Zasady uprawy gruszy Hera i jej cechy charakterystyczne

Grusza Hera to odmiana odporna na zimę, ceniona przez ogrodników ze względu na swoje liczne walory. Jej odporność na choroby, wysoki plon i łatwość w uprawie sprawiają, że jest popularna w naszym kraju. Prawidłowa pielęgnacja jest niezbędna, aby zapewnić obfite plony i wysoką jakość owoców.

Historia selekcji

Została stworzona przez doświadczonych hodowców, w tym Jakowlewa, Gribanowskiego, Saweljewa i Akimowa. W procesie krzyżowania wykorzystano materiał genetyczny dwóch odmian: Reale Turinskaya i Doch Zari. Odmiana jest testowana od 2003 roku.

Opis odmiany gruszy Hera

Hera jest mało wymagająca i przyciąga ogrodników swoim średniej wielkości drzewem i dużymi owocami. Poniżej znajduje się opis botaniczny rośliny.

Wygląd drzewa

Charakteryzuje się wąską piramidalną koroną, osiągającą wysokość do 4 m. Szczegółowy opis właściwości rośliny:

• Owoce tworzą się zarówno na pędach jednorocznych, jak i na gałęziach bylin. Są proste, średniej grubości, brązowe i pozbawione włosków.
• Pąki średniej wielkości mają kształt okrągły i ściśle przylegają do gałęzi.
• Gałęzie pokryte są owalnymi, średniej wielkości liśćmi w kolorze ciemnozielonym.
• Powierzchnia liści jest gładka i błyszcząca.

Owoce i ich cechy smakowe

Mają regularny, szeroki, gruszkowaty kształt. Ich szypułka jest średniej wielkości i pochylona. Szczegółowe cechy owocu:

• Waga waha się od 175 do 250 g.
• Owoce są zielone, z czerwonawym lub różowym rumieńcem, w zależności od stopnia dojrzałości. Na powierzchni widoczny jest rdzawy wzór siatki.
• Skórka jest błyszcząca, sucha i średniej grubości.
• Miąższ ma barwę kremową, drobnoziarnistą i soczystą strukturę.
• Aromat jest słaby, subtelny, ledwo wyczuwalny.

Smak określono jako słodko-kwaśny i przyznano mu 4,3 punktu.

Charakterystyka odmiany

Gruszka Hera charakteryzuje się szeregiem unikalnych cech odmianowych, które czynią ją atrakcyjnym wyborem do uprawy. Poniżej znajduje się szczegółowy opis jej właściwości.

Odporność na suszę i mróz

Ze względu na umiarkowaną odporność na suszę, odmiana ta jest rzadko uprawiana w południowych regionach kraju. Sadzenie Hery na Krymie będzie wymagało ciągłego podlewania z powodu braku wilgoci, co negatywnie wpływa na rozwój owoców. W suchym klimacie młode owoce często opadają, zanim zdążą się w pełni rozwinąć.

Roślina jest odporna na mróz, ponieważ została specjalnie wyhodowana do uprawy w zimnym klimacie. Zimą wytrzymuje temperatury do -40°C. Końcówki młodych pędów mogą przemarzać, ale nie ma to znaczącego wpływu na plon.

Odporność na choroby i szkodniki

Jest odporna na większość chorób powszechnych dla tej rośliny. Jeśli nie będzie odpowiednio pielęgnowana, może być podatna na ataki szkodników i rozprzestrzenianie się chorób.

Samopłodność i zapylacze gruszy Hera

Uważa się ją za odmianę samopylną, wytwarzającą zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie. Aby zwiększyć plony o 30-40%, zaleca się sadzenie w pobliżu zapylaczy. Za doskonałych sąsiadów uznaje się odmiany: Osennyaya Yakovleva, Samara Winter i Concord. Należy je sadzić w odległości nie większej niż 5 metrów od siebie.

Okres owocowania

Roślina zaczyna owocować 4-5 lat po posadzeniu. Zbiór owoców odbywa się w drugiej połowie września.

Wydajność

Plon przewyższa inne odmiany mieszańcowe, ponieważ z jednego drzewa można zebrać nawet 40 kg owoców. Przy odpowiedniej pielęgnacji można zebrać nawet 50 kg owoców w sezonie.

