Rasa kur rosyjskich białych: charakterystyka i cechy hodowlane

Rasa kur rosyjskich białych została wyhodowana specjalnie na potrzeby hodowli w Rosji. Jest mało wymagająca pod względem warunków bytowych, odporna i ma dobrze rozwinięty układ odpornościowy. Nawet początkujący hodowca może sobie poradzić z tą rasą, ale konieczne jest przestrzeganie kilku prostych zasad, które zostaną omówione w dalszej części artykułu.

Opis rasy

Kury rosyjskie białe to rasa kur niosek. Swoją nazwę zawdzięczają czysto białemu upierzeniu.

Rasa ta jest mało wymagająca pod względem warunków utrzymania, dobrze znosi zimny klimat północy, ma silną odporność i dobrze przystosowuje się do nowych warunków.

Jedną ze szczególnych cech tej rasy jest niespokojna natura, jednak po przyzwyczajeniu się do właścicieli stają się one spokojniejsze.

Pochodzenie

Rasa ta została wyhodowana w latach 30. XIX wieku. Powstała na bazie lokalnych kur o niepewnym pochodzeniu i szlachetnych leghornów.

Rasa ta natychmiast stała się ulubieńcem hodowców przydomowych, a wraz z rozwojem przemysłu w kraju, także na fermach drobiu. Jej absolutna popularność trwała do lat 90. XX wieku. W tym czasie na rosyjski rynek drobiu zaczęły pojawiać się leghorny i krzyżówki o wyższej płodności, co spowodowało spadek popularności rasy rosyjskiej białej.

Mimo to hodowcy pracują nad poprawą cech kur, aby uzyskać konkurencyjne cechy. O ile kiedyś kury znosiły do ​​190 jaj rocznie, o tyle obecnie produkują 200, a nawet 244, ale wiąże się to ze stratą nawet do 56 g masy jaja, a także masy własnej kury.

Charakterystyka i standardy kur rosyjskich białych

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się mocną budową. Ich budowę ciała można opisać następująco:

• smukły ptak o lekko wydłużonym ciele;
• głowa średniej wielkości, proporcjonalnie rozwinięta, noszona dumnie;
• mocna szyja;
• szeroka klatka piersiowa i brzuch;
• nogi i dziób są zawsze żółte;
• nogi bez piór, silne;
• białe płatki uszu;
• kury mają mały, dobrze rozwinięty ogon;
• koguty mają piękne, puszyste ogony;
• grzebień kurczaka nie jest pionowy, lecz pochylony na bok;
• Koguty mają grzebień w kształcie liścia z pięcioma zębami i czerwonymi podgardlami.

Dorosłe koguty rasy rosyjskiej białej ważą do 2,5 kg, a kury – do 1,8 kg.

Hodowca prezentuje przegląd rasy kur rosyjskich białych na poniższym filmie:

Dojrzewanie, produktywność

Rasa rosyjska biała jest uważana za wcześnie dojrzewającą. Kury osiągają dojrzałość w wieku 5 miesięcy i zaczynają znosić jaja, a koguty robią to jeszcze wcześniej.

Kury te są bardzo wydajne, znosząc do 240 jaj rocznie. Nieśność utrzymuje się przez długi czas, praktycznie bez spadku produkcji w drugim i trzecim roku życia, co jest rzadkością nawet wśród ras nieśnych.

Dziesięć kur znosi 8-9 jaj tygodniowo, każda znosząc 2-3 jaja, a następnie robiąc sobie 24-godzinną przerwę. Jaja są żółtawe lub białe, wydłużone i ważą od 50 do 75 gramów, dzięki czemu są smaczniejsze niż jaja wielu ras.

Koguty przybierają na wadze po sześciu miesiącach, osiągając 1,7–2 kg, a po siedmiu miesiącach ważą 2,2 kg. Ich mięso ma przeciętny smak i jest uważane za mdłe.

Zalety i wady

Główne zalety rasy rosyjskiej białej to:

Do wad rasy zalicza się:

Hodowla kurczaków bez wybiegu

Kury tej rasy można trzymać w klatkach bateryjnych.

W przypadku hodowli kur na skalę przemysłową dopuszczalne jest instalowanie klatek składających się z kilku pięter.

