Śliwka 'Pissardi' o czerwonych liściach, o nietypowym wyglądzie, jest owocem dekoracyjnym i idealnie nadaje się na przetwory zimowe. Ta odmiana jest dość łatwa w uprawie i sadzeniu w ogrodzie, pod warunkiem znajomości kilku wskazówek.
śliwka odmiana "Pissardi"
Odmiana śliwki Pissardi ceniona jest za walory dekoracyjne
Choć owoce śliwy Pissardi nie są duże, można uzyskać obfite plony
Opis odmiany
Wygląd tej odmiany ułatwia ogrodnikom odróżnienie jej od innych. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Przyjrzyjmy się jej charakterystyce.
Drzewo
Ma dekoracyjny wygląd. Przyciąga uwagę rozłożystą koroną, która nadała jej inną nazwę – rozłożysta śliwa. Charakteryzuje się następującymi cechami:
- wysokość – od 5 do 9 metrów, ale zdarzają się i olbrzymy, osiągające nawet 12 metrów wysokości;
- korona gęsta i rozłożysta;
- kolor pędu – czerwony;
- kora pędów jest gładka i ciemna;
- pień krótki, koloru brązowego;
- Co roku pędy przyrastają o 20-25 cm;
- liście są owalne;
- długość liścia 5-7 cm;
- naprzemienny układ liści;
- kolor liści jest karminowoczerwony;
- kolor nie zmienia się w okresie wegetacji;
- długość liścia – od 4 do 6 cm;
- Delikatne, różowe pąki pojawiają się w kwietniu.
Owoc
Owoce śliwki Pissardi wyróżniają się następującymi cechami:
- obfite żniwa;
- wielkość owocu – 3 cm;
- waga waha się od 20 do 30 gramów;
- okrągły w kształcie, podobny do śliwki wiśniowej;
- kolor owocu – ciemna wiśnia;
- smak – kwaśny i cierpki;
- w środku znajduje się duża owalna kość.
Jak pojawiła się odmiana?
Odmiana pochodzi z Iranu. Jej nazwa pochodzi od botanika Pissardiego, który ją sprowadził, a następnie przywiózł do Europy Zachodniej, a w szczególności do Paryża. Stopniowo śliwa czerwonolistna rozprzestrzeniła się po całej Europie, w tym w Rosji.
Odmiany odmiany
| Nazwa | Wysokość drzewa | Kolor liścia | Wielkość owocu |
|---|---|---|---|
| Wcześni Pissardi | 7 metrów | pąsowy | 3 cm |
| Cysten | 2 metry | czerwony | 3 cm |
| Pissardi ciemnofioletowy | 6 metrów | ciemny fiolet | 3 cm |
Naukowcy wciąż nie są pewni, czy odmiana ta jest klasyfikowana jako owocowa, jagodowa czy ozdobna. Obecnie znanych jest kilka odmian tej niezwykłej odmiany:
- Wcześni Pissardi – dorasta do 7 metrów, ma średnie ulistnienie, cienkie pędy, jaskrawoczerwony kolor.
- Cysten – mieszaniec wiśni pissardi i piaskowej. To niewielkie drzewo, dorastające do 2 metrów wysokości, jest bardzo odporne na mróz, dlatego często sadzi się je w regionach północnych.
- Pissardi ciemnofioletowy – dorasta do 6 m wysokości i charakteryzuje się najniższą mrozoodpornością. Można go sadzić wyłącznie w regionach, gdzie nie występują przymrozki.
Gdzie rośnie?
W warunkach naturalnych rośnie w następujących rejonach:
- w górach Azji Zachodniej;
- Abchazja;
- Zachodnia Georgia;
- Adżaria.
Jakie są cechy Pissardiego?
Ogrodnicy wybierają odmianę Pissardi, kierując się swoimi preferencjami smakowymi i głównymi cechami odmiany.
