Charakterystyka mięsa przepiórczego: smak i wartość, zasady żywienia i przyrostu masy ciała

Mięso przepiórcze to zaskakująco smaczny i wartościowy produkt odżywczy, ceniony od wieków za wyjątkowy smak i bogactwo składników odżywczych. Nie tylko w starożytności, ale i dziś, mięso to jest nadal wysoko cenione, a jego spożycie jest zalecane osobom, dla których zdrowie jest priorytetem.

Opis mięsa przepiórczego

Wielu rolników woli hodować tego ptaka na swoich farmach. Dzieje się tak, ponieważ mięso przepiórek jest niskokaloryczne, ma wspaniały smak i jest bogate w składniki odżywcze.

Jakość smaku

Pod względem smaku mięso przepiórki bardzo przypomina kurczaka domowego, a dokładniej kurczaka. Może mieć subtelne nuty dziczyzny, ale jego główną cechą jest bogatszy, bardziej wyrazisty smak.

Pomimo stosunkowo niewielkiej ilości mięsa w tuszy przepiórki, jej smak jest bardziej skoncentrowany ze względu na wyższą zawartość ekstraktu. Dzikie przepiórki nie mają charakterystycznego tłustego posmaku, typowego dla kur domowych.

Po ugotowaniu drób wydziela aromat, który można opisać jako połączenie kurczaka, kaczki i gęsi. Rosół z dzikiej przepiórki ma ciemniejszy kolor niż rosół z kurczaka, praktycznie nie zawiera tłuszczu i jest zalecany do celów dietetycznych.

Mieszanina

Mięso przepiórek hodowlanych niewiele różni się składem od mięsa przepiórek dzikich. Jest bogate w białko, zawiera niewielką ilość tłuszczu i praktycznie nie zawiera węglowodanów.

Mięso przepiórcze ma zróżnicowany skład chemiczny, na który składają się następujące składniki:

• Wiewiórki. Mięso jest bogate w białka, które odgrywają ważną rolę w dostarczaniu organizmowi aminokwasów niezbędnych do wzrostu i utrzymania tkanek.
• Tłuszcze. Mięso przepiórcze ma niską zawartość tłuszczu, co czyni je produktem dietetycznym. Tłuszcze zawierają nasycone i nienasycone kwasy tłuszczowe.
• Witaminy. Mięso przepiórcze zawiera witaminy z grupy B (w tym witaminy B1, B2, B3, B5, B6, B12), witaminę A, witaminę E i inne.
• Minerały. Mięso jest bogate w minerały takie jak żelazo, cynk, selen, fosfor i wapń.
• Woda. Stanowi znaczną część mięsa i odgrywa ważną rolę w utrzymaniu nawodnienia organizmu.
• Mikroelementy. Mięso zawiera różnorodne mikroelementy, takie jak miedź, mangan itp.
• Zasady purynowe. Zawiera umiarkowane ilości zasad purynowych.

Ogólny skład mięsa może się nieznacznie różnić w zależności od wieku ptaka, diety i innych czynników. Mięso przepiórcze charakteryzuje się wysoką wartością biologiczną i właściwościami dietetycznymi, co czyni je popularnym i zdrowym pożywieniem.

Wartość odżywcza i zawartość kalorii

Mięso przepiórcze ma wysoką wartość odżywczą i jest niskokaloryczne. Chociaż mięso przepiórcze ma wyższą zawartość tłuszczu niż mięso kurczaka, nadal uważa się je za stosunkowo niskokaloryczne.

Mięso przepiórcze jest niskokaloryczne, co czyni je atrakcyjnym wyborem dla osób dbających o kaloryczność. Mięso przepiórcze zawiera około 110–140 kcal na 100 g.

Korzyści z mięsa

Mięso przepiórcze jest niezwykle korzystne dla organizmu dzięki zbilansowanemu składowi i wysokiej zawartości białka. Jest często wykorzystywane w potrawach dietetycznych i do przygotowywania pożywnych bulionów. Zalecane jest osobom z problemami serca i układu pokarmowego.

