Śliwa brzoskwiniowa: charakterystyka, sadzenie i pielęgnacja

Odmiana śliwy brzoskwiniowej pochodzi z Europy Zachodniej. Większość ogrodników uprawia ją w swoich ogrodach i na grządkach warzywnych, z niecierpliwością oczekując na każdy zbiór, ponieważ jej owoce rosną duże, soczyste i słodkie. Ponadto śliwa brzoskwiniowa jest uważana za wspaniałą ozdobę ogrodu.

śliwka odmiana "Peach"

Brzoskwiniowa śliwka zachwyca bogatym aromatem brzoskwini

Jak pojawiła się odmiana?

Nikt nie zna dokładnego pochodzenia śliwki brzoskwiniowej. Wiadomo jedynie, że jest ona własnością dwóch krajów: Francji i Anglii. Obecnie śliwka brzoskwiniowa to odmiana pochodząca z Europy Zachodniej, o wcześnie dojrzewających owocach. Znana jest od 1830 roku i ma dwie inne nazwy: Royal Rouge i Red Nectarine.

Francja jest uważana za bardziej odpowiednie miejsce do hodowli tej odmiany ze względu na swój klimat, ale w Anglii w tym czasie dokonywano wielu odkryć w różnych dziedzinach i uprawa roślin nie była wyjątkiem.

Jeśli interesują Cię inne odmiany śliwek, możesz przeczytać ten artykuł.

Opis i właściwości śliwki brzoskwiniowej

Podobnie jak każda odmiana, drzewa śliwy brzoskwiniowej mają także swoje charakterystyczne cechy, dzięki którym można je odróżnić od innych odmian śliwy:

• wartość średnia;
• korona okrągła, liście średniej wielkości;
• grube i potężne gałęzie;
• kolor kory - brązowo-szary;
• kolor liści – jasnozielony;
• liście są duże i ząbkowane na brzegach;
• kwitnie późno;
• owoce rosną na grubych łodygach;
• owoce są duże;
• ważyć do 70 gramów (średnia waga – 45-50 gramów);
• wysokość owocu – do 4,5 cm;
• szerokość – do 4,5 cm;
• grubość – do 4,0 cm;
• szypułka nie jest gruba i krótka (od 7 do 10 mm);
• kształt – okrągły lub jajowaty;
• skóra jest gruba, pokryta woskowym nalotem;
• miąższ żółty, gęsty i elastyczny;
• kolor dojrzałego owocu jest żółtozielony, a jedna strona czerwonawa;
• kamień jest okrągło-owalny.

Gdzie rośnie i w jakim klimacie?

Śliwa brzoskwiniowa dojrzewa latem, dlatego dla dobrego wzrostu i owocowania potrzebuje dużo światła słonecznego i ciepła. Dlatego jej siedliskiem jest:

• Armenia;
• Azerbejdżan;
• Gruzja;
• Ukraina (obwody zakarpacki i mikołajowski);
• Moldova.

W Rosji śliwkę tę można spotkać w następujących regionach:

• Kraj Stawropolski
• Kraj Krasnodarski;
• Dagestan;
• Inguszetia;
• Obwód rostowski.

Odporność na suszę i mróz

Śliwa brzoskwiniowa to drzewo ciepłolubne – preferuje łagodny, ciepły klimat i z łatwością znosi zarówno letnie upały, jak i suszę (pod warunkiem regularnego podlewania). Śliwa charakteryzuje się średnią zimotrwałością i mrozoodpornością.

W klimacie obwodu moskiewskiego, Astrachania i północnej Ukrainy drzewa często przemarzają, dlatego ważne jest, aby okrywać je na zimę. Śliwa brzoskwiniowa jest szczególnie dotknięta wyjątkowo surowymi i mroźnymi zimami.

Zapylacze

Sama śliwa brzoskwiniowa jest jałowa, dlatego drzewa zapylające należy sadzić w promieniu 12-15 metrów. Ważne jest, aby skupić się na odmianach wcześnie owocujących: stały czas kwitnienia jest ważnym i niezbędnym czynnikiem dla skutecznego zapylenia krzyżowego. Następujące odmiany śliw doskonale się do tego nadają:

• Altana;
• Lodva;
• Mirabelle Nancy;
• Renkloda;
• Węgierski domowy;
• Anna Szpet;
• śliwka wiśniowa Comet i Lama.

