Śliwka chińska: pełny przegląd tej wyjątkowej rośliny

Śliwka chińska to rzadkość w naszych ogrodach – pomimo swojej długiej historii, to drzewo owocowe dopiero zaczyna zdobywać serca ogrodników-amatorów. Sprawdźmy, czym to egzotyczne drzewo różni się od zwykłych śliw i czy nadaje się do uprawy w surowym klimacie.

Właściwości śliwki chińskiej

Głównymi cechami śliwy chińskiej są jej wyjątkowa mrozoodporność i urzekające kwiaty. Drzewo to można uprawiać praktycznie w każdej strefie klimatycznej Rosji, jest więc odporne na zimno. A w okresie kwitnienia śliwa chińska dorównuje pięknem słynnej sakury. Kwiaty pojawiają się na gałęziach jeszcze przed rozwojem liści, przekształcając drzewo w kwitnącą kulę.

Historia selekcji

Ta chińska śliwka rzeczywiście pochodzi z Państwa Środka. Ojczyzną tego niezwykłego drzewa są górzyste regiony Mandżurii. W Chinach nazywana jest śliwą trójkwiatową lub śliwą wierzbolistną. Chińczycy uprawiają różne odmiany tego drzewa od tysiącleci. Cesarze jadali owoce śliwki, a drzewo zajmowało honorowe miejsce w cesarskich ogrodach.

W XVI i XVII wieku śliwka chińska dotarła do Japonii. Japończycy docenili piękno kwiatów śliwy i smak jej owoców. Zanim dotarła do Europy i Rosji, śliwka chińska najpierw dotarła do Stanów Zjednoczonych, dokąd została sprowadzona z Japonii.

Rosyjscy hodowcy poświęcili sporo czasu na opracowanie odmian przystosowanych do rosyjskich zim. I. Miczurin skrzyżował kiedyś śliwy chińskie z krajowymi, dążąc do stworzenia odmian łączących mrozoodporność z przyjemnym smakiem. Nowoczesne odmiany dobrze rosną w regionach o surowych zimach.

Obfite kwitnienie śliwy chińskiej nie gwarantuje dużych zbiorów – zależy to od jakości zapylenia.

Opis i charakterystyka

Śliwa chińska kwitnie i owocuje wcześnie. Ta zaleta często ma swoją cenę: ponieważ drzewo kwitnie wczesną wiosną, istnieje duże ryzyko słabego zapylania.

Opis botaniczny:

• Drzewo. Niskie drzewo o zaokrąglonej, rozłożystej, kulistej koronie. To zwarte drzewo przypomina kulę, szczególnie w okresie kwitnienia.
• Liście. Wydłużone, duże, błyszczące, całkowicie gładkie.
• Owoc. Zazwyczaj są okrągłe lub sercowate, gładkie i mają soczysty, włóknisty miąższ. Odmiany wydłużone są rzadsze. Owoce występują w kolorze żółtym, szkarłatnym, bordowym i czerwonym, a także w kombinacjach i odcieniach tych kolorów. Skórka jest bardzo mocna i gęsta.
• Kwiaty. Każdy pąk kwiatowy wytwarza 3-4 kwiaty. Dlatego drzewo jest gęsto pokryte pąkami.

Charakterystyka agrotechniczna:

• Początek owocowania. Pierwsze zbiory pojawiają się po 2-3 latach od posadzenia.
• Wydajność. Z jednego drzewa można zebrać od 10 do 40 kg śliwek.
• Waga owoców. Śliwki ważą przeciętnie 30-40 g. Najlepsze odmiany ważą do 70-80 g.

Miłośnicy chińskich śliwek wysoko cenią ich smak. Jednak wielu konsumentów uważa, że ​​owoce niepozornej śliwki ogrodowej są smaczniejsze niż śliwki chińskie – gęste, jędrne, o chrząstkowatym miąższu. Można śmiało powiedzieć, że owoce tej odmiany są dla „koneserów”.

