Przepiórki walczą i dziobią się nawzajem: przyczyny i metody zapobiegania dziobaniu

Przepiórki są ptakami niewymagającymi pod względem pożywienia i opieki, ale ich zachowanie może czasami wykazywać cechy „dzikości”, co może być frustrujące dla hodowców drobiu, zwłaszcza początkujących. W naturze takie zachowanie jest zrozumiałe. Aby utrzymać zdrową populację, w stadzie nie powinno być miejsca dla słabych i chorych osobników. Jednak w niewoli agresja może wydawać się przesadna. Przyczyny i rozwiązania tego problemu omówiono dalej w tym artykule.

Główne powody dziobania

Do głównych powodów „dziobania się nawzajem” można zaliczyć:

• złe odżywianie;
• ciasne warunki;
• niewystarczające lub nadmierne oświetlenie;
• walka o przywództwo;
• stres;
• warcaby.

Jeśli zobaczysz zakrwawionego ptaka lub jeśli ciosy są najczęściej wymierzone w głowę (urazy oczu są niebezpieczne), szyję lub stopy, należy go natychmiast odizolować. Należy również odizolować agresora, aby nie zranił innych ptaków i nie spowodował, że pokojowo nastawione ptaki pójdą w jego ślady. Na przykład samce stają się bardzo agresywne w okresie dojrzewania i atakują wszystkich bez wyjątku. Następnie należy ustalić przyczynę kanibalizmu.

Złe odżywianie

Co dziwne, niedożywienie, niedobór białka, makro- i mikroelementów w diecie oraz pokarm pozbawiony witamin zmuszają ptaki do poszukiwania uzupełnienia w piórach i krwi swoich krewnych.

Pojawienie się w stadzie „łysych” przepiórek świadczy o tym, że ptakom brakuje:

• sód;
• potas;
• wapń.

Ptaki potrafią wyrywać pióra zarówno sobie nawzajem, jak i sobie nawzajem. Hodowca drobiu regularnie gubi jaja w gnieździe, ponieważ przepiórki mogą je dziobać. Jaja są źródłem witamin, wapnia i białka.

Zakup materiałów wysokiej jakości pomoże naprawić sytuację. pasza mieszana, która zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze dla organizmu ptaka w optymalnych proporcjach. Niektórzy doświadczeni hodowcy drobiu zalecają dodawanie do paszy nasion konopi, które również mają bogaty skład chemiczny. Biała kapusta może pomóc w zapobieganiu kanibalizmowi. Zawiera aminokwasy, witaminy i wapń.

Niedobór białka jest kolejną przyczyną agresywnych zachowań. Niedobór białka wpływa na wygląd ptaków – stają się łyse, co oznacza wypadanie piór, podrażnioną skórę i zmiany w układzie kostnym. Dlatego do diety wprowadza się gotowane ryby, mączkę mięsno-kostną oraz mleko w proszku.

Aby uzupełnić witaminy i minerały, przepiórki powinny być karmione kiełkami zbóż, świeżą trawą, muszlami, kredą, wapieniem i drożdżami.

W rzadkich przypadkach przepiórki zaczynają dziobać się nawzajem z powodu niedoboru pożywienia. Brakuje im pożywienia i, próbując zająć miejsce przy karmniku, atakują swoich „konkurentów”. W takim przypadku wystarczy zwiększyć ilość pożywienia; na przykład 30-35 gramów na przepiórkę uważa się za normę.

Podstawy żywienia przepiórek opisano w ten artykuł.

Ścisłe zamknięcie

Gatunki stepowe potrzebują przestrzeni osobistej. Nieprzestrzeganie tej prostej zasady skutkuje tym, że silne i zdrowe osobniki będą dziobać swoich sąsiadów.

Zmniejszenie liczby ptaków w klatkach lub pomieszczeniach szybko rozwiązuje problem. Należy jednak pamiętać, że przenoszenie ptaków między klatkami może również prowadzić do agresywnych zachowań. Ptaki nie lubią nowych gości. Jest to szczególnie ważne, jeśli w jednej klatce znajduje się kilka samców. Zaleca się, aby trzymać je z dala od siebie.

Umieszczając ptaki w klatkach należy przestrzegać następujących zasad:

• jeśli klatka jest duża, to na 1 m kw. umieszcza się 80–100 osobników;
• Jeżeli klatka jest mała, to dla każdego ptaka należy zapewnić przestrzeń 130 cm kw.;
• Nie zaleca się trzymania w klatce o standardowych wymiarach (90x40 cm kw.) więcej niż 30 osobników.

