Nawożenie orzecha włoskiego: kiedy, czym i jak nawozić?

Prawidłowe nawożenie jest jednym z kluczowych czynników sukcesu w uprawie orzechów włoskich. Termin i sposób nawożenia determinują nie tylko zdrowie drzewa i jego odporność na choroby, ale także jakość i ilość plonów. Ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z głównymi etapami nawożenia, rodzajami nawozów oraz specyfiką stosowania składników odżywczych w ciągu całego sezonu.

Dlaczego nawożenie roślin jest tak ważne?

W przeciwieństwie do roślin ogrodowych, drzewa w ogrodach rzadko się nawozi – i często niepotrzebnie. Najważniejsze cechy:

• Orzechy włoskie charakteryzują się silnym systemem korzeniowym, który sięga głęboko w glebę i szeroko się rozprzestrzenia. Mogą jednak pobierać składniki odżywcze tylko z samej gleby. Jeśli gleba jest wyjałowiona, drzewo rośnie powoli i nie owocuje. Prawidłowe nawożenie pomaga zrównoważyć wzrost i wzmocnić drzewo.
• Czasami orzechy włoskie sadzi się na dawnych pryzmach kompostowych, które są bogate w azot. Jednak w takich przypadkach siewki szybko się wyciągają, słabną i łatwo łamią na wietrze. Aby temu zapobiec, należy je podwiązać i uzupełnić glebę większą ilością potasu i fosforu.
• Regularne nawożenie zwiększa również odporność na szkodniki: na przykład siarczan amonu zmniejsza szkody wyrządzane przez owocówkę jabłkóweczkę. Nawozy stosowane w pierwszym roku wzmacniają drewno i pomagają mu dojrzeć do zimy, zwiększając mrozoodporność drzewa.

Orzechy owocujące zużywają dużo składników odżywczych, zwłaszcza w uprawie komercyjnej. Aby zapobiec wyjałowieniu drzewa i zapewnić mu owocowanie przez dziesięciolecia (typowe drzewo orzechowe owocuje przez 70-80 lat), należy je regularnie nawozić.

Jak można stwierdzić na podstawie drzewa, czy potrzebuje składników odżywczych?

Rośliny reagują na niedobory lub nadmiary składników odżywczych poprzez zewnętrzne sygnały. Uważny ogrodnik może określić, czego dokładnie brakuje lub czego jest nadmiar w glebie, na podstawie wyglądu korony, stanu pędów i liści. Ważne jest, aby szybko rozpoznać te sygnały, aby dostosować pielęgnację i utrzymać roślinę w zdrowiu.

Nadmiar

Orzech włoski zaczyna aktywnie wytwarzać liczne pędy, głównie pionowe, liczba drobnych gałęzi znacznie wzrasta, a korona rozrasta się na boki. Jest to niebezpieczne z dwóch powodów:

• niedojrzałe drewno staje się kruche;
• Korona może złamać się pod własnym ciężarem, dlatego należy kontrolować jej nadmierny wzrost.

Jednocześnie drzewo rośnie bujnie, lecz nie zawiązuje owoców, dlatego owoców albo nie ma ich wcale, albo jest ich bardzo mało.

Ponieważ nie da się sztucznie zubożyć gleby, należy zwalczać to zjawisko poprzez regularne przycinanie, „nacinanie” – nacinanie kory i pokrywanie jej smołą w celu ograniczenia dopływu substancji odżywczych do niektórych części drzewa, a także poprzez inne metody formowania korony.

Co więcej, „grube” drzewa nawozi się wyłącznie nawozami fosforowymi i potasowymi, unikając nawozów azotowych, takich jak saletra. Orzechy włoskie są wrażliwe na uszkodzenia, dlatego podczas przycinania należy używać smoły ogrodowej lub, w skrajnych przypadkach, farby olejnej.