Porównanie śliwki chińskiej

Różnice między śliwką chińską a odmianami zwykłymi:

• Obfite kwitnienie. Gałęzie gęsto pokryte różowymi kwiatami. To piękny widok, ale bardzo szybko się kończy. Drzewo zachowuje swój różowy, kulisty kształt tylko przez kilka dni.
• Niska wysokość. Wszystkie odmiany sosny chińskiej są niskie, nie przekraczają 2 m wysokości. Drzewa te są łatwiejsze w pielęgnacji i zbiorze.
• Gładka kora. Wiele odmian śliwek ma delikatny meszek na korze, jednak odmiana chińska go nie ma – śliwki chińskie są zupełnie gładkie.
• Liście podłużne. W odróżnieniu od śliwy ogrodowej, liście śliwy chińskiej nie są okrągłe, lecz podłużne.
• Włóknista pulpa. Miąższ chińskiego jabłka jest dość twardy, dlatego bardzo trudno oddzielić od niego pestkę.
• Specyficzny aromat. Miąższ owocu pachnie morelą lub melonem.
• Korona kulista. Chińska śliwa przybiera kulisty kształt nawet bez przycinania.
• Wysoka zawartość kalorii. 100 g zwykłych śliwek zawiera 40-42 kcal, natomiast 100 g śliwek chińskich zawiera 70-80 kcal.

Zalety i wady

Zalety śliwki chińskiej:

Wady śliwki chińskiej:

Odmiany śliwki chińskiej

Śliwka chińska jest reprezentowana przez wiele odmian, które zachowują najlepsze cechy swojego przodka – mrozoodporność, mrozoodporność i plenność. Przyjrzyjmy się najpopularniejszym odmianom, które różnią się czasem dojrzewania, jakością owoców, wysokością pnia i innymi cechami.

Maminsynek

Odmiana ta wyróżnia się delikatnymi, pysznymi owocami. Drzewo jest nieco wyższe niż przeciętnie, dorastając do 2,5 m. Owocuje późno, 5 lat po posadzeniu. Owoce są okrągłe i jasnoczerwone. Zaczynają dojrzewać w połowie sierpnia. Odmiana ta jest mrozoodporna i plenna, dając do 40 kg śliwek z drzewa. Ocena degustacyjna: 4,5 punktu. Waga owocu: 25 g.

Zalety:

• pestka łatwo oddziela się od miąższu;
• łodygi łatwo oddzielają się od owoców, nie powodując ich uszkodzenia;
• wysoka wydajność;
• odporność na szkodniki.

Wady:

• skłonność do kruszenia się;
• niska płodność;
• niezdolność do samozapylenia.

Pamiątka z Orła

Odmiana średnio wczesna, wyhodowana w regionie Orłowskim, gdzie występuje głównie. Wysokość drzewa wynosi 3 m. Korona jest rozłożysta i rzadka. Waga owoców wynosi 30-35 g. Kolor jest czarnofioletowy, z niebieskawo-szarym nalotem na skórce. Miąższ jest bursztynowy, słodko-kwaśny. Ocena smaku: 4,0-4,2. Owoce nie są jędrne, lecz lekko suche. Dojrzewanie następuje w pierwszej dekadzie września. Pierwszy zbiór ma miejsce pięć lat po posadzeniu. Plon z drzewa wynosi do 20 kg. W szczególnie owocnych latach plon może się podwoić.

Zalety:

• odporność na clasterosporium;
• o dużych owocach.

Wady:

• Częściowa samopłodność – niezbędne są zapylacze;
• niewystarczająca soczystość owoców;
• mogą być dotknięte moniliozą.

Wczesne owocowanie

To jedna z najsłynniejszych i najpopularniejszych odmian śliwy chińskiej. Drzewo dorasta do 2 m wysokości. Śliwki są okrągłe i ważą 26-30 g. Występują w kolorze żółtym, pomarańczowym oraz w różnych odcieniach. Mają słodko-kwaśny smak i jędrny miąższ. Plon z drzewa wynosi do 35 kg. Owocowanie rozpoczyna się w połowie sierpnia i trwa do połowy października. Zalecanymi zapylaczami są śliwa wiśniowa lub Red Ball. Wytrzymuje temperatury do -30°C.

Zalety:

• wczesne owocowanie – pierwsze owoce pojawiają się już w drugim roku po posadzeniu rozsady;
• adaptacja do każdych warunków klimatycznych.

Wady:

• samoistna niepłodność;
• trudności z oddzieleniem nasion od miąższu.