Jak samemu zrobić klatkę dla przepiórek – przeczytaj tutaj.

Walka o przywództwo

Walki o dominację między samcami są częstą przyczyną obrażeń u innych dominujących samców. Ponieważ na wolności na jednego samca przypada pięć samic, stosunek ten powinien być mniej więcej taki sam w niewoli. Jednak na wolności samice i ich gniazda są oddalone od siebie o wiele centymetrów i nie zachodzą na siebie, więc konflikty między samcami praktycznie nie występują. Jednak w klatce jest to nieuniknione ze względu na ograniczoną przestrzeń.

W niewoli samce często przejawiają agresję wobec siebie nawzajem. Może to wynikać z braku samic lub z chęci „przejęcia” klatki przez młode samce. Dlatego najlepiej unikać wprowadzania młodych samców do już istniejących rodzin.

Jedynym rozwiązaniem tego problemu jest zapewnienie samcom odpowiedniej liczby samic (4-5 przepiórek na samca). Warto również zapewnić ptakom odpowiednią przestrzeń osobistą.

Chociaż to zazwyczaj samce inicjują dziobanie, czasem dołączają do nich samice, które zakończyły już składanie jaj. Celem dziobania padają przede wszystkim osobniki chore, stare i osłabione.

Zaleca się, aby przepiórki, które zakończyły składanie jaj, przenieść na jakiś czas w inne miejsce.

Stres

Przepiórki to delikatne ptaki, a stres może być spowodowany nie tylko warunkami bytowania, ale także czynnikami psychologicznymi. Na przykład, ptaki szybko przyzwyczajają się do jednego właściciela. Zmiana właściciela może powodować dyskomfort, co może prowadzić do nerwowości u przepiórek, a w konsekwencji do wzajemnej agresji.

Przeniesienie przepiórek do nowej klatki może również powodować dziobanie i agresję. Dlatego nie zaleca się zbyt częstej zmiany ich siedliska, ponieważ trudno im się przystosować do nowego środowiska.

Opisano prawidłową pielęgnację przepiórek Tutaj.

Oświetlenie

Nadmierne lub niedostateczne oświetlenie drażni przepiórki, co z kolei powoduje, że stają się agresywne i kłótliwe. Główne przyczyny nerwowości ptaków spowodowanej oświetleniem to:

• Częste, nagłe włączanie światłaJest to szczególnie uciążliwe dla ptaków po zmroku. Natężenie światła powinno zmieniać się płynnie; nagłe zmiany płoszą ptaki. Osiąga się to za pomocą ściemniacza – regulatora światła zaprojektowanego do zmiany natężenia prądu.
• Brak promieni ultrafioletowychNiedobór światła (ultrafioletowego) występuje zwykle zimą, gdy dzień staje się bardzo krótki.
• Zbyt krótkie lub zbyt długie godziny dzienne dla przepiórekPrzepiórki potrzebują 12–14 godzin światła dziennego przez cały rok.
• Długotrwałe migotanie żarówek, spowodowane zmianami temperatury. Unikaj migotania światła, ponieważ może ono również wywołać agresję.
• Stosowanie lamp o niewłaściwej mocy i widmieDo kurników odpowiednie są 40-watowe świetlówki o niebieskim lub czerwonym widmie. Światło to działa uspokajająco na ptaki.
• Ustawianie klatek zbyt blisko światła. Ptakom najlepiej jest unikać nadmiernego światła, zarówno naturalnego, jak i sztucznego.

Słaba wentylacja lub przeciągi

Przepiórki są bardzo wrażliwe na przeciągi. Głośne dźwięki towarzyszące wiatrowi mogą je stresować i negatywnie wpływać na ich zdrowie. Stres i drażliwość to dwa czynniki, które razem prowadzą do niewłaściwego zachowania u ptaków. Całkowity brak wentylacji może również powodować ten stan; powietrze w pomieszczeniu staje się zastałe, pozbawiając je tlenu. W rezultacie te stepowe ptaki, przyzwyczajone do otwartych przestrzeni i łagodnych bryz, zaczynają wykazywać niepokój, który kulminuje w agresywnym zachowaniu.

Dlatego pomieszczenie, w którym żyją ptaki, musi być dobrze uszczelnione. Należy zapobiegać przeciągom. Wszystkie pęknięcia w podłodze, dachu i ścianach należy dokładnie uszczelnić, a okno przykryć grubą warstwą folii. Należy zapewnić otwory wentylacyjne z przeciągiem, aby zapewnić wymianę powietrza w kurniku. Powietrze powinno jednak być pobierane z wnętrza kurnika, a nie wdmuchiwane z zewnątrz.

