Starożytna śliwka „Pamięć Timiriaziewa”: jej charakterystyka i praktyka uprawy

W doświadczonych rękach śliwa „Pamięć Timiriaziewa” może konkurować z wieloma uznanymi odmianami. Jednak nawet ta wartościowa odmiana może ulec uszkodzeniu (słabo owocować itp.). Aby temu zapobiec i uzyskać pożądane rezultaty, potrzebna jest odpowiednia pielęgnacja i wiedza.

Jak powstał ten owoc?

Odmiana „Pamiat Timiriaziewa” została opracowana w Moskiewskim Instytucie Badawczym Ogrodnictwa w drugiej połowie XX wieku. Do jej stworzenia wykorzystano stare, tradycyjnie hodowane odmiany, takie jak „Wiktoria” i „Skorospelka Krasnaja”.

Badania odmianowe odmiany „Pamiati Timiryazeva” rozpoczęły się w 1948 roku, a w 1959 roku została ona zatwierdzona dla regionu centralnej i środkowej Wołgi w Rosji. Następnie rozprzestrzeniła się na terenie byłego ZSRR. Obecnie odmianę tę można spotkać w ogrodach komercyjnych i prywatnych na Białorusi, w krajach bałtyckich, Mołdawii i na Ukrainie.

Gdzie rosnąć - odpowiedni klimat

Ta odmiana drzewa nie wykazuje wysokiej odporności na zimowe przymrozki. Jest szczególnie wrażliwa na wiosenne przymrozki, które mogą doprowadzić do całkowitego nieurodzaju. Uprawa tego drzewa jest optymalna w klimacie środkowego Wołgi i centralnych regionów kraju, ale nie we wszystkich regionach.

Rośliny będą dobrze rosły w obwodach penzeńskim, moskiewskim i smoleńskim. Możliwy jest również posadzenie w obwodach tulskim i riazańskim. Bardziej wymagające klimaty będą wymagały bardziej starannej pielęgnacji, zwłaszcza podczas przygotowywania drzewa do zimy.

Opis

To średniej wielkości śliwa doniczkowa o charakterystycznych cechach odmianowych. Doświadczeni ogrodnicy od razu rozpoznają tę odmianę wśród innych dzięki tym charakterystycznym cechom.

Drzewo

Dorosłe drzewo śliwy Timiryazev Memory jest średniej wielkości – jego wysokość sięga maksymalnie 300-320 cm, korona jest szeroka, o lekko zwisającym pokroju i umiarkowanym opadaniu liści.

Liście

Małe pąki osadzone są na pędach pod lekkim kątem. Liście drzewa są odwrotnie jajowate, jasnozielone (im młodsze, tym jaśniejszy kolor) i mają brzegi ozdobione małymi, rzadkimi ząbkami.

Powierzchnia liścia jest lekko pofalowana, strona górna jest gładka, natomiast strona dolna pokryta jest delikatnym meszkiem.

Kwiat

Białe kwiaty śliwy Timiryazev Memory są pachnące i okazałe. Są średniej wielkości, pełne i bujne, z płatkami, które nie składają się w działkę kielicha. Każdy kwiat zawiera 21 pręcików.

Szypułka jest owłosiona i średniej długości, a zalążnia pozostaje naga. Pączkowanie rozpoczyna się na pędach jednorocznych i gałązkach bukietowych. Śliwa kwitnie między 12 a 15 maja.

Owoce i ich smak

Śliwki są średniej wielkości, ważą od 20 do 30 gramów każda. Kształtem przypominają jajko z lekkim wydłużeniem.

Inne funkcje:

• Ich szypułka jest mała i długa.
• Skórka charakteryzuje się jasnożółtym kolorem podstawy, który po stronie nasłonecznionej uzupełnia różowoczerwony rumieniec. Powierzchnia jest ozdobiona licznymi drobnymi kropkami pod skórką. Jest gładka i pokryta woskowym nalotem, bez omszenia, a szew brzuszny jest ledwo widoczny na owocu.
• Pestka jest średniej wielkości, owalnego kształtu, waży około 1 g i łatwo oddziela się od miąższu.
• Miąższ jest umiarkowanie soczysty, choć niezbyt soczysty. Owoce są włókniste, a ich smak waha się od słodko-kwaśnego do świeżo-słodkiego. Aromat miąższu nie jest zbyt intensywny.

