40 najlepszych odmian moreli

Asortyment odmian moreli jest tak szeroki, że niedoświadczeni ogrodnicy mogą czuć się przytłoczeni ich różnorodnością. Jednak wybór odpowiedniej odmiany ma bezpośredni wpływ na plony. Poniżej omówiono najlepsze odmiany moreli, biorąc pod uwagę ich cechy charakterystyczne, lokalizację i preferencje temperaturowe.

Odmiany wcześnie dojrzewające

Są bardzo wrażliwe na najmniejsze wahania temperatury i prawie wszystkie odmiany są odporne na mróz. Nadają się do regionów o krótkim lecie. Owoce dojrzewają w czerwcu.

Miód

Owocem pracy czelabińskich naukowców jest ta morela, uprawiana przez ogrodników nie tylko w obwodzie moskiewskim, ale także na Uralu. Drzewo jest średniej wielkości, dorasta do 5 metrów wysokości. Jest odporne na mrozy do -40°C oraz na przymrozki nawracające. Owocowanie rozpoczyna się w piątym roku, ale aby zapewnić zawiązywanie owoców, zawsze sadzi się w pobliżu zapylacze – morelę odmiany „Kichiginsky”.

Owoce są drobne, ważą maksymalnie 15 g. Skórka jest jasnożółta, z czerwonymi plamkami na górnej części. Aromatyczny miąższ jest słodki i miodowy. Dojrzewanie zależy od warunków klimatycznych, dlatego okres dojrzewania różni się w zależności od regionu – od połowy lipca do początku sierpnia. Z tego powodu niektórzy ogrodnicy uważają ją za odmianę wczesną, podczas gdy inni za średnio wczesną. Plony są niskie – do 20 kg – ale stałe.

Dojrzałe owoce nadają się do transportu, natomiast przejrzałe są przetwarzane na miejscu.

Melitopol

Odmiana południowa, rośnie tylko w ciepłych regionach. To stara, dobrze ugruntowana morela, występująca w kilku odmianach:

• Melitopol wcześnie;
• Melitopol promienny;
• Melitopol późno.

Jednak najwcześniejszą z nich była odmiana wczesna. Zbiór przypada na około 20 czerwca. Drzewo jest średniej wielkości – nie przekracza 6 metrów wysokości – z nietypową, odwróconą, piramidalną koroną. Owoce będą dostępne do degustacji dopiero po 5-6 latach. Są duże, ważą do 60 gramów. Do ich wytworzenia nie jest wymagane dodatkowe zapylanie – odmiana jest samopylna. Plon jest wysoki.

Skórka pokryta jest delikatnym meszkiem, z malinowym rumieńcem na większości powierzchni. Miąższ jest słodki z nutami wina. Owoce są spożywane na surowo. Często można je znaleźć na półkach sklepowych ze względu na ich długą trwałość i łatwość transportu.

Cara

Odmiana pochodząca z regionu centralnego. Drzewo rośnie wolno, ma średnicę około 4 metrów i osiąga wysokość do 4 metrów. Korona jest rzadka i wyprostowana. Pędy są czerwone i gładkie. Pierwsze owoce zbiera się w trzecim roku. Kwitnienie rozpoczyna się przed rozwojem liści; kwiaty są drobne, o średnicy około 3 cm, w kolorze białym i różowym.

Odmiana samopłodna. Dojrzewa pod koniec lipca. Owoce są drobne (do 20 g) i jaskrawopomarańczowe, a w słońcu przebarwiają się na różowoczerwony kolor. Miąższ jest pomarańczowy, soczysty, delikatny i słodko-kwaśny. Plenność jest średnia. Owocowanie odbywa się corocznie; w klimacie umiarkowanym drzewo wymaga okresu spoczynku, więc w niektórych latach może wystąpić nieurodzaj.

Roślina wytrzymuje temperatury do -30°C, a nawet -40°C po przykryciu, jednak kwiaty są bardzo wrażliwe na późne przymrozki. Dlatego zaleca się przykrycie korony kopułą polietylenową w celu ochrony.

Lel

Ta odmiana polecana jest do uprawy w regionie centralnym. Pod osłoną na zimę dobrze rośnie i owocuje na Uralu, Dalekim Wschodzie i Syberii. Drzewo nie przekracza 3 metrów wysokości, ma smukłą, nierozłożystą koronę. Kwiaty wytrzymują krótkotrwałe wiosenne przymrozki do -3°C. Jesienią liście moreli przebarwiają się na czerwono, w odcieniach od karmazynowego do bordowego.

