Sadzenie i pielęgnacja śliwy cesarskiej

Śliwa cesarska należy do klasy gatunków kolumnowych. Ta odmiana dopiero zaczyna zdobywać popularność wśród rosyjskich ogrodników. Odmiana ta charakteryzuje się zwartym pokrojem, niewielkimi wymaganiami pielęgnacyjnymi, obfitym plonem i umiarkowanymi rozmiarami, dzięki czemu idealnie nadaje się do małych ogrodów.

Jak pojawiła się odmiana?

Istnieją dwie wersje pochodzenia tej odmiany: jedna przypisuje jej powstanie francuskim hodowcom, a druga twierdzi, że wyhodował ją rosyjski hodowca G.V. Jeremin. Informacje na temat śliwy kolumnowej cesarskiej i opinie ogrodników są obecnie niezwykle rzadkie.

Wygląd drzewa

Śliwa cesarska to smukłe, kolumnowe drzewo o ścisłej piramidalnej koronie z rzadkimi, ciemnozielonymi liśćmi, osiągającymi maksymalną średnicę 100 cm.

Inne cechy odmiany:

• Odmianę tę wyróżniają skromne gałęzie, w odróżnieniu od innych gatunków kolumnowych, a także powierzchowny system korzeniowy.
• Ozdobą drzewa jest potężny pień, młode gałęzie i pierścieniowate przyrosty.
• W idealnych warunkach śliwa może osiągnąć wysokość 150-220 cm.
• Liście mają owalny kształt, przypominają łódkę i są ciemnozielone.
• Pączkowanie ma miejsce w pierwszym tygodniu maja. Wówczas na drzewie pojawiają się liczne, duże, pięciopłatkowe kwiaty, które są zawsze żeńskie.

Owoce i ich cechy smakowe

Śliwka francuska wyróżnia się dużym, okrągłym kształtem i wykwintnym różowo-fioletowym kolorem z wyraźnym woskowym nalotem. Każdy owoc waży 50-60 g.

Inne cechy:

• Skóra jest cienka i przyjemnie miękka w dotyku.
• Śliwki osadzone są na skróconej szypułce, którą można łatwo oddzielić.
• Śliwki mają niezwykle bogaty smak. Złocistożółty miąższ jest mięsisty, delikatny i soczysty. Słodycz owoców harmonijnie równoważy delikatny aromat miodu i lekką cierpkość. Sok śliwkowy jest klarowny i gęsty.
• Pestka szybko i łatwo oddziela się od miąższu.

Owoce są łatwe w transporcie i charakteryzują się doskonałą trwałością – do 7-10 dni. Zbierane w fazie dojrzałości technicznej, owoce zachowają świeżość przez 12-18 dni.

Charakterystyka odmiany

Śliwkę cesarską można bez przesady uznać za atrakcyjną pod względem handlowym ze względu na wyjątkowe walory smakowe owoców i ich dużą trwałość podczas transportu.

Odporność na suszę, mrozoodporność

Drzewa te żyją ponad 15 lat. Odmiana Imperial, charakteryzująca się kolumnowym wzrostem, charakteryzuje się również zwiększoną odpornością na zimno.

Cechy mrozoodporności:

• Odmiana jest odporna na mróz, zarówno jeśli chodzi o pąki owocowe, jak i drewno.
• Młode siewki poniżej trzeciego roku życia są szczególnie wrażliwe na mróz. Od czwartego roku życia drzewo może przetrwać bez takiej ochrony.
• Śliwa cesarska ma płytki system korzeniowy, który wymaga ochrony przed zimowymi przymrozkami. W regionach o obfitych opadach śniegu wystarczy przykryć podstawę drzewa grubą warstwą śniegu.

Śliwa cesarska ma niską odporność na suszę, ponieważ jej podkładki znajdują się w górnej warstwie gleby i nie mogą samodzielnie pobierać wilgoci z głębi. Dlatego w upalne lata roślina wymaga regularnego podlewania, aby utrzymać optymalny poziom wilgotności.

