzne kurcząt rasy Legbar:

• głowa mała, proporcjonalna;
• Grzebień koguta jest czerwony, w kształcie liścia, wyprostowany i ma 6 zębów;
• kury mają grzebień lekko ściśnięty na bok i nie zakrywający oczu;
• z tyłu głowy znajduje się czub, który jest zbiorem długich i cienkich piór;
• dziób mocny, lekko zakrzywiony, barwy żółtawej;
• duże oczy;
• kolczyki są okrągłe i niemałe;
• płatki uszu dobrze rozwinięte, owalne;
• szyja długa, z dużą ilością piór;
• zaokrąglona klatka piersiowa;
• grzbiet nie jest szeroki, długi;
• skrzydła są obszerne i ściśle przylegają do ciała;
• ogon jest mały;
• warkocze są długie i szerokie;
• nogi nie są długie;
• palce szeroko rozstawione.

Niedopuszczalne cechy zewnętrzne kurcząt rasy Legbar:

• zapadnięty zestaw grzebienia u samca;
• płatki uszu są czerwone, a nie białe;
• krzywe palce;
• mały ogon;
• śródstopie nie jest żółte.

Temperament ptaka

Kury rasy Legbar znane są ze swojej aktywności i dociekliwości. Uwielbiają eksplorować nowe terytoria, dlatego zaleca się, aby nie pozwalać im swobodnie się poruszać, a raczej trzymać je w zagrodzie. W przeciwnym razie będą się wędrować w najbardziej ustronne zakątki ogrodu lub grządki warzywnej i niszczyć wszystko na swojej drodze.

Samice czubate są nieskłonne do konfrontacji, okazując innym osobnikom maksimum czułości i przyjaźni. Samce zachowują się nieco inaczej; są również ciekawskie i aktywne, ale lubią walkę. Agresywne zachowania można nieco ograniczyć, stosując kolorowe oświetlenie, szczególnie zielone.

Hodowcy drobiu uważają, że kolor zielony korzystnie wpływa na temperament kur walczących i pomaga im się uspokoić. Dodatkowo, w kurniku i na podwórku można zainstalować czerwone karmniki; mogą one nieco uspokoić niesforne kury. Jeśli wszystkie inne metody zawiodą, należy rozdzielić samce jeszcze bardziej.

Produktywne cechy

Samice Legbara dojrzewają wcześnie, dzięki swoim przodkom. Zaczynają składać jaja w wieku 4-6 miesięcy, często w wieku 5 miesięcy. Pełną dojrzałość płciową osiągają nieco później, w wieku 11 miesięcy.

Głównym problemem kotów czubatych jest otyłość.

Gromadzenie się tkanki tłuszczowej opóźnia dojrzewanie płciowe. Początkowo ptaki składają małe jaja, każde o wadze około 40 g. Z czasem ich masa wzrasta do 75 g.

Cechą charakterystyczną rasy Legbar są wielokolorowe skorupki jaj, cecha uwielbiana przez hodowców drobiu. Znoszą nie tylko niebieskie jaja, ale także brązowe, kremowe, turkusowe i zielone.

Jeśli chodzi o produktywność kur, hodowcy drobiu wciąż debatują nad tą kwestią. Niektórzy twierdzą, że 270 kur rocznie to za mało, podczas gdy inni uważają, że ta liczba jest wystarczająca, aby uznać je za produktywne nioski.

Samica jest bardzo wrażliwa i denerwuje się wszelkimi zmianami pogody, kur, otoczenia itp. Z tego powodu liczba składanych przez nią jaj może się wahać – czasami na lepsze, czasami na gorsze.

Kury rasy Legbar to rasa mięsno-jajeczna, więc oprócz jajek, produkują również dużą ilość mięsa. Koguty osiągają wagę 3,2 kg, a kury 2,5 kg. Mięso jest soczyste i delikatne, idealne do dań świątecznych.

Zalety i wady Legbars

Rasa kur Legbar, podobnie jak inne odmiany drobiu, ma swoje wady i zalety. Należy je uwzględnić podczas hodowli.

Zalety rasy kur Legbar:

Wady rasy kur Legbar:

Cechy pielęgnacji i konserwacji

Produktywność tej rasy kur bezpośrednio zależy od warunków i jakości utrzymania.

Miejsce zatrzymania

Legbar jest lepszy dla kurczaków zbudować kurnik od podstaw, zamiast korzystać ze starej stodoły. Ptaki są bardzo wymagające, jeśli chodzi o warunki życia, więc nie warto na tym oszczędzać.