Śliwki zawierają 15% suchej masy, 9,5% cukrów i 1,4% wolnych kwasów. Zawierają do 110 mg witaminy C na kg. W testach degustacyjnych odmiana otrzymała średnią ocenę 4,2 punktu.

Charakterystyka

Śliwki odmiany „Pamyat Timiryazeva” nie pękają i długo utrzymują świeżość na drzewie. Selektywny zbiór rozpoczyna się od owoców najdojrzalszych, a następnie stopniowo przechodzi do pozostałych, które są już prawie dojrzałe. Drzewo charakteryzuje się umiarkowaną odpornością na suszę.

Owocowanie i dojrzewanie

Ta odmiana owocuje nieregularnie, przez 20 lat. Śliwki „Pamięć” Timiriaziewa są uważane za późno dojrzewające, a pełny zbiór przypada zazwyczaj na sierpień lub wczesną jesień. Termin ten może się jednak różnić w zależności od warunków pogodowych i wielu innych czynników.

Drzewo zaczyna owocować dość szybko, w ciągu 3-4 lat od posadzenia. Chociaż owocowanie jest sporadyczne, ta epizodyczność nie jest szczególnie wyraźna.

Wydajność

Plon tej odmiany jest ponadprzeciętny, co nie zmniejszyło jej popularności, nawet pomimo powszechnej dostępności nowszych mieszańców. Oficjalnie z jednego drzewa można zebrać do 9 kg śliwek.

Rzeczywisty plon zależy od jakości gleby, przestrzegania zaleceń rolniczych oraz warunków pogodowych. Średni plon wynosi 15-35 kg z drzewa. Cechą charakterystyczną tej odmiany jest odporność na transport na duże odległości.

Odporność na mróz

Odporność na zimę odmiany 'Pamiat Timiryazeva' jest oceniana jako średnia. Gałęzie mogą przemarzać w temperaturach od -25 do 30°C, ale odmiana ta szybko się regeneruje. Główne gałęzie i pąki kwiatowe są zazwyczaj odporne na mróz. 'Pamiat Timiryazeva' charakteryzuje się również średnią odpornością na suszę.

Zapylanie

Śliwa jest odmianą samopylną, co jest zaletą. Jednak aby uzyskać maksymalny plon, do zapylania niezbędne są sąsiednie drzewa.

Samopłodność nie zawsze gwarantuje powtarzalne zbiory przez lata lub w tym samym regionie. Dlatego posiadanie w pobliżu roślin-dawców gwarantuje niezawodne i regularne zbiory.

Obok śliwki Timiryazev Memory można sadzić odmiany Vengerka, Skorospelka Krasnaya lub Vengerka Moskovskaya.

Utrzymywanie jakości

W temperaturze 3-5°C śliwki „Pamięć Timiriaziewa” można przechowywać do dwóch miesięcy bez utraty jakości. Niedojrzałe śliwki mogą dojrzewać podczas przechowywania. W tym celu należy je ułożyć w jednej warstwie w pomieszczeniu o komfortowej temperaturze, unikając bezpośredniego światła słonecznego.

Zalecenia dotyczące sadzenia

Odmianę „Pamyat Timiryazeva”, wrażliwą na przymrozki, należy sadzić wiosną, po ogrzaniu gleby, ale przed otwarciem pąków. Odmiana ta nie wymaga specjalnych warunków uprawy.

Termin sadzenia sadzonek i wybór miejsca

Najlepszy czas na sadzenie śliw przypada na wiosnę, zanim na drzewie pojawią się pierwsze zielone pąki. Jeśli kupisz sadzonkę z doniczki z zamkniętym systemem korzeniowym, sadzenie jest możliwe przez cały sezon, od wiosny do jesieni.

Wybierając miejsce dla śliwy, należy wziąć pod uwagę, że jej strefa korzeniowa zajmuje powierzchnię 9 metrów kwadratowych, czyli 3 na 3 metry, dlatego należy zachować co najmniej 300 cm odstępu we wszystkich kierunkach od innych roślin, budynków i ogrodzeń.

