Brzoskwinia z Doniecka cieszy się uznaniem od ponad 50 lat i charakteryzuje się zdolnością adaptacji do niemal wszystkich stref klimatycznych oraz obfitym plonowaniem owoców. Dzieli się ją na dwie pododmiany: żółtą i białą. Kluczową cechą jest to, że nie wolno jej dopuścić do osiągnięcia pełnej dojrzałości biologicznej na drzewie, w przeciwnym razie skórka zacznie się pogarszać.
Historia pochodzenia
Odmiana doniecka została wyhodowana w 1960 roku przez L. I. Taranienkę, pracownika donieckiego oddziału Instytutu Ogrodnictwa. Do jej wyhodowania wykorzystano nasiona sprowadzone z Kraju Krasnodarskiego.
Brzoskwinia Doniecka – Odmiany
Te dwie odmiany mają podobne cechy. Charakteryzują się dobrą mrozoodpornością i średnim okresem dojrzewania, dając obfite plony. Drzewa odmiany Donieckiego charakteryzują się szybkim wzrostem i energicznym rozwojem. Są duże, ulistnione i plenne.
Ich korona jest gęsta i zaokrąglona. Liście są duże, wydłużone i intensywnie ciemnozielone. Drzewa rodzą majestatyczne kwiaty o różowych płatkach, które dodają roślinie dodatkowego uroku.
Żółty
Odmiana żółta charakteryzuje się dużymi, okrągłymi owocami. Każdy owoc waży od 150 do 220 gramów, czasami więcej. Inne cechy:
- lekkie owłosienie powierzchni;
- miąższ gęsty, soczysty, żółtopomarańczowy;
- słodki smak z ledwo wyczuwalnymi nutami kwaskowatości;
- kuszący aromat;
- duża pestka, którą trudno oddzielić od miękkiej części owocu;
- Doskonała transportowalność dzięki gęstości skóry.
Biały
Biała odmiana brzoskwini donieckiej charakteryzuje się przeciętnymi parametrami owoców – ich masa waha się zaledwie od 80 do 110 g, ale w optymalnych warunkach uprawy mogą osiągnąć nawet 130 g.
Cechy szczególne:
- lekkie owłosienie skóry;
- śnieżnobiały kolor, miąższ soczysty i niezbyt gęsty;
- kształt jest przeważnie okrągło-podłużny z obowiązkowym lekkim spłaszczeniem;
- prawie niewidoczny szew brzuszny;
- słodko-kwaśny smak i intensywny aromat;
- nasiona średniej wielkości, które się nie rozdzielają;
- słaba transportowalność.
Ogólna charakterystyka
Obie odmiany brzoskwiń donieckich posiadają następujące charakterystyczne cechy i właściwości:
- Pierwsze zbiory z drzew brzoskwiniowych pojawiają się w trzecim roku po posadzeniu.
- Odmiana ta należy do kategorii średnio-późnych i regularnie owocuje pod koniec sierpnia.
- Z każdego drzewa można zebrać od 50 do 60 kg brzoskwiń.
- Strefa geograficzna uprawy: Odmiana polecana do uprawy w strefie centralnej i czarnoziemnej. Z powodzeniem uprawiana jest również w całym kraju.
- Są to odmiany samopylne, co oznacza, że nie wymagają innych drzew o podobnym okresie kwitnienia w pobliżu. Jednak dla zwiększenia plonów zalecane jest zapylenie krzyżowe.
- Ze względu na długą historię tej odmiany brzoskwini, ustępuje ona nowszym hodowlom pod względem odporności na choroby. Drzewa są podatne na choroby takie jak kędzierzawość liści i mączniak prawdziwy.
- Odmiana wyróżnia się mrozoodpornością i odpornością na zimę, a także zdolnością do szybkiego odrastania pędów po przymrozkach.
- W okresie wegetacji roślina jest wrażliwa na wysokie temperatury.
- Wymagania glebowe dotyczące wilgotności są przeciętne; preferowana jest gleba czarna.
- Gleba powinna być średnio gliniasta, dobrze wilgotna i mieć dobrą wymianę powietrza, a jej odczyn powinien być obojętny lub lekko zasadowy.