Zalecenia dotyczące wyposażenia kurnika:

• Kurnik powinien być usytuowany na podwyższeniu, aby zapobiec przedostawaniu się do niego wód gruntowych.
• Zaleca się stosowanie ściółka bakteryjna do kurnika.
• Wewnątrz kurnika zamontowano grzędy z okrągłego drewna. Każda samica powinna mieć około 0,3 m grzędy. Wysokość grzędy wynosi 1 m od podłoża, a odległość między grzędami wynosi 0,5 m.
• Gniazda dla samic Umieść pojemniki na wysokości 0,8 m od podłoża. W tym celu można użyć prostych skrzynek o wymiarach 0,4 x 0,4 m. Wewnątrz umieszcza się słomę lub siano, aby zapewnić ciepłą ściółkę, którą należy okresowo wymieniać.

Kury rasy Legbar są bardzo aktywne, dlatego wybieg jest niezbędny. Buduje się go obok kurnika i ogrodzony siatką, aby uniemożliwić ptakom ucieczkę. Najlepiej przykryć wybieg małym, ale solidnym dachem, aby chronić kury przed ulewnym deszczem, palącym słońcem i dzikimi ptakami.

Obejrzyj film o charakterystyce kur rasy Lekbar oraz o tym, jak prawidłowo je hodować i pielęgnować:

Temperatura, oświetlenie, wilgotność

Ptaki kochają ciepło, dlatego kurnik powinien być ogrzewany przez cały rok. Idealna temperatura to 15 stopni Celsjusza. Zimą kurnik jest ocieplany: rozgrzać sięW przeciwnym razie produkcja jaj spadnie, a niektóre kury nawet padną. Najlepiej zainstalować grzejniki i dokładnie ocieplić podłogę słomą, sianem lub torfem.

Czystość i suchość to dwa kluczowe czynniki wpływające na zdrowie drobiu. Wymieniaj ściółkę dwa razy w miesiącu oraz czyść i wietrz pomieszczenie. Odchody kurcząt zawierają niewielką ilość amoniaku, który jest szkodliwy nie tylko dla układu oddechowego ptaków, ale także dla ich przewodu pokarmowego.

Oświetlenie w kurniku jest równie ważne; musi on mieć okna, przez które będzie dostawało się naturalne światło słoneczne; jesienią i zimą w pomieszczeniu montuje się dodatkowe oświetlenie.

Dieta i zasady żywienia

Kury są wymagające pod względem diety, a zapewnienie im wszystkich niezbędnych składników odżywczych jest kluczem do wysokiej produktywności. Typowe menu składa się z: pasza mieszana a mieszanki zbożowe nie nadają się dla ptaków.

Aby wyżywić tę rasę, należy stworzyć lub kupić specjalną dietę. Jest to zbilansowana karma o niebieskim kolorze. Podobna karma jest dostępna na targach ptasich i zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze dla Legbarów.

Jeśli chodzi o kolor niebieski, nie ma on żadnego wpływu na kolor skorupki; najwyraźniej jest to po prostu sprytny chwyt marketingowy producenta żywności.

Możesz samodzielnie przygotować mieszankę pokarmową Legbar, która składa się z następujących składników:

• kilka rodzajów mielonego ziarna;
• ciasto;
• korzenie;
• mączka mięsno-kostna lub ryby;
• suszona trawa;
• specjalne suplementy i witaminy.

Dodaj do kanału kompleksy witaminowe, które zwiększają produkcję jaj. Nie należy jednak przekraczać dopuszczalnej normy, w przeciwnym razie doprowadzi to do niedoboru witamin i całkowitego wyniszczenia organizmu. Kurnik musi być stale zaopatrywany w witaminy. miski do picia Z czystą wodą. Pomocne może być również ustawienie wanien z muszlami lub drobnym żwirem.

Kury rasy Legbar piją dwa razy więcej wody niż inne rasy.

Hodowcy drobiu twierdzą, że czasami niektóre kury dziobią inne – wynika to z niedoboru witamin i minerałów. Witamina C odgrywa szczególnie ważną rolę w zdrowiu kurcząt rasy Legbar; eksperci zalecają zakup karmy Pentavit, która dostarcza kurczętom wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Linienie i pielęgnacja zimą

Pierzenie jest zjawiskiem normalnym i nie należy się go obawiać. Wręcz przeciwnie, warto pomóc ptakom przetrwać ten trudny okres. Pierzenie sprzyja lepszemu zdrowiu i zwiększonej produktywności. Proces ten może zostać opóźniony, jeśli zapewnisz ptakom zbyt dużo światła dziennego.

Jeśli pierzenie jest opóźnione, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii, który pomoże je wywołać. W tym okresie kury nie znoszą jaj.

Produkcja jaj zmniejsza się po 2 latach od rozpoczęcia nieśności, dlatego doświadczony hodowca drobiu powinien już wcześniej zadbać o planową wymianę stada.

