Orzech Astachowski to nie tylko źródło witamin i minerałów, ale także odporna roślina o silnym systemie odpornościowym. Jego obfity plon i wykwintny smak sprawiają, że jest idealnym wyborem do uprawy ogrodowej. Przy odpowiedniej pielęgnacji osiągnie maksymalny plon i doskonały rozwój.
Krótka historia wyglądu
Odmiana została wyhodowana w 2013 roku przez naukowców A. I. Astachowa i M. V. Kanszynę z Federalnego Centrum Naukowego ds. Upraw i Inseminacji im. V. R. Williamsa. Została wpisana do rejestru odmian zatwierdzonych w 2015 roku, dwa lata po jej powstaniu.
Wygląd
Drzewo jest wysokie, osiągając do 10 m wysokości. Wyróżnia się następującymi cechami:
- Korona - zaokrąglone, gałęzie wyrastają pod ostrym kątem.
- Liście - Mają okrągły kształt, są gładkie, osiągają do 30 cm długości i są w kolorze intensywnej zieleni.
- Kwiaty - Istnieją okazy męskie i żeńskie (samce mają duże zielone kolczyki, samice zielone).
- Owoce – Mają kształt podłużny, jednolity kształt i jasnobrązową barwę, każdy orzech waży około 23,5 g.
- Powłoka - łatwo rozdzielalne, stanowią 30% masy całkowitej.
Ziarno jest gęste, białe, soczyste, o słodkim smaku bez goryczki, co sprawia, że odmiana ta zaliczana jest do deserowych.
Różnice w stosunku do innych gatunków
Orzech astachowski różni się od innych odmian orzecha włoskiego pod kilkoma względami. Należą do nich:
- mrozoodporność;
- silna odporność;
- okresy dojrzewania;
- wielkość owoców;
- wskaźniki wydajności.
Korzyści i szkody
Owoce te charakteryzują się wysoką wartością odżywczą. Profesjonalni degustatorzy ocenili ich doskonały smak na 5 gwiazdek. Są szeroko stosowane w kuchni i można je spożywać jako samodzielny produkt.
Zawierają witaminę A, witaminy z grupy B, C, E, PP, K, garbniki, fitoncydy, kwas linolowy, olejki eteryczne i wiele mikroelementów: potas, wapń, siarkę, magnez, glin, fosfor, żelazo, cynk, jod, mangan, kobalt, miedź, fluor itp.
Odmianę tę zaleca się jako dodatkowe źródło składników odżywczych w następujących przypadkach:
- awitaminoza i obniżona odporność;
- miażdżyca i cukrzyca;
- osłabienie pracy jelit;
- nadciśnienie tętnicze;
- ciąża.
Ogólna charakterystyka
Okres dojrzewania jest średni, a pierwszych zbiorów można spodziewać się w szóstym roku po posadzeniu. Plony w okresie od 7 do 10 lat wahają się od 10 do 20 kg z drzewa, a w okresie dojrzałości mogą sięgać nawet 300 kg z hektara.
Odmiana charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością. Polecana do uprawy w gospodarstwach prywatnych w regionie Centralnej Czarnoziemii, Centralnej i Środkowej Wołgi w Rosji.
Owoce mają słodki, niegorzki smak, dzięki czemu odmiana ta przypadnie do gustu szczególnie miłośnikom naturalnych, smacznych orzechów.
Zalety i wady
Przed sadzeniem warto przeanalizować zalety i wady odmiany Astakhovsky. Ma ona wiele zalet:
Ogrodnicy wśród wad zauważają:
Rosnące zasady
Prawidłowe sadzenie orzecha włoskiego ma kluczowe znaczenie dla jego długotrwałego wzrostu i plonowania. Podczas sadzenia tego drzewa należy przestrzegać kilku kluczowych zasad.
Kiedy sadzi się w różnych regionach?
W ciepłym klimacie południowym sadzonki sadzi się w połowie jesieni. W regionach północnych, o mniej sprzyjających warunkach, sadzenie odbywa się wiosną. W regionie centralnym sadzenie jesienią nie jest zalecane, ponieważ drzewo może nie zdążyć zapuścić korzeni przed przymrozkami, co zwiększa ryzyko obumarcia.
