Pozytywne i negatywne cechy gruszy odmiany Chudesnitsa

Grusza czudesnicka uosabia najlepsze cechy swoich rodzicielskich odmian, po których odziedziczyła takie cechy, jak wysokie plony, odporność na choroby i mróz. Istnieją jednak szkodniki, które mogą wyrządzić znaczne szkody roślinie – najlepiej dowiedzieć się o nich z wyprzedzeniem, aby chronić przed nimi swój ogród.

Pochodzenie i strefowanie

Chudesnitsa to zimowa odmiana gruszy wyhodowana w Wszechrosyjskim Instytucie Badawczym Genetyki i Hodowli Roślin Sadowniczych im. I.V. Miczurina. Powstała ona poprzez skrzyżowanie córek odmian Zari i Talgarskaja Krasawica. Autorami tej odmiany są znani rosyjscy hodowcy: S.P. Jakowlew, N.I. Saweljew, A.P. Gribanowski, E.N. Dzhigadło i W.V. Cziwilew.

Odmiana „Czudesnica” została zarejestrowana w Państwowym Rejestrze Roślin w naszym kraju w 2004 roku, ale wyhodowano ją trzy lata wcześniej. Jest uprawiana głównie w centralnych regionach Rosji, a także szeroko rozpowszechniona na Białorusi, w Kazachstanie, na Ukrainie i w Mołdawii.

Opis rośliny i owoców

Ta odmiana jest uważana za średniej wielkości, osiągając zaledwie 280-300 cm wysokości. Odmiana ta ma unikalną cechę: szczepienie siewki na pigwie powoduje, że drzewo będzie niższe. Ma zgrabną, zwartą koronę o lekkim zagęszczeniu. Roślina i owoce wyróżniają się następującym wyglądem:

• kształt korony – piramidalny;
• kora - brązowy z brązowawym odcieniem, bez szorstkości i owłosienia;
• pędy – wyprostowane, średniej grubości, z niewielką ilością małych przetchlinek;
• owocowanie – mieszany, czyli zalążnie tworzą się na prawie wszystkich rodzajach gałęzi;
• nerki – bardzo gęste i cylindryczne, ich czubek jest spiczasty, a powierzchnia gładka, nacisk jest mocny;
• liście – średniej wielkości, spłaszczone, gładko-matowe, o pięknym zielono-szmaragdowym odcieniu;
• kształt blaszki liściowej – owalny, tępy u podstawy i lekko zaostrzony na końcu;
• Cechy liści – krawędzie mają drobne ząbki, końcówka jest uniesiona ku górze, żyłki są ledwo widoczne i przerzedzone;
• ogonek liściowy – średnia w parametrach;
• przykazanie – w kształcie szydła;
• kształt owocu – stożkowaty z ucięciem, ale na tym samym drzewie spotyka się także okazy skrócone, gruszkowate;
• powierzchnia gruszek – równy i gładki;
• waga jednego owocu – od 130 do 200 g;
• obierać - błyszczące i woskowe zarazem, o delikatnej strukturze;
• kolor skóry – soczysta zieleń z różowawą powłoką w okresie dojrzałości technicznej i żółtozielona z czerwoną powłoką w okresie dojrzałości konsumenckiej;
• odcień pulpy – krem;
• plamki podskórne – mały rozmiar, wyraźnie widoczny;
• szypułka – osadzone skośnie, o kształcie zaokrąglonym;
• spodek – przeciętny;
• lejek – mały i zwężający się, stożkowaty z tępym końcem;
• filiżanka - typu nieopadającego i półotwartego;
• rdza – nieistotny;
• serce - kształt cebulkowaty;
• komory nasienne – Zamknięte;
• kości – stożkowaty, średniej wielkości, o brązowej barwie;
• gęstość miazgi – umiarkowany;
• tekstura – delikatne i soczyste, półmaślane;
• sok - bez lepkości;
• aromat – nasycenie średnie, wyczuwalne nuty kwiatowe;
• granulacja – nieistotny.

Długość życia i roczny wzrost drzewa

Nie ma dokładnych danych na temat rocznego przyrostu pędów, ale eksperci twierdzą, że gałęzie rosną szybko. Drzewo owocuje przez co najmniej 15-20 lat i może żyć nawet 80-100 lat bez obfitego owocowania.