Jadalność owoców
Śliwki Pissardi to soczyste, ciemnowiśniowe pestkowce. Są jadalne, ale nie każdemu przypadną do gustu, ponieważ mają kwaśny i cierpki smak. Pomimo niezbyt przyjemnego smaku, śliwka zawiera bogactwo korzystnych mikro- i makroelementów.
Kwitnienie i zapylanie
Odmiana zaczyna kwitnąć około kwietnia. Okres kwitnienia kończy się około miesiąc później, gdy drzewo jest już pokryte liśćmi. W tym czasie kwiaty przybierają delikatny różowy kolor i rozwijają się na podobnie zacienionej łodydze.
Pod koniec okresu kwitnienia kwiaty stają się brązowe, pręciki mają jaskrawoczerwony odcień, a średnica kwiatu wynosi 2,5 cm. Kwiaty śliwkowe uchodzą za bardzo piękne i mają również bardzo przyjemny zapach.
Śliwki zaczynają dojrzewać w sierpniu i mogą pozostać na drzewie do października. Cykl życia śliwy Pissardi zależy od regionu uprawy i może trwać od 35 do 90 lat.
Pissardi potrzebuje drzew zapylających, aby uzyskać obfite plony. Do tego celu nadają się:
- Chińska śliwka;
- inne odmiany Pissardi.
Odporność na suszę i mróz
Śliwa dobrze rośnie w klimacie umiarkowanym — drzewo to łatwo znosi suszę i upały, nie lubi też nadmiernej wilgoci, dlatego nie zaleca się sadzenia go w pobliżu zbiorników wodnych.
Jest to roślina mało odporna na mróz; długotrwałe i bardzo silne mrozy nie są dla niej wskazane, gdyż są one dla drzewa uciążliwe i bolesne, dlatego śliwę należy sadzić w ciepłych i słonecznych miejscach.
Transportowalność i przechowywanie
Zbieranie śliwek 4-5 dni przed osiągnięciem pełnej dojrzałości pozwoli im lepiej przetrwać transport. Jeśli jednak używasz śliwek do kompotów lub przetworów, najlepiej poczekać, aż będą w pełni dojrzałe.
Produktywność i cechy owocowania
Śliwki Pissardi są bardzo plenne – z jednego drzewa można zebrać około 15 kg owoców. Śliwki pozostają na drzewie przez prawie cały ciepły sezon.
Zalety i wady odmiany
Mimo że śliwki nie mają niesamowitych walorów smakowych, to jednak mają szereg zalet:
- owoce długo utrzymują się na gałęziach;
- drzewo niepozorne i bezpretensjonalne w pielęgnacji;
- liście, kwiatostany i owoce mają piękny, dekoracyjny wygląd;
- Potrafi przystosować się do niesprzyjających warunków, co pozwala na uprawę tej odmiany w granicach miasta;
- jest odporny na wiele infekcji grzybiczych i innych chorób.
I szereg wad:
- nie są to najsmaczniejsze owoce;
- niska mrozoodporność;
- drzewo nie znosi porywistych wiatrów i przeciągów;
- W pobliżu nie powinny rosnąć inne rośliny, ponieważ śliwa nie toleruje sąsiedztwa.
Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu
Ta odmiana cieszy się dużą popularnością wśród projektantów krajobrazu – doskonale sprawdza się jako roślina kontrastowa przy tworzeniu kompozycji krajobrazowych, gdyż ta piękność o czerwonych liściach prezentuje się niezwykle efektownie na tle zielonych drzew i krzewów.
Roślina ta jest również wykorzystywana w aranżacji alejek, parków, ogrodów i ulic miejskich. Jest stałym elementem nasadzeń pojedynczych i grupowych. Pissardi często łączy się z cyprysem lub akacją, ponieważ połączenie to tworzy niezwykle efektowny efekt.
Ogrodnik w swoim filmie poniżej wyjaśnia i pokazuje, jak wykorzystać śliwę czerwonolistