Charakterystyka odmiany irgi Ballerina i jej uprawa

Jagoda Ballerina to holenderska odmiana o wszechstronnym zastosowaniu. Uprawiana jest zarówno jako drzewo owocowe, jak i roślina ozdobna. Aby zapewnić jej piękno i obfite owocowanie, wymaga specjalistycznych praktyk rolniczych.

Historia stworzenia

Odmiana Amelanchier Ballerina została wyhodowana przez holenderskich hodowców w 1980 roku. Odmiana ta nie jest wpisana do rosyjskiego rejestru państwowego. Przypuszcza się, że powstała na bazie kanadyjskich odmian Amelanchier.

Opis rośliny

Kanadyjski 'Ballerina' może być uprawiany jako krzew lub małe drzewo. Jest to wysoka roślina, osiągająca 4-5 m wysokości i 6 m szerokości. Wierzchołek jest rozłożysty i przypomina wazon. Gałęzie i pień są szare lub szarobrązowe.

Liście są ułożone naprzemiennie. Zmieniają kolor w zależności od fazy wzrostu. Wiosną, gdy się rozwijają, są brązowe; latem stają się ciemnozielone (sine od spodu); a jesienią przebarwiają się na czerwono-żółto lub fioletowo.

Rozmiar liścia (długość x szerokość) wynosi 40-90 x 30-55 mm. Kształt jest owalny, powierzchnia gładka, błyszcząca lub matowa. Jarząb pospolity (Ballerina) najpiękniej prezentuje się w okresie przedzimowym. Kwiaty są śnieżnobiałe, gwiaździste i zebrane w grona. Korzenie są płytkie i rozgałęziające się.

Opis i smak owoców

Ta odmiana owocuje dużymi owocami. Jagody dojrzewają w kolorze czerwono-czarnym lub ciemnofioletowym. W każdym gronie znajduje się 6-8 jagód. Średnia wielkość owoców wynosi 1 cm średnicy i jest kulista.

Miąższ jagód jest soczysty i słodki. Niektóre źródła podają, że oprócz bogatej słodyczy, owoc ma również migdałowy posmak.

Aplikacja

Amelanchier Ballerina jest szeroko stosowana do tworzenia nasadzeń pojedynczych i grupowych. Gęstwiny Amelanchier Ballerina służą do tworzenia różnego rodzaju tła, obwódek, grup drzew i krzewów, żywopłotów, kompozycji sezonowych oraz kompozycji z roślinami bylinowymi.

Odmiana Ballerina, oprócz walorów ozdobnych, jest wykorzystywana jako regularna roślina owocowo-jagodowa. Dojrzałe owoce aronii służą do produkcji dżemów, konfitur, nalewek i syropów.

Z owoców irgi można wycisnąć sok, ale dopiero po namoczeniu. Rozłóż owoce cienką warstwą na blasze do pieczenia i umieść je w zimnym piekarniku na 24 godziny. Następnie przepuść je przez sokowirówkę. Jeśli wyciskasz sok ze świeżych, nienasyconych owoców, sok zgęstnieje i zamieni się w galaretkę.

Dojrzewanie i owocowanie

Odmiana Ballerina charakteryzuje się szybkim wzrostem i owocowaniem. Ta kanadyjska jagoda jest odmianą średnioterminową. W klimacie umiarkowanym zbiory przypadają zazwyczaj na początek lipca. Jednak każdy region ma swój własny, specyficzny czas dojrzewania, a pogoda również może odgrywać istotną rolę.

Wydajność

Jagoda balerinowa charakteryzuje się wysokim plonem. Średnio z jednego hektara można uzyskać około 2-2,5 tony jagód. Plon uprawy w dużej mierze zależy od klimatu.

Regiony wzrostu

Holenderska odmiana Ballerina należy do grupy 4 USDA. Wytrzymuje temperatury do -34°C. Jarząb ten można bez problemu uprawiać w obwodzie moskiewskim i innych regionach Rosji o stosunkowo łagodnych zimach. W rejonach, gdzie istnieje ryzyko spadku temperatur do wartości krytycznych, roślina wymaga izolacji.

Plusy i minusy

Holenderska jagoda "Ballerina" cieszy się popularnością wśród naszych ogrodników nie bez powodu. Ta odmiana ma liczne zalety, które docenią ogrodnicy i domownicy, ceniący sobie krzewy ozdobne i owocujące.

Zalety:

Nie stwierdzono żadnych szczególnych wad u odmiany Ballerina, z wyjątkiem ryzyka wystąpienia mączniaka prawdziwego w warunkach dużej wilgotności.

Lądowanie

Aby irgi kanadyjska wydała dobre owoce, konieczne jest stworzenie jej optymalnych warunków.

Cechy sadzenia odmiany Ballerina:

• roślina dobrze rośnie w miejscach nasłonecznionych;
• może rosnąć na każdej glebie, także ciężkiej, ale preferuje gleby średnio żyzne, piaszczysto-gliniaste i gliniaste;
• optymalna kwasowość gleby jest lekko kwaśna i obojętna;
• najlepszy czas na sadzenie to jesień, ponadto w tym okresie w sprzedaży jest bardzo dużo materiału sadzeniowego;
• Do sadzenia wybiera się sadzonki dwuletnie, przy czym zaleca się preferowanie okazów o zamkniętym systemie korzeniowym (w pojemnikach).