Ogrodnik dokonał krótkiego przeglądu odmiany „Skoroplodnaja”:

Alyonuszka

Drzewo dorasta do nieco ponad 2 metrów wysokości. Owoce są liliowo-bordowe, słodko-kwaśne w smaku, z drobnymi nasionami. Plon z drzewa wynosi 20 kg. Najlepszym zapylaczem jest odmiana Skoroplodnaya. Jej mrozoodporność jest przeciętna w porównaniu z najbardziej odpornymi na mróz odmianami chińskimi – wytrzymuje temperatury do -30°C. Ocena smaku to 4,2 na 5.

Zalety:

• W odróżnieniu od zwykłej chińskiej śliwki, pestki śliwki Alyonushka łatwo oddzielają się od miąższu, co sprawia, że ​​odmiana ta jest łatwa do konserwowania;
• wielkoowocowe – owoce ważą około 35 g.

Wady:

• 'Alyonushka' przyciąga mszyce bardziej niż inne odmiany;
• samosterylność – konieczne jest sadzenie odmian zapylaczy.

Recenzję wideo odmiany Alyonushka można zobaczyć na poniższym filmie:

Złota Piłka

Wczesna odmiana, dojrzewająca na początku sierpnia. Ta odmiana charakteryzuje się najwyższą wysokością drzewa, sięgającą nawet 4 m. Owoce są jasnożółte, okrągłe, o słodkim, soczystym i miękkim miąższu. Plon jest wysoki – gałęzie pokryte są owocami. Z jednego drzewa można zebrać około 30 kg śliwek. Owoce ważą 55-65 g.

Zalety:

• piękne i smaczne śliwki;
• estetyczne piękno drewna;
• o dużych owocach.

Wady:

• możliwe opadanie owoców;
• samoistna niepłodność;
• kurczenie się owoców w latach chudych.

Mandżurska piękność

Ta odmiana wyrosła spontanicznie, bez pomocy hodowców. Drzewo dorasta do wysokości 1,8 cm. Owoce są okrągłe, spłaszczone, ciemnobordowe z niebieskim odcieniem, o masie 15-20 g. Mają soczysty, miękki miąższ i lekko kwaskowaty smak. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia. Idealnymi zapylaczami są odmiana Ussuriysky lub wiśnia kalifornijska. Plon z drzewa wynosi 10 kg.

Zalety:

• owoce uniwersalne;
• odporność na suszę;
• dobra transportowalność.

Wady:

• skłonność systemu korzeniowego do zawilgocenia;
• samoistna niepłodność;
• niska wydajność;
• tendencja do opadania owoców.

Czerwona piłka

Produkt selekcji radzieckiej. Uniwersalna odmiana deserowa. Wysokość drzewa 2,3-2,5 m. Korona kulista. Owoce duże – do 45 g, jasnoczerwone, okrągłe. Miąższ cytrynowożółty. Smak – 4-4,2 punktu. Samopłodna, ale mile widziana przez zapylacze. Mrozoodporność średnia. Plon – 18 kg z drzewa.

Zalety: praktycznie niewrażliwy na clasterosporium.

Wady:

• zły gust;
• trudności w oddzieleniu kamienia od miąższu.

Znakomity

Odmiana opracowana przez japońskich hodowców. Jest częściowo samopłodna. W pobliżu wymagane są zapylacze, takie jak śliwa wiśniowa lub dowolna odmiana śliwy chińskiej. Plony są stale wysokie. Zbiór rozpoczyna się w drugiej dekadzie sierpnia. Owoce ważą 70-75 g. Ocena smaku: 4,7 punktu. Kolor owoców jest pastelowo żółty lub pomarańczowy, z możliwym różowym rumieńcem po stronie nasłonecznionej. Wysokość drzewa: do 2,5 m.

Zalety:

• duże owoce;
• smak deseru;
• kamień oddziela się od miąższu;
• odporność na ospę prawdziwą (szarka) i owocówkę jabłkóweczkę.

Wady: wymaga zapylaczy.

Recenzję odmiany „Superior” można obejrzeć na poniższym filmie:

Kiedy i gdzie sadzić?

Przygotuj miejsce pod sadzenie śliw chińskich z wyprzedzeniem. Przekop ziemię na głębokość 70 cm. Jeśli gleba jest kwaśna, dodaj kompost, piasek i mąkę dolomitową.