Wada

Główne objawy niedoboru składników odżywczych w glebie pod orzechy włoskie obejmują kilka czynników. Główne objawy to:

• przedwczesne żółknięcie liści;
• więdnięcie jajnika;
• zahamowanie wzrostu;
• zamieranie młodych pędów.

Podstawowe potrzeby żywieniowe orzechów włoskich

Do pełnego rozwoju i regularnego owocowania roślina potrzebuje zrównoważonego zestawu minerałów, w którym każdy pierwiastek spełnia swoją funkcję.

Główne cechy:

• azot – zapewnia aktywny wzrost liści i pędów;
• fosfor – wspomaga rozwój korzeni i formowanie się pąków kwiatowych;
• potas – zwiększa odporność drzewa na choroby i pomaga mu lepiej znosić przymrozki.

Ważne są również mikroelementy, zwłaszcza żelazo, magnez i cynk – od nich zależy jakość i ilość zbiorów.

Rodzaje mieszanek odżywczych

Aby utrzymać zdrowie i produktywność orzechów włoskich, ważne jest nie tylko poznanie ich potrzeb odżywczych, ale także formy ich stosowania. Istnieje kilka rodzajów mieszanek składników odżywczych, od organicznych po złożone nawozy mineralne. Każda z nich ma swoje własne cechy i jest odpowiednia dla różnych etapów rozwoju drzewa.

Organiczny

Nawozy organiczne to rozłożone lub przetworzone odpady roślinne i zwierzęce. Należą do nich następujące rodzaje nawozów:

• Nawóz. Można go używać zarówno świeżego, jak i zbutwiałego. Świeży obornik koński jest dopuszczalny – należy go rozsypać wokół pnia drzewa i wmieszać w glebę.
  Najlepiej najpierw kompostować obornik krowi. Nie używaj świeżego obornika świńskiego ani ptasich odchodów ze względu na ich wysokie stężenie – używaj ich wyłącznie jako roztworów lub kompostu.
• Kompost. To mieszanka gnijących resztek roślinnych, obornika, resztek jedzenia i innej materii organicznej. Po kompostowaniu staje się pełnowartościowym nawozem.
• Torf. Szczególnie cenny jest zbutwiały torf niski. Dodawaj go do mieszanek organicznych, najczęściej w połączeniu z kompostem.
• Popiół drzewny. Powstaje w wyniku spalania suchych gałęzi, liści lub drewna opałowego. Zawiera potas, wapń i inne korzystne pierwiastki. Popiół z węgla lub paliw kopalnych nie nadaje się na nawóz – nie zawiera składników odżywczych i służy jedynie do poprawy struktury gleby.

Minerały

Roślina ma szczególnie duże zapotrzebowanie na mikroelementy, takie jak cynk, magnez, bor i mangan. Nawozy organiczne nie dostarczają wystarczającej ilości tych składników odżywczych, dlatego drzewa potrzebują dodatkowych nawozów mineralnych.

Pod orzechem włoskim zwykle dodaje się:

• saletra amonowa – do 6 kg rocznie;
• Superfosfat – ok. 10 kg rocznie;
• sól potasowa - ok. 3 kg;
• siarczan amonu – do 10 kg;
• siarczany cynku i magnezu – 2,5 g na metr kwadratowy strefy korzeniowej.

Złożony

Formuły te łączą w sobie kilka składników odżywczych, ułatwiając nawożenie i równoważąc glebę.

Mieszanki te obejmują:

• nitroammofoska i nitrofoska – zawierają azot, fosfor i potas w różnych proporcjach, odpowiednich dla różnych faz rozwoju drzewa;
• ammofos i diammofos - dostarczają roślinom azot i fosfor.

Dostępne są specjalistyczne nawozy z dodatkiem mikroelementów, takich jak bor, cynk lub magnez, przeznaczone w szczególności do upraw owoców i orzechów.

Niuanse karmienia młodych i dojrzałych drzew

Zastosuj pierwszy nawóz do orzecha włoskiego podczas sadzenia. Dodaj do dołka co najmniej dwa tygodnie przed przesadzeniem:

• próchnica – 10 kg;
• popiół drzewny – 200 g;
• Superfosfat – 200 g.

