Brzoskwinia kardynalska to stara amerykańska odmiana o jaskrawoczerwonym rumieńcu i doskonałym smaku. Jest dość mrozoodporna, adaptuje się do różnych warunków i jest odporna na zimę. To doskonały wybór do każdego ogrodu lub domku letniskowego.
Historia hodowli
Odmiana Cardinal została wyhodowana pod koniec lat 90. XX wieku przez amerykańskich hodowców. Brzoskwinia ta cieszy się dużą popularnością wśród rosyjskich ogrodników, ale nie jest wpisana do państwowego rejestru odmian.
Ogród Botaniczny Nikitskiego jest twórcą tej odmiany w Rosji. Odmiana kardynał charakteryzuje się dużą zdolnością adaptacji, dlatego jest uprawiana w różnych strefach klimatycznych Rosji.
Opis drzewa
Drzewo jest średniej wielkości, osiągając maksymalną wysokość 2,5 m. Korona jest okrągła, lekko wzniesiona i gęsta. Gałęzie są mocne, brązowobrązowe, o średnim ulistnieniu. Liście są jasnozielone, wydłużone i spiczaste, a system korzeniowy dobrze rozwinięty. Kwiaty są duże, jasnoróżowe, osadzone pojedynczo lub w małych gronach.
Opis owoców
Owoce są średniej wielkości, ważą średnio 150 g. Kształt jest okrągły, lekko spłaszczony po bokach. Skórka jest dość cienka i owłosiona. Na powierzchni owocu widoczny jest delikatny szew brzuszny.
Zastosowania i smak owoców
Brzoskwinie kardynalskie są spożywane na świeżo i przetwarzane. Dojrzałe brzoskwinie służą do produkcji soków i kompotów, nadzień do różnych wypieków, a także dżemów i konfitur. Dojrzałe brzoskwinie mają słodki, lekko cierpki smak. Aromat jest bogaty i owocowy.
Charakterystyka
Brzoskwinia kardynalska to odmiana wcześnie dojrzewająca, samopłodna, odpowiednia do uprawy w klimacie umiarkowanym. Kwitnie pod koniec kwietnia i utrzymuje się około tygodnia. Z jednego drzewa można zebrać 30-35 kg owoców. Owocowanie rozpoczyna się w trzecim roku po posadzeniu.
Plusy i minusy
Odmiana Cardinal ma wiele zalet, których nasi ogrodnicy i domownicy nie mogli nie zauważyć, ale ma też drobne wady, o których warto wiedzieć zawczasu.
Zalety:
Wady:
Funkcje lądowania
W uprawie brzoskwiń kluczowe znaczenie ma prawidłowe sadzenie. Udane sadzenie decyduje o wzroście, rozwoju i plonie drzewa.
Cechy lądowania:
- Wybierz sadzonki 1-2-letnie, nie wyższe niż 1,5 m. Maksymalna liczba gałęzi to cztery. Korzenie powinny być wilgotne, ale bez śladów próchnicy. Korzenie transportowanych sadzonek owijamy wilgotną bawełnianą ściereczką.
- Przed posadzeniem powierzchnię pnia pokrywa się parafiną, która chroni drzewa przed szkodnikami i palącym słońcem.
- Sadzić na lekko wzniesionym stanowisku. Miejsce powinno być dobrze oświetlone i osłonięte od silnych wiatrów północnych. Poziom wód gruntowych nie powinien przekraczać 2 metrów nad powierzchnią gleby. Nadmierna wilgoć prowadzi do gnicia korzeni.
- Brzoskwinia kardynalska najlepiej rośnie na lekkich, piaszczysto-gliniastych glebach o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym. Sadząc na cięższych glebach, należy zapewnić odpowiedni drenaż.
- Sadząc kilka drzew, należy zachować odstępy ok. 3 m między sąsiednimi sadzonkami.
