Hodowla kur rasy rosyjski grzywacz wymaga przestrzegania pewnych wytycznych. Chociaż rasa ta jest uważana za łatwą w utrzymaniu, nieznajomość pewnych faktów może negatywnie wpłynąć na stado. Poniżej znajdują się informacje dotyczące hodowli i utrzymania, zarządzania żywieniem i wiele innych przydatnych informacji.
Ciekawe dane historyczne
Rasa ta jest uważana za rodzimą dla Rosji, ale jej pochodzenie pozostaje niepewne i wciąż budzi kontrowersje w kręgach akademickich. Według jednej z teorii rasa pochodzi z Azji; inna – została wyhodowana przez rosyjskich rolników ponad 100 lat temu. Tę ostatnią teorię potwierdzają nie tylko archiwalia, ale także zdolność ptaka do tolerowania naszego klimatu.
Niezależnie od pochodzenia, rasa ta jest szeroko rozpowszechniona w Rosji i hodowana również w Azji. W krajach europejskich populacja grzywacza rosyjskiego jest niewielka.
Opis i charakterystyka rasy rosyjski grzywacz
Przyjrzyjmy się głównym cechom tej rasy.
Wygląd ptaka
Cechy zewnętrzne obejmują:
- Ptaki te są średniej wielkości. Ich główną cechą charakterystyczną jest czub na głowie, którego pióra są skierowane do tyłu. Pióra te mogą wystawać lub tworzyć „artystyczny bałagan” na głowie. Kształt głowy jest snopkowaty lub przypomina hełm.
- Grzebień jest czerwony, w kształcie liścia, ale może też być różyczkowaty i o regularnym kształcie, bez pędów.
- Sama głowa jest mała, lekko wydłużona i proporcjonalna do tułowia. Pysk, dzwonki uszne i płatki uszu są również czerwone. Standardy rasy dopuszczają niewielką ilość białych znaczeń.
- Kolor oczu i dzioba zależy od upierzenia. Gatunki z pomarańczowymi oczami są bardziej powszechne, natomiast jasnożółte, brązowe lub czerwone są rzadsze. Dziób ma barwę od żółtej do ciemnoszarej. Jest mocny i lekko zakrzywiony. Pióra przylegają płasko do ciała i są skierowane prosto do tyłu.
- Kaczki czubatki rosyjskie mają krótką szyję. Grzbiet jest szeroki i równy. Ogon jest dobrze rozwinięty. Klatka piersiowa jest również szeroka i gęsta. Skrzydła są opadające, silne i silne. Nogi są krótkie i nagie.
Różnice między kogutem a kurą
Samiec i samica tej rasy znacząco różnią się wyglądem. Kogut jest znacznie większy od kury. Jego krępa budowa ciała jest prawie dwukrotnie większa od kury. Ma jednak znacznie skromniejszą sierść. Ze względu na większy grzebień, jego czub jest znacznie mniejszy niż u kur. Ma jednak grzywę z piór, która zazwyczaj opada na bok.
Nioski mają bardzo bujne i gęste czuby. Należy je od czasu do czasu przycinać, aby nie zasłaniały oczu. Ogon samca ma trójkątny kształt. Jest bujny i długi. Długie są nie tylko warkocze, ale także pióra na wierzchołku.
Kolor
Rasa ta jest interesująca również ze względu na zróżnicowane ubarwienie. Standardy nie określają ścisłych ograniczeń w tej kwestii, ale uznają 10 podstawowych kolorów:
- Biały. Najczęściej spotykane ptaki są białe. Te osobniki mają żółty dziób i śródstopie (kości stopy znajdujące się między piszczelem a palcami).
- Czarny. Czarne osobniki mają brązowe oczy, ciemnoszary dziób i szare stępy.
- Czerwony. Czerwona kura ma żółte nogi, ciemne oczy i jasnobrązowy dziób.
- Lawenda. Szczególnie interesujące jest lawendowe lub niebieskawe zabarwienie, które powstaje w wyniku mutacji w genach odpowiedzialnych za kolor. Z tego powodu jest dość rzadkie.