Przykryj mieszankę cienką warstwą zwykłej ziemi, aby chronić korzenie przed poparzeniem. Przy takim nawożeniu drzewo zazwyczaj nie będzie wymagało dodatkowego nawozu przez kolejne 2-3 lata.

Następnie przez pierwsze dziesięć lat wzrostu należy corocznie dodawać 3-4 kg obornika lub próchnicy na każdy metr kwadratowy okręgu wokół pnia drzewa.

Jeżeli nie masz dostępu do materii organicznej, zastąp ją nawozami mineralnymi:

• 60 g siarczanu amonu;
• 35 g azotanu amonu;
• 80 g superfosforanu;
• 15 g soli potasowej – na tę samą powierzchnię.

W różnych regionach i na różnych glebach

Nawożenie orzecha włoskiego w dużej mierze zależy od rodzaju gleby i warunków klimatycznych danego regionu. Poszczególne obszary wymagają indywidualnego podejścia do nawożenia:

• NA Kubań i regiony Kaukazu Stosuj do 20 ton obornika na hektar co cztery lata podczas orki jesiennej. Stosuj corocznie nawozy mineralne: 5-8 centów superfosfatu i 1-1,5 centa soli potasowej na hektar. Podczas drugiej uprawy dodaj 1,5 centa saletry amonowej.
• W Strefa środkowa Na glebach piaszczystych wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, pod każde drzewo należy rozsypać 1,5 kg saletry amonowej, a po zbiorach – 4 kg superfosfatu.
• W Regiony Centralnej Czarnej Ziemi Orzechy włoskie są mniej wymagające pod względem dodatkowego odżywiania. Wystarczy dodać 1-2 kg saletry do pnia drzewa w ciągu pierwszych 3-5 lat i nawozić kompostem lub superfosfatem co cztery lata.

Orzechy włoskie preferują gleby obojętne lub lekko zasadowe o pH od 6 do 8,2. Jeśli gleba jest kwaśna, należy ją regularnie wapnować. Kwasowość można określić samodzielnie za pomocą wyciągu glebowego i papierka lakmusowego.

Optymalny harmonogram nawożenia: cechy sezonowe

Prawidłowe odżywianie to podstawa zdrowia i owocowania orzecha włoskiego. Potrzeby drzewa różnią się w zależności od pory roku, dlatego nawożenie powinno być stopniowe i przemyślane. Azot jest niezbędny wiosną, umiarkowanie latem i przygotowanie do zimy jesienią.

Wiosną

Zanim orzechy włoskie zaczną owocować, potrzebują szczególnie azotu. Dlatego od marca do początku kwietnia należy zastosować pod każdym drzewem następujący nawóz:

• azotan amonu – około 300 g;
• obornik lub próchnica – 5 kg na 1 m2.

Nawóz należy stosować w dwóch etapach, w odstępie 20–25 dni. Drugie nawożenie to mieszanka saletry potasowej z jedną trzecią fosforu i potasu (superfosfat i sól potasowa). Drugie nawożenie należy wsypać do rowka wokół drzewa i obficie podlać, aby nawóz się rozpuścił.

Latem

Nawozy azotowe są przeciwwskazane w okresie wzrostu owoców. Dodatkowe nawozy należy stosować tylko wtedy, gdy drzewo jest słabo rozwinięte lub chore. W przypadku młodych sadzonek, które jeszcze nie owocowały, latem można stosować następujące nawozy:

• około 4 kg saletry na roślinę;
• Superfosfat w dawce zależnej od rodzaju gleby.

Jesienią

Zanim nadejdzie zima, ważne jest, aby orzech włoski wzmocnił się i zgromadził składniki odżywcze. Po zbiorze zastosuj następujący nawóz na metr kwadratowy okręgu pnia pod każdym drzewem:

• Superfosfat – 20 gramów;
• sól potasowa – 15 lat.

