Przegląd śliwy kolumnowej: jej opis, odmiany i zasady uprawy

Śliwy kolumnowe pojawiły się w naszych ogrodach stosunkowo niedawno, ale już zyskały sporą popularność wśród ogrodników. Dowiedzmy się, jak uprawiać i pielęgnować te drzewa owocowe.

Co oznacza śliwka kolumnowa?

Śliwa kolumnowa to drzewo o koronie w kształcie kolumny. Jego gałęzie nie rozchodzą się jak zwykle, lecz wznoszą się ku górze i często są obsypane licznymi owocami.

Co więcej, ta odmiana śliwki nie została stworzona sztucznie. Mutację tę odkrył zupełnie przypadkowo w latach 60. XX wieku pewien amerykański hodowca.

Naukowiec zauważył grubszą, pionowo rosnącą gałąź na jabłoni odmiany Mackintosh. Jej pień był obficie pokryty jabłkami. Zaintrygowało to hodowcę, który podjął próbę rozmnożenia okazu, co po dwóch latach zaowocowało kolumnową odmianą jabłoni „Wozhak”. W podobny sposób wyhodowano również grusze i śliwy, wyróżniające się dobrym plonowaniem i łatwością uprawy.

Opis drzewa

Śliwa kolumnowa należy do rodziny różowatych. Łatwo ją rozpoznać po następujących kluczowych cechach:

• niski wzrost;
• pędy rosnące ku górze, a nie na boki;
• korona wąska, słabo rozwinięta;
• cienkie gałęzie pokryte gładką korą.

Wysokość dorosłego drzewa zazwyczaj nie przekracza 2-2,5 metra, co znacząco odróżnia je od zwykłych śliw. Śliwy mogą mieć kolor żółty, niebieski lub fioletowo-purpurowy.

Zalety i wady śliwy kolumnowej

Śliwa kolumnowa, jak każde inne drzewo owocowe, ma swoje zalety i wady. Przyjrzyjmy się im bliżej.

Zalety śliwy kolumnowej:

Zapylanie i „sąsiedztwo”

Niektóre odmiany śliw kolumnowych są samopylne (np. Imperial, Commander, Rubin i Angers). Jednak większość tych drzew potrzebuje zapylaczy do owocowania.

Zapylanie odbywa się głównie za pośrednictwem pszczół. Jednak podczas gwałtownych mrozów, przymrozków lub długotrwałych deszczów ich aktywność spada, dlatego doświadczeni ogrodnicy sadzą w pobliżu odmiany zapylaczy. Drzewa samopylne dają możliwość zbiorów nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Z takich odmian można utworzyć całe sady, ale plony mogą nie być tak pożądane.

Jeśli chodzi o „sąsiedztwo”, to obok śliwki spokojnie będą się dogadywać:

• drzewa śliwkowe;
• drzewa jabłoniowe;
• pigwa i śliwka wiśniowa.

Maliny, porzeczki czarne i agrest można sadzić w pobliżu jako krzewy. Ponieważ korona drzewa kolumnowego zapewnia niewiele cienia, pod drzewem można posadzić konwalie, hiacynty, pierwiosnki lub inne pierwiosnki. Tymianek również nie zakłóca wzrostu drzewa.

Należy pamiętać, że śliwy nie tolerują grusz, orzechów włoskich, brzoskwiń, wiśni, czereśni i rokitnika jako sąsiadów. Nie lubią też bliskości brzóz, jodeł ani topoli.

Jakie są odmiany kolumnowe?

Odmiany śliw kolumnowych mogą różnić się czasem dojrzewania, kolorem owoców i zdolnością do samozapylenia. Spośród wielu odmian wyróżniamy te najpopularniejsze i najbardziej popularne.

Cesarski

Odmiana Imperial to jedna z najpopularniejszych. Ceniona za duże owoce (do 55 g) i delikatny, aromatyczny smak. Śliwki są okrągłe, o spłaszczonym wierzchołku i szerokiej podstawie. Skórka jest dość gruba, ale nie wpływa to na ich smak.

Drzewo to dorasta do 2 metrów wysokości i zaczyna owocować w połowie lub pod koniec sierpnia. Nie wymaga zapylaczy, ponieważ jest odmianą samopylną. Śliwki cesarskie często mają różowo-fioletowy kolor, ale często występują również owoce o czerwonobrązowym kolorze.