Kwitnienie i zapylacze

Grusza czudesnicka zaczyna kwitnąć w ostatnich dziesięciu dniach maja i kwitnienie trwa około 7-10 dni, wydzielając charakterystyczny, bogaty aromat. Odmiana ta charakteryzuje się niską samopłodnością, dlatego dla skutecznego zapylania, w pobliżu należy uprawiać inne odmiany gruszy, takie jak Pamyati Yakovleva, Nika i Feeriya.

Produktywność i transportowalność

Zaczyna owocować w 4-6 roku wegetacji, średni plon wynosi 125-135 centów z hektara.

Poprawę jakości i zwiększenie wielkości zbiorów uzyskuje się poprzez prawidłowe ukształtowanie koron drzew i odpowiednie ich rozmieszczenie w ogrodzie.

Odmiana gruszek Chudesnitsa charakteryzuje się doskonałą zdatnością do transportu na duże odległości, przewyższającą średnią stabilność w długotrwałym przechowywaniu. W niskich temperaturach i kontrolowanej wilgotności owoce można przechowywać przez 110-155 dni.

Okres dojrzewania

Chudesnitsa to odmiana zimowa, dojrzewająca późno. Gruszki przybierają na wadze od połowy do późnej jesieni, ale pozostają na gałęziach, nie tracąc walorów handlowych ani smaku.

Odporność na niskie temperatury i suszę

Ta odmiana jest wysoce odporna na mróz. Doświadczenia wykazały, że przy sztucznym obniżeniu temperatury do -37-38°C, uszkodzenia kambium nie przekraczały 0,6-0,7 punktu, a kora i drewno w ogóle nie zamarzały. Mimo to ogrodnicy w regionach północnych ocieplają pień, aby zapobiec uszkodzeniom.

Grusza czudesnicka dobrze znosi suszę, ponieważ system korzeniowy dojrzałego drzewa jest w stanie samodzielnie pobierać niezbędną wilgoć z gleby. Młode sadzonki wymagają jednak regularnego podlewania, szczególnie w okresach niedoboru opadów. Utrzymanie wilgotności gleby wokół pnia drzewa jest kluczowe w ciągu pierwszych trzech lat.

Jakość handlowa i konsumencka owoców

Długo zachowują swoje właściwości konsumpcyjne podczas transportu i przechowywania, zachowując swój wygląd handlowy nawet przez 3-4 miesiące w przechowalniach owoców i do 5-6 miesięcy w lodówce.

Ocena degustacyjna i zakres stosowania gruszek

Badania przeprowadzone przez Wszechrosyjski Instytut Badawczy Sadownictwa i Warzywnictwa wykazały, że miąższ gruszek zawiera około 13% suchej masy, w tym 9,5 g cukrów, 0,2-0,3 g kwasów organicznych, prawie 8 mg kwasu askorbinowego i 175 mg substancji P-aktywnych na 100 g produktu.

Gruszki odmiany Czudesnica to odmiana deserowa: doskonale nadają się do spożycia na surowo i mogą być wykorzystywane w kuchni do przygotowywania różnorodnych dań i przetworów na zimę, w tym dżemów, kompotów, konfitur i galaretek. Owoce zachowują bursztynowy kolor i aromat podczas gotowania.

Specyfika uprawy i zalecenia rolnicze

Odmiana gruszy „Czudesnica” preferuje dobrze przepuszczalne, luźne i przewiewne gleby, takie jak czarnoziem lub glina. Inne kwestie związane z sadzeniem i uprawą obejmują:

• Optymalny odczyn gleby dla tego drzewa to odczyn obojętny lub lekko kwaśny.
• Zaleca się, aby głębokość wód gruntowych nie była mniejsza niż 200 cm od powierzchni ziemi.
• Aby zapewnić najlepsze warunki wzrostu, sadzonki należy umieścić w miejscach odpowiednio nasłonecznionych i osłoniętych od silnych wiatrów, by zapobiec zastojowi wilgoci.
• Mimo że grusza Czudesnicka jest drzewem kompaktowym, do prawidłowego rozwoju wymaga przestrzeni o średnicy około 4-6 metrów.
• Wybierając sadzonki ze szkółki, najlepiej wybierać te ze zdrowym systemem korzeniowym i wyraźnie zaznaczonym korzeniem palowym. W regionach południowych zaleca się wybór sadzonek szczepionych na pigwie.

Standardowa pielęgnacja gruszy obejmuje regularne podlewanie, nawożenie, przycinanie w celu nadania kształtu koronie oraz ochronę przed szkodnikami i chorobami:

• Grusze należy obficie podlewać trzy razy w sezonie: na początku kwitnienia (koniec maja), w okresie zawiązywania się pąków owocowych (połowa czerwca) oraz 25-35 dni przed zbiorem (sierpień). Zaleca się zużycie 10 litrów wody na metr wysokości drzewa. Po podlaniu należy spulchnić i ściółkować glebę wokół drzewa.
• Nawozy stosuje się również trzykrotnie w ciągu sezonu: wiosną do gruszy stosuje się mocznik (karbamid) w dawce 95-100 g na drzewo, w fazie pączkowania stosuje się nawozy organiczne (27-32 litry roztworu obornika krowiego lub kurzego), a w celu wytworzenia zalążni roślinę podlewa się roztworem nitroammofoski (45-50 g na 8-10 litrów wody).
  Latem zaleca się dodatkowo opryskiwanie liści roztworem siarczanu magnezu. W lipcu wskazane jest zastosowanie superfosfatu w strefie korzeniowej, a jesienią wzbogacenie gleby popiołem drzewnym.
• Odmiana gruszy „Czudesnica” znana jest z silnego wzrostu nowych pędów. Dlatego wymaga regularnego cięcia formującego, które najlepiej wykonywać jesienią, począwszy od trzeciego roku po posadzeniu rośliny. Aby uniknąć nadmiernego zagęszczenia korony, zaleca się pozostawienie 3-4 głównych gałęzi w każdym rzędzie, skierowanych w różnych kierunkach, z których każda rodzi 2-3 pędy owocujące.
  Pozostałe gałęzie należy usunąć. Miejsca nacięć należy dokładnie zabezpieczyć żywicą ogrodową, aby chronić drzewo przed szkodnikami i chorobami. Zalecany odstęp między poszczególnymi rzędami koron wynosi około 555-65 cm.

Choroby i szkodniki

Jeśli chodzi o choroby i szkodniki, grusza czudesnicka charakteryzuje się dobrą odpornością na powszechne infekcje grzybowe, co pozwala na profilaktyczne stosowanie fungicydów, takich jak Fundazol lub Skor. Odmiana ta jest jednak podatna na ataki mszyc i skoczków gruszkowych.

Sierpień to kluczowy miesiąc w zapobiegawczym stosowaniu insektycydów przeciwko miodówce gruszowej, przygotowującej się do zimy. Stosowanie w tym okresie insektycydów takich jak Aktara, Karbofos i Komandor znacznie zmniejszy populację szkodnika. Należy jednak pamiętać o ich toksyczności.

Jeśli wolisz unikać stosowania środków chemicznych, możesz samodzielnie przygotować następujący preparat:

• mydło do prania – 35-45 g;
• nafta – 75-85 ml;
• woda – 8-11 l.

Kompozycja ta może służyć jako alternatywny środek zwalczania szkodników.

Zalety i wady odmiany

Grusza Czudesnica, stosunkowo nowa odmiana, która już zyskała uznanie wśród ogrodników, może pochwalić się wieloma zaletami. Należą do nich:

Mimo licznych zalet odmiana Chudesnitsa ma również swoje wady. Do najważniejszych należy zaliczyć konieczność regularnego i starannego cięcia w celu ukształtowania korony ze względu na intensywny wzrost drzewa.

Recenzje ogrodników

Uprawa gruszy czudesnickiej w ogrodzie nie jest szczególnie trudna, jeśli przestrzega się wszystkich zasad uprawy i pielęgnacji. Należy pamiętać o doborze odpowiednich zapylaczy, aby zapewnić obfite plony, oraz o ochronie przed szkodnikami. Ta grusza zimowa zasłużenie zyskała popularność wśród konsumentów i cieszy się dużym zainteresowaniem ogrodników.

Często zadawane pytania