Samopłodność i potrzeba zapylaczy

Chociaż Imperial to samopylna śliwa kolumnowa, nadal potrzebuje zapylaczy, aby w pełni wykorzystać swój potencjał produktywności. Poniższe odmiany są pod tym względem szczególnie skuteczne:

• Kwiaty odmiany Renclode Altana rozwijają się pod koniec kwietnia, a dojrzałość plonów przypada na sierpień lub początek września.
• Odmiana Stanley zaczyna kwitnąć w połowie kwietnia, a jej owoce są gotowe do zbioru na początku września.
• Bluefree kwitnie w kwietniu, a jego owoce osiągają dojrzałość we wrześniu.

Produktywność, owocowanie i czas dojrzewania

Odmiana Imperial wyróżnia się wyjątkowo wczesnym owocowaniem: pierwszymi owocami można cieszyć się już w drugim roku po posadzeniu. Okres aktywnego dojrzewania przypada na drugą połowę sierpnia.

Przez dwa do siedmiu lat po założeniu sadu plony śliwy cesarskiej systematycznie rosną. Następnie, w ciągu siedmiu do dziesięciu lat, plony stabilizują się, a od jedenastego roku życia śliwa zaczyna stopniowo zanikać. W wieku trzynastu do siedemnastu lat śliwa cesarska może przestać owocować, ale drzewo pozostaje żywotne i stanowi element dekoracyjny ogrodu.

Z jednego drzewa można zebrać od 10 do 13 kg owoców. Dzięki obecności zapylaczy w pobliżu plon ten wzrasta dwu-, a nawet trzykrotnie. Dojrzałe śliwki są wytrzymałe i mogą długo wisieć na gałęziach bez ryzyka opadnięcia. Zebrane śliwki można przechowywać przez 10 dni i nadają się do transportu.

Zastosowanie jagód

Śliwka cesarska ma szerokie zastosowanie. Doskonale nadaje się do spożycia na świeżo. Można z niej przyrządzać pyszne kompoty, przetwory i marmolady. Można ją konserwować w całości lub dodawać do potraw w plasterkach. A koneserzy mocnych trunków mogą z niej przyrządzać aromatyczne likiery.

Odporność na choroby i szkodniki

Do tej odmiany śliwy stosuje się te same środki ochrony przed szkodnikami, co do śliw standardowych. Odmiana Imperial wykazuje wysoką odporność na choroby i szkodniki przy regularnych zabiegach zapobiegawczych.

Klimat i regiony wzrostu

Roślina dobrze rośnie i daje normalne plony w warunkach klimatycznych centralnych regionów Rosji, ale największą wydajność osiąga na Kubaniu.

Ponadto odmiana Imperial cieszy się dużym zainteresowaniem wśród ogrodników i rolników na południu kraju – na Kaukazie.

Funkcje lądowania

Ta odmiana to idealny wybór dla osób, które dopiero zaczynają przygodę z ogrodnictwem. Uprawa śliwy kolumnowej Imperial nie wymaga skomplikowanych zabiegów.

Zalecane ramy czasowe

W centralnej Rosji i innych zimnych klimatach śliwy cesarskie sadzi się wiosną, zanim drzewa wybudzą się z zimowego spoczynku, a ziemia jest całkowicie odśnieżona i lekko ogrzana. Natomiast w regionach południowych sadzonki sadzi się jesienią, dając im czas na zapuszczenie korzeni przed nadejściem łagodnej zimy.

Jak wybrać miejsce do sadzenia?

Ta odmiana preferuje otwarte, słoneczne stanowisko, osłonięte od silnych wiatrów i przeciągów, a także od wiatrów północnych. Ze względu na system korzeniowy położony blisko powierzchni, preferuje glebę umiarkowanie wilgotną.

Tereny bagienne nie nadają się do uprawy tej odmiany. Należy unikać miejsc, w których może gromadzić się topniejący śnieg. Zalecana głębokość wód gruntowych wynosi 150-200 cm.

Niedostosowanie się do tych warunków może skutkować brakiem możliwości wytworzenia kłączy, uszkodzeniem pnia i pojawieniem się chorób śliwy.

Co można, a czego nie można sadzić w pobliżu?