Sadzonki zaczynają owocować trzy lata po posadzeniu. Roślina jest samopylna, ale dla bezpieczeństwa najlepiej posadzić ją w pobliżu:

• Alosza;
• Wodnik;
• Góra lodowa.

Kolejną zaletą jest wysoka mrozoodporność do -30°C. Przykryta, wytrzymuje nawet niższe temperatury. Jest odporna na upały i długotrwałą suszę.

Owoce są drobne (nie więcej niż 20 g). Skórka pomarańczowa lub żółta, gładka. Od strony nasłonecznionej pojawia się delikatny rumieniec. Miąższ soczysty, delikatny, dosłownie rozpływa się w ustach, słodki z lekką kwaskowatością.

Lescore

Odmiana pochodzi z Czech, ale jest mało znana wśród ogrodników w byłym Związku Radzieckim. Drzewo jest wysokie, osiągając ponad 6 metrów wysokości. Pierwszymi morelami można się cieszyć sześć lat po posadzeniu. Owoce są duże (60 g), a okazy ważą do 93 g. Skórka jest średniej grubości i ciemnopomarańczowa, z rumieńcem po stronie nasłonecznionej.

Miąższ ma przyjemny smak i bogaty aromat. Plon jest wysoki – do 60 kg z drzewa. Owoce nadają się do transportu i są przeznaczone do celów handlowych. Odmiana charakteryzuje się dobrą zimotrwałością i tolerancją na długotrwałą suszę, ale jest podatna na moniliozę.

Alosza

Szybko rosnąca odmiana moreli, osiągająca wysokość 4 m. Jej zaokrąglona korona ma również 4 m średnicy. Owocowanie rozpoczyna się w trzecim roku. Kwiaty pojawiają się wcześnie. Są duże, do 4 cm średnicy, z różowymi żyłkami widocznymi na białych płatkach. Odmiana ta charakteryzuje się dobrą zimotrwałością i tolerancją na suszę. Nie wymaga dodatkowego zapylania, ale zapyla inne odmiany.

Plon jest obfity. Owoce są drobne (waga nie przekracza 20 g), okrągłe i jasnożółte. Miąższ pomarańczowy, słodko-kwaśny. Zbiór odbywa się pod koniec lipca – na początku sierpnia. Są łatwe w transporcie. Odmiana jest mało wymagająca pod względem gleby i pielęgnacji, ale wykazuje średnią odporność na główne choroby pestkowców.

Początek czerwca

Odmiana samosterylna, wymagająca zapylaczy. Morele są sadzone w pobliżu:

• Czerwonolicy;
• Wczesny Kiszyniów.

Zbiór rozpoczyna się w połowie czerwca. Owoce są średniej wielkości (do 44 g), okrągłe, jasnopomarańczowe z rozproszonym rumieńcem. Pomarańczowy miąższ ma słodki, lekko cierpki smak. Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim lub czwartym roku wegetacji. Odmiana jest mało wymagająca co do warunków glebowych i odporna na cytosporozę. Plon zależy od wieku drzewa – im starsze, tym większy.

Odmiany średniosezonowe

Są bardzo odporne na niskie temperatury i dobrze znoszą niską wilgotność. Okres dojrzewania: druga połowa lipca – początek sierpnia.

Rubin saratowski

Odporna na mróz odmiana uprawiana w regionie Dolnej Wołgi. Drzewo jest wysokie – do 5 m – i rośnie szybko, tworząc kulistą koronę. Wiosną gałęzie pokrywają się średniej wielkości, śnieżnobiałymi kwiatami. Aby stymulować zawiązywanie owoców, należy posadzić w pobliżu:

• Miłośnik słodyczy;
• Deser Gołubiewa.

Dla regionów położonych bardziej na północ odpowiednie są:

• Triumf Północy;
• Pamiątka z Żyguli.

Owoce są średniej wielkości, ważą nie więcej niż 42 g. Morele pokryte są jasnokarminowym rumieńcem. Miąższ jest pomarańczowy, jędrny, średnio soczysty i słodko-kwaśny. Pestka jest mała i łatwo oddziela się od miąższu.

Nie musisz kupować sadzonek; możesz wyhodować morelę z nasion. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak to zrobić. Tutaj.