Zima to najtrudniejszy okres w roku. Ptaki zamarzają i umierają. Hodowcy drobiu muszą dbać o swoje kury, utrzymując je w ogrzewanym pomieszczeniu, zapobiegając przeciągom i zapewniając im odpowiednie odżywianie. Zimą do ich diety dodaje się minerały i witaminy, aby chronić je przed różnymi chorobami.

Reprodukcja

Kury czubate są bardzo słabymi matkami, dlatego rolnicy sami wychowują pisklęta; nie można oczekiwać pomocy od kur.

Naturalne wysiadywanie jaj czy inkubacja?

Brak instynktu macierzyńskiego jest główną wadą tych ptaków. Strata ta wynika z intensywnego rozrodu, przez co wyklucie piskląt bez inkubatora jest niemożliwe. Można również wykorzystywać kury innych ras.

Przeczytaj o szczegółach inkubacji jaj kurzych w domu. Tutaj.

Warunki dla piskląt

Wychowywanie piskląt to odpowiedzialny, ważny, a zarazem fascynujący proces. Już w pierwszym dniu życia pisklęta różnią się między sobą: samce mają niewyraźne ubarwienie piór i jaskrawe, czarne paski, a samice nie mają pasków. Po miesiącu pisklęta są już gotowe do lotu i ważą 0,5 kg.

W pierwszych dniach życia ptaki potrzebują ciepła, odpowiedniego pożywienia i ograniczenia wszelkich sytuacji stresowych. Należy je brać na ręce, niepokoić i straszyć w jak najmniejszym stopniu. Stres wpłynie na psychikę ptaków, wywołując w przyszłości agresję i wrogość.

Odżywianie

Pierwszym posiłkiem dla kurczaków rasy Legbar jest drobno zmielona owsianka pszenna. Codziennie dodawaj im coś nowego do diety: drobną trawę, gotowane warzywa oraz odpowiednią ilość witamin i minerałów. Od czasu do czasu podawaj semolinę z puree jajecznym, ale nie przesadzaj.

Częste choroby

Hodowcy drobiu cenią sobie nogi z powodu silnej odporności i doskonałej wytrzymałości. Jednak jeden problem nęka te kury przez całe życie: zdeformowane stopy i palce. To nie przypadek, że krzywe palce są uznawane za cechę niedopuszczalną.

Lekarze weterynarii dzielą tę wadę na nabytą i wrodzoną. Pierwsza rozwija się w wyniku niewłaściwie dobranej diety lub zaburzeń trawienia, druga natomiast występuje od urodzenia. Wada nabyta może być wyleczona jedynie poprzez poprawę żywienia.

Potencjalne problemy podczas hodowli

Ptaki hoduje się zarówno w małych, jak i dużych gospodarstwach, ale w każdym przypadku istnieją pewne trudności w hodowli kurczaków.

Główne problemy w hodowli kur rasy Legbar:

• Występowanie choroby deformacji kości.
• Brak instynktu macierzyńskiego.
• Zbyt duża wrażliwość na zimno, w wyniku której kury padają.

Zyskowność hodowli Leghornów

Hodowcy drobiu są przekonani, że nawet początkujący hodowca może hodować Leghorny; rasa ta nie jest szczególnie trudna w utrzymaniu, wymaga jedynie odrobiny uwagi. Mięso nie jest dużo droższe niż w przypadku innych ras kur, ale jaja o niebieskiej skorupce są szczególnie cenione. Osiągają one cenę rynkową kilkakrotnie wyższą niż zwykłe białe lub kremowe jaja.

Gdzie i za jaką cenę mogę kupić?

Ceny jaj, piskląt i dorosłych kur rasy Legbar przedstawiają się następująco:

• jajko inkubacyjne – 150 rubli;
• Kurczak 1-dniowy – 250 rubli;
• Kurczak 1-miesięczny – 350 rubli;
• dziewczynka lub chłopiec w wieku 4 miesięcy – 1700 rubli;
• suczka lub samiec powyżej 4 miesięcy – 3000 rubli.

Podobne rasy kur (analogi)

Legbar jest uważany za odpowiednika dobrze znanej Araucany. Rasa ta charakteryzuje się nietypowym ubarwieniem i wyglądem, nie posiada instynktu macierzyńskiego i waży minimalnie – około 1,8 kg. Rocznie składa około 150 jaj o niebieskiej skorupce.

Drugą podobną rasą jest pręgowany Plymouth Rock. Kogut osiąga wagę 3,5 kg, a kury 3 kg. Znoszą jaja średniej wielkości, produkując około 175 jaj rocznie.

Kury Araucana

Kurczaki Plymouth Rock

Recenzje rasy

Rasa kur Legbar to doskonały wybór dla początkujących hodowców drobiu. Swoją popularność zawdzięcza silnej odporności, atrakcyjnemu wyglądowi i wysokiej wydajności. Kury te znoszą piękne, niebieskie jaja i charakteryzują się pysznym, soczystym mięsem.

Często zadawane pytania