Niska zawartość tłuszczu sprawia, że ​​mięso przepiórcze nadaje się do wielu diet. W połączeniu z warzywami i sokami owocowymi dostarcza organizmowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Szkody i przeciwwskazania

Pomimo wartości odżywczych i korzyści, mięso przepiórcze może mieć pewne szkodliwe właściwości i przeciwwskazania dla niektórych grup osób. Oto niektóre z nich:

• Reakcje alergiczne. Podobnie jak inne produkty mięsne, mięso przepiórcze może powodować reakcje alergiczne u niektórych osób. Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie alergię na mięso lub drób, powinniście unikać spożywania mięsa przepiórczego.
• Dna. Mięso przepiórcze zawiera puryny, które mogą zaostrzać objawy dny moczanowej lub powodować jej zaostrzenie. Osobom z dną moczanową zaleca się ograniczenie spożycia przepiórek.
• Nietolerancja indywidualna. U niektórych osób może wystąpić indywidualna nietolerancja mięsa przepiórczego lub jego składników.
• Małe dzieci. Mięso przepiórcze można wprowadzić do diety dzieci po ukończeniu 7-8 miesiąca życia, jednak u małych dzieci mogą wystąpić reakcje alergiczne. Podawanie tego produktu niemowlętom powinno odbywać się ostrożnie i pod nadzorem pediatry.

Jaka jest normalna waga dorosłych mężczyzn i kobiet?

Dorosłe samce przepiórek ważą zazwyczaj od 150 do 200 g. Dorosłe samice przepiórek mogą ważyć od 200 do 250 g. Dokładne normy wagowe mogą się nieznacznie różnić w zależności od rasy przepiórki i indywidualnych cech ptaka.

Jak tuczyć przepiórki na mięso?

Aby uzyskać dobre mięso, ważne jest karmienie ptaków odpowiednią paszą. Faza tuczu przepiórek rzeźnych trwa około trzech tygodni, ale czasami osiągnięcie wymaganej masy ubojowej może zająć nawet miesiąc. Należy przestrzegać jasno określonej procedury.

Tempo przyrostu masy ciała

Aby uzyskać szybki przyrost masy ciała, zaleca się trzymanie przepiórek obu płci w oddzielnych klatkach. Po osiągnięciu optymalnej masy ciała na ich klatce piersiowej rozwija się wyraźna warstwa tłuszczu. Należy unikać nadmiernej otyłości u ptaków, ponieważ może to znacznie obniżyć wartość ich mięsa.

Do tuczenia przepiórek należy stosować paszę mieszaną. Dieta ta zawiera mieszankę zbóż, świeżo przygotowaną kaszkę grochową i specjalne koncentraty drobiowe.

Warunki tuczu

Aby zapewnić prawidłowy przyrost masy ciała przepiórek, konieczne jest spełnienie pewnych warunków. Oto kilka zaleceń dotyczących tuczu:

• Utrzymuj optymalną temperaturę dla przepiórek, wynoszącą 20-24°C, i unikaj przeciągów. Zapewni to komfortowe warunki do ich wzrostu i rozwoju.
• Używaj przyćmionego oświetlenia z żarówkami żarowymi o mocy nie większej niż 40 watów. Jasne światło może denerwować przepiórki, co może prowadzić do uszkodzenia jaj, walk i kanibalizmu. Jeśli w pomieszczeniu znajdują się okna, zakryj je ciemną tkaniną.
• Trzymaj od 30 do 50 przepiórek w klatce. Zapewni to zdrową interakcję i zapobiegnie przeludnieniu.
• Karm przepiórki pełnoporcjową dietą 4 razy dziennie. Dieta powinna zawierać kukurydzę, pasza mieszana, proso, świeża pokrzywa, gotowany na parze groszek i fuz (specjalny tłuszcz).
  Jeśli przepiórki nie były wcześniej karmione tymi pokarmami, wprowadzaj je stopniowo w ciągu kilku dni, aby uniknąć negatywnych konsekwencji dla ich zdrowia i ogólnej kondycji.

Przestrzeganie tych warunków sprzyja skutecznemu przyrostowi masy ciała u przepiórek i utrzymuje ich zdrowie i dobre samopoczucie.

Normy żywienia przepiórek

Częstotliwość karmienia przepiórek w różnym wieku to pytanie, które interesuje wielu hodowców drobiu. W przypadku dorosłych przepiórek zaleca się przeprowadzić karmienie Około 3-4 razy dziennie. Podawaj każdy posiłek o tej samej porze, aby żołądek ptaka przyzwyczaił się do określonego harmonogramu.