Wymagania dotyczące miejsca lądowania:

• Gleba. Preferuje żyzne, zasadowe gleby.
• Wody gruntowe. Nie mniej niż 1,5 m od powierzchni.
• Oświetlenie i wiatr. Miejsce słoneczne, dobrze osłonięte od wiatru.

Sadzenie śliwy chińskiej na terenach nizinnych jest surowo zabronione.

W przeciwieństwie do tradycyjnych śliw, śliwy chińskie sadzi się zazwyczaj jesienią. To odporne na mróz drzewo, które zimą wykształciło silne korzenie, wiosną poświęca całą swoją energię wzrostowi i rozwojowi.

Śliwka chińska nie jest popularna w regionach południowych – na Krymie, Kubaniu i w Kraju Krasnodarskim. Preferowane są tam odmiany szczególnie słodkie i o intensywnym smaku. Ponadto śliwka chińska źle znosi suszę – znacznie gorzej niż przymrozki. Jest jednak ceniona w regionach o surowych zimach – oprócz regionu centralnego, uprawia się ją na Uralu, Syberii i Dalekim Wschodzie.

Odmiany śliwek chińskich polecane do uprawy w różnych regionach

Schemat sadzenia i proces krok po kroku

Schemat sadzenia:

• Wymiary dołu wynoszą 70x70 cm.
• Odległość między sąsiednimi dołami wynosi 1,5 m.
• Odległość między rzędami wynosi 2,5 m.

Instrukcja krok po kroku dotycząca sadzenia sadzonki:

• Dołek do sadzenia przygotowuje się trzy tygodnie wcześniej.
• Tuż przed sadzeniem należy odciąć od sadzonki uszkodzone korzenie i suche pędy.
• Wymieszaj wierzchnią warstwę gleby z obornikiem (10 kg), superfosfatem (300 g) i solą potasową (50 g).
• W dołku formujemy kopczyk, w który wbijamy podporę dla sadzonki – palik, który powinien wystawać 70 cm nad ziemię.
• Umieść sadzonkę w dołku, wyprostuj korzenie i wypełnij dołek do połowy.
• Ubij glebę i wlej do dołka 10 litrów wody. Ma to na celu usunięcie wszystkich pęcherzyków powietrza, w przeciwnym razie korzenie drzewa wyschną.
• Wypełnij otwór pozostałą ziemią i zrób otwór w pobliżu pnia drzewa – o średnicy około 40 cm.
• Sadzonkę przywiązujemy do kołka i podlewamy trzema wiadrami wody.
• Po wchłonięciu wody do otworu wsypuje się warstwę torfu o grubości 5 cm.
• Kilka tygodni po posadzeniu sadzonkę podlewamy.

Pielęgnacja śliwy

Śliwa chińska jest mrozoodporna i niewymagająca, ale jak każde drzewo owocowe, wymaga pewnej pielęgnacji. Ważne jest, aby nie dopuścić do zawilgocenia szyjki korzeniowej, ponieważ może to zabić drzewo. Aby temu zapobiec, należy usypać wokół drzewa kopiec o wysokości 40 cm.

Kiedy i jak podlewać?

Wszystkie śliwy uwielbiają wilgoć, a chińskie odmiany nie są wyjątkiem. Drzewa wymagają regularnego, systematycznego podlewania. Szczególnie ważne jest zapewnienie wilgoci w czasie suszy. Należy zapewnić drzewu wystarczającą ilość wody, aby wniknęła w glebę na głębokość 40 cm. Po podlaniu, teren wokół pnia należy spulchnić do głębokości 5 cm i ściółkować kompostem, trocinami i torfem. Podczas upałów zaleca się podlewanie w ilości 10 litrów wody na metr kwadratowy. Podlewana powierzchnia to rzut korony drzewa.

Nawożenie

W pierwszym roku po posadzeniu nie ma potrzeby nawożenia – w dołku znajduje się już wystarczająca ilość nawozu. Jednak w następnym roku drzewo potrzebuje nawozu azotowego – jest on niezbędny do wytworzenia nowych pędów.

Przygotowanie mieszanki do nawożenia wiosennego na 10 litrów wody:

• dziewanna – 2 kg;
• mocznik – 25 g;
• azotan amonu – 25 g.

Latem, gdy owoce dojrzewają, drzewo jest ponownie nawożone. Na każdy metr kwadratowy korzeni należy zastosować następujący nawóz:

• popiół drzewny – 200 g;
• fosfor – 60 g;
• potas – 20 g.