- Szary. Szare ubarwienie charakteryzuje się piórami z szeroką białą obwódką wokół szyi i wąską na czubku. Osobniki szare mają brązowe oczy, a ich dziób i stęp są szare.
- Srebrno-czarny. Dolna część ciała – brzuch, boki, grzbiet i skrzydła – pokryta jest czarnymi piórami, natomiast górna część – szyja, głowa, czub i dolna część grzbietu – jest srebrzysta. Oczy są brązowe, a dziób i stęp są jasne.
- Złocisto-czarny. Kury te mają bogaty wygląd, ze złotymi piórami na szyjach i czubach, podczas gdy reszta piór jest czarna. Ich oczy są brązowe, a dzioby i stępy ciemne.
- Kukułka. Te okazy trudno przeoczyć. Mają jednolicie pstre ubarwienie, z jasnymi dziobami i stępami.
- Perkal. Najbardziej uderzające i nietypowe ubarwienie uważa się za kaliko. Ptaki te mają czerwoną lub rudą sierść podstawową, przeplataną jaśniejszymi piórami. Niemożliwe jest znalezienie dwóch identycznych kur kaliko, ponieważ wzór jest unikalny dla każdej osobnika.
- Łosoś. Są to kury o miękkim, płowym umaszczeniu z czarnymi paskami na szyi i klatce piersiowej. Ubarwienie przypomina łososia.
Przegląd kury rosyjskiej grzywaczki oraz odmiany tej rasy przedstawia poniższy film:
Istnieje jednak kilka cech, które są niedopuszczalne u ptaków hodowlanych. Jeśli występują, ptak jest odrzucany i nie nadaje się do dalszej hodowli:
- brak czuba lub jego słaby rozwój;
- duży grzebień;
- całkowicie białe płatki uszu;
- długie nogi;
- kolorystyka obejmuje kolor żółty;
- skrzydła są osadzone wysoko;
- szorstkie ciało.
Usposobienie ptaka
Ptaki grzywacze rosyjskie wyróżniają się spokojnym, przyjaznym usposobieniem. Dobrze dogadują się z innymi ptakami, przywiązują się do swoich właścicieli, nie boją się ludzi i łatwo je oswoić.
Nie należy jednak uważać ich za osoby flegmatyczne. Wręcz przeciwnie, są emocjonalne, aktywne i głośne.
Dojrzałość płciowa i produkcja jaj
Ta rasa jest wszechstronna. Hodowcy drobiu będą mogli zapewnić sobie nie tylko jaja, ale także pyszne mięso. Samice zaczynają znosić jaja w wieku 5-6 miesięcy. Każda kura może wyprodukować 150-160 jaj rocznie.
Szczyt produkcji jaj przypada na osiemnasty miesiąc życia, a następnie zaczyna spadać. Przeciętne jajko waży 56 g. Skorupka jest zazwyczaj biała lub kremowa.
Instynkt inkubacji
Kury grzywacza rosyjskiego mają silny instynkt macierzyński, więc hodowcy nie mają problemu z wykluwaniem piskląt. O ile nie planują dużej liczby kur, kury doskonale sobie z tym radzą.
Nie tylko dbają o jaja ze szczególną troską, ale również o swoje potomstwo z równą troską. Nie obserwują jednak masowej śmiertelności piskląt.
Wydajność
Osobniki z grzywaczem charakteryzują się przeciętną produktywnością. Różne źródła podają rozbieżne dane. Wynika to z różnorodności genetycznej rasy.
Dorosły kogut może ważyć od 2,7 do 3,5 kg. Kura waży mniej. Większość źródeł podaje średnią wagę 2,2 kg, ale niektóre źródła podają nawet 1,8 kg.
Zalety i wady rasy
Decyzja o hodowli tej rasy należy do hodowcy drobiu. Aby ułatwić wybór, przyjrzyjmy się głównym zaletom i wadom rasy grzywacz rosyjski.