Produktywność i owocowanie

Śliwa brzoskwiniowa to odmiana wczesna. Pierwszego zbioru można spodziewać się po 5-6 latach od posadzenia. Stabilne zbiory rozpoczynają się około 15. roku życia – w tym okresie z jednego drzewa można zebrać do 50 kg doskonałych owoców.

Odporność na choroby i szkodniki

Śliwa brzoskwiniowa jest dość odporna na szkodniki i choroby, ale istnieje wiele chorób i pasożytów, które mogą zaszkodzić tej odmianie. Odpowiednia pielęgnacja i środki zapobiegawcze mogą zwiększyć jej odporność na te szkodliwe choroby.

Specyfika sadzenia śliwy brzoskwiniowej

Posadzenie śliwy nie wymaga wielkiego wysiłku — wystarczy znać kilka prostych zasad i zaleceń, a można uzyskać znakomite rezultaty.

Wymagania

Ponieważ śliwa brzoskwiniowa jest drzewem ciepłolubnym, wymaga stanowiska o dużej ilości światła i ciepła. Dlatego należy wybrać miejsce dobrze nasłonecznione i osłonięte od północnych wiatrów. Wszystkie pobliskie drzewa i budynki powinny znajdować się w odległości co najmniej 5 metrów od siebie. Śliwa potrzebuje dużo otwartej przestrzeni, aby jej system korzeniowy mógł się szybko rozwinąć.

Rośliny, które można sadzić obok śliwki brzoskwiniowej:

• jabłko;
• agrest;
• porzeczka;
• malina.

Rośliny, których nie należy sadzić w sąsiedztwie tej odmiany:

• wiśnie;
• wiśniowy;
• gruszka.

Przygotowanie gleby

Gleba powinna być żyzna i odpowiednio wilgotna, ale nie podmokła, co mogłoby prowadzić do jej zawilgocenia. Odpowiednia jest obojętna glina lub czarnoziem. Ważna jest również dostępność wód gruntowych: jeśli poziom wód gruntowych jest niższy niż 1,5 metra pod powierzchnią, należy usypać sztuczny kopiec o wysokości 60 cm. Należy go przygotować wcześniej, jesienią, a dołek można wykopać wiosną, około 2-3 tygodnie przed sadzeniem.

Dołek powinien mieć głębokość około 70 cm i średnicę co najmniej 60 cm. Dno należy odwodnić dużymi kamykami, a następnie usypać kopczyk z żyzną mieszanką składającą się z:

• 20 cm wierzchniej warstwy gleby;
• 20 kg obornika;
• 15 kg grubego piasku rzecznego;
• 120 g superfosfatu;
• 60 g chlorku potasu;
• 300 g azotanu amonu.

Wybór i przygotowanie sadzonki

Aby uniknąć pomyłki przy wyborze materiału, zwróć uwagę na następujące cechy:

• sadzonka musi być cała, świeża i bez pęknięć;
• zdrowy, bez oznak choroby;
• wybierz sadzonkę w wieku 1-2 lat;
• upewnij się, że system korzeniowy jest dobrze rozwinięty i zamknięty;
• Wysokość sadzonek jednorocznych wynosi 1-1,3 m, a wyhodowanych z nasion – 1,5 m.

Każda jednostka materiału sadzeniowego musi być zaopatrzona w etykietę zawierającą wszelkie informacje o odmianie, jej producencie, rasie i korzystnej strefie wzrostu.

Sadzonki zakupione jesienią należy odpowiednio zimować. Wybierz miejsce w ogrodzie dla drzewka i posadź je pod lekkim kątem, korzeniami w dół, w przygotowanym dołku. Następnie wypełnij je ziemią, aż system korzeniowy będzie całkowicie pokryty, a pień będzie sięgał jednej trzeciej wysokości od dołu. Przykryj wierzchołek sadzonek gałązkami świerku, aby chronić je przed gryzoniami.