Do wad odmiany Imperial należy obfite podlewanie i możliwość kwitnienia w pierwszym roku. W takim przypadku należy usuwać kwiaty, ponieważ tak wczesny zbiór może wyczerpać młode drzewo.

Niebieski słodki

Drugi najpopularniejszy rodzaj śliwy kolumnowej. Owoce tej odmiany są również duże, osiągając wagę 75 g. Kształt jest owalny, lekko spłaszczony. Gruba skórka pokryta jest woskowym nalotem. Blue Sweet dorasta do wysokości nie większej niż 2 m. Smak jest orzeźwiający, słodko-kwaśny.

Drzewo produkuje około 12-15 kg śliwek w sezonie. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia i wymagają zapylania. Zazwyczaj odbywa się to w przypadku odmian Blue Free lub Stanley. Odmiana Blue Sweet produkuje fioletowe śliwki z różowawym odcieniem miąższu.

Jedną z wad tej odmiany jest ryzyko pękania korony drzewa pod wpływem mrozu, co może później utrudniać przywrócenie jej kształtu. Podobnie jak odmiana Imperial, odmiana ta może zacząć kwitnąć już w pierwszym roku po posadzeniu. W takim przypadku należy przyciąć wszystkie nowo pojawiające się kwiaty.

Żółty

Śliwa kolumnowa "Żółta" znana jest z wczesnego owocowania i samozapylenia. Owoce są gotowe do zbioru pod koniec czerwca. Śliwa dorasta do 2,5 m wysokości, a owoce ważą od 40 do 70 g każdy. Same śliwki są okrągłe i złociste. Mają słodki, miodowy smak.

Miód

Odmiana śliwy kolumnowej "Medovaya" rodzi żółtozłote, słodko-smaczne owoce o masie do 50 g. Do zapylania wymaga odmian "Renklod Karbysheva" lub "Vengerka Donetska". Zaczyna owocować pod koniec lipca.

Mirabella

Mirabella to śliwka o kolumnowym pokroju, przypominająca morelę. Każdy owoc waży około 40 g, a z jednego zbioru można zebrać do 15 kg śliwek.

Drzewo zaczyna owocować w połowie sierpnia. Zapylacze nie są potrzebne. Kolejną zaletą jest zdolność drzewa do długiego utrzymywania owoców na gałęziach bez ich opadania.

Samo drzewo jest bardzo małe – około 1,7 m. Smak jest słodko-kwaśny, a kolor żółty, czasem z delikatnym rumieńcem na bokach. Wadą tej odmiany jest trudność oddzielenia pestki od miąższu.

rosyjski

Inny rodzaj śliwy kolumnowej, którą można uznać za karłowatą, ponieważ jej wysokość nie przekracza 1,7 m. Owoce są drobne (do 40 g) i dojrzewają około połowy sierpnia. Zapylanie odbywa się za pośrednictwem śliwy wiśniowej. Same śliwki są czerwonofioletowe i mają słodki smak.

Rubin

Rubin to samopylna odmiana śliwy. Każdy owoc waży około 60 g. Roślina dorasta do 2 m wysokości, owoce są czerwone, a ich smak jest słodki z nutą kwaskowatości. Wadą tej odmiany jest to, że owoce zbiera się na początku września.

Dowódca

Kolejna samopylna odmiana o owalnych, fioletowych owocach o masie około 50-55 g. Zaczyna dojrzewać w połowie lata. Wysokość: do 2 m. Owoce są bardzo soczyste i słodkie, z lekką kwaskowatością.

Oscar Plus

Oscar Plus to odmiana, której owoce pojawiają się dopiero we wrześniu. Owoce ważą 45-55 gramów każdy, są kuliste, a ich kolor waha się od różowofioletowego do brązowoczerwonego. Zapylenie tych śliwek jest możliwe przez drzewa kwitnące w tym samym czasie. Drzewo dorasta do wysokości około 2 metrów. Smak jest słodko-kwaśny.

Anze

Anzhe to odmiana samopłodna, średnio dojrzewająca. Jej bordowe, purpurowe owoce ważą do 40 g i mają słodki, cierpki smak.

Oleńka

Jaskrawoczerwone śliwki z delikatnym fioletowym odcieniem. Owoce tej odmiany są drobne, ważą zaledwie 25 g. Do zapylania i owocowania wymagają drzew Stanley lub Blue Free.

Tabela podsumowująca odmiany według cech

Aby dowiedzieć się, które odmiany są dla Ciebie najlepsze, możesz zapoznać się z tabelą porównawczą zawierającą cechy drzew.

Tabela 1 – Charakterystyka odmian śliwy kolumnowej

Funkcje lądowania

Obfitość plonów i zdrowotność drzew kolumnowych zależą od przestrzegania technologii sadzenia i uprawy tych roślin.

Sadzenie śliw kolumnowych rozpoczyna się od wyboru sadzonek. Następnie wybiera się miejsce pod drzewa i odpowiednio przygotowuje glebę.

Wybór sadzonek

Wybór konkretnej odmiany śliwy kolumnowej zależy od indywidualnych preferencji. Należy wziąć pod uwagę odporność sadzonek na regionalne warunki pogodowe, odporność na choroby oraz zdolność do wytworzenia pożądanej ilości owoców.

Wybierając śliwę kolumnową, zwróć uwagę na jej korzenie – powinny być wolne od uszkodzeń, suche lub połamane oraz mieć dużo gałęzi. Gałęzie powinny być również w dobrym stanie, bez oznak chorób.

Co jeszcze możesz polecić przy zakupie sadzonek śliwy kolumnowej:

• wybierz roślinę jednoroczną, gdyż starsza sadzonka może mieć trudności z zapuszczeniem korzeni w nowym miejscu;
• Kupuj sadzonki w specjalistycznych szkółkach – masz wtedy większą szansę na otrzymanie drzewa, które jest już przystosowane do warunków klimatycznych panujących w Twoim regionie.

Wybierając sadzonkę w szkółce, warto także zasięgnąć porady specjalisty na temat pielęgnacji i uprawy odmiany, którą chcemy kupić.

Wybór miejsca i czasu

Kluczem do uprawy śliw kolumnowych jest posadzenie sadzonek we właściwym czasie. Mróz i niekorzystne warunki pogodowe mogą uszkodzić koronę drzewa, co negatywnie wpłynie na jego rozwój i formowanie się korony.

Decyzja o terminie sadzenia drzew powinna być podejmowana w oparciu o klimat danego regionu. Na przykład, w południowej Rosji najlepszym czasem na sadzenie jest jesień, natomiast na północnych szerokościach geograficznych, na Uralu i w centralnej Rosji, jest to wiosna (po stopnieniu śniegu i całkowitym ustąpieniu chłodów).

Jeśli chodzi o miejsce lądowania, powinno ono wyglądać następująco:

• słoneczna - śliwa kolumnowa nie lubi cienia;
• osłonięte od wiatru i przeciągów;
• posiadające glebę lekką, niebagienną (np. piaszczysto-gliniastą);
• z poziomem wód gruntowych wynoszącym co najmniej 1,5 m.

Unikaj sadzenia śliw na terenach nisko położonych, ponieważ jest tam chłodniej niż na terenach wyżej położonych, a wody gruntowe często się tam gromadzą. Jeśli te warunki nie zostaną spełnione, korzenie sadzonek mogą gnić, pień może ulec uszkodzeniu, a śliwa może zachorować.

Przygotowanie gleby

Zanim zaczniesz sadzić roślinę, powinieneś przygotować glebę:

• Wybrany obszar należy zasypać humusem (zwykle pobiera się 3-4 kg na drzewo), następnie spulchnić i wyrównać glebę;
• wykop wcześniej dołek pod sadzonkę (o szerokości 30-40 cm i głębokości 2 razy większej od systemu korzeniowego drzewa), a następnie umieść na dnie dołka mieszankę ziemi i nawozu;
• Jako nawóz należy stosować do 80 g potasu i do 100 g superfosfatu - składniki odżywcze należy rozsypać na dnie w dniu przygotowywania gleby tak, aby w momencie sadzenia drzewa mieszanka już się ustabilizowała.