Śliwka chińska reaguje niekorzystnie na chlor, dlatego pierwiastka tego nie należy dodawać do nawozów.

Trzecie nawożenie w tym sezonie wykonuje się jesienią, po zbiorze owoców – drzewo dokarmia się nawozem potasowym w dawce 100 g na dorosłe drzewo.

Przycinanie drzew

Pierwsze przycinanie chińskiej śliwy odbywa się podczas sadzenia. Po zakopaniu sadzonki w ziemi, skraca się ją o około połowę. To cięcie pomaga drzewu szybko przystosować się do nowych warunków.

Cięcie przeprowadza się zazwyczaj wczesną wiosną, usuwając martwe i uszkodzone gałęzie oraz formując koronę. Po ostatnich przymrozkach przycina się wszystkie pędy pionowe i zgrubienia. Pędy zeszłoroczne również skraca się o połowę. W regionach o łagodnych zimach cięcie można przeprowadzić jesienią.

Zimą cięcie należy wykonywać w temperaturze nie niższej niż -15°C. Narzędzia należy zdezynfekować, a miejsce cięcia zabezpieczyć żywicą ogrodową.

Przygotowanie do zimy

Zaraz po pierwszych jesiennych przymrozkach zbierz wszystkie opadłe liście – można je kompostować. Oto jak ocieplić śliwę chińską:

• Gdy średnia temperatura spadnie poniżej 0°C, owiń choinkę jutą, 2-3 warstwami na raz. Można użyć innego materiału okryciowego, pod warunkiem, że jest on oddychający.
• W ciepłe i śnieżne zimy, śnieg jest zgarniany z pnia, aby go odsłonić. Ma to na celu zapobieganie gniciu szyjki korzeniowej.
• Regularnie strząsa się śnieg z gałęzi, aby zapobiec ich łamaniu się pod jego ciężarem.
• Wiosną należy usunąć wodę roztopową z pnia drzewa – nie należy dopuścić do jej zastoju. Woda jest odprowadzana poprzez wykopanie kanałów.

Przygotowanie drzewa do zimy: owijanie pnia gałązkami świerkowymi

Choroby, szkodniki i zapobieganie

W porównaniu z popularnymi odmianami, śliwa chińska jest znacznie bardziej odporna na choroby i szkodniki. Jednak nadal może być atakowana przez niektóre choroby.

Choroby i szkodniki śliwy chińskiej

Jakie są metody rozmnażania?

Śliwki chińskie rozmnaża się przez sadzonki nasienne lub przez szczepienie. Ta pierwsza metoda nadaje się wyłącznie do rozmnażania odmiany typowej. Aby zachować cechy odmianowe drzewa, stosuje się szczepienie.

Opcje reprodukcji:

• Z kością. W przypadku rozmnażania z nasion należy wybierać dojrzałe owoce, które opadły z drzewa. Nasiona oddziela się od zbitych owoców, usuwa miąższ, suszy na zewnątrz, a następnie przenosi w ciemne miejsce, aby dojrzały. Jesienią nasiona sadzi się w ziemi, a miejsce sadzenia przykrywa ściółką.
• Poprzez szczepienie. Wskaźnik przeżywalności przy tej propagacji wynosi 50%. Opcje szczepienia:
  • od wiosny do końca lata przez sadzonki;
  • wczesną wiosną – za korę;
  • zanim sok zacznie płynąć - do szczeliny;
  • późną jesienią – przez przycinanie korony.

Recenzje

Większość ogrodników z doświadczeniem w uprawie śliw chińskich wysoko ocenia tę odmianę owoców. Oprócz smaku i aromatu owoców, ogrodnicy cenią śliwkę chińską za jej unikalne właściwości rolnicze. Niektórzy jednak zauważają również jej wady. W szczególności, niektórzy ogrodnicy zauważyli, że roślina ta nie toleruje zim z roztopami i może być podatna na wiosenne przymrozki.

Jeśli nie chcesz zostać bez plonów, posadź w swoim ogrodzie jedną z odmian śliwy chińskiej. Ta roślina ma doskonałe właściwości agrotechniczne, pozwalające na uprawę w najtrudniejszych warunkach.

Często zadawane pytania