Podstawy wyboru miejsca pod założenie ogrodu:

• Wybierz miejsce, w którym będziesz miał stałe nasłonecznienie. Dzięki temu owoce będą wyjątkowo słodkie i duże.
• Drzewo timiriaziewskie charakteryzuje się średnią mrozoodpornością, dlatego zaleca się sadzić je w pobliżu budynków mieszkalnych lub gospodarczych z ceglanymi ścianami od strony południowej. Cegła pochłania światło słoneczne i stopniowo oddaje ciepło, zapewniając drzewu dodatkową ochronę przed zimnymi wiatrami.
• Śliwy nie tolerują powodzi ani długotrwałych, wilgotnych warunków glebowych, dlatego należy unikać nizin. Bardziej sprzyjające dla ich wzrostu są wzgórza i zbocza, gdzie poziom wód gruntowych nie przekracza 200 cm.

Jak przygotować miejsce i wykonać dołek pod sadzonkę?

Roślina ta szczególnie dobrze rośnie na glebach o zawartości gliny obojętnej lub gliny piaszczystej. Jeśli jednak uprawiasz na mniej sprzyjających glebach, takich jak słabe gleby piaszczyste lub ciężkie gliny, musisz zwrócić szczególną uwagę na przygotowanie dołków i nawożenie.

Przyjrzyjmy się bliżej opcjom glebowym i ich stabilizacji:

• Jeżeli na Twojej stronie dominuje glina, zastosuj się do poniższych wskazówek:
  • Należy wykonać rowy odwadniające w celu poprawy odprowadzania wilgoci i wentylacji gleby.
  • Następnie należy zająć się uprawą: w trakcie kopania należy dodać piasek (6-12 kg na 1 m kw.) i obornik (20 kg), co najlepiej zrobić jesienią.
  • Jako środka spulchniającego można użyć łusek słonecznika lub gryki i posiekanej słomy.
  • Wysiewanie nawozu zielonego i jego późniejsze przekopywanie jesienią również korzystnie wpływa na strukturę gleby.
• Z drugiej strony, na glebach piaszczystych drzewu może brakować wilgoci i składników odżywczych. Istnieją jednak sposoby na pokonanie tych trudności:
  • Kopiąc, dodawaj torf wysoki, który dobrze zatrzymuje wilgoć.
  • Dodaj obornik (4-6 kg na 1 m2) lub kompost, który wzbogaci glebę w składniki odżywcze.
  • Raz w roku siej rośliny na nawóz zielony, a następnie uprawiaj je i ponownie wysiewaj do gleby, co pomoże poprawić jej jakość.

Tworzenie idealnego dołka do sadzenia:

1. Wybierz działkę i wykop dołek o szerokości i głębokości 50-60 cm. Jeśli gleba jest gliniasta, piaszczysta lub nieurodzajna, zwiększ wymiary do 60-70 cm.
2. Oddziel wierzchnią warstwę gleby. Aby ułatwić mieszanie z nawozem, możesz podłożyć pod spód folię, papę lub folię. Nie używaj dolnej warstwy gleby do sadzenia; nie nadaje się do tego celu.
3. Wymieszaj wierzchnią warstwę gleby z taką samą masą kompostu lub próchnicy, dodaj 200–250 g superfosfatu, 75–85 g siarczanu potasu i, jeśli twoja gleba jest kwaśna, dodaj 200 g mąki dolomitowej.
4. Wypełnij dołek tą mieszanką gleby, ale jeśli nie wystarczy jej do całkowitego wypełnienia, dosyp zwykłej ziemi z ogrodu. Główne składniki odżywcze rośliny znajdują się w strefie korzeniowej.
5. Wbij palik w środek przygotowanego dołka. Będzie on służył jako punkt odniesienia wiosną, a po posadzeniu może służyć jako podpora dla młodej rośliny.