Eksperci zauważają, że wśród zalet znajdują się:
- doskonała mrozoodporność ptaków (dobrze zimują w nieogrzewanych kurnikach, a przy lekkich przymrozkach preferują spacery na świeżym powietrzu);
- wysoka odporność na choroby;
- duża zdolność adaptacji, zakorzenia się w każdym regionie;
- stabilna produkcja jaj - 1 jajko co 2 dni;
- oryginalny wygląd, różnorodność kolorów;
- wysoka płodność jaj dochodząca do 90–95%;
- silny instynkt macierzyński u kur;
- wysoki wskaźnik wylęgowości;
- spokojne usposobienie;
- pyszne, delikatne mięso.
Do wad można zaliczyć wojowniczość kogutów i dodatkową niedogodność związaną z utrzymaniem kur - okresowo trzeba przycinać im czubki.
Warunki zatrzymania
Mimo że ptaki są mało wymagające i niewymagające pod względem utrzymania, stworzenie im sprzyjających warunków życia nadal jest obowiązkiem hodowcy drobiu.
Jak założyć kurnik?
Ponieważ kury czubate są mrozoodporne, kurnik nie wymaga izolacji. Należy go jednak postawić na fundamencie o wysokości 40-60 cm i zapewnić wentylację. Jeśli wentylacja nie jest możliwa, pomieszczenie należy codziennie wietrzyć. Powietrze nie może stać się zastałe.
Grzędy montuje się wewnątrz, na wysokości 30–35 cm od podłogi. Podłoga wyłożona jest ściółką z siana lub trocin. Ściółka jest regularnie wymieniana w miarę zabrudzeń lub zawilgocenia. Kurnik musi być suchy i czysty, co zapewnia zdrowie ptaków. Sztuczne oświetlenie jest niezbędne, a światło dzienne powinno być utrzymywane przez co najmniej 12–14 godzin.
Gniazda umieszcza się na podłodze, z dala od grzęd. Optymalny rozmiar to 50x50 lub 50x40 cm.
Jeśli chcesz zrobić kurnik własnymi rękami, to Ten artykuł mogą okazać się przydatne.
Chodnik
Ponieważ ptaki są bardzo aktywne i ciekawskie, zadaszone miejsce na zewnątrz jest dla nich niezbędne, aby mogły się schronić przed deszczem i palącym słońcem. Miejsce to jest ogrodzone siatką o drobnych oczkach. Dół siatki jest wkopany w ziemię, aby zapobiec kopaniu z obu stron.
To zapobiegnie ucieczce kur i ochroni je przed nieproszonymi drapieżnikami. Latem kury spędzają cały czas na zewnątrz. Zimą również chętnie eksplorują podwórko, nawet przy silnych mrozach sięgających -40°C.
Karmniki i poidła
Karmniki i poidła są trzymane na zewnątrz latem i wnoszone do kurnika w chłodne dni. Są regularnie myte i dezynfekowane, aby zapobiec rozwojowi mikroorganizmów chorobotwórczych. Jak zrobić własny karmnik, opisano w… Tutaj.
Woda w poidłach jest regularnie wymieniana. Ptaki muszą mieć do nich swobodny dostęp. Mokrą karmę umieszcza się w plastikowych lub metalowych karmnikach, a suchą w drewnianych. Niezjedzony mokry pokarm wyrzuca się.
Przeczytaj artykuł o Jak zrobić własne poidła dla kurczaków.
Zimowanie ptaków
Zimą kury trzymane są w kurnikach. Aby utrzymać produkcję jaj, codziennie włączane jest sztuczne oświetlenie. W temperaturach poniżej -40°C kury czubatki nie mogą wychodzić na zewnątrz.
Przy łagodniejszych mrozach mogą spacerować przez 30–60 minut dziennie bez uszczerbku na zdrowiu i ryzyka odmrożenia grzebieni i kolczyków.
Linienie
Każdy ptak zrzuca pióra. Pierzenie to naturalny proces, który następuje wraz ze spadkiem produkcji jaj, ponieważ niezbędne składniki odżywcze są zużywane podczas odnawiania piór.
U zdrowych ptaków pierzenie trwa około dwóch miesięcy. U zdrowych ptaków pierzenie przebiega bez żadnych trudności i szybko wraca do normy.
