Opis rasy kur orłowskiej: cechy, warunki bytowania i opinie

Rasa kur rasy orłow jest uważana za jedną z najstarszych w Rosji, ale nadal cieszy się dużym zainteresowaniem kolekcjonerów drobiu. Kury te słyną z wytrzymałości, mięsności i łatwości utrzymania. W tym artykule omówimy kluczowe cechy rasy, jej zalety i wady oraz zawiłości związane z hodowlą i pielęgnacją tego drobiu.

Historia rasy

Pochodzenie kury rasy orłowskiej jest nieznane, ale wielu historyków uważa, że ​​rasa ta została sprowadzona do Rosji z Iranu już w XVII wieku. Hrabia Orłow-Czesmienski odegrał ważną rolę w hodowli i dystrybucji orłowki, dzięki czemu drób ten zyskał ogromną popularność w XIX-wiecznej Rosji.

Za przodków tych ptaków uważa się kury malajskie i perskie. Rosyjska uszanka, turyńska i brugijska również odegrały bezpośrednią rolę w rozwoju tej rasy. W 1899 roku kury rasy orłowskiej dotarły do ​​Europy Zachodniej, gdzie wzbudziły duże zainteresowanie ze strony Niemców i Brytyjczyków.

Jednak w połowie XX wieku do Rosji sprowadzono wiele nowych, zagranicznych ras mięsnych i jajecznych. Orłowki okazały się niekonkurencyjne na skalę przemysłową i niemal całkowicie zniknęły z ferm drobiu i gospodarstw prywatnych.

W latach 50. XX wieku kilku miłośników drobiu postanowiło wskrzesić starą rosyjską rasę, wykorzystując jako bazę krzyżówki kur lokalnych z orłowkami, wybierając osobniki najlepiej odpowiadające ich wyglądowi. Proces hodowli trwał ponad 40 lat, ostatecznie przywracając rasie jej pierwotną formę.

Cechy kurczaków rasy Orlov

W ostatnich latach popularność kur rasy orłowskiej gwałtownie wzrosła – nioski można spotkać zarówno na małych fermach drobiu, jak i w gospodarstwach prywatnych. Obecnie istnieją dwie odmiany tej rasy: rosyjska i niemiecka. Standardy jakości w Niemczech różnią się od rosyjskich, dlatego przez lata selektywnej hodowli te majestatyczne ptaki zatraciły swój pierwotny wygląd.

Orłowki są uważane za rasę zarówno ozdobną, jak i konkurencyjną. Pomimo silnego wyglądu, ptaki te charakteryzują się przyjaznym i spokojnym usposobieniem. Chociaż nie są szczególnie płodnymi nieśnikami, ich kolorowe upierzenie i niskie wymagania pielęgnacyjne przyciągają zarówno krajowych, jak i zagranicznych hodowców drobiu. Kury rasy orłowka są zachowane w puli genowej VNITIP.

Wygląd

Orłowce zazwyczaj mierzą nie więcej niż 60 cm wysokości i wyróżniają się dobrze rozwiniętymi mięśniami oraz mocnymi kośćmi. Ich głowy są średniej wielkości, szyje długie, a kark gęsto upierzony. Oczy małe, zazwyczaj bursztynowe lub czerwono-pomarańczowe. Dzioby jasnożółte, krótkie i haczykowate.

Grzebień orłówki jest mały, lekko spłaszczony i nierówny. Znajduje się na czole i praktycznie zwisa nad nozdrzami ptaka. Płatki uszne i dzwonki są słabo rozwinięte, co utrudnia ich dostrzeżenie pod zwisającymi piórami kloaki. Ogon jest średniej długości i dobrze upierzony.

Koguty wyróżniają się szerokimi barkami i dobrze rozwiniętą, muskularną klatką piersiową. Baki i dzwonki są nieco mniej rozwinięte niż u kur. Duży, zakrzywiony dziób i szerokie czoło sprawiają, że koguty rasy Orłow przypominają prawdziwe orły drapieżne, a wyraźne łuki nadoczodołowe i głęboko osadzone oczy dodatkowo podkreślają to podobieństwo. Ogon jest średniej długości, dobrze upierzony i osadzony pod kątem prostym do grzbietu.

Kolor

Ubarwienie upierzenia drobiu domowego jest bardzo zróżnicowane. Obecnie istnieją następujące podgatunki kur rasy orłow: kaliko, biało-czarne, mahoniowe, ceglaste oraz czarno-czerwone. Osobniki w umaszczeniu kaliko są najpowszechniejsze. Łatwo je rozpoznać po bujnej brodzie, składającej się z białych, pomarańczowych i szarych piór.