Morela "Saratovsky Rubin" dojrzewa w połowie lipca. Plony są przeciętne, ale stabilne. Pąki wytrzymują temperatury do -36°C, a wieloletnie drewno do -42°C. Owoce są odporne na wilgoć, nie pękają w wysokiej wilgotności powietrza i charakteryzują się doskonałą trwałością. Zachowują atrakcyjny wygląd i smak podczas transportu na duże odległości. Odmiana jest odporna na choroby grzybowe, takie jak monilioza i clasterosporioza.

Shalah lub morela „Erywań”

Odmiana o dużych owocach (90 g). Drzewo jest wysokie, dorasta do 6 m wysokości i charakteryzuje się szybkim wzrostem. Zaczyna owocować w czwartym roku. Kwitnienie zależy od warunków klimatycznych. Im cieplejszy region uprawy, tym wcześniej pojawiają się kwiaty – pod koniec czerwca lub w lipcu w klimacie umiarkowanym.

Drzewo owocuje obficie, osiągając plony do 200 kg. Owocuje corocznie. W sprzyjających warunkach klimatycznych i przy odpowiedniej pielęgnacji plony mogą sięgać 350 kg. Owoce są delikatnie różowe z żółtym odcieniem lub kremowe z malinowym rumieńcem. Powierzchnia jest matowa. Miąższ jest słodki z lekką kwaskowatością i aromatem ananasa. Przejrzałe owoce ujawniają grube włókna.

Odmiana jest odporna na choroby i szkodniki. Jej mrozoodporność jest średnia; w regionach północnych przemarza. Owoce są łatwe w transporcie i dobrze przechowują się w chłodnych warunkach.

Królewski

Ta odmiana charakteryzuje się średnią mrozoodpornością, ale nadaje się również do uprawy w południowej Syberii. Drzewo rośnie silnie, ma okrągłą, szeroką koronę. Zaczyna owocować po czterech latach, owocując corocznie. Dziesięcioletnie drzewo wydaje do 45-50 kg dużych, żółtopomarańczowych owoców z jednostronnym rumieńcem.

Miąższ jest żółty, soczysty, słodko-kwaśny. Owoce nie nadają się do transportu. Drzewo jest odporne na długotrwałą suszę i mrozy do -20°C. Jego główną wadą jest niska odporność na choroby i szkodniki, dlatego regularne stosowanie jest niezbędne.

Ananas

Pochodzące z Krymu drzewo osiąga wysokość 4 metrów i ma zaokrągloną koronę. Pędy rosną szybko, dlatego przycinanie wykonuje się corocznie. Ta samopylna odmiana nie wymaga dodatkowego zapylania, ale ogrodnicy zalecają sadzenie w jej pobliżu innych odmian moreli, śliw, brzoskwiń i tarniny, ponieważ zwiększa to plon o jedną trzecią.

Cechuje się doskonałą zimotrwałością i odpornością na suszę. Nawet jeśli drzewo ucierpi z powodu mrozu, wiosną szybko zregeneruje się. Pierwsze owoce można spożywać po 3-4 latach. Są duże, ważą do 40 g. Dojrzałe owoce mają jasnożółty odcień. Miąższ jest lekko włóknisty, o aromacie ananasa i wyczuwalnej kwaskowatości.

Triumf Północy

Triumf Północy To drzewo jest wysoce odporne na mróz. Jego drewno wytrzymuje temperatury do -35°C, a pąki kwiatowe do -28°C. Drzewo ma rozłożystą koronę i osiąga wysokość 4 metrów. Owoce są duże (do 60 g), żółtopomarańczowe, lekko meszkowane, o szorstkiej skórce. Po stronie nasłonecznionej mają barwę jasnoczerwoną, a po stronie zacienionej zielonkawy odcień. Miąższ ma migdałowy smak.

Zbiory dojrzewają na początku sierpnia, a w chłodne lata po 20 sierpnia. Owoce są odporne na osypywanie. Pierwsze morele zbiera się po czterech latach. Maksymalny plon to 60 kg z 10-12-letniego drzewa, ale owocowanie jest nieregularne. Odmiana jest odporna na clasterosporiozę i szkodniki, ale podatna na moniliozę.