Karmienie dorosłych
Latem kury swobodnie wybiegające mogą bez problemu zapewnić sobie pełną dietę. Pozostałe, które mogą swobodnie poruszać się tylko po podwórku, są karmione trzy razy dziennie. Ptaki nie mają szczególnych preferencji żywieniowych. Jednak ich dieta musi być pożywna i zawierać niezbędne składniki odżywcze, takie jak minerały, witaminy i białka.
- × Unikaj karmienia kur rasy rosyjski grzywacz surowymi ziemniakami, ponieważ może to powodować problemy trawienne.
- × Unikaj przekarmiania zwierzęta zbożami, aby zapobiec otyłości i zmniejszonej produkcji jaj.
Ziarna, które się podaje, to pszenica, owies, proso. Można użyć gotowych, przemysłowych. pasza mieszana.
Ptaki pozyskują wapń z pokruszonych skorupek jaj, kredy i muszli. Drobny żwir powinien być zawsze dostępny. Ma on korzystny wpływ na układ trawienny.
Zielona trawa zawiera niezbędne witaminy. Jest jej pod dostatkiem latem, dlatego powinna być codziennie uwzględniana w diecie. Zimą podaje się świeże warzywa korzeniowe – marchew, buraki, cukinię – a także jabłka, siano i drożdże. Mokra papka z dodatkiem mięsa lub mączki rybnej jest podawana przez cały rok. Zimą paszę tę podaje się na ciepło, aby zapewnić dodatkowe ciepło.
Hodowla piskląt
Hodowla piskląt rosyjskiego grzywacza nie wymaga specjalnych umiejętności, ważne jest jednak, aby znać szczegóły tego procesu.
Wykluwanie się czy inkubacja?
Kury czubate słyną z silnego instynktu macierzyńskiego, co czyni je jednymi z najlepszych kur lęgowych. Jeśli trzymasz kury tylko dla siebie, wystarczy, że postawisz kury na jajkach. Osoby sprzedające młode tej rasy zazwyczaj używają inkubatorów do wylęgu.
- ✓ Optymalna temperatura w inkubatorze dla jaj kur czubatych rosyjskich wynosi 37,5-37,8°C przez pierwsze 18 dni, a następnie obniża się do 37,2°C.
- ✓ Wilgotność w inkubatorze powinna być utrzymywana na poziomie 50-55% przez pierwsze 18 dni, a następnie zwiększona do 65-70% aż do wyklucia.
Wiosną u kury budzi się instynkt macierzyński i zaczyna ona budować gniazdo, wyściełając je oskubanymi piórami piersiowymi. Wiosna to optymalny czas na wyklucie się piskląt, ponieważ będą one wychowywane w cieple. Trzy do czterech dni po tym, jak kura zacznie budować gniazdo, można pod nią umieścić jaja. Wysiaduje je przez 21 dni.
Kury czubate są bardzo odpowiedzialnymi matkami i mogą przebywać w gnieździe przez długi czas. Dlatego należy je okresowo wyjmować z gniazda i dbać o to, aby regularnie jadły i piły.
Czasami jajo znajduje się w pobliżu gniazda. Kura je odrzuciła. Nie ma potrzeby wnoszenia go z powrotem do lęgu, ponieważ kura intuicyjnie wyczuwa, które jaja są martwe. Najprawdopodobniej nie zostało zapłodnione lub zarodek obumarł.
Opieka nad młodymi zwierzętami
Po 21 dniach pisklęta zaczynają się wykluwać. Najlepiej zostawić je z matką – kura zapewni im ciepło, bezpieczeństwo i ochronę. Później lęg będzie podążał za matką wszędzie. Nauczy je również pić i jeść.
Jeśli to nie jest możliwe, wysuszone pisklęta są oddzielane od matki i umieszczane w budce. Budka powinna być oświetlona lampą przez całą dobę i ogrzewana od dołu. Na dnie należy umieścić ściółkę. Budka powinna być ciepła (+30°C), sucha, czysta i bez przeciągów.