Ciało i pierś kogutów kaliko są czarne z białymi plamkami, natomiast głowa i grzbiet są ceglastoczerwone. Skrzydła zdobią wyraźne, poprzeczne czarne paski z zielonkawym odcieniem. Ogon jest całkowicie czarny, ale standard rasy dopuszcza parę białych piór w górnych warkoczach.

Kury mają identyczny kolor, ale nie tak intensywny jak koguty. Ich dzwonki i kark mają sporo białych piór. Jaśniejsze plamy na ich ciałach są wyraźnie zaznaczone.

Spośród jednolitych kolorów, białe orłowki są w naszym regionie najpowszechniejsze. W prywatnych fermach drobiu można znaleźć również ptaki w kolorze mahoniowym, z ceglastym ciałem i głową oraz czarnym ogonem z zielonkawym odcieniem.

Charakter

Kogut rasy Orłow to prawdziwy mistrz kurnika, gotowy do działania w każdej chwili. Ma dostojny wygląd i uwielbia przechadzać się po kurniku, dumnie prężąc potężną pierś. Jeśli zdecydujesz się na hodowanie koguta tej rasy, możesz być pewien, że żaden inny ptak nie odważy się wkroczyć na jego terytorium – każdemu rywalowi da on odpowiednią odprawę.

Orłowce odziedziczyły walecznego ducha po swoich przodkach, kurach malajskich. Nie należy jednak zakładać, że koguty tej rasy są wojownicze czy agresywne. Dobrze dogadują się z innymi ptakami na wspólnym podwórku, ale nie pozwalają innym kogutom zbliżać się do siebie ani do swoich kur. Nioski znane są z przyjaznej i potulnej natury, rzadko wdają się w bójki i pokojowo współżyją z innymi ptakami.

Produkcja jaj

Kury rasy Orlov dojrzewają stosunkowo późno i zaczynają znosić jaja w wieku ośmiu miesięcy. W pierwszym roku życia młoda kura może znieść około 180 jaj, ale w drugim lub trzecim roku liczba ta spada do 140. Jaja są średniej wielkości, ważą do 60 g. Kolor skorupki zmienia się w zależności od koloru sierści kury i waha się od kremowego do jasnoróżowego.

Mimo że wydajność kur rasy Orlovka jest przeciętna, hodowcy drobiu podkreślają wysokie walory smakowe jaj.

Instynkt inkubacji

Kury rasy Orlov nie mają instynktu kwoczenia. Wielu hodowców drobiu nie uważa tego za wadę, ponieważ liczba zwolenników naturalnej inkubacji maleje z roku na rok. Ponadto kury nie znoszą jaj w okresie wysiadywania jaj, co jest niekorzystne ekonomicznie.

Jeżeli zdecydujesz się na hodowlę kur bez inkubatora, najlepszym rozwiązaniem będzie umieszczenie jajek rasy Orlovka w gnieździe kury innej rasy.

Zalety i wady

Hodowcy drobiu na Syberii i w innych regionach o surowym klimacie często preferują kury rasy orłow, ponieważ łatwo przystosowują się do różnych warunków środowiskowych bez utraty walorów produkcyjnych. Do innych zalet tej rasy należą:

Rasa ta ma również swoje wady:

Pomimo wszystkich swoich zalet, orłowki nie są hodowane komercyjnie. Obecnie hodowcy wyhodowali wiele ras mięsnych i jajecznych o wyższej wydajności. Orłowki najczęściej spotyka się w małych kurnikach, gdzie są hodowane głównie w celach ozdobnych.

Funkcje treści

Łagodna natura orłówki pozwala na trzymanie jej w tym samym pomieszczeniu, co inne ptaki. Jeśli zdecydujesz się na koguta i kury, zaleca się zapewnienie im osobnych pomieszczeń. Orłówka nie toleruje konkurencji na swoim terytorium, więc walki w kurniku są nieuniknione. Jeśli nie jest możliwe wydzielenie osobnego pomieszczenia, podziel je przegrodą.

W centralnej części Orłowki kury bez problemu przetrwają zimowe przymrozki w nieogrzewanym budynku, ale jeśli temperatura spadnie do -30°C lub poniżej, w kurniku należy zainstalować grzejnik. W regionach o surowych zimach zaleca się wcześniejsze ocieplenie ścian kurnika wełną mineralną lub styropianem ekstrudowanym.

Jeśli interesuje Cię jak samemu zbudować kurnik, możesz przeczytać ten artykuł.