Wybór sadzonki

Aby znaleźć odpowiedni materiał do sadzenia, należy skontaktować się ze specjalistycznymi sklepami ogrodniczymi. Tam można kupić dokładnie taką odmianę, jakiej potrzebujesz. Wybierając sadzonkę, zwróć uwagę na następujące aspekty:

• Wiek. Młode siewki, jednoroczne i dwuletnie, lepiej się ukorzeniają i lepiej adaptują, a także rosną szybciej.
• Wysokość. Oprzyj się pokusie wyboru wysokich roślin, myśląc, że są lepsze. Jednoroczne sadzonki powinny mieć około 75-80 cm wysokości, bez rozgałęzień, ale z dobrze uformowanymi pąkami. Dwuletnie rośliny powinny osiągnąć 100-110 cm wysokości, mieć od 3 do 5 rozgałęzień i prosty pień o średnicy około 1,5 cm.
• Kora. Stan zdrowia sadzonki można ocenić po tym, czy jej skórka jest gładka i elastyczna, bez widocznych uszkodzeń.
• System korzeniowy. To kluczowy element decydujący o przetrwaniu rośliny. Korzeń centralny z rozwiniętymi odgałęzieniami bocznymi i licznymi małymi korzonkami świadczy o zdrowej siewce. Korzonki te nie powinny być zgniłe, uszkodzone ani spuchnięte.

Etapy sadzenia sadzonki

W przygotowanym dołku, znajdującym się na południe od palika, wykop dołek o średnicy odpowiadającej korzeniom sadzonki. Szyjka korzeniowa śliwy powinna być równa z powierzchnią gleby.

Następnie postępuj zgodnie z instrukcjami:

1. Rozłóż korzenie i ostrożnie przykryj je ziemią. Podczas tej czynności zwróć szczególną uwagę na szyję korzeniową, trzymając sadzonkę tak, aby nie wrosła zbyt głęboko i nie złamała się.
2. Wokół pnia śliwy należy wykopać rów irygacyjny o głębokości i szerokości 10-20 cm, zachowując 20-30 cm odległości od drzewa. Podczas nawadniania i deszczu woda nie powinna gromadzić się u podstawy drzewa.
3. Po podlaniu przykryj glebę suchą trawą i przymocuj sadzonkę do palika.

Funkcje opieki

W pierwszym roku po posadzeniu sadzonka nie wymaga nawożenia. Ważne jest jedynie, aby starannie o nią dbać: regularnie nawilżać glebę, usuwać chwasty wokół niej i ściółkować.

Podlewanie

Ta odmiana nie jest szczególnie odporna na suszę, dlatego młode rośliny wymagają starannej pielęgnacji i odpowiedniej ilości wody. W okresach upałów i niskiej wilgotności powietrza podlewaj co dwa tygodnie, dostarczając 30-40 litrów wody na roślinę.

W październiku, przed nadejściem chłodów, należy przeprowadzić nawilżanie, aby utrwalić wilgoć w systemie korzeniowym.

Posypka

W drugim roku po posadzeniu rozpoczyna się pierwszy etap nawożenia drzew. Oto jego ogólny zarys:

• Na początku czerwca rośliny potrzebują dużej ilości minerałów. W tym celu stosuje się roztwór mocznika bezpośrednio do korzeni.
• Pod koniec miesiąca zabieg powtarzamy, tym razem mocznik można zastąpić azofoską.
• Aby przyspieszyć rozwój młodej rośliny, zaleca się podlewanie jej specjalnym roztworem stymulującym wzrost co 10–14 dni.
• Jesienią przeprowadza się ostatnie nawożenie korzeni fosforem i potasem.

W przyszłości śliwki będą dokarmiane corocznie:

• w maju - stosowanie nawozów azotowych;
• w czerwcu – wykorzystując nitrofoskę;
• w sierpniu – stosując superfosfaty.

Użyj 2-3 wiaderek roztworu na każde drzewo. Gdy śliwy zaczną owocować, zastosuj nawóz według tego samego schematu, ale z pewnymi modyfikacjami:

• 1 raz - przed kwitnieniem;
• 2 raz - na początku dojrzewania owoców;
• 3 raz - po zbiorach.

Lamówka

Pierwsze cięcie formujące wykonuje się bezpośrednio po posadzeniu. Pozostawia się kilka silnych pędów, skracając je o jedną trzecią, a słabe i zbędne pędy usuwa. Gałąź centralna również jest przycinana, ale tak, aby była o kilka centymetrów wyższa od gałęzi bocznych.