Pomocne jest również ściółkowanie gleby próchnicą (3-4 kg na metr kwadratowy). W rejonach na północ od Lipiecka ściółkuj corocznie, a w południowych regionach i na ubogich glebach – co 2-3 lata. Na żyznych czarnoziemach w obwodach woroneskim i tambowskim ściółkuj co 4-5 lat.

Najczęstsze błędy popełniane przez ogrodników i pomocne wskazówki

Początkujący ogrodnicy często napotykają trudności w uprawie orzechów włoskich. Typowe błędy to problemy z nawożeniem:

• Przedawkowanie azotu. Nadmierne nawożenie azotem prowadzi do gwałtownego wzrostu niepotrzebnych pędów, co powoduje nadwagę drzewa. Stosowanie saletry potasowej lub skoncentrowanej materii organicznej (takiej jak obornik kurzy) latem, w okresie dojrzewania owoców, jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ może spowodować masowe opadanie niedojrzałych orzechów.
  Aby uniknąć problemów, zaleca się zastosowanie nawożenia wiosennego jak najwcześniej, a latem lepiej w ogóle nie stosować nawozów azotowych – dopuszczalne jest rozsypanie saletry na śniegu na początku sezonu.
• Brak nawozów na ubogich glebach. W przypadku niedoboru składników odżywczych drzewa będą słabo się rozwijać, a na liściach pojawią się blade plamy – objaw chlorozy spowodowanej niedoborem chlorofilu. W takich przypadkach ważne jest zwiększenie dawki azotu i dodanie nawozów magnezowo-wapniowych.
• Niedostateczne podlewanie. Rośliny wchłaniają nawóz wyłącznie w postaci rozpuszczonej. Dlatego po zastosowaniu nawozu należy zadbać o odpowiednią wilgotność gleby – podlewanie powinno odbywać się po każdym zastosowaniu.

Aktualne zalecenia dotyczące nawożenia są następujące:

• Stosując suche nawozy (np. superfosfat lub granulki saletry), nawet na wilgotną glebę, należy ją obficie podlać, aby składniki odżywcze się rozpuściły i dotarły do ​​korzeni.
• Jeśli stosujesz roztwór, połącz go z podlewaniem. Następnie wyściółkuj obszar wokół pnia drzewa.

Często zadawane pytania

W tej sekcji znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące pielęgnacji i nawożenia orzecha włoskiego. Znajdziesz tu zalecenia dotyczące wyboru nawozów, warunków uprawy i innych ważnych aspektów, które pomogą zapewnić zdrowy wzrost i obfite plony.

Jak nawozić orzechy włoskie wiosną?

Wiosną, w marcu, należy nawozić drzewa owocowe azotem: siarczanem amonu na glebach zasadowych i saletrą wapniowo-amonową na glebach obojętnych lub lekko kwaśnych. Dawka azotu wynosi około 100 g na sadzonkę.

Czego nie lubi orzech włoski?

Orzechy włoskie nie rozwijają się dobrze na obszarach o wysokiej wilgotności lub nadmiernie kwaśnych glebach. W takich warunkach drzewo rośnie powoli i wydaje niewiele owoców. Za najlepszą glebę dla orzechów włoskich uważa się mieszankę z dużą zawartością gliny i niewielką ilością piasku.

Czy można użyć popiołu drzewnego?

Tak, popiół drzewny jest bogaty w potas i inne korzystne mikroelementy. Zalecana dawka to 200-300 g na 1 metr kwadratowy powierzchni pnia drzewa.

Odpowiednio dobrane i stosowane nawozy we właściwym czasie wspomagają pełny rozwój orzecha włoskiego, wzmacniają system korzeniowy i zwiększają mrozoodporność. Przestrzeganie właściwych zasad nawożenia w różnych fazach wzrostu pozwala na stabilne i obfite plony przez wiele lat. Prawidłowe odżywianie zapewni długowieczność i owocowanie drzewa.