Wielkość kurnika zależy od liczby ptaków i powinna pomieścić 5 ptaków na metr kwadratowy. Podłoga kurnika powinna być pokryta ściółką ze słomy, trocin, suchego mchu lub wiórów torfowych. Zimą warstwa ściółki powinna być powiększona do 40 cm, aby zapewnić izolację. Wiosną ściółka jest usuwana, podłoga jest dezynfekowana i suszona, a następnie układana jest nowa ściółka.

Pielęgnacja

Kury rasy Orlov są łatwe w pielęgnacji, ale aby zapewnić im dobrą nieśność, potrzebują komfortowych warunków bytowych. Niezbędne elementy każdego kurnika dla drobiu to:

• podajniki;
• miski do picia;
• gniazda do składania jaj;
• okoń;
• strefa spacerowa.

Wybierając karmniki i poidła, należy pamiętać, że orłowki mają krótkie, zakrzywione dzioby. Najlepiej wybierać płytkie, szerokie pojemniki, które można postawić na podłodze kurnika lub zawiesić na jego obwodzie.

Możesz przeczytać, jak samemu zrobić miskę do piciaTutaj.

Małe drewniane skrzynki lub kosze wyłożone słomą lub sianem mogą służyć jako gniazda do znoszenia jaj. Jedno gniazdo potrzebne jest na pięć kur. Nie zapomnij o grzędzie – miejscu odpoczynku i snu dla ptaków. Doświadczeni hodowcy drobiu zalecają wykonanie jej z drewnianych belek o wymiarach 50x50 mm. Grzędy te montuje się w zacienionym miejscu kurnika, 80 cm nad podłogą.

Wybieg najczęściej zakłada się bezpośrednio przy kurniku, od strony południowej. Powinien on zajmować co najmniej 50% powierzchni kurnika. Wybieg powinien być ogrodzony ocynkowaną siatką o wysokości 2-2,2 metra, aby uniemożliwić kurom rasy orłowka przelot nad nim.

Niektórzy rolnicy pozwalają swoim kurom swobodnie wędrować po ogrodzie i sadzie, gdzie zjadają kiełki chwastów oraz niszczą ślimaki i larwy szkodników.

Karmienie

Aby kury rasy orłowka dobrze przybierały na wadze, wymagają zróżnicowanej diety. Ich dieta powinna zawierać różnorodne zboża, soczystą zieleninę, warzywa korzeniowe i produkty mleczne. Trzy do czterech razy w tygodniu można podawać im mokre puree ziemniaczane z posiekaną gotowaną kukurydzą i gotowanym na parze jęczmieniem. Można również dodać resztki ryb. kości i mięso oraz mączka kostna.

Zaleca się okazjonalne dodawanie do paszy podstawowej kaszy gryczanej niełuskanej. Zawiera ona dużą ilość żelaza, co korzystnie wpływa na nieśność i rozwój mięśni u drobiu. Dieta powinna również zawierać suplementy mineralne, takie jak sól kuchenna, piasek z muszlami i wapień (ziarnistość 0,5-1,5 mm).

Gotowe mieszanki paszowe, które zawierają już suplementy witaminowe, białka i minerały, są również dobrym rozwiązaniem. Ważne jest, aby zapewnić ptakom dostęp do świeżej wody pitnej w poidłach. Umieść je tak, aby ptaki miały do ​​nich łatwy dostęp i mogły w każdej chwili ugasić pragnienie.

Hodowla

Aby skutecznie wyhodować orłowki, ważne jest uwzględnienie pewnych niuansów tej rasy. Obecnie znalezienie ptaków czystej krwi, które w pełni spełniają standardy, jest dość trudne. Hodują je przede wszystkim profesjonaliści zajmujący się hodowlą drobiu oraz uczestnicy wystaw ornitologicznych.

Należy również pamiętać, że kury rasy Orlov osiągają dojrzałość płciową stosunkowo późno, dlatego nie ma sensu kupować kury poniżej 2 lat. Ptaki wykazujące następujące cechy są uważane za nieodpowiednie do hodowli:

• niska waga jak na swój wiek;
• niewystarczające upierzenie szyi i karku;
• cienki dziób;
• ubarwienie nieodpowiadające podgatunkowi.

Do inkubacji należy wybierać duże, dobrze ukształtowane jaja o grubej skorupce. Powinny być świeże i mieć termin przydatności do spożycia nie dłuższy niż 5 dni. Do wylęgu zaleca się stosowanie specjalistycznych inkubatorów z kontrolowanym mikroklimatem i temperaturą.

Polecamy przeczytać artykuł nt. cechy inkubacji jaj kurzych.