Uprawa i pielęgnacja
Ta odmiana jest uprawiana wyłącznie na obszarach o umiarkowanych zimach, gdzie temperatury nie spadają poniżej -20 stopni Celsjusza. Termin sadzenia zależy od lokalnych warunków klimatycznych: w chłodniejszych regionach preferowana jest wiosna, natomiast na południu możliwe jest sadzenie jesienią, po zakończeniu przepływu soków, gdy średnia temperatura wynosi około 10 stopni Celsjusza.
Proszę zwrócić uwagę na zasady odmianowe:
- Miejsce. Brzoskwiń nie należy sadzić na terenach, na których wcześniej rosła lucerna, ani na obszarach, na których rosły melony lub psiankowate. Najlepiej wybrać miejsce z odpowiednią ilością światła słonecznego i bez cienia.
- Wybór sadzonek. Korzenie muszą być świeże, nie wysuszone, kora musi mieć zielony kolor, a miejsce szczepienia musi być nieuszkodzone i gładkie.
- Przygotowanie. Robi się to jesienią, nawet jeśli sadzonka ma być przesadzona wiosną. W tym celu wykopuje się dołek o średnicy około 70-75 cm i głębokości 50-55 cm. W środku dołka umieszcza się podporę, do której sadzonka będzie przywiązywana przez pierwsze kilka lat.
Wyjętą z dołka glebę miesza się z 8–12 kg kompostu, a do mieszanki dodaje się popiół drzewny, chlorek potasu i superfosfat w stosunku 250/40/40 g. Uzyskane podłoże formuje się w pryzmę i wsypuje do środka dołka. - Lądowanie. Po kilku tygodniach można rozpocząć prace. Młode drzewko sadzi się głęboko w przygotowanym miejscu, rozkładając korzenie. Gleba jest wypełniana tak, aby miejsce szczepienia wystawało ponad krawędź wykopanego dołu.
Powierzchnię wokół pnia zagęszcza się, a następnie wykopuje się rów nawadniający. Wlewa się do niego 20-25 litrów wody. Po całkowitym wchłonięciu wody pień mocuje się do podpory, a teren wokół przykrywa się ściółką.
Żółto-biała brzoskwinia z Doniecka nie jest łatwą w uprawie rośliną. Wymaga starannej pielęgnacji.
- Nawadnianie należy dostosować do wieku drzewa i suchości gleby. W pierwszym miesiącu po posadzeniu sadzonki podlewa się co 3-4 dni, podlewając 9-12 litrami wody. W przypadku suszy częstotliwość podlewania należy zwiększyć do co drugiego dnia, zwiększając objętość do 20 litrów.
Dojrzałe brzoskwinie wymagają do 45-50 litrów wody, ale jeśli wiosna i zima były deszczowe, podlewanie należy przełożyć na maj i wykonywać nie częściej niż 1-2 razy w miesiącu. Ostatnie podlewanie powinno mieć miejsce na miesiąc przed zbiorem. - Co 2-3 lata drzewa brzoskwiniowe są wzbogacane kompostem lub inną materią organiczną. Nawozy sezonowe:
- Pierwsze nawożenie odbywa się wiosną. W tym okresie, po pojawieniu się pąków, stosuje się roztwór mocznika lub mieszaninę mocznika i saletry amonowej.
- Latem, gdy owoce rozwijają się i dojrzewają, zaleca się stosowanie mieszanki zawierającej mocznik, wodny ekstrakt superfosfatu, siarczan potasu, siarczan amonu i boraks.
- W okresie przygotowawczym przed zimą na 1 metr kwadratowy gleby dodaje się 40-50 g superfosfatu i 50-60 g chlorku potasu.
- Cięcie drzew brzoskwiniowych przeprowadza się według dwóch głównych zasad:
- Cięcie oczyszczające – usuwanie gałęzi starych, chorych lub uszkodzonych przez zimno.
- Cięcie formujące przeprowadza się po pojawieniu się pąków, tworzących koronę w kształcie miseczki. Proces ten jest konieczny w ciągu pierwszych czterech lat życia drzewa.