Rośliny irgi należy sadzić w suchy, pochmurny i bezwietrzny dzień. Najlepiej wcześniej przygotować glebę, dodając nawozy organiczne i/lub mineralne oraz, w razie potrzeby, środki zakwaszające, takie jak wapno, popiół drzewny i mączka dolomitowa.

Jak sadzić borówkę kalifornijską:

1. Do sadzenia należy przygotować dołek o głębokości co najmniej 50 cm i średnicy 40-60 cm. Dołek powinien być wystarczająco duży, aby pomieścić system korzeniowy sadzonki. Dołki należy wykopać z wyprzedzeniem, około miesiąca przed sadzeniem irgi.
2. Na dno dołka dodaje się mieszankę gleby składającą się z równych części próchnicy (lub torfu) i ziemi darniowej. Aby przyspieszyć ukorzenianie, dodaje się również superfosfat i siarczan potasu, odpowiednio w ilości 2 i 1 łyżki stołowej.
3. Sadzonkę umieszcza się pionowo w dołku tak, aby jej szyjka korzeniowa znajdowała się 5-6 cm pod powierzchnią gruntu.
4. Korzenie siewki przykrywamy żyzną ziemią, ubijamy i podlewamy (30 l), a następnie ściółkujemy humusem lub torfem.

Jeśli sadzisz kilka sadzonek irgi naraz, zachowaj 2,5-metrowy odstęp między sąsiednimi otworami. Jeśli sadzisz krzewy w rzędach, zachowaj między nimi odstęp 1,5-2 metrów.

Pielęgnacja

Aby krzewy i drzewa irgi pozostały atrakcyjne i obficie owocowały, konieczna jest prosta, ale regularna pielęgnacja.

Funkcje pielęgnacyjne:

• Najlepszym czasem na cięcie jest wiosna. Jesienią nie zaleca się narażania roślin na stres, ponieważ ich energia powinna być skoncentrowana na przygotowaniu do zimy. Wiosenne cięcie koncentruje się przede wszystkim na higienie, usuwaniu połamanych, suchych i chorych gałęzi oraz, w razie potrzeby, formowaniu rośliny. Jesienne cięcie powinno być minimalne, ograniczając się do usuwania gałęzi krytycznie uszkodzonych. Zasadniczo cięcie irgi powinno być wykonywane dopiero po szóstym roku życia.
• Dojrzałe irgi podlewa się tylko w okresach suszy. Nowo posadzone młode rośliny wymagają nawadniania, aby pomóc im się zadomowić i zaadaptować do nowego miejsca. Na jedną roślinę przypada 10-20 litrów wody. W pozostałym okresie irgi doskonale radzą sobie z naturalną wilgocią.
• Krzewy są regularnie sprawdzane pod kątem objawów chorób. W razie potrzeby rośliny są poddawane zabiegom fungicydowym.
• Szkodniki zazwyczaj nie stanowią problemu dla ogrodników uprawiających borówkę amerykańską, ale możliwe są ataki owadów, takich jak przędziorki, mszyce, chrząszcze kwiatowe i pętelki. Zazwyczaj można je zwalczać prostymi środkami zapobiegawczymi, takimi jak dezynfekcja gleby i usuwanie resztek roślinnych.
• Nawóz dodany do dołka zapewnia roślinie składniki odżywcze przez kilka lat. Następnie (czas dodawania zależy od właściwości gleby) do pnia dodawane są nawozy organiczne i/lub mineralne (nitroammofoska). Torf i próchnica mogą być również stosowane jako dodatkowy nawóz, ponieważ pomagają one w izolacji rośliny w regionach o surowych zimach.

Żniwny

Zaleca się zbieranie jagód w miarę ich dojrzewania, w przeciwnym razie zostaną one zjedzone przez ptaki. Doświadczeni ogrodnicy stosują odstraszacze o różnych rozmiarach, takie jak grzechotki, błyszczące paski, strachy na wróble i siatki. Należy je jednak regularnie wymieniać, ponieważ ptaki szybko się do nich przyzwyczajają i przestają na nie reagować.

Owoce aronii zbiera się w 3-5 etapach. Można nawet zbierać grona z 1-2 dojrzałymi owocami. Reszta dojrzewa. Ptaki nie dziobią zielonych owoców. Dojrzałe owoce aronii nie przechowują się długo. Najlepiej spożywać je od razu, mrożone lub przetworzone.

Recenzje

Kanadyjska odmiana Amelanchier Ballerina zasługuje na szczególną uwagę ogrodników i letnich mieszkańców dbających o aranżację ogrodu. Odmiana ta przypadnie do gustu również miłośnikom soków i przetworów z owoców i jagód bogatych w witaminy i inne dobroczynne substancje.

Często zadawane pytania