Hodowla kurczaków

W inkubatorze pisklęta wykluwają się w ciągu 20-21 dni. Po wykluciu umieszcza się je w dużym pudełku lub klatce wyłożonej trocinami lub sianem. Ściółkę tę należy zmieniać codziennie.

Pisklęta rasy Orlov mają stosunkowo niską przeżywalność i wymagają ciągłej opieki. Rosną powoli, a pióra pojawiają się późno. Źle znoszą wysoką wilgotność i zimno oraz są podatne na przeziębienia.

Pisklęta słabo adaptują się do zmieniających się warunków środowiskowych, dlatego w pierwszych dniach życia powinny być trzymane w pomieszczeniu o temperaturze 35 stopni Celsjusza. Pod koniec pierwszego tygodnia temperatura spada do 32 stopni Celsjusza. Dlatego kurnik należy schładzać o kilka stopni Celsjusza co tydzień. Optymalna temperatura dla młodych ptaków to 23 stopnie Celsjusza.

W pierwszym tygodniu pisklęta są karmione co dwie godziny. Najlepszymi pokarmami w tym okresie są siekane jajka na twardo, kasza kukurydziana i jęczmienna, twaróg, soczysta zielenina, starta marchewka i gotowane ziemniaki. Następnie dietę rozszerza się co trzy do czterech dni, dodając nowe pokarmy i zmielone ziarna. Liczbę posiłków stopniowo zmniejsza się; pod koniec trzeciego tygodnia powinny być cztery.

Jeśli wolisz używać przemysłowego pasza mieszana, a następnie starannie je dobieramy w oparciu o wiek piskląt. Przez pierwsze 10 dni pisklętom podaje się ciepłą, przegotowaną wodę o temperaturze około 30 stopni Celsjusza. W wieku trzech tygodni woda jest stopniowo schładzana do 18 stopni Celsjusza. Do wody zazwyczaj dodaje się witaminy odpowiednie dla wieku piskląt i probiotyki, aby poprawić trawienie.

Linienie

Naturalny, fizjologiczny proces zrzucania piór może być dość przerażający dla niedoświadczonego hodowcy. Jest to szczególnie widoczne u gęsto upierzonych kur rasy Orłowka, ponieważ podczas pierzenia kury prawie całkowicie tracą dzwonki i baki. U kur powyżej roku pierzenie trwa zazwyczaj od 4 do 8 tygodni.

Sezonowe pierzenie może występować wiosną, latem i jesienią. Pierwsze dwa okresy są praktycznie niezauważalne, a ich występowanie zależy od warunków klimatycznych regionu, w którym ptaki są hodowane. Pierzenie jesienne jest najbardziej rozległe, ponieważ pióra odnawiają się w całym ciele ptaka. Kury najczęściej przestają znosić jaja w tym okresie.

Jak wybrać ptaka rasowego?

Czystorasowy kurczak rasy Orlov musi w pełni spełniać zatwierdzony standard. Wady rasowe można rozpoznać po:

• słabo rozwinięte upierzenie na głowie;
• obecność garbu;
• niewielki wzrost ptaka;
• niedowaga w stosunku do wieku;
• wąskie plecy i klatka piersiowa;
• obecność resztkowego pióra na palcach i śródstopiu;
• brązowawy kolor ciała;
• czarna broda;
• prosty, cienki dziób.

Nie należy kupować takich ptaków, ponieważ nie będą one pasować do cech rasy i mogą po prostu rozczarować. Obecnie w Rosji istnieje wiele ferm, w których można kupić pisklęta reprodukcyjne i jaja wylęgowe rasy orłowka. Na specjalistycznych wystawach można również spotkać kolekcjonerów drobiu, którzy gwarantują, że kupisz kurę czystej rasy.

W tym filmie hodowca opowiada o rasie kur orłowskich:

Częste choroby

Przy odpowiedniej opiece kury rasy Orlov rzadko chorują. Jeśli zauważysz objawy choroby u swoich kur, ważne jest, aby postawić właściwą diagnozę i niezwłocznie rozpocząć leczenie.

Najczęstsze choroby niezakaźne kurcząt rasy Orlov i metody ich leczenia

Recenzje kurczaków Orlov

Kury rasy orłow stopniowo odzyskują dawną popularność, a wielu hodowców drobiu pragnie mieć w swojej hodowli rasowego, dostojnego ptaka. Pomimo przeciętnej nieśności, przy odpowiedniej pielęgnacji kury te znoszą jaja nawet zimą, a ich mięso słynie z doskonałego smaku. Chociaż ptaki rosną powoli, dorosły osobnik może ważyć do 5 kg.

Często zadawane pytania