Warunki

Powierzchnię klatek obliczamy według wzoru: 1 m kw. klatki przypada na 8 dorosłych kurczaków.

W takim przypadku należy przestrzegać następujących zasad:

• Czystość. Klatki powinny być zawsze czyste. Regularnie je czyść i dezynfekuj.
• Wentylacja. Zamknięty kurnik musi mieć wystarczającą ilość świeżego powietrza. Rozważ zainstalowanie otworów wentylacyjnych lub nadproży.
• Dostęp do żywności. Każdy osobnik musi mieć nieograniczony dostęp do pożywienia. Zamontuj karmniki o odpowiedniej długości.
• Miski do picia. Miski na wodę powinny być zawsze zaopatrzone w czystą wodę i łatwo dostępne. Regularnie je uzupełniaj i dbaj o ich czystość.
• Temperatura. Zalecana temperatura w pomieszczeniu wynosi 12-19°C zimą i do 24°C latem. W razie potrzeby należy zainstalować dodatkowe źródła ciepła w okresach chłodów.
• Wilgotność. Nie powinien przekraczać 70%. Dopuszczalne jest odchylenie 1-2%. Monitoruj ten wskaźnik, w przeciwnym razie ptak zacznie chorować.
• Oświetlenie. Dostosuj oświetlenie – wydłużenie dnia ma pozytywny wpływ na produkcję jaj.

Jeśli zasady hodowli kurczaków zostaną naruszone, kury tracą produktywność i zaczynają chorować.

Komórki

Możesz kupić gotowe klatki lub zbudować je samodzielnie, przestrzegając podstawowych zasad.

Podczas tworzenia ogniw należy pamiętać o następujących kwestiach:

• Rama. Wykonaj go z metalu lub drewna.
• Ściany. Zbuduj tylną i boczne ściany klatki z drutu o drobnych oczkach, siatki ogrodzeniowej lub sklejki. Przednią ścianę najlepiej wykonać z metalowych prętów, aby ptak miał dostęp do karmnika.
• Spód. Dół powinien być dwupoziomowy, aby łatwiej było utrzymać go w czystości. Powierzchnię, na której będą trzymane kurczaki (podłogę), należy wykonać z siatki o drobnych oczkach, aby ptaki mogły na niej stać.
• Paleta. Zamontuj na dnie, pod siatką, tackę z łupka, sklejki lub poliwęglanu. Będzie ona zbierać ptasie odchody.
  

  Tacę należy utrzymywać w czystości i dokładnie czyścić co 15–20 dni.

• Kolekcjoner jajek. Zamontuj dolną podstawę pod kątem, aby umożliwić przetaczanie jajek. W najniższym punkcie zamontuj siatkowy pojemnik na jajka w odległości 22-24 cm od podstawy, z otwartym dostępem do wyjmowania jajek.
• Podajnik. Przymocuj do przedniej ściany klatki. Powinna ona sięgać na całą jej długość.
• Źródła światła. Jeśli nie ma okien, zamontuj reflektory w pobliżu każdej klatki.

Hodowla kurczaków z dostępem do wolnego wybiegu

Hodowla kur rosyjskich białych w określonym zasięgu wymaga podziału terytorium na dwie strefy:

• kurnikgdzie ptak będzie składał jaja i spędzał noc;
• zagroda dla drobiu, gdzie kury mogą swobodnie się przemieszczać i szukać pożywienia.

W tym przypadku obserwuje się stosunek powierzchni: 1-2 części stanowią powierzchnię kurnika, 3 części stanowią powierzchnię wybiegu.

Preferowaną opcją jest hodowla kur na wolnym wybiegu. Zapewnia to kurom większy komfort, co pozytywnie wpływa na produkcję jaj.