Jest to odmiana samopylna; aby stymulować zawiązywanie owoców, sadzi się ją obok odmian „Łuczszy Miczuryński”, „Amur” i innych odmian kwitnących w tym samym czasie – po 20 maja. Jeśli owoce dojrzewają w deszczową pogodę, pękają.

rosyjski

Ta odmiana została wyhodowana na Kaukazie, ale dobrze rośnie również w centralnej Rosji. Drzewo osiąga 4 metry wysokości. Zaczyna owocować w piątym roku, a plony rosną z każdym rokiem. Dorosłe drzewo wydaje do 75 kg owoców. Są duże, ważą 50-65 gramów i mają żółtopomarańczowy kolor.

Miąższ jest miękki, aromatyczny i bardzo słodki. Owoce spożywa się na świeżo; nie gotuje się ich, ponieważ spowodowałoby to utratę smaku. Do zalet tej odmiany należą wysoka mrozoodporność – drzewo wytrzymuje temperatury do -30°C – oraz odporność na choroby i szkodniki, a także samopłodność.

Odmiany późno dojrzewające

Odmiany moreli wyróżniają się zwiększoną mrozoodpornością i możliwością długiego przechowywania owoców w określonych warunkach. Okres dojrzewania przypada na koniec sierpnia – połowę września.

Iskra

Ta odmiana polecana jest do uprawy w regionie Północnego Kaukazu. Jest to drzewo średniej wielkości o rzadkiej, wyprostowanej koronie. Zaczyna owocować po czterech latach od posadzenia.

Owoce są duże, ważą 50 g, asymetryczne i pokryte jasnoróżowym rumieńcem. Miąższ jest jędrny i chrupiący. Dojrzewa w sierpniu. Owoce można przechowywać w lodówce ponad miesiąc, pod warunkiem, że są nieuszkodzone. Wytrzymują temperatury do -36°C.

Szarotka

Drzewo jest średniej wielkości i ma okrągły pokrój. Owocowanie rozpoczyna się po czterech latach, jest regularne i coroczne. Odmiana jest wysoce odporna na mróz i suszę. Plon jest wysoki.

Kolejną zaletą jest brak konieczności zapylania. Owoce są średniej wielkości i jasnożółte. Miąższ jest soczysty, słodko-kwaśny. Owoce dobrze się przechowują. Odmiana ta wymaga regularnego cięcia i formowania korony.

Konserwy

Ta odmiana jest dość wymagająca pod względem warunków uprawy, co znacząco wpływa na plonowanie. Drzewo rośnie silnie i ma szeroką koronę. Pierwsze owoce zbiera się po 3-4 latach. Są duże, do 65 g, jasnożółte, pokryte rozmytym rumieńcem. Miąższ jest soczysty o słodko-kwaśnym smaku. Jednak im cieplejszy region, tym więcej cukru zawiera. Jeśli owocom brakuje wilgoci, stają się cierpkie.

Przejrzałe owoce mogą opadać. Odporność na zimę jest przeciętna; pąki kwiatowe przemarzają podczas silnych mrozów, ale szybko się regenerują wiosną, mimo że plony spadają. Może być podatna na dziurawcową plamistość i wymaga formowania korony.

Pervais

Odmiana ormiańska, wyróżniająca się wysokością drzewa, która nie przekracza 2 metrów. Pędy wymagają regularnego cięcia dla utrzymania atrakcyjnej korony. Plon wynosi 50 kg z drzewa.

Owoce są bardzo duże, żółte z czerwonym rumieńcem. Miąższ jest zwarty i włóknisty, dzięki czemu nadają się do suszenia. Odmiana toleruje temperatury do -40°C i jest odporna na choroby.

Odmiany moreli w obwodzie moskiewskim

Dzięki staranności hodowców, ta tradycyjna południowa odmiana jest uprawiana nawet w trudnych warunkach klimatycznych. Dla regionu moskiewskiego wybierane są odmiany, które nadają się wyłącznie do uprawy w tym regionie.

Wodnik

To odmiana samopylna, której owoce dojrzewają w połowie sezonu. Drzewo rośnie szybko i jest wysokie. Pierwsze owoce zbiera się w czwartym roku wegetacji i owocuje corocznie.

Morele są średniej wielkości (25 g), soczyste, słodkie i kwaśne. Plony są doskonałe. Odmiana jest mrozoodporna i dobrze znosi wiosenne przymrozki. Jest praktycznie odporna na mszyce.

Mieszkaniec Orła

Kolejna samopłodna, wszechstronna odmiana. Drzewo dorasta do 4 m wysokości i ma średnio gęstą koronę. Owocowanie rozpoczyna się po 3 latach.