- Dołki przygotowuje się co najmniej 3-4 tygodnie przed sadzeniem. Optymalny rozmiar to 60x70 cm. Na dnie umieszcza się tłuczeń, a na wierzch mieszankę ziemi z nawozem.
- Korzenie sadzonki są ostrożnie rozłożone podczas umieszczania jej w dołku. Drzewo umieszcza się w dołku tak, aby jego szyjka korzeniowa znajdowała się 5 cm nad poziomem gruntu.
- Gleba wokół korzeni sadzonki jest zagęszczana, a następnie podlewana osiadłą wodą. Brzoskwinię przywiązuje się do podpory wcześniej zamontowanej w otworze. Teren wokół pnia drzewa jest ściółkowany torfem, próchnicą, słomą, trocinami itp.
Jak dbać?
Aby uzyskać obfite plony, o drzewo brzoskwiniowe trzeba dbać — podlewać, przycinać, nawozić i spryskiwać, gdy zachodzi taka potrzeba.
Funkcje pielęgnacyjne:
- Młode sadzonki podlewa się w miarę wysychania gleby. Z czasem częstotliwość podlewania maleje. W okresach suszy drzewo podlewa się co dwa tygodnie. Dorosłe drzewo podlewa się 3-4 razy w sezonie. Woda powinna sięgać do głębokości pół metra.
- Wiosną drzewo nawozi się nawozami azotowymi; latem potrzebuje potasu i fosforu. Jesienią materia organiczna jest rozrzucana wokół pnia. Drzewo nawozi się trzy razy w sezonie. W maju można zastosować mocznik, superfosfat i kompleks potasowy.
- Cięcie formujące wykonuje się wiosną. Pomaga ono nadać drzewu koronę w kształcie kielicha. Cięcie sanitarne wykonuje się również jesienią i wiosną, usuwając gałęzie uszkodzone, przemarznięte, suche, chore, połamane i rosnące do wewnątrz.
Korona formuje się w ciągu pięciu lat. Korona jest corocznie przerzedzana, a młode pędy skracane o 10-15 cm – zabieg ten nazywa się uszczykiwaniem. - Obszar pnia drzewa jest regularnie spulchniany, uważając, aby nie kopać głębiej niż 5-6 cm, aby uniknąć uszkodzenia korzeni powierzchniowych. Chwasty usuwa się jednocześnie ze spulchnianiem.
Choroby i szkodniki
Odmiana jest odporna na różne infekcje, ale warto stosować środki zapobiegawcze. Aby zapobiec chorobom, drzewo jest traktowane fungicydami. Pierwszy oprysk wykonuje się przed kwitnieniem, następnie po kwitnieniu i tydzień po drugim zabiegu. Zabiegi przeprowadza się preparatami Skor, Horus i innymi fungicydami.
Do najgroźniejszych szkodników brzoskwini kardynalskiej należą mszyce i ryjkowce. W przypadku ich pojawienia się, drzewo opryskuje się insektycydami systemicznymi. Ogólnie rzecz biorąc, odmiana ta jest rzadko atakowana przez szkodniki owadzie.
Jak zbierać?
Brzoskwinie zbiera się, gdy osiągną dojrzałość techniczną, jeśli mają być transportowane lub przetwarzane. W pełni dojrzałe brzoskwinie zbiera się do spożycia. Nabierają one żywego koloru charakterystycznego dla danej odmiany i bogatego aromatu. Dojrzewanie odbywa się poprzez rozłożenie brzoskwiń na płótnie lub papierze. Dojrzałe brzoskwinie można przechowywać w lodówce przez 7-10 dni.
Recenzje
Pomimo swojego starożytnego pochodzenia, brzoskwinia kardynalska jest słusznie ceniona przez ogrodników. Ta amerykańska odmiana jest nie tylko pyszna, ale także bardzo odporna, łatwa w uprawie i plenna. Posiadanie kilku drzew kardynalskich w ogrodzie zapewni Ci obfitość pysznych i soczystych brzoskwiń.