Transportowalność i przechowywanie

Owoce można przechowywać w piwnicy do sześciu miesięcy bez ryzyka ich zepsucia. Aby zapobiec przedwczesnemu gniciu, należy przestrzegać poniższych wskazówek:

• Zbieraj owoce zanim będą całkowicie dojrzałe.
• Złóż ostrożnie, unikając uszkodzenia skóry.
• Do przechowywania używaj drewnianych skrzynek.
• Nie odrywaj łodyg.
• Unikać przechowywania w pobliżu warzyw, bananów i innych owoców.

Zakres stosowania

Owoce spożywa się zarówno na świeżo, jak i w puszkach. Dodaje się je do sałatek, a przejrzałe okazy wykorzystuje do produkcji dżemów, kompotów, konfitur, a nawet wina. Często wykorzystuje się je do wypieków i można je mrozić.

Zalety i wady gruszki Hera

Według opisu i opinii, odmiana ta jest preferowana do uprawy w centralnej Rosji. Jest powszechnie znana wśród ogrodników z szeregu zalet:

Jedyną wadą tej odmiany jest jej względność: jeśli owoce zostaną nieprawidłowo zerwane i przechowywane, mogą ciemnieć i stracić swój wygląd handlowy.

Optymalne warunki do uprawy

Gruszki dzikie rosną w Europie i Azji Środkowej, gdzie są krzewami liściastymi. Owoce tych roślin są zazwyczaj małe i o kiepskim smaku. Gruszka Hera uprawiana jest w ogrodach przydomowych na Uralu, w zachodniej Syberii, na Ukrainie, Białorusi, w Japonii i Chinach.

Sprzyjają temu nie tylko wysokie plony, ale także niskie wymagania pielęgnacyjne i wysoka mrozoodporność. Optymalne warunki uprawy to żyzna, luźna gleba o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Na glebach kwaśnych lub nadmiernie wilgotnych siewki słabo się rozwijają i wydają niewielkie plony lub wcale ich nie wydają.

Sadzenie i pielęgnacja gruszy Hera

Sadzonki gruszy zaleca się sadzić do gruntu jesienią, zwłaszcza jeśli region charakteryzuje się umiarkowanym klimatem i nie występują w nim gwałtowne zmiany pogody.

Zasady lądowania:

1. Wybierz miejsce z odpowiednią ilością światła i bez przeciągów. Przed sadzeniem wykop dołek o średnicy 80 cm i głębokości 1 m. Jeśli gleba jest przeważnie piaszczysta, dodaj torf w stosunku 1:2.
2. Przygotuj miejsce do sadzenia tydzień przed przesadzeniem sadzonki, dodając kompostowany nawóz i podlewając. Dodaj 60 g siarczanu potasu. Następnego dnia wymieszaj kompostowaną ziemię i dodaj 30 litrów wody. Sadzonkę przesadź tydzień po wykopaniu dołka.
3. Dzień przed sadzeniem należy pozostawić sadzonkę w wiadrze z wodą, aby aktywować procesy biologiczne.
4. Umieść roślinę w dołku i wypełnij go ziemią. Następnie ostrożnie ubij ziemię wokół, aby utworzyć dołek. Obficie podlej drzewo.
5. Aby zapobiec uszkodzeniom, zamontuj podporę wykonaną z drewnianego pala, do którego przywiążesz pień.

Pielęgnacja sadzonki jest łatwa i nie zajmuje dużo czasu. Postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

• Podlewanie. Roślina jest odporna na suszę, ale dla uzyskania maksymalnych plonów należy zapewnić jej wilgotność w trakcie i po kwitnieniu. Oblicz częstotliwość podlewania: użyj 30-40 litrów wody na 1 metr kwadratowy gleby. Podlewaj zarówno za pomocą spryskiwacza, jak i rowków nawadniających.
  Podlewaj wieczorem, aby uniknąć rozchlapywania wody na liściach. W przypadku podlewania powierzchniowego spulchnij glebę wokół pnia i zrób bruzdy o głębokości 10–15 cm. Aby zapobiec wysychaniu gleby, ściółkuj ją łatwo dostępnymi materiałami, takimi jak posiekana słoma, trociny lub liście.
• Posypka. Aby utrzymać żyzność gleby, należy regularnie nawozić ją przez cały rok. Podczas kwitnienia należy stosować nawozy azotowe wokół pni drzew. Latem należy stosować nawozy wieloskładnikowe. Jesienią, po zakończeniu owocowania, należy dodać do gleby nawozy fosforowo-potasowe.
• Lamówka. Zabieg ten należy wykonywać o każdej porze roku. Formuj koronę jesienią, a wiosną usuwaj pędy przemarznięte zimą. Unikaj pozostawiania pniaków na gałęziach. Usuwaj gałęzie, które zagęszczają koronę.