Ilość karmy potrzebna dla jednego dorosłego ptaka zależy od rasy ptaka, ale średnio wynosi od 22 do 35 g. Karmę tę umieszcza się w specjalnych pojemnikach. podajniki, wypełniając je w 1/3. Nadmierna ilość karmy może spowodować, że ptaki rozrzucą ją po klatce.

Na co zwrócić uwagę przy tuczu – zalecenia

Aby skutecznie tuczyć przepiórki na ubój, należy wziąć pod uwagę kilka czynników. Oto najważniejsze z nich:

• Wybierz wiek. Młode samce i wybrakowane samice, począwszy od pierwszego miesiąca życia, nadają się do tuczu. Dorosłe osobniki powyżej ósmego miesiąca życia mogą być wykorzystywane, zwłaszcza jeśli ich produkcja jaj spadła.
• Osobna treść. Po osiągnięciu pierwszego miesiąca życia należy oddzielić samce i samice do oddzielnych klatek. Pozwoli to na skuteczniejsze monitorowanie procesu tuczu.
• Oświetlenie. Zapewnij przepiórkom odpowiedni system oświetlenia. Przez pierwsze 2,5-3 tygodnie ptaki powinny przebywać w zaciemnionych klatkach. Następnie możesz wprowadzić naprzemienny system oświetlenia, gdzie po każdej godzinie światła następuje godzina ciemności. Oświetlenie nie powinno być zbyt jasne ani bezpośrednie; powinno być rozproszone.
• Czas trwania tuczu. Okres tuczu trwa zazwyczaj od 21 do 28 dni. Ważne jest, aby ptaki mogły swobodnie się poruszać co najmniej trzy razy dziennie w tym okresie.

Spełnienie tych warunków pozwoli na osiągnięcie skutecznego tuczu przepiórek mięsnych przed ubojem i uzyskanie mięsa wysokiej jakości.

Jak wybrać ptaka do uboju?

Po pięciu tygodniach hodowli rozpocznij selekcję przepiórek późniejsza rzeźPostępuj zgodnie z zaleceniami:

• Wybieraj silne i zdrowe przepiórki, oceniając je po wyglądzie. Wraz z wiekiem jakość ich mięsa spada i staje się ono twardsze, dlatego nie zaleca się ich dalszego przetrzymywania.
  Te przepiórki są wysyłane na ubój wcześniej. Mięso młodych przepiórek jest bardziej wartościowe, a w młodym wieku nieprawidłowości strukturalne u ptaków są mniej widoczne.
• Wyjmij wybrane przepiórki z głównego stada i zacznij je aktywnie karmić, aby przybrały na wadze. Umieść samce i samice w oddzielnych klatkach (samice mają nakrapiane beżowe pióra na piersi i białe pióra na szyi; samce mają brązowo-beżowe pióra na piersi i szare pióra na szyi).

Dwa tygodnie po selekcji, przed ubojem, należy dokonać inspekcji przepiórki. Należy ocenić rozwój mięśni udowych i piersiowych, położenie stępki (kostnego wyrostka na klatce piersiowej) oraz, najlepiej, ciemnoróżowy kolor skóry.

Ciekawostki

Co ciekawe, przez lata hodowli przepiórek odkryto wiele zaskakujących faktów na temat tych ptaków. Oto najpopularniejsze z nich:

• W starożytnym Egipcie znak przepiórki reprezentowany był przez dwa symbole - „v” i „y”, co wskazuje na znaczenie tego ptaka w kulturze starożytnego Egiptu.
• W Japonii tradycją jest, że każdy uczeń zjada dwa jajka przepiórcze rano przed rozpoczęciem zajęć. To ciekawa osobliwość kulturowa.
• Jaja przepiórcze i ich skorupki mają właściwości lecznicze ze względu na wysoką zawartość wapnia. Uważa się, że jaja przepiórcze mogą stymulować męską potencję skuteczniej niż niektóre leki, takie jak Viagra.

Mięso przepiórcze to naprawdę wartościowy produkt, zalecany do włączenia do diety dla utrzymania dobrego zdrowia. Przed jego spożyciem ważne jest zapoznanie się z przeciwwskazaniami, aby uniknąć potencjalnych powikłań.

Często zadawane pytania