Instrukcja sadzenia

Potraktuj proces sadzenia poważnie, aby zapewnić drzewom jak najlepsze warunki do wzrostu. Wygląda to tak:

1. Upewnij się, że sadzonka jest w całości nienaruszona i usuń wszystkie zgniłe lub suche pędy.
2. Umieścić sadzonkę w 3% roztworze manganu na 1-3 pniach na 14 godzin.
3. Korzenie należy obsypać mieszanką obornika i gliny (2 kg gliny na 1 kg obornika, mieszać do uzyskania konsystencji gęstej śmietany), a następnie pozostawić do wyschnięcia na 2-3 godziny.
4. Wbij w otwór pal o wysokości 1,5 m w odległości 10-15 cm od jego środka.
5. Uformuj z ziemi w dołku kopiec, a następnie umieść na nim sadzonkę tak, aby szyjka korzeniowa śliwy znajdowała się 5–8 cm nad ostatecznym poziomem gleby.
6. Rozłóż korzenie sadzonek. Powinny wystawać 5 cm od dna dołka.
7. Stopniowo przykrywaj sadzonki przygotowaną wcześniej glebą, ostrożnie układając każdą warstwę.
8. Wylej dwa wiadra wody na posadzone drzewo.
9. Wyjmij palik po dwóch latach.

Jakiej opieki się wymaga?

Posadzenie drzewa to dopiero połowa sukcesu, bo prawdziwa praca zaczyna się dopiero potem: pielęgnacja i utrzymanie. Pielęgnacja śliwy brzoskwiniowej obejmuje regularne nawożenie, podlewanie, przycinanie, spulchnianie gleby i usuwanie chwastów – to jedyny sposób na zapewnienie zdrowego drzewa z dużymi, smacznymi owocami.

Rozluźnianie i podlewanie

Uprawa gleby po posadzeniu jest ważnym elementem późniejszej pielęgnacji drzewa. Obszar wokół pnia pomaga drzewu w dostarczaniu powietrza, wody i składników odżywczych. Obszar wokół pnia powinien być większy niż korona ze względu na szeroko rozrośnięty system korzeniowy drzewa.

Aby prawidłowo wykopać glebę, spód łopaty powinien być ustawiony wzdłuż promienia okręgu pnia drzewa, aby uniknąć uszkodzenia korzeni, które będą potrzebowały dużo czasu na regenerację. Głębokość spulchniania zależy od odległości od pnia: im bliżej pnia, tym głębokość powinna być mniejsza (7-8 cm), a dla pozostałej części okręgu pnia odległość powinna wynosić 10-12 cm.

Podlewanie należy wykonywać z najwyższą ostrożnością. Drzewo należy obficie podlewać tylko w okresie aktywnego wzrostu pędów i kwitnienia (maj-czerwiec), a także w okresie dojrzewania zbiorczego i wzrostu korzeni (sierpień-wrzesień).

Ważne jest, aby nie przesadzić z podlewaniem, ponieważ nadmierne podlewanie może mieć następujące konsekwencje:

• liście żółkną i zasychają;
• wzrost drzew zwalnia;

Po posadzeniu podlewaj drzewo raz w tygodniu dwoma do trzech wiader wody. Dorosłą śliwę podlewaj 5-6 razy w sezonie, używając za każdym razem czterech wiader wody.

W miarę dojrzewania owoców podlewaj je jeszcze obficiej – 6-8 wiader na raz. Jeśli lato jest zbyt gorące i suche, zwiększaj ilość wody w razie potrzeby, ponieważ bez wystarczającego podlewania owoce opadną niedojrzałe. Jesienią, przed przygotowaniami do zimy, przeprowadź podlewanie uzupełniające wilgoć.

Unikaj podlewania pnia drzewa wodą. Zamiast tego, stwórz bruzdy wokół zewnętrznej krawędzi drzewa. Zraszacze idealnie nadają się do równomiernego rozprowadzania wody.