Kurnik

Budowa kurnika obejmuje następujące obiekty:

• Ściany. Do budowy można wykorzystać płytę wiórową, sklejkę o grubości 5-12 mm lub deski.
• Izolacja. Kurnik jest izolowany od zewnętrznych warunków atmosferycznych, dzikich ptaków i zwierząt za pomocą ścian, z których jedna powinna mieć drzwi. Uszczelnij wszystkie pęknięcia i otwory w ścianach, aby zapobiec przeciągom.
• Baldachim i dach. Zainstaluj dach nad siedliskiem ptaków i baldachim nad wyjściem, aby zapewnić schronienie w razie niesprzyjającej pogody.
• Gniazda. Liczba gniazd zależy od liczby kur. Ustaw je wzdłuż ścian i wyłóż słomą.
• Drabina. Aby ułatwić kurom wejście do gniazda, zamontuj w pobliżu każdej z nich małą drabinkę lub deskę o szerokości co najmniej 15 cm.
• Grzędy. Powinny być one zainstalowane około 0,5-0,7 m nad podłogą, poziomo lub stopniowo wznosząco, aby kury na górnych grzędach nie brudziły kur na niższych grzędach swoimi odchodami. Wykonaj je z solidnych drewnianych słupów o średnicy 2-3 cm, aby zapobiec zamarzaniu nóżek kur i zapewnić łatwy dostęp.
  

  Zamocuj słupy mocno, aby nie mogły się obracać.

• Pościel. Wybierz dużą i rozłóż ją grubą warstwą. Należy ją często wymieniać, ponieważ białe pióra mogą plamić.
• Karmniki i poidła. Zimą należy wnieść do kurnika karmniki i poidła, aby zapobiec zamarzaniu wody i karmy.

Podwórko dla drobiu

Otocz wybieg dla drobiu wysokim płotem – kury białopłetwe dobrze latają.

Podczas konstruowania należy wziąć pod uwagę:

• Rama ogrodzeniowa. Zbuduj ramę wokół chodnika z drewnianych belek lub solidnych, spawanych rur.
• Ogrodzenie. Rozciągnij siatkę wzdłuż zewnętrznych krawędzi. Oczka siatki powinny być mniejsze niż 5 cm.
• Łaz. Pozostaw specjalne przejście między kurnikiem a wybiegiem, aby kury mogły się swobodnie poruszać.
• Rozwój terytorium. Upewnij się, że na podwórku nie ma stojących kałuż i że nie ma tam żadnych przedmiotów ani roślin, które mogłyby stanowić zagrożenie dla kur. Upewnij się również, że kury nie wędrują po zakurzonych miejscach.
• Karmniki i poidła. W cieplejszych miesiącach zamontuj karmniki i poidła na wybiegu. Przykryj je osłoną, aby zapobiec zanieczyszczeniu karmy wodą deszczową.

Żywienie ptaków

Kury rasy rosyjskiej białej wymagają dobrego karmienia, zwłaszcza w wieku od sześciu miesięcy do roku, kiedy zaczynają znosić jaja i osiągają określoną produktywność.

Dieta powinna zawierać wystarczającą ilość:

• Tłuszcze. Są źródłem energii i można je uzyskać z kukurydzy i owsa.
• Wiewiórki. Materiał „budulcowy” dla pełnego wzrostu. Występuje w dużych stężeniach w roślinach strączkowych, mączka mięsno-kostna.
• Węglowodany. Zapewniają prawidłowe funkcjonowanie narządów wewnętrznych i procesów metabolicznych. Zawarte w produktach pełnoziarnistych.
• Witaminy. Witaminy A, B i D są niezbędne. Występują w dużych ilościach w świeżych warzywach i zielonych warzywach.
• Minerały. Do produkcji skorupek jaj. Zawarty w dodatkach takich jak popiół i skorupki jaj.

Pożądane jest zapewnienie możliwości żerowania na otwartych przestrzeniach.

Istnieją dwa możliwe schematy żywienia kur rasy rosyjskiej białej:

1. Z gotowymi paszami komercyjnymi:
   • pasza mieszana;
   • zacier;
   • warzywa.
2. Samodzielnie przygotowane jedzenie:
   • mokre puree z ziemniaków i warzyw;
   • kukurydza;
   • świeże warzywa i zioła.

Aby poprawić trawienie, ptak powinien mieć dostęp do pojemników z piaskiem, kamykami lub muszlami.

Kura nioska powinna spożywać 120-140 g suchej paszy lub 170 g płynnej paszy dziennie, podzielonej na 3-4 posiłki. Taka dieta zapobiegnie nadwadze kury i pozwoli jej produkować wystarczającą ilość jaj.

Podział paszy na dzień:

• Poranek. Najlepiej jest spożywać produkty pełnoziarniste.
• Dzień. Mokra papka zawiera więcej minerałów i witamin w paszy.
• Wieczór. Nawóz dla soczystych roślin, zielenina.