Owoce są ciemnożółte z ciemnoczerwonymi plamkami rozsianymi po powierzchni. Miąższ jest skrobiowy i słodki. Odmiana jest odporna na clasterosporiozę i wysoce odporna na mróz.

Największe odmiany

Wyróżniają się dużymi owocami o soczystym, mięsistym miąższu.

Czerwonolicy

Jedna z najstarszych odmian, wymagająca dużej ilości słońca, uprawiana jest wyłącznie w regionach południowych. Jest wysoce samopylna. Drzewo dorasta do 12 metrów wysokości, co utrudnia zbiór, ale może zebrać do 100 kg owoców.

Pierwsze zbiory powstają w 3-4 roku, czasami w 5-7 roku. Owoce odmiany Czerwonolicy Duże, jaskrawożółte, z czerwonymi plamami pojawiającymi się w słońcu. Zbierane są niedojrzałe do transportu. Wadą tej odmiany jest nietolerancja późnych przymrozków.

Perła

Czeska odmiana o średnio-późnym okresie dojrzewania. Charakteryzuje się wieloma zaletami, takimi jak samozapylenie, duże owoce, odporność na moniliozę, wysoki plon i doskonała zdolność do transportu.

Drzewo jest średniej wielkości i zwarte. Owoce (100 g) pokryte są gęstym karminowym rumieńcem. Miąższ jest miodowy, chrupiący i aromatyczny. Odmiana jest wysoce odporna na mróz.

Wczesny

Odmiana o opisowej nazwie – nawiązuje do okresu dojrzewania owoców. Jest wynikiem selekcji przeprowadzonej przez ukraińskich naukowców. Duże owoce zbiera się od końca czerwca.

Miąższ jest słodki. Dzięki grubej skórce dobrze znosi transport na duże odległości. Plenność jest wysoka. Odmiana ta wymaga starannej pielęgnacji; jeśli nie jest odpowiednio podlewana i nawożona, owoce stają się drobniejsze i tracą słodycz.

Świt Wschodu

Odmiana moreli strefowej uprawiana w Turkmenistanie i na Krymie. Drzewo jest wysokie, o rozłożystej koronie. Owoce o nieregularnym kształcie, ważące do 60 g, z głębokim szwem brzusznym i intensywnym, karminowym rumieńcem.

Ta odmiana jest częściowo samopłodna, dlatego wymaga pomocy. Pierwsze owoce pojawiają się po trzech latach. Zimotrwałość i odporność na choroby grzybowe są przeciętne. W sadach krymskich morele dojrzewają od 15 lipca, natomiast w Azji Środkowej nieco wcześniej – w drugiej połowie czerwca.

Farmingdale

Ta odmiana jest owocem pracy amerykańskich hodowców. Drzewo jest wysokie i samopylne. Pierwsze owoce pojawiają się po 3-4 latach od posadzenia.

Odmiana jest odporna na moniliozę, bakteryjną plamistość i rdzę. Zimotrwałość jest przeciętna. Owoce są pomarańczowe z delikatnym różowawym rumieńcem.

Lotnik

Odmiana krymska o owocach ponadprzeciętnej wielkości (do 55 g). Silnie rosnące drzewo o gęstej, piramidalnej koronie. Skórka jest mocna i cienka, o barwie od jasnożółtej do kremowopomarańczowej, z delikatnym karmazynowym rumieńcem.

Miąższ jest słodki. Zaczyna owocować dopiero w piątym lub szóstym roku. Owoce dojrzewają między 10 a 20 lipca. Plony są średnie, ale regularne. Do zalet odmiany należą wysoka odporność na suszę, zimotrwałość i odporność na choroby grzybowe. Jest wymagająca pod względem warunków uprawy.

Krymski Amur

Odmiana samopłodna, nie wymagająca zapylaczy. Drzewo rośnie szybko i zaczyna owocować w 5. lub 6. roku. Jest bardzo plenne. Owoce mają głęboki szew brzuszny i cienką skórkę, są ciemnopomarańczowe z rozmytym rumieńcem. Cechują się doskonałą trwałością.

Ponieważ ta odmiana dojrzewa późno, nie jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Drzewo nie toleruje jednak wysokiej wilgotności powietrza, dlatego najlepiej nie sadzić go na terenach nizinnych. Nie jest odporne na choroby grzybowe i wymaga dużo światła i ciepła.