Śliwy wolą rosnąć samotnie, jeśli tylko pozwala na to przestrzeń. Jednak takie warunki są rzadkie. Na większości działek ogrodowych śliwy rosną obok jabłoni, wiśni i grusz, a wszystkie te drzewa dobrze owocują.

Należy jednak pamiętać, że grusze nie są odpowiednimi sąsiadami. Śliwki dobrze komponują się z jabłoniami i borówkami. Należy jednak unikać sadzenia w ich pobliżu orzechów włoskich, brzóz, topoli i jodeł.

Jak wybrać i przygotować materiał do nasadzeń?

Uprawiając odmianę Imperial, ważne jest, aby używać wyłącznie sadzonek, które spędziły w glebie rok. Zapewnia to szybsze rozpoczęcie owocowania. Wybierając, staraj się wybierać okazy ze zdrowymi pąkami i bez uszkodzeń.

System korzeniowy może być otwarty lub zamknięty. W tym drugim przypadku sadzonka znacznie lepiej adaptuje się do nowego miejsca. Przed posadzeniem drzewa z odkrytym korzeniem należy je namoczyć w beczce z wodą, dodając ewentualnie stymulator ukorzeniania.

Kolejność sadzenia

Proces prac rolniczych wymaga ścisłego przestrzegania pewnych kroków:

1. Na początek należy wykopać dołek o wymiarach 30-40 na 40-50 cm, z długością rzędów odpowiadającą liczbie sadzonek, w odstępach co 180-250 cm. W przypadku dużych nasadzeń zaleca się zachowanie odstępu między rzędami w przedziale 100-150 cm.
2. Następnie dodaj od 3 do 6 kg materii organicznej, takiej jak kompost, na dno dołka na każdą sadzonkę. Unikaj stosowania nawozów mineralnych podczas sadzenia, ponieważ kłącza rośliny są wrażliwe i mogą zostać uszkodzone przez środki chemiczne.
3. Następnie należy umieścić drzewko w dołku, starannie rozprowadzając system korzeniowy, przy czym szyjka sadzonki powinna znajdować się na głębokości od 2,5 do 4 cm.
4. Następnie wypełnij dół ziemią i lekko ją ubij.

Jako dodatkowy środek stymulujący system korzeniowy zaleca się stosowanie heteroauxiny, którą należy wymieszać z wodą w proporcji 3 g na 9-10 litrów wody. Mieszankę należy zastosować natychmiast po posadzeniu i ponownie po dwóch tygodniach.

Jak dalej pielęgnować śliwę?

Ta śliwa o kolumnowym pokroju jest łatwa w pielęgnacji, ponieważ nie wymaga regularnego przycinania. Śliwa tworzy własną koronę. W razie potrzeby usuwa się tylko uszkodzone lub martwe gałęzie. Jest to niskie drzewo, więc nie ma potrzeby ograniczania jego wzrostu poprzez przycinanie. Skrócenie głównego pnia o 2-3 pąki jest dopuszczalne, jeśli jest on słaby i nie wytwarza nowych pędów.

Podlewanie, nawożenie

Pod względem wilgotności gleby, śliwy wymagają dodatkowego nawadniania po kwitnieniu, w okresie dojrzewania owoców i przed zimą. Zaleca się podlewanie każdego dojrzałego drzewa 50-55 litrami wody, aby nasycić glebę do głębokości 40-45 cm. Częstotliwość podlewania zależy od warunków atmosferycznych: przy niewystarczających opadach deszczu należy podlewać częściej.

Aby poprawić owocowanie śliw, zaleca się nawożenie śliw przed kwitnieniem. W tym celu należy stosować:

• 150 g mocznika;
• taka sama ilość siarczanu potasu;
• 25 litrów wody.

Drugi etap przeprowadza się w trakcie dojrzewania owoców, wykorzystując mieszankę:

• 150 g mocznika;
• 200 g nitrofoski;
• 25 litrów wody.

Przygotowanie do okresu zimowego

Aby przygotować roślinę na okres przymrozków, ważne jest podlanie jej, aby zgromadziła wilgoć, a następnie nałożenie na glebę ochronnej warstwy ściółki, np. torfu lub kompostu, o wysokości 15–20 cm.