Tabela optymalnej diety dla każdej osoby na dzień:

Hodowla kurczaków

Kury tej rasy mają słaby instynkt wysiadywania jaj, dlatego wykluwają się w inkubatorach lub ich jaja są umieszczane pod kurami innych ras.

Do inkubacji wybiera się jaja wydłużone, białe, o masie co najmniej 60 g. Przechowuje się je nie dłużej niż 2 tygodnie w chłodnym pomieszczeniu.

Wylęganie kur rasy rosyjskiej białej w inkubatorze niczym nie różni się od wylęgania kur innych ras. Dowiedz się więcej o inkubacji jaj kurzych. Tutaj.

Pisklęta rasy rosyjskiej białej wyróżniają się przeżywalnością (94-99%) i zdrowiem.

Charakteryzują się one następującymi wskaźnikami:

• dzień po narodzinach pisklę osiąga wagę 44-46 g;
• pokrywa puszysta, żółta, czasem biała, bez inkluzji;
• w 2-3 tygodniu życia piskląt można już rozpoznać płeć – grzebienie kogutów stają się większe i bardziej czerwone, a kur – żółtoróżowe;
• W tym okresie puch stopniowo zastępowany jest białymi piórami;
• Pisklęta 30-dniowe ważą 650 g;
• maksymalną siłę wzrostu obserwuje się po 6 miesiącach;
• bardzo aktywne od pierwszych dni, ale nieśmiałe.

Pielęgnacja

Po wykluciu się w inkubatorze pisklęta przenoszone są do pudełka tekturowego w tempie 13-14 piskląt na 1 metr kwadratowy.

Właściwa pielęgnacja:

• Ogrzewanie. Umieść lampę grzewczą nad pudełkiem i utrzymuj temperaturę 30°C pod nim.
  Różni hodowcy mają różne zdanie na ten temat. Niektórzy wolą utrzymywać temperaturę w lęgowiu na poziomie 28 lub 29°C, podczas gdy inni uważają, że jest ona zbyt niska.

  Ważne jest, aby nierównomiernie ogrzać przestrzeń w gnieździe, tak aby każde pisklę znajdowało się w miejscu o optymalnej dla niego temperaturze.

• Pościel. Wyłóż dno pudełka papierem i wymień go, jeśli zajdzie taka potrzeba.
  Po dwóch tygodniach wzrostu należy wymienić papier na bardzo chłonną ściółkę z tkaniny. Tkanina bawełniana lub wełniana jest odpowiednia, ale należy ją zdezynfekować przed użyciem i wymienić w razie zabrudzenia.
• Pierwszy spacer. Po miesiącu, gdy ich ciała się wzmocnią i staną się mniej wrażliwe na zimno, wynieś pisklęta na zewnątrz, gdy pogoda dopisze. Przygotuj w tym celu osobne terrarium.

Karmienie

Karm swoje kury zgodnie z następującymi zasadami:

• Świeżo wyklute pisklęta należy karmić ugotowanymi na twardo, rozgniecionymi jajkami z kaszą manną lub karmą startową.
  Stopniowo dodawaj zieleninę i twaróg. Po miesiącu wprowadź warzywa do diety.

  Pisklęta nie są ograniczane w spożyciu pokarmu do 8. tygodnia życia. Po tym okresie ilość karmy zmniejsza się o 20%.

• Po dwóch miesiącach należy karmić dorosłe pisklęta razem z dorosłymi. Aby przygotować młode kury do znoszenia jaj, należy zwiększyć ich dzienne spożycie białka.
• Pudełko, w którym pisklęta będą początkowo trzymane, powinno być napełnione ciepłą wodą. Zapewnij poidło i utrzymuj temperaturę wody równą temperaturze ciała pisklęcia.
• Naczynia używane przez pisklęta do karmienia powinny być zawsze czyste i sterylne. W tym celu należy je myć raz dziennie w roztworze sody oczyszczonej, a następnie traktować 1% roztworem nadmanganianu potasu.

Temperatura wody dla kurczaków powinna wynosić 30–40 °C.

Choroby

Rasa ta charakteryzuje się dobrym zdrowiem i jest szczególnie odporna na raka narządów wewnętrznych, białaczkę i choroby nowotworowe, np. chorobę Mareka.