Wszystkie kolejne cięcia należy wykonywać wiosną, usuwając uszkodzone, uschnięte i uszkodzone przez mróz gałęzie, a także nadmiar pędów rosnących do wewnątrz. Pozostałe pędy należy po prostu delikatnie przyciąć.

Inne ważne działania:

• Wykop korzenie wokół śliwy, aby zapobiec zabieraniu przez nie składników odżywczych i wilgoci, co mogłoby zahamować wzrost drzewa.
• Aby utrzymać śliwę w zdrowiu, należy utrzymywać obszar wokół pnia w czystości. Zaniedbanie usuwania chwastów i opadłych liści może prowadzić do rozmnożenia się szkodników, które później szkodzą drzewu.

Przygotowanie na mróz

Młode drzewko wymaga szczególnej uwagi, zanim nadejdą mrozy. Aby chronić je przed mrozem, starannie podwiąż gałęzie i owiń pień ciepłą tkaniną, np. jutą. Możesz również przykryć je gałązkami świerku, igłami skierowanymi w dół.

Można przykryć wierzch folią plastikową, aby chronić przed niskimi temperaturami i małymi gryzoniami. W śnieżne zimy zaleca się przykrycie pnia śniegiem dla dodatkowej izolacji.

Dodatkowo wykonaj następujące czynności:

• drewno zaimpregnować 3% roztworem Bordeaux;
• spulchnić glebę wokół drzewa widłami na głębokość 15-20 cm;
• pobielić pień i gałęzie roztworem wapna, po uprzednim oczyszczeniu kory z pleśni i porostów.

Choroby i szkodniki

Śliwa „Pamięć Timiriaziewa” jest odporna na choroby takie jak zgnilizna owoców i clasterosporioza, ale jest podatna na ataki roztoczy śliwowych i innych pasożytów ssących:

• Roztocz śliwkowy. Stanowi zagrożenie dla liści i młodych gałęzi. Można go rozpoznać po czerwonych naroślach (galasach) na korze. Do zwalczania roztoczy należy stosować roztwór siarki koloidalnej i insektycydy/fungicydy, opryskując koronę śliwy co 10-12 dni. Uszkodzone części drzewa usuwa się i niszczy poprzez spalenie.
• Przędziorek.Charakteryzuje się pojawieniem się małych, czerwonawych plamek na liściach śliwy. Roztocz żywi się sokiem rośliny, co prowadzi do powstania lepkiej pajęczyny, która następnie wysycha i powoduje opadanie liści. Roztocz atakuje nie tylko liście, ale całe drzewo.
  Aby uniknąć zarażenia przędziorkami, konieczne jest monitorowanie stanu kręgu pni drzew:
  • zadbać o jego czystość;
  • usuń opadłe liście;
  • Regularnie spryskuj drzewo roztworem mydła.

W przypadku wykrycia roztoczy stosuje się insektycydy w celu ich zniszczenia. W przypadku inwazji mszyc na śliwach, Biotlin należy stosować co dwa tygodnie. Zabiegi należy przerwać 20 dni przed zbiorem.

Zasady zbioru i przechowywania

Śliwki należy zbierać wyłącznie w suche dni. Owoce rosnące w najbardziej nasłonecznionych rejonach zbiera się najpierw, a resztę zbiera się w miarę dojrzewania. Aby przedłużyć ich trwałość, ważne jest, aby ostrożnie usuwać owoce z szypułkami, nie uszkadzając woskowego nalotu na skórce.

Do przechowywania wymagane jest ciemne, chłodne pomieszczenie o temperaturze od 0 do +2 stopni i wilgotności 85–90%.

Cechy pozytywne i negatywne

Recenzje

Odmiana śliwy "Pamięć Timiriaziewa" to idealny wybór na działkę ogrodową, zwłaszcza gdy w pobliżu nie ma dostępu do odmian zapylaczy. Odmiana ta nie wymaga specjalnych warunków i przy odpowiedniej pielęgnacji pięknie owocuje, zarówno w południowej, jak i centralnej Rosji.