Świat przyrody kryje w sobie wiele tajemniczych i niedostępnych zjawisk. Czasami nawet najdziwniejsze zachowania zwierząt mogą budzić wątpliwości. Jednym z takich mitów jest mit, że strusie chowają głowę w piasek, gdy wyczują zagrożenie.
Czy to prawda, że strusie chowają głowę w piasek?
Strusie nie potrafią po prostu chować głowy w piasek ze względu na swoją anatomiczną osobliwość. Mają długą, giętką szyję, która pozwala im opierać się o ziemię lub pochylać głowę w dół. Nie służy to chowaniu głowy, lecz wykrywaniu pożywienia lub ocenie otoczenia.
Skąd wziął się mit, że strusie chowają głowę w piasek, gdy się boją?
Powszechne błędne przekonanie, że strusie chowają głowy w piasek, aby uciec przed drapieżnikami, zostało po raz pierwszy opisane przez Pliniusza Starszego. W jednym ze swoich licznych dzieł starożytny rzymski uczony napisał: „Strusie wierzą, że chowając głowy i szyje w ziemi, ukrywają całe swoje ciało”.
Ta historia odbiła się echem wśród Europejczyków i z jakiegoś powodu została powszechnie przyjęta. Wyrażenie „chować głowę w piasek” występuje w językach praktycznie wszystkich narodów Starego Świata. Jest używane do opisania ludzi, którzy wolą ignorować problem, licząc na to, że sam się rozwiąże.
Jak strusie uciekają przed drapieżnikami?
Strusie zazwyczaj ignorują małe drapieżniki, takie jak szakale, lub, jeśli zagrożenie jest poważne, próbują je odstraszyć. Kończyny strusia, ważącego około 200 kg, są niezwykle silne i mogą uderzyć z siłą ponad 30 kg na centymetr kwadratowy, co pozwala im znokautować potencjalne zagrożenie.
Nawet po udanej ucieczce przed prześladowcami, strusie mogą być skrajnie zmęczone. Czasami są tak wyczerpane, że nie są w stanie nawet utrzymać szyi prosto, a ich głowy opadają na ziemię.
- ✓ Obecność silnych nóg z dwoma palcami, co wyróżnia je spośród innych ptaków.
- ✓ Zdolność osiągania prędkości do 80 km/h, co jest ewenementem wśród ptaków.
W jakich sytuacjach struś opuszcza głowę na ziemię?
Strusie opuszczają głowy do ziemi w różnych sytuacjach. Wynika to z różnych aspektów ich zachowania i adaptacji do środowiska.
Kamuflaż podczas inkubacji
Samice strusi aktywnie wysiadują wszystkie złożone jaja, ale główna odpowiedzialność za to spoczywa na samicach dominujących. Ich szarobrązowe upierzenie zapewnia doskonały kamuflaż w otoczeniu, a jedyną rzeczą, która może zdradzać ich obecność, jest długa szyja.
W razie zagrożenia ptaki chowają głowy do ziemi, co czyni je niemal niewidzialnymi. Samce, ze swoim czarno-białym upierzeniem, mają trudności z kamuflażem, dlatego wolą wysiadywać jaja tylko w nocy, aby uniknąć zwabienia drapieżników.
Karmienie
Strusie zamieszkują sawanny i półpustynie, a poszukiwanie pożywienia na wolności zajmuje im dużo czasu. Ze względu na swoje ogromne rozmiary, wymagają dużej ilości pożywienia i mogą zjadać około 4-5 kg dziennie. Ich dieta składa się z roślinności i drobnych zwierząt.
Strusie, szukając pożywienia, często stoją z głowami w dole przez długi czas. Możliwe, że to zachowanie dało początek mitowi, że strusie chowają głowy w piasek.
Znalezienie kamieni do trawienia
Strusie, podobnie jak niektóre inne ptaki, poszukują kamieni do trawienia. Dzieje się tak z następujących powodów:
- Strusie aktywnie eksplorują otoczenie, poszukując kamieni o odpowiedniej wielkości. Wybierają kamienie, które odpowiadają ich potrzebom i rozmiarowi, aby wykorzystać je w procesie trawienia.
- Ptaki połykają te kamienie w całości. Nie mają zębów ani kubków smakowych w pysku, więc pokarm wraz z kamieniami przechodzi przez przełyk do żołądka.
- W żołądku strusia kamienie odgrywają ważną rolę – pomagają rozdrabniać pokarm i usprawniają trawienie. Działają jak „kamienie młyńskie”, pomagając rozdrabniać i kruszyć stałe cząstki pokarmu.
- Kamienie znajdujące się w żołądkach strusi stopniowo ulegają zużyciu i zanikowi. Ptaki okresowo poszukują nowych kamieni, aby zastąpić stare.
- Pokarm przetworzony przez kamienie w żołądku trafia do przełyku, a następnie do żołądka gruczołowego, gdzie jest dodatkowo nasycany enzymami i kwasem, zanim trafi do żołądka mięśniowego. Tam kamienie dodatkowo rozdrabniają pokarm.
Znalezienie i wykorzystanie kamieni odgrywa ważną rolę w procesie trawienia i pozwala strusiom skutecznie trawić stały pokarm.
Kontrola sytuacyjna i kamuflaż
Strusie to potężne ptaki, zdolne do samoobrony, ale nawet one bywają bezbronne. Aby uniknąć niebezpieczeństwa i ocenić otoczenie, pochylają głowy do ziemi i uważnie nasłuchują wibracji dźwiękowych.
Szybkie oszacowanie sytuacji może być trudne, dlatego strusie pozostają w tej pozycji przez jakiś czas. Czasami sprawia to wrażenie, jakby chowały głowę w piasek, choć tak nie jest. Jeśli wykryją potencjalne zagrożenie, mogą się schować, zginając długie szyje w dół, aby zapewnić sobie osłonę.
Pasożyty
Strusie są podatne na ataki pasożytów zewnętrznych. Do najczęstszych pasożytów zewnętrznych należą owady z gromady pajęczaków (Arachnida) oraz kleszcze. Te pasożyty zewnętrzne żyją na ciele strusi, żywiąc się ich krwią i powodując silny dyskomfort.
Najczęściej występują na głowie, a także wokół oczu i dziobów ptaków. Dlatego strusie czasami chowają głowy w gorącym piasku – próbują pozbyć się tych nieprzyjemnych pasożytów i złagodzić swędzenie.
Odpoczynek
Strusie chowają głowy po długim biegu. Pomimo imponującej siły i wytrzymałości, nadal potrzebują okresów odpoczynku. Strusie mogą biec z dużą prędkością tylko przez około 15 minut, zanim poczują zmęczenie.
Jak urządzić wybieg dla strusi, biorąc pod uwagę cechy charakterystyczne tych ptaków?
W hodowli strusi, które charakteryzują się unikalnym charakterem i specyficznymi wymaganiami środowiskowymi, zadbane środowisko odgrywa kluczową rolę. Stworzenie przestronnego wybiegu na zewnątrz jest niezbędne dla pomyślnej hodowli tych ptaków.
Projektując tego typu konstrukcję, trzeba uwzględnić specyficzne potrzeby i zachowania strusi, a wybieg musi być niezawodny i bezpieczny, biorąc pod uwagę ich imponujące rozmiary.
Idealny wybieg dla strusi musi spełniać szereg kryteriów:
- Przestronny teren. Wybieg musi zapewniać ptakom odpowiednią ilość miejsca do spacerów i godów.
- Zróżnicowana roślinność. Obszar ten powinien zostać obsadzony roślinami wieloletnimi, które będą stanowić pożywienie dla strusi.
- Zaopatrzenie w wodę. Należy zapewnić stały dostęp do wody wewnątrz terrarium.
- Tereny trawiaste i kamieniste. Strusie wykorzystują kamienie do trawienia pokarmu, dlatego obecność obszarów skalistych ma duże znaczenie.
- Karmniki i poidła. W obszarze wybiegu należy zainstalować odpowiednią liczbę karmników i poideł.
- Schronienie. Ptaki muszą mieć dostęp do schronień, w których będą mogły schronić się przed złą pogodą.
Przydatne wskazówki:
- Unikaj lokalizacji w pobliżu głównych dróg, ponieważ strusie są wrażliwe na hałas i stres. Wysoki poziom stresu może negatywnie wpłynąć na ich produkcję jaj.
- Teren spacerowy powinien być nasłoneczniony i pozbawiony wysokich drzew, które mogłyby dawać silny cień. Zamiast tego użyj małych krzewów lub żywopłotu, aby osłonić teren przed silnymi wiatrami.
- Jeśli na miejscu nie ma dostępu do bieżącej wody, niezbędna jest obecność naturalnego, czystego zbiornika wodnego. Zapewnij strusiom możliwość wygrzewania się, szczególnie w czasie upałów.
- Ogrodzenie musi być solidne, a słupki starannie zabetonowane. Minimalna wysokość ogrodzenia to 2 m, aby uniemożliwić dorosłym osobnikom przeskakiwanie przez nie.
- Teren powinien zostać wyposażony w osłony przeciwdeszczowe; do ich stworzenia często wykorzystuje się folię pokrytą słomą.
- × Upewnij się, że ogrodzenie wokół wybiegu jest nie tylko wysokie (co najmniej 2 m), ale także ma gładką powierzchnię, aby zapobiec zranieniom strusi podczas próby skakania.
- × Unikaj stosowania metalowych siatek o dużych oczkach, ponieważ mogą one spowodować obrażenia nóg strusi.
Mit o strusiach chowających głowy w piasek to błędne przekonanie dotyczące zachowania tych ptaków. W rzeczywistości nie jest to wcale prawdą. Mit ten należy traktować jako błędne przekonanie, które nie ma nic wspólnego z rzeczywistym zachowaniem strusi.