Odmiany odporne na zimę

Te morele wyróżniają się zwiększoną odpornością na ujemne temperatury. Co więcej, nie tylko same drzewa są odporne na mróz, ale także pąki, które najczęściej są narażone na niskie temperatury.

Zatoka

Odmiana dalekowschodnia. Wysokie drzewo o zwartej koronie i rzadkich gałęziach, wytrzymuje temperatury do -40°C i dobrze rośnie w wilgotnych rejonach.

Owoce dojrzewają pod koniec lipca lub na początku sierpnia. Z jednego drzewa zbiera się do 100 kg (30 g) małych moreli. Skórka jest żółta i pokryta czerwonym rumieńcem. Zazwyczaj spożywa się je na świeżo.

Wytrzymały

Późna, samopłodna odmiana. Drzewo silnie rosnące, wydaje corocznie słodkie, średniej wielkości owoce o masie do 40 g. Plony są wysokie, sięgające 60 kg. W okres owocowania wchodzi w 5. lub 6. rok.

Odporność na mróz jest wysoka, a na choroby średnia. Odmiana ta jest często porażana przez moniliozę, dlatego konieczne są regularne zabiegi profilaktyczne.

Kochanie

Ta odmiana jest odporna nie tylko na silne mrozy, ale także na upały, co czyni ją bezpiecznym wyborem dla ogrodników z regionu wschodniosyberyjskiego. Drzewo rośnie szybko, osiągając wysokość 5 metrów.

Owoce są średniej wielkości (do 40 g) o słodko-kwaśnym, skrobiowym miąższu. Skórka jest ciemnożółta i pokryta czerwonymi plamkami. Zbiera się do 60 kg owoców rocznie z jednego drzewa na początku sierpnia. Pierwsze owoce zbiera się 3-4 lata po posadzeniu.

Partyzancki wysokogórski

Jedna z najbardziej mrozoodpornych odmian, wytrzymuje temperatury poniżej -50°C. Drzewo nie toleruje wysokiej wilgotności i najlepiej sadzić je w dobrze przepuszczalnych miejscach. Owoce są średniej wielkości, słodko-kwaśne. Nadają się do suszenia i domowego przetwórstwa.

Spasski

Kolejny rekordzista – toleruje temperatury do -50°C. Owoce są drobne, ważą do 30 g i mają słodko-kwaśny smak. Sadzi się je na dużych wysokościach, na obszarach z głębokimi wodami gruntowymi. Jeśli drzewo rośnie w wilgotnych miejscach, jego odporność na niskie temperatury znacznie spada.

Ussuryjsk

Hybryda preferująca stanowiska wzniesione. Drzewo charakteryzuje się bardzo powolnym wzrostem, rzadko przekraczającym 3 metry wysokości. Korona jest zwarta. Kora pnia jest odporna na zgorzel siewek i poparzenia słoneczne.

Wytrzymuje temperatury do -50°C i wahania temperatury. Toleruje wysoką wilgotność, która nie wpływa negatywnie na wzrost i rozwój owoców ani samego drzewa. Owoce są drobne, ważące 20-40 g, ale słodkie.

Morele kolumnowe

Morele kolumnowe to zwarte drzewa o kolumnowej koronie. Są bardzo popularne, ponieważ zajmują mało miejsca i dają plony porównywalne do odmian tradycyjnych.

Słoneczny

Kompaktowe drzewo dorastające do 2,5 m wysokości. Nie posiada korony jako takiej; owoce tworzą się na krótkich gałęziach wyrastających z pnia. Plon jest wysoki – w sezonie zbiera się dwa wiadra pysznych owoców, każde o wadze 40-60 g. Drzewo wytrzymuje temperatury do -35°C.

Eksperci zalecają sadzenie tej odmiany w miejscach nasłonecznionych, ale dobrze dojrzewa również w półcieniu. Ta samopylna odmiana najlepiej sprawdza się w towarzystwie:

• odmiana kolumnowa "Prince Mart";
• niekolumnowata "Big Red".

Złoto

Odmiana o złocistożółtych owocach. Drzewo osiąga 2,5 m wysokości, a średnica korony nie przekracza 1 m. Owocuje corocznie, dojrzewając pod koniec lipca lub na początku sierpnia. Do jego zalet należą samozapylenie i mrozoodporność (do -35°C).