Reprodukcja
Brzoskwinie można rozmnażać przez wysiew nasion, szczepienie i sadzonki. Jednak poza ogrodem amatorom trudno jest stworzyć optymalne warunki do ukorzeniania sadzonek. Dlatego nie zaleca się uprawy brzoskwiń z sadzonek z własnym korzeniem w domu.
Cechy najbardziej optymalnych technik:
- Wysiew nasion wiąże się z pewnymi wyzwaniami: roślina wyhodowana z nasion może nie odziedziczyć wszystkich cech drzewa macierzystego. Znalezienie wysokiej jakości nasion również stanowi wyzwanie: w zwykłych sklepach i supermarketach sprzedaje się brzoskwinie, których nasiona trudno wyhodować w zdrowe rośliny.
Nawet na targowiskach owoce często nie spełniają norm jakości nasion. Najlepiej kupować nasiona od właścicieli zdrowych drzew brzoskwiniowych, odpowiednich dla Twojego regionu. - Szczepienie brzoskwini nie jest pozbawione wad. Po pierwsze, znalezienie odpowiedniej podkładki może być trudne, a jeśli chcesz ją wyhodować samodzielnie, zajmie to co najmniej rok. Po drugie, ważne jest, aby upewnić się, że tkanki zrazu i podkładki są kompatybilne, w przeciwnym razie nie zrodzą się.
Po trzecie, należy ściśle przestrzegać instrukcji, gdyż każdy, nawet najmniejszy błąd może spowodować niepowodzenie rozmnażania brzoskwini tą metodą.
Specyfika zimowania
Po podlaniu, przekopaniu i nawożeniu gleby, przykryj ją warstwą torfu lub próchnicy o grubości 10–15 cm. Sadzonki brzoskwini należy zabezpieczyć przed zimnem ramą z tektury lub podobnego materiału, przymocowaną do specjalnych palików. W łagodne zimy wystarczy przykryć pień ziemią na głębokość 45–55 cm.
Choroby i szkodniki brzoskwini
Krzewy brzoskwini często borykają się z problemami, takimi jak kędzierzawość liści i mączniak prawdziwy. W takich przypadkach należy usunąć porażone części krzewu. Aby zapobiec mączniakowi prawdziwemu, zaleca się stosowanie po kwitnieniu preparatów takich jak Topsin lub Topaz. Zwalczanie kędzierzawości liści wymaga użycia płynu Bordeaux, który stosuje się jesienią.
Spośród szkodników brzoskwiń szczególnie niebezpieczne są mszyce. W przypadku znacznych uszkodzeń, należy opryskać krzew specjalistycznymi pestycydami, takimi jak malation, najpóźniej na kilka tygodni przed zbiorem. Aby chronić przed mszycami i innymi szkodnikami, insektycydy stosuje się po napęcznieniu pąków. Po kwitnieniu zabieg należy powtórzyć, tym razem dodając środki przeciwgrzybicze.
Zbiór i przechowywanie
Wybierając brzoskwinie do długoterminowego przechowywania, wybieraj niedojrzałe, ale nieuszkodzone brzoskwinie. Zachowają one swój smak przez półtora do dwóch miesięcy. Aby je przechować, starannie owiń je papierem lub gazetami, umieść w pudełkach i przechowuj w pomieszczeniu o umiarkowanej wilgotności i temperaturze około 0 stopni Celsjusza.
Zalety i wady
Brzoskwinie donieckie (białe i żółte) cieszą się popularnością wśród ogrodników i konsumentów; odmiany te są wykorzystywane w uprawie na dużą skalę. Wynika to z szeregu pozytywnych cech:
Mimo licznych zalet istnieją również pewne wady, które mogą wpływać na jakość zbiorów:
Recenzje
Brzoskwinia doniecka występuje w dwóch odmianach – białej i żółtej – dzięki czemu ogrodnicy mogą wybrać najbardziej odpowiednią i preferowaną opcję – o dużych lub średniej wielkości owocach, mniej lub bardziej słodkich itp. Odmiana ta jest uważana za uniwersalną w użyciu i łatwo przystosowuje się do różnych warunków uprawy, ale wymaga regularnego podlewania i zbioru po osiągnięciu dojrzałości technicznej.