Jednakże kot rosyjski biały jest podatny na szereg chorób zakaźnych:

• Salmonelloza. Objawy obejmują wzmożone pragnienie, zmniejszony apetyt i brak aktywności fizycznej, a kury przewracają się. Ich stolce są luźne i pieniste. Zakażone osobniki są izolowane i otrzymują roztwór furazolidonu (1 tabletka na 3 litry wody) przez 21 dni.
• Kolibakterioza. Temperatura ciała wzrasta, czemu towarzyszy pragnienie. Może być słyszalny świszczący oddech. Leczenie polega na podaniu biomycyny w dawce 0,01 g na 1 kg masy ciała ptaka.
• Pasteureloza. Objawy obejmują brak ruchu, gorączkę, pragnienie i obfity katar. Stolec jest luźny. Pacjentów izoluje się i podaje tetracyklinę (1-3% roztwór) w dawce 500 mg na dobę przez 3 tygodnie.
• Choroba Newcastle. Kury odmawiają jedzenia, mają trudności z oddychaniem i wydzielają z dziobów cuchnący śluz. Kilka dni po wystąpieniu objawów grzebienie kurcząt sinieją, a ptak umiera. Nie ma lekarstwa na tę chorobę.
• Gruźlica. Atakuje każdy narząd u kur. Objawy obejmują letarg oraz bladość grzebienia i dzwonków. Nie ma lekarstwa.

Po wykryciu i wyleczeniu chorób zakaźnych przeprowadza się dezynfekcję kurnika.

Oprócz chorób zakaźnych, kurczaki mogą cierpieć na szereg chorób związanych ze złym odżywianiem i warunkami sanitarnymi:

• Atonia wola. Z czasem wole twardnieje i zapada się. Śmierć jest możliwa.
• Nieżyt żołądka i jelit. Apetyt maleje, ptak staje się ospały, a stolec staje się luźny.
• Kloacyt. Zapalenie w okolicy kloaki.
• Awitaminoza. Objawia się w dziobanie jaj i letargiczne zachowanie.

Choroby niezakaźne leczy się poprzez poprawę warunków sanitarnych oraz zbilansowaną dietę z dużą zawartością witamin.

Pierzenie i przerwanie produkcji jaj

Wypadanie włosów objawia się następującymi objawami:

• utrata apetytu;
• letarg ruchowy;
• pogorszenie wyglądu;
• przerwa w produkcji jaj.

Pierzenie u kur nie jest chorobą.

W okresie pierzenia zapewnij kurom zbilansowaną dietę i ciepłe otoczenie. Po dwóch miesiącach zaczną ponownie znosić jaja.

Planowana wymiana stada

Rodzina białych kur rosyjskich składa się z 10 kur i jednego samca oraz zapasowego koguta.

Cechy reprodukcji rasy i częstotliwość wymiany:

• W skali przemysłowej kury nioski są utrzymywane nie dłużej niż 2 lata, w gospodarstwach indywidualnych – do 3-4 lat;
• Ze względu na dużą aktywność kogutów, trzyma się je oddzielnie do czasu utworzenia rodzin;
• krzyżując rosyjską białą odmianę z Livenskaya Chintz, Welsumer i Kuchinskaya, uzyskuje się krzyżówki o wysokiej wydajności;
• Rasa ta wymaga poważnej selekcji hodowlanej; na przykład nie zaleca się hodowli kur bardzo podobnych do Leghornów.

Możesz uzupełnić lub odnowić swoje stado poprzez zakup jaj wylęgowych lub piskląt.

Hodowlą kotów rasy rosyjskiej białej zajmują się:

• Ferma drobiu Maryińska, Kraj Stawropolski;
• Ferma drobiu Mashuk w Yessentuki;
• Ferma drobiu JSC Adler, Soczi.

Recenzje

Hodowca nie ma problemów z hodowlą kur rasy rosyjskiej białej. Kury te są ptakami nieśnymi, a ich produktywność utrzymuje się na wysokim poziomie przez około trzy lata. Są mało wymagające pod względem paszy i warunków bytowych i dobrze zimują. Jedynymi wadami odnotowanymi przez hodowców drobiu są utrata zdolności wysiadywania jaj i słaby smak mięsa.

Często zadawane pytania