Technologia sadzenia

Aby uniknąć błędów podczas sadzenia, postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami krok po kroku:

1. Odmiany śliw kolumnowych sadzimy w odległości 50 cm od siebie, zachowując szerokość rzędów ok. 1-1,5 m.
2. Na dno wykopanych dołków wsyp żyzną mieszankę gleby (np. kompost zmieszany z ziemią). Użyj 3-4 kg podłoża na sadzonkę. Unikaj stosowania minerałów i innych dodatków podczas sadzenia, ponieważ słabe korzenie sadzonki mogą zostać łatwo uszkodzone przez środki chemiczne.
3. Następnie umieść drzewo w przygotowanym dołku i delikatnie rozłóż jego korzenie. Szyjka korzeniowa (obszar, w którym pień zmienia kolor z zielonkawego na brązowy) powinna wystawać 3-4 cm nad ziemię.
4. Jeżeli w pobliżu miejsca sadzenia występują wody gruntowe, należy wykonać drenaż na dnie przy użyciu małych kamieni lub połamanych cegieł.
5. Po umieszczeniu rośliny w dołku, wypełnij go czystą ziemią i ubij ją wokół pnia. Następnie podlej drzewo. Aby sadzonka rosła prosto, przywiąż ją do podpory.

Dodatkowo, po posadzeniu, zastosuj stymulatory wzrostu korzeni, takie jak Kornevin. Przygotowanie jest bardzo proste: rozcieńcz 5 g preparatu w 5 litrach wody. Zalecana dawka na jedną sadzonkę to 350 ml. Drugie zastosowanie można wykonać po trzech tygodniach od posadzenia. Ważne jest, aby zachować wszystkie proporcje – przedawkowanie stymulatorów jest niedopuszczalne!

Proces sadzenia śliwy kolumnowej pokazano na tym filmie:

Jak dbać o zasadzone drzewo?

Po zasadzeniu drzewa w ziemi, należy zadbać o jego odpowiednią pielęgnację, aby uzyskać obfite plony.

Schemat nawadniania

Śliwy kolumnowe preferują umiarkowanie wilgotne podłoże i dobrze reagują na podlewanie. Należy to robić raz w miesiącu (wiosną, latem i jesienią), obficie podlewając sadzonkę. Jeśli lato jest wyjątkowo suche, podlewaj częściej, w zależności od potrzeb drzewa.

Jak, kiedy i co karmić?

Aby śliwki dobrze rosły i wydawały pyszne, aromatyczne owoce, należy je nawozić. Jednym z najpopularniejszych nawozów jest mocznik: 50 g substancji rozcieńcza się w 10 litrach wody. Na każdą śliwkę zużywa się 2 litry roztworu.

Schemat żywienia wygląda następująco:

• 1 raz – po uwolnieniu pąków;
• 2 razy – 14 dni po pierwszym karmieniu;
• 3 razy – 14 dni po drugim karmieniu.

W drugim roku wzrostu śliwy kolumnowej można ją nawozić saletrą, rozcieńczając 20 g na 1 litr podłoża, a także stosować stymulatory wzrostu.

W ciągu pierwszych 2-3 lat życia drzewa nawóz stosowany przy sadzeniu jest wystarczający. Następnie rozpoczyna się dodatkowe nawożenie trzy razy w roku:

• wiosną – substancje azotowe;
• latem – potas;
• jesienią – z fosforem.

Czy śliwy kolumnowe trzeba przycinać?

Drzewa kolumnowe praktycznie nie wymagają przycinania, ponieważ mają bardzo mało gałęzi bocznych. Przycinaj tylko gałęzie chore lub uszkodzone.

Przycinanie będzie również konieczne, jeśli wierzchołek drzewa jest lekko przemarznięty, co powoduje wyrastanie z niego kilku pędów. W takim przypadku należy wybrać najsilniejszy pień i przyciąć pozostałe, aby nie zakłócały prawidłowego rozwoju korony.

Ściółkowanie

Aby zapewnić odpowiednią ilość tlenu do korzeni, należy okresowo spulchniać glebę wokół pnia i usuwać wszelkie chwasty. Ściółkowanie obszaru wokół pnia kompostem lub torfem również przyniesie korzyści drzewu. Więcej informacji na temat ściółkowania gleby można znaleźć tutaj. Tutaj.