Nawożenie

Śliwa brzoskwiniowa pobiera dużą ilość składników odżywczych z gleby, dlatego należy ją regularnie nawozić. Okresy nawożenia są zazwyczaj powiązane z przycinaniem. Jednak w pierwszym sezonie dodatkowe nawożenie nie jest konieczne, ponieważ wszystkie niezbędne składniki odżywcze otrzymuje z gleby użytej podczas sadzenia. Można jednak opryskiwać sadzonki stymulatorami wzrostu co 10 dni – należy to robić przy bezwietrznej pogodzie.

Proces karmienia przebiega następująco:

1. Rozpocznij stosowanie mocznika w drugim roku, dodając 45 g nawozu na każde 10 litrów wody.
2. Nawozić mocznikiem w okresie kwitnienia w proporcji 45 g na 10 l wody.
3. Nitrofoskę należy dodać, gdy owoce zaczną dojrzewać, w proporcji 3 łyżki stołowe substancji na 10 litrów wody.
4. Po zakończeniu zbiorów zastosuj 30 g siarczanu potasu i superfosfatu.
5. Późną jesienią nawozić rozłożonym obornikiem (1 wiadro na 1 drzewo).
6. Zanim zaczniesz nawozić glebę, najpierw ją podlej i spulchnij.

Lamówka

Począwszy od pierwszego roku życia, drzewo należy przycinać. Przycinaj, aby uformować koronę – przyspieszy to wzrost pędów bocznych. Jeśli posadziłeś dwuletnią sadzonkę, skróć gałęzie o 1/3.

W trzecim lub czwartym roku po posadzeniu młode drzewa zaczynają rosnąć bardzo szybko – czasami przyrosty pędów mogą sięgać 2 metrów w ciągu jednego roku. Dlatego wszelkie późniejsze cięcie ma na celu ukształtowanie korony drzewa, a odbywa się to przed otwarciem pąków. Drzewa formuje się w systemie warstwowym, ponieważ zapewnia to dostęp światła słonecznego do wszystkich gałęzi i ułatwia zbiór.

Przycinanie według systemu warstw rzadkich wygląda następująco:

• Z gałęzi szkieletowych wybierz 5-7 silnych i zdrowych pędów, tak aby rosły we wszystkich kierunkach.
• Pozostałe gałęzie przytnij w kształt pierścienia, tak aby widoczny był odrost w kształcie pierścienia, czyli sięgający aż do podstawy.
• Ułóż rzędy gałęzi tak, aby 3 gałęzie znajdowały się w dolnym rzędzie, 2 w środku i 1 w dolnym. Zachowaj odstęp 50 cm między gałęziami.
• Przytnij środkowy przewód tak, aby znajdował się o 20 cm wyżej niż pozostałe gałęzie.
• Odetnij wszystkie gałęzie, które są zamarznięte lub wysuszone.

Rozważ również przerzedzanie owoców. Ta metoda pomaga poprawić jakość zbiorów poprzez zmniejszenie ich ilości. Pierwsze przerzedzenie przeprowadza się, gdy śliwki mają jeszcze wielkość orzecha włoskiego, a drugie, gdy podwoją swoją objętość. Pozostałe owoce otrzymają znacznie więcej światła słonecznego i składników odżywczych, co pozytywnie wpłynie na wielkość i smak owoców.

Przygotowanie na mróz

Aby zapewnić obfite zbiory, oprócz wszystkich powyższych środków, ważne jest zapewnienie drzewu bezpiecznego przezimowania. Wahania temperatur negatywnie wpływają na śliwę brzoskwiniową – może dojść do poparzenia kory, a zjawisko to jest najbardziej widoczne w lutym i marcu, kiedy różnica między temperaturami w dzień a w nocy jest bardzo duża.

Aby zapewnić drzewu dobre przezimowanie, należy wybielić pień rozcieńczonym wapnem i owinąć go jutą lub grubym papierem. Aby zwiększyć mrozoodporność, należy regulować podlewanie i nawożenie. Należy podsypać drzewko grubą warstwą trocin lub torfu, o grubości co najmniej 25-30 cm. Podczas silnych mrozów można podpalić drzewo, co podniesie temperaturę powietrza wokół sadzonek o 3-4 stopnie.