Przygotowanie do zimy

Dojrzałe drzewa nie wymagają żadnej zimowej ochrony, ale młode drzewa potrzebują pewnej izolacji. Przygotowanie do zimy obejmuje standardowe zabiegi pielęgnacyjne:

• Usuwanie wszystkich owoców i liści.
• Oczyszczenie obszaru wokół pnia z opadłych liści i przekopanie gleby.
• Spalanie wszystkich odpadów roślinnych.
• Podlewanie rośliny, szczególnie jeśli przez dłuższy czas nie padał deszcz.
• Przykrywanie ziemi wokół drzewa trocinami.
• Bielenie pni drzew.

Aby zabezpieczyć się przed gryzoniami, należy owinąć pień agrowłókniną.

Reprodukcja

Istnieje kilka sposobów na zwiększenie liczby sadzonek. Wybierz najodpowiedniejszą opcję do rozmnażania w domu:

• Poprzez nakładanie warstw. Pracochłonny proces polegający na zakopaniu części owocującej gałęzi w glebie w celu stymulacji wzrostu korzeni. W tym celu należy utworzyć niewielki kopiec z ziemi pod koroną.
• Sadzonki. Odetnij fragment pędu drzewa i umieść go w specjalnym roztworze, który wspomaga wzrost korzeni. Następnie umieść sadzonkę w nawożonej glebie. Przy odpowiedniej pielęgnacji roślina zacznie intensywnie rosnąć.
• Poprzez szczepienie. Najpopularniejsza metoda polega na przeszczepieniu gałęzi jednej rośliny na pień innej.

Każda z tych metod pozwala na zwiększenie liczby drzew odmianowych przy minimalnych kosztach.

Choroby i szkodniki

Hodowla ma na celu zminimalizowanie podatności na różne choroby, pozwalając gruszy niemal całkowicie uniknąć septoriozy i antosporiozy liści. Mimo to roślina może być podatna na inne infekcje i ataki szkodników:

• Czarny rak. Atakuje wszystkie części rośliny, łącznie z liśćmi, gałęziami i owocami.
• Monilioza. Powoduje przedwczesne gnicie owoców.
• Cytosporoza. Powoduje wysychanie kory drzewa.
• Mączniak prawdziwy. Niszczy młode pędy, liście i owoce.
• Rdza. Wspomaga wczesne opadanie liści.
• Gąsienice owocówki jabłkóweczki. Powodują szkody w owocach.
• Mszyca zielona. Atakuje liście i sprzyja pojawianiu się grzybów sadzakowych.
• Psyllidy. Całkowicie niszczy roślinę.
• Zwójki liściowe. Wygryzają dziury w liściach drzew.
• Kleszcze. Żywią się sokami z liści i zakłócają procesy wzrostu.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór należy rozpocząć nie wcześniej niż w połowie września, gdy owoce są już nasycone sokami i mikroelementami wystarczającymi do pełnego dojrzewania. Najlepiej zbierać przed rozpoczęciem ulewnych deszczów.

Do przechowywania owoców należy przygotować specjalne drewniane skrzynki:

• Na dnie połóż słomę, papier lub posyp trocinami i piaskiem.
• Ułóż owoce warstwami, pozostawiając między nimi niewielkie odstępy.
• Umieść pudełka w chłodnym pomieszczeniu o temperaturze od -2 do 0°C.

Jeżeli zostaną spełnione określone warunki, okres przydatności owoców do spożycia wyniesie 4-5 miesięcy.

Recenzje ogrodników na temat gruszy Hera

Grusza Hera to dobry wybór do ogrodów przydomowych ze względu na odporność na choroby, wysokie plony i łatwość pielęgnacji. Należy jednak wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia niektórych chorób i szkodników, które wymagają regularnego leczenia i starannej pielęgnacji.

Często zadawane pytania