Przygotowanie do zimy

W ciągu pierwszych dwóch lat życia śliwa kolumnowa jest bardzo wrażliwa na niskie temperatury, dlatego wymaga pewnego przygotowania, aby wejść w okres zimowy.

Przygotowanie drzewa do zimy obejmuje następujące etapy:

• ostatnie podlewanie jesienne;
• nawożenie fosforem lub materią organiczną pod pniem;
• przykrycie kręgu pnia drzewa gałęziami świerkowymi, słomą lub sianem.

Jeśli zima jest śnieżna, użyj dodatkowej ilości śniegu, mocno go ubijając wokół drzewa.

Choroby, szkodniki, leczenie i zapobieganie

Śliwy kolumnowe są dość odporne na choroby, ale jeśli korzenie lub gałęzie zostaną uszkodzone, roślina może zachorować. W takim przypadku kluczowe jest szybkie rozpoznanie i leczenie.

Choroby, ich objawy, przyczyny i leczenie:

Jeśli chodzi o profilaktykę, należy w odpowiednim czasie usuwać wszystkie chwasty wokół drzewa i nawozić uprawę.

Kiedy i jak zbierać?

Czas zbioru śliwek zależy od odmiany i klimatu. Na przykład na Syberii i Uralu śliwki dojrzewają późnym latem i wczesną jesienią, podczas gdy w południowej Rosji niektóre odmiany można zbierać już pod koniec czerwca.

Wczesne śliwki zbiera się przez kilka tygodni, natomiast późne zbiera się wszystkie jednocześnie, ponieważ dojrzewają niemal jednocześnie. Aby upewnić się co do dojrzałości śliwki, należy ją posmakować, ponieważ osiągnięcie ostatecznego koloru niekoniecznie oznacza, że ​​jest gotowa do zbioru.

Zasady zbioru śliwek:

• zbieraj owoce tylko przy suchej pogodzie;
• Jeżeli odmiana jest wcześnie dojrzewająca, należy usuwać ją z gałęzi w kilku etapach, ponieważ owoce dojrzewają nierównomiernie;
• śliwki przeznaczone do transportu lub przechowywania należy zrywać z szypułkami lub ostrożnie odcinać, a następnie od razu umieszczać na tackach;
• Najpierw usuń owoce z dolnych gałęzi, a potem z górnych;
• zacznij zbierać od końców gałęzi, kierując się w stronę pnia;
• Podczas obróbki należy uważać, aby nie zgnieść śliwek i nie uszkodzić ich woskowej powłoki oraz szypułek.

Funkcje przechowywania i transportu

Aby zapobiec zepsuciu owoców podczas przechowywania, należy przestrzegać następujących warunków:

• Utrzymuj temperaturę w pomieszczeniu magazynowym na poziomie około 0-2°C i wilgotność co najmniej 85%;
• Przechowuj owoce w płytkich tackach z papierem na dnie lub w drewnianych skrzynkach;
• Podczas transportu należy uważać, aby nie uszkodzić powłoki woskowej.

Jeśli z jakiegoś powodu nie planujesz przechowywać śliwek, najlepiej zjedz je od razu lub wykorzystaj na zimowe przetwory.

Nie przechowuj niedojrzałych śliwek w lodówce – zatrzyma to proces dojrzewania i zepsuje ich smak. Umieść śliwki w misce i pozostaw ją na blacie w temperaturze pokojowej. Nie stawiaj ich na parapecie – słońce przegrzeje owoce i spowoduje ich gnicie.

Śliwki do transportu należy zbierać z gałęzi pięć dni przed osiągnięciem pełnej dojrzałości. Można je przechowywać przez trzy tygodnie w temperaturze około 7°C.

Recenzje ogrodników

Obejrzyj także recenzję wideo, w której jeden ogrodnik dzieli się swoimi wrażeniami na temat uprawy śliwy kolumnowej:

Śliwa kolumnowa idealnie nadaje się do uprawy praktycznie w każdym regionie Rosji. Jej główne zalety – mrozoodporność, obfite owocowanie i łatwość pielęgnacji – sprawiają, że drzewo to jest bardzo poszukiwane w całym kraju.

Często zadawane pytania