Owoce są gładkie i owłosione, ważą 50-55 g. Drzewo nie toleruje podmokłych gleb, ponieważ system korzeniowy bardzo szybko gnije. Może owocować w półcieniu i cieniu, ale najlepiej sadzić je w miejscach nasłonecznionych.

Gwiazda

Odmiana samopylna. Drzewo jest niskie i zwarte. Owocowanie rozpoczyna się w trzecim roku. To bardzo plenna morela. Owoce duże, dochodzące do 100 g.

Dojrzewanie następuje w pierwszej połowie sierpnia. Ta mrozoodporna odmiana wytrzymuje temperatury do -30°C. Jak wszystkie odmiany kolumnowe, wymaga regularnego cięcia. Wadą jest wczesne kwitnienie, które może spowodować utratę niektórych kwiatów podczas kolejnych przymrozków.

Książę Mart

To niskie drzewo, osiągające zaledwie 2 metry wysokości. Pierwsze owoce zbiera się w 2. lub 3. roku. Zalecane do uprawy w ciepłym klimacie, ale przy odpowiednich praktykach rolniczych dobrze owocuje również w klimacie umiarkowanym.

Ta mrozoodporna odmiana wytrzymuje temperatury do -30°C. Jest jednak wrażliwa na wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty.

Nie wymaga dodatkowego zapylania; radzi sobie z tym zadaniem samodzielnie. Owoce, ważące 30-60 gramów, dojrzewają w sierpniu. Od strony nasłonecznionej jedna ze stron pokryta jest wyraźnym rumieńcem. Drzewo jest odporne na choroby i szkodniki i wymaga corocznego cięcia. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak i kiedy przycinać morele. Tutaj.

Nisko rosnące odmiany moreli

Wysokość drzewa nie przekracza 3 m. Jest popularne ze względu na łatwą pielęgnację i zbiór.

Gil

Drzewo dorasta do 1,5 metra wysokości. Dobrze rośnie w obwodzie moskiewskim i leningradzkim, ale wymaga zimowego okrycia. Jest to odmiana mrozoodporna, wytrzymuje temperatury do -42°C dzięki grubej korze. Nie jest odporne na suszę, dlatego podlewanie jest niezbędne.

Owoce są kremowe i pokryte bordowym rumieńcem. Są małe, ważą do 18 gramów, ale mają bardzo słodki miąższ. Czasami morele mogą mieć gorzki smak pod skórką.

Ta samopylna odmiana kwitnie późno, dzięki czemu jest odporna na powtarzające się przymrozki. Pierwsze owoce pojawiają się pięć lat po posadzeniu, a owocowanie jest nieregularne. Plony wahają się od 7 do 15 kg. Roślina jest podatna na moniliozę i plamistość. Owoce nadają się do przechowywania i transportu do stycznia.

Filiżanka

Odmiana odpowiednia do klimatu umiarkowanego. Drzewo dorasta do maksymalnej wysokości 1,5 m. Aby stymulować zawiązywanie owoców, w pobliżu sadzi się inne odmiany moreli. Owoce mają kształt miseczki. Są drobne, kremowożółte i dojrzewają na początku sierpnia. Mają słodki smak. Owocują corocznie, dając obfite plony.

Czarna mysz

Odmiana o czarnych owocach. Karłowe drzewo, które można sadzić nie tylko w ogrodzie, ale także w pojemniku. Jest odporne na zimę. Owoce są bardzo drobne (do 30 g), czerwonofioletowe i słodko-kwaśne.

Czarny Książę

Kolejna odmiana moreli czarnej, a właściwie krzyżówka śliwy wiśniowej i moreli. Jest to najbardziej plenna odmiana tej odmiany. Owoce są duże (90 g), ale wcale nie czarne, a bordowe. Miąższ jest słodko-kwaśny. Dojrzewają od 1 do 10 sierpnia.

Dobra mrozoodporność. Owoce nie nadają się do transportu i pękają podczas transportu. Zaletą jest samozapylenie. Po pięciu latach na gałęziach zaczynają wyrastać kolce, co utrudnia zbiór.

Aby wybrać najlepszą odmianę do swojego ogrodu, należy wziąć pod uwagę cechy charakterystyczne, czas dojrzewania i wydajność każdej odmiany. Korzystając z informacji przedstawionych w tym artykule, z łatwością dobierzesz odmianę, która spełni Twoje kluczowe potrzeby i zapewni Ci obfite plony.

Często zadawane pytania