Lądowanie
Wzrost i rozwój roślin w dużej mierze zależą od tego, jak dobrze przygotowane są sadzonki do sadzenia. Jakość materiału sadzeniowego odgrywa kluczową rolę. Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:
- Wybierz silną sadzonkę dwu- lub trzyletnią, z otwartym lub zamkniętym systemem korzeniowym i średnicą pnia wynoszącą co najmniej 1 cm.
- Przed sadzeniem należy przyciąć korzeń centralny o 1/3 i namoczyć korzenie w roztworze stymulującym lub ciepłej wodzie, aby zapewnić lepsze ukorzenienie.
- Wybierz miejsce sadzenia, które zapewni drzewu wystarczająco dużo miejsca do wzrostu.
Pielęgnacja
Roślina wymaga minimalnej, ale starannej pielęgnacji. Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:
- Podlewanie. Podlewaj regularnie – co najmniej raz na dwa tygodnie, jeśli występują naturalne opady deszczu. W okresach suszy zwiększ częstotliwość do dwóch razy w tygodniu.
Przed podlewaniem należy usunąć wszystkie opadłe części drzew (korę, gałęzie, orzechy), ponieważ ulegają one rozkładowi, uwalniając substancje toksyczne i sprzyjając rozwojowi patogennej mikroflory w glebie. - Posypka. Ponieważ rośliny rosną bujnie, nie wymagają intensywnego nawożenia. Nawożenie jest konieczne tylko na glebach o niskiej żyzności i ubogich.
Jeśli roślina jest posadzona na niesprzyjającym podłożu, należy stosować nawozy azotowe, organiczne i fosforowe, dodając je do gleby na głębokość nie większą niż 15 cm. Nawozy azotowe należy stosować wiosną, a nawozy organiczne i fosforowe jesienią. - Lamówka. Jest to zabieg obowiązkowy, wykonywany dwa razy w sezonie. Wiosną konieczne jest cięcie sanitarne i formujące: usuwanie suchych, słabych i uszkodzonych przez mróz gałęzi oraz formowanie korony.
Jesienią należy przeprowadzić cięcie sanitarne, usuwając gałęzie złamane, nieprawidłowo rosnące i chore, aby drzewo nie marnowało na nie składników odżywczych w okresie zimowym.
- Wybielić. Aby zapobiec zimowym uszkodzeniom, jesienią należy bielić pień i podstawę gałęzi szkieletowych roztworem wapna lub specjalnymi preparatami. Wczesną wiosną i w pogodne zimowe dni nagie drzewa mogą być podatne na oparzenia słoneczne. Bielenie odpycha światło słoneczne, zmniejszając ryzyko oparzeń słonecznych i uszkodzenia kory.
Bielenie drzew nie jest zalecane w przypadku młodych drzew, ponieważ warstwa wapna hamuje normalny rozwój pni, uniemożliwiając ich ekspansję, co może prowadzić do wytworzenia się zbyt cienkich pni.
Żniwny
Owoce dojrzewają w połowie września. W tym czasie drzewo zdążyło już zrzucić liście, co znacznie ułatwia i przyspiesza zbiór. Mają długi termin przydatności do spożycia, dzięki czemu zebrane orzechy można spożywać przez cały rok, aż do następnych zbiorów.
Choroby i szkodniki
Drzewo Astachowskiego charakteryzuje się wysoką odpornością na choroby. Może być jednak podatne na ataki owadów i gryzoni. Dlatego należy regularnie sprawdzać drzewa i stosować środki ochrony przed szkodnikami.
Recenzje ogrodników
Orzech Astachowski charakteryzuje się bogatym smakiem i wartościami odżywczymi. Od dawna cieszy się popularnością wśród osób dbających o zdrowie i ogrodników. Ta odporna na mróz i plenna odmiana dobrze rośnie przy odpowiedniej pielęgnacji. Proste metody uprawy gwarantują maksymalne plony.