Należy bielić nie tylko pień, ale także główne gałęzie drzewa. Aby chronić roślinę przed zimnem, starannie owiń pień śliwy papierem lub jutą.

Ochrona przed gryzoniami

Młode drzewa często padają ofiarą gryzoni, które uwielbiają ich ziemię liściową i korę:

• Aby chronić rośliny przed zającami, użyj osłon z gałązek wierzby. Alternatywnie można użyć gałązek sosny lub jałowca. Ułóż je końcami skierowanymi w dół.
• Aby chronić się przed myszami, wokół pnia buduje się „ogrodzenie” z ubitego śniegu, ponieważ małe gryzonie unikają poruszania się po wilgotnych powierzchniach zimą. Myszy natomiast mogą poruszać się tylko w miękkim śniegu.

Do ochrony przed gryzoniami można stosować specjalistyczne siatki. Papa dachowa nie nadaje się do tego celu, ponieważ jej żywiczny składnik może spowodować chemiczne oparzenia drzewa, prowadzące do jego obumarcia. Do ochrony pni nie należy stosować produktów ropopochodnych, takich jak smar, nafta czy olej.

Metody zwalczania i zapobiegania chorobom i pasożytom

Uprawy owoców są niezmiennie podatne na szkodniki. Nie należy polegać na naturalnej odporności tej odmiany. Regularne stosowanie insektycydów i fungicydów jako środka zapobiegawczego zapewni udane zbiory.

Zasady zbioru i przechowywania

Aby mieć pewność, że śliwka jest dojrzała, należy ją posmakować – nawet jeśli nabrała już ostatecznego koloru, nie zawsze oznacza to, że można ją zerwać.

Podstawowe zalecenia dotyczące zbioru śliwek:

• sprzątanie odbywa się w dzień suchy i słoneczny;
• Zbiera się je etapami, ponieważ owoce nie dojrzewają w tym samym czasie;
• do transportu i długotrwałego przechowywania śliwki zrywa się z ogonkiem lub odcina wraz z małym kawałkiem gałązki i od razu umieszcza w skrzynkach;
• Najpierw zrywają owoce z dolnych gałęzi, a potem przechodzą do górnych;
• zbiór rozpoczyna się od końców gałęzi, stopniowo przesuwając się w kierunku pnia drzewa;
• Podczas obróbki należy unikać uszkodzenia powłoki woskowej i szypułek śliwek;
• Nie zaleca się zbierania śliwek rano lub tuż po deszczu, ponieważ wilgoć na ich powierzchni może skrócić ich trwałość.

Owoce należy zrywać z drzewa, zanim zmiękną. Do długotrwałego przechowywania najlepiej nadają się jędrne, zdrowe śliwki bez pęknięć i oznak gnicia. Jeśli owoce mają być transportowane lub przechowywane przez dłuższy czas, należy zdjąć je z drzewa wraz z szypułkami lub ostrożnie przyciąć nożyczkami.

Aby zachować owoce, należy przechowywać je w suchym, dobrze wentylowanym miejscu, w temperaturze od 0 do 2 stopni Celsjusza i wilgotności względnej co najmniej 85%. W takich warunkach śliwki mogą zachować swoje walory wizualne i smakowe przez około dwa miesiące.

Cechy pozytywne i negatywne

Aby szybko ocenić, czy warto uprawiać odmianę Imperial, warto rozważyć jej mocne i słabe strony. Wśród jej zalet wyróżniają się:

Recenzje

Śliwa kolumnowa cesarska to idealne rozwiązanie dla osób, które chcą zaoszczędzić miejsce w ogrodzie. Ta odmiana idealnie nadaje się do ogrodów o zwartej zabudowie, zapewniając jednocześnie obfite i regularne plony. Roślina wymaga niewielkiej pielęgnacji, tolerancyjna dla różnych gleb i, przy zachowaniu podstawowych zaleceń ogrodniczych, może przynosić dochód przez wiele lat.

Często zadawane pytania