Co zrobić z rannymi ptakami?

Jeśli ptak został już ranny, należy go oddzielić od innych ptaków i trzymać z dala od nich, aż do całkowitego wyzdrowienia. Najczęściej rany powstają początkowo na tułowiu i nogach, ponieważ łatwiej je uderzyć, a same nogi są zazwyczaj bardziej podatne na urazy.

Jeśli zauważysz ptaka napuszonego, z opadającymi skrzydłami i półprzymkniętymi oczami, niespieszącego się z dotarciem do karmnika i apatycznego wobec otoczenia, powinieneś natychmiast dokładnie go zbadać. Zwróć szczególną uwagę na stan ran. W przypadku obecności bakterii lub patogenów, konieczne będzie zastosowanie antybiotyków. Objawy zakażenia rany obejmują:

• obecność ropy;
• ropnie;
• silne zaczerwienienie;
• lokalny wzrost temperatury.

Ranę regularnie przemywa się roztworem antybiotyku penicylinowego lub Vetbicin. W ciężkich przypadkach antybiotyki podaje się domięśniowo, ściśle przestrzegając dawkowania.

Dlatego najlepiej codziennie kontrolować stado i wcześnie identyfikować ranne ptaki. Rany bez objawów stanu zapalnego lub infekcji goją się szybciej i nie wymagają silnych leków. Można je zdezynfekować nadtlenkiem wodoru i zastosować maść gojącą, taką jak Levomekol lub Vishnevsky. Dopuszczalna jest również zieleń brylantowa. Najważniejsze to zapobiec zakażeniu rany bakteriami chorobotwórczymi.

Klatka, w której znajduje się chore zwierzę, musi być utrzymywana w higienicznej czystości. Należy ją regularnie czyścić. Zaleca się dezynfekcję klatki przed umieszczeniem w niej chorego zwierzęcia.

Dieta bogata w witaminy może znacząco pomóc rannemu ptakowi w powrocie do zdrowia. Pokarmy bogate w wapń mogą również przyspieszyć gojenie się kości. Warto zauważyć, że zdrowa przepiórka może wyzdrowieć sama, ale w przypadku poważnie rannych ptaków zaleca się ich ubój.

Nie zaleca się spożywania przepiórek padłych od dziobania, chyba że przyczyna „niewłaściwego” zachowania jest jasna. Nie wiadomo, jakimi chorobami ptak jest zarażony, a wśród nich mogą znajdować się choroby zakaźne przenoszone na ludzi.

Przydatne wskazówki

Aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji, zaleca się przestrzeganie kilku podstawowych zasad hodowli przepiórek:

• Dobra opieka, właściwe odżywianie, odpowiednia ilość światła dziennego i optymalna liczba ptaków w pomieszczeniu zmniejszają ryzyko dziobania się przepiórek.
• Kąpiele w popiele to świetny sposób na uspokojenie ptaków i złagodzenie stresu. Aby to zrobić, ptaki muszą mieć możliwość swobodnego tarzania się w popiele.
• Najlepiej trzymać samce i samice oddzielnie, pozwalając samcom spędzać z nimi krótkie chwile. Młodych przepiórek nie należy trzymać razem ze starszymi ptakami.
• Ptaki dotknięte „kanibalizmem” swoich pobratymców są natychmiast przenoszone. Rany są opatrywane, aby zapobiec infekcji. Ich łapy są traktowane nadtlenkiem wodoru.
• Jeśli agresor po prostu nie potrafi się uspokoić i zachowuje się w ten sposób z powodu swojej natury, podejmowane są drastyczne środki. Dziób jest starannie przycinany na kilka milimetrów ostrym narzędziem. Zabieg należy wykonywać z najwyższą ostrożnością, ponieważ jeden nieostrożny ruch może doprowadzić do utraty języka przez ptaka.

Agresywne zachowania są powszechne wśród przepiórek. Zazwyczaj w stadzie jest jeden prowokator, który następnie nakłania resztę ptaków do naśladowania niewłaściwego zachowania wobec odstrzelonego ptaka. Jednak wczesne zidentyfikowanie agresora i odizolowanie go od pozostałych ptaków może pomóc złagodzić sytuację. Stworzenie sprzyjających i odpowiednich warunków życia dla ptaków może zapobiec ujawnieniu się ich kanibalistycznych skłonności.

Często zadawane pytania