Innym zimowym zagrożeniem dla śliw jest zgorzel siewek, która pojawia się, gdy kora u podstawy pnia zaczyna obumierać. Dzieje się tak podczas przymrozków następujących po obfitych opadach mokrego śniegu, przy temperaturach poniżej zera stopni Celsjusza. Aby temu zapobiec, zaleca się ubicie śniegu wokół pnia.

Lista możliwych szkodników i chorób

Pomimo względnej odporności na szkodniki i choroby, warto okresowo stosować środki zapobiegawcze i lecznicze. Śliwy są najbardziej podatne na moniliozę, rdzę, choroby torbaczy i clasterosporiozę.

• Monilioza lub oparzenie monilialne – atakuje zalążnie i liście, powodując ich brązowienie i wysychanie oraz mumifikację owoców. Leczenie należy przeprowadzić preparatami zawierającymi miedź przed pęknięciem pąków. Zapobiegawczo należy unikać przeludnienia i regularnie przycinać.
• Choroba torbaczy – owoce nie wytwarzają nasion i pozostają puste, a ich powierzchnia pokrywa się nalotem zarodników. Zabieg należy wykonać 1% roztworem cieczy Bordeaux po kwitnieniu i na początku dojrzewania owoców. Zapobiegawczo należy przycinać i niszczyć porażone części drzewa oraz zbierać chore owoce.
• Klasterosporioza – Liście pokryte są brązowymi plamami z ciemną obwódką. Przed i pod koniec sezonu wegetacyjnego należy zastosować 3% roztwór płynu Bordeaux. Zapobiegawczo należy przycinać i niszczyć zainfekowane części drzewa.
• Rdza – Na liściach pojawiają się rdzawe plamy, a porażone liście opadają. Przed kwitnieniem należy zastosować leczenie chlorkiem miedzi. Zapobiegawczo należy zbierać i niszczyć opadłe liście.

Śliwki atakują następujące gatunki szkodników owadzich:

• Ćma zimowa – oplata liście pajęczyną, zjada pąki i liście oraz wygryza pąki. Zabieg należy wykonać Lepidocide w okresie pękania pąków. Zapobiegawczo, jesienią pomocne jest założenie pasów odcinających.
• Owocówka śliwówka – składa larwy wewnątrz owoców. Podczas zawiązywania owoców należy stosować chlorofos. Zapobiegawczo należy wykopać glebę, a następnie zebrać i zniszczyć porażone owoce.
• Złoty ogon – niszczy pąki i liście. Zabieg benzofosforanem należy wykonać w okresie pączkowania. Zapobiegawczo należy zbierać i niszczyć gniazda zimujące.

Jak prawidłowo zbierać i przechowywać plony?

Owoce dojrzewają dość wcześnie – kwitnienie następuje już w lipcu, a zbiór można rozpocząć na początku sierpnia. Podczas transportu owoców należy rozpocząć ich zbiór, zanim osiągną pełną dojrzałość (około 3 dni). Należy to robić z największą ostrożnością – nie upuszczać ani nie zgniatać owoców, ponieważ skróci to ich trwałość. Dojrzałe owoce należy szybko spożyć lub przetworzyć.

Aby wydłużyć okres przydatności śliwek do spożycia, należy zbierać je z szypułkami. W temperaturach 6-7°C (43-45°F) śliwki mogą przetrwać do trzech tygodni. Niska wilgotność powietrza powoduje szybkie więdnięcie śliwek, a w temperaturach poniżej 0°C (32°F) miąższ zaczyna ciemnieć.

Obszary zastosowań

Śliwki brzoskwiniowe służą do wyrobu kompotów, przetworów i galaretek. Z tej odmiany można również wytwarzać doskonałe wino, a dojrzałe owoce można zamrozić na zimę.

Recenzje Peach Plum

Śliwa brzoskwiniowa zachwyca plantatorów zarówno pięknym wyglądem, jak i obfitymi plonami. Odmiana ta jest generalnie łatwa w uprawie – dojrzewa wcześnie, jest odporna na szkodniki i choroby, a dojrzałe owoce są duże, soczyste i słodkie. Wszystkie te zalety sprawiają, że odmiana ta cieszy się dużą popularnością wśród ogrodników.

Często zadawane pytania