Karmienie kurczaków
Posiłki są zorganizowane w następujący sposób:
- Przez pierwsze kilka dni pisklęta karmione są jajkiem na twardo, które jest wcześniej bardzo drobno posiekane. Następnie podaje się im kaszę jaglaną gotowaną w wodzie z dodatkiem kopru. Do picia podaje się im napar z rumianku lub jasnoróżowy roztwór nadmanganianu potasu. Tę dietę stosuje się przez dwa tygodnie.
- Począwszy od drugiego tygodnia życia, do diety dodaje się świeży twaróg, kaszę mannę i drobno zmieloną mąkę kukurydzianą, a także gotowane puree. W tym wieku pisklęta potrafią już łapać małe owady.
- Do czwartego miesiąca życia młode zwierzęta powinny otrzymywać dietę bogatą w białko. Od półtora miesiąca życia zaczynają szybko rosnąć i nabierać masy mięśniowej. Podaje się im papkę z bulionu mięsnego, paszę wzbogaconą w białko oraz fermentowane produkty mleczne, takie jak twaróg i jogurt.
- W wieku 5–6 miesięcy młode samice zaczynają składać jaja. Do ich diety wprowadzane są źródła wapnia, minerałów i witamin.
Planowana wymiana stada i choroby
Całkowita wymiana stada niosek przeprowadzana jest po 2-3 latach, kiedy to produkcja jaj spada do poziomu krytycznego. Jednak ze względu na wysoką przeżywalność piskląt, ich wymiana zazwyczaj nie stanowi problemu. Stado szybko się regeneruje i dobrze produkuje.
- Raz w tygodniu dezynfekuj poidła i karmniki roztworem nadmanganianu potasu.
- Aby zapobiec rozwojowi pasożytów, raz w miesiącu należy spryskać kurnik gaszonym wapnem.
- Co trzy miesiące podawaj ptakom profilaktycznie witaminy przez 5 dni.
Przy odpowiedniej pielęgnacji i przestrzeganiu norm sanitarnych i higienicznych, grzywacze rosyjskie nie będą się martwić o swoje zdrowie, dzięki silnemu układowi odpornościowemu. W celach profilaktycznych wystarczy podawać im herbatkę rumiankową.
Jeśli jednak karmisz ptaki nieświeżą karmą, nie zmieniasz wody w poidłach lub pozostawiasz mokrą karmę niejedzoną przez cały dzień, zwłaszcza w upały, żadne wsparcie odporności nie pomoże. Twoje stado będzie cierpieć na choroby jelit i schorzenia wywołane przez niebezpieczne mikroorganizmy.
Gdzie kupić i ile kosztuje ptak?
Zaleca się kupowanie młodych ptaków z ferm drobiu lub renomowanych hodowli, ponieważ nie wszystkie ptaki z czubem to rosyjskie grzywacze. Na świecie istnieje wiele różnych ras kur, które noszą czub.
Średnio jedno jajko wylęgowe kosztuje około 50 rubli, jednodniowe pisklę kosztuje około 150 rubli.
Ceny dorosłych ptaków różnią się w zależności od regionu. Koguty kosztują od 500 do 1000 rubli, a kury nioski od 300 do 800 rubli.
Opinie hodowców drobiu na temat rasy kur rosyjski grzywacz
Opinie na temat rasy rosyjski grzywacz są przeważnie pozytywne; hodowcy drobiu cenią ją za bezpretensjonalność i urodę.
I wiecie, wcale nie żałuję, że je kupiłam. Po pierwsze, nie chorują w porównaniu z innymi. Po drugie, to dobre kury wylęgowe – dwie kury cicho zbudowały gniazda, zniosły jajka i usiadły, żeby wysiadywać. Po trzecie, znają mnie i kochają jak małe pieski, na Boga. Jak tylko wejdę, od razu do mnie pędzą.
Grzywacz rosyjski nadaje się do udziału w konkursach piękności; ptaka łatwo rozpoznać po stylowej fryzurze i pięknym upierzeniu. Jednak rasa ta słynie nie tylko z urody. Przy odpowiedniej pielęgnacji i przestrzeganiu wszystkich zasad, zachwyci Cię swoją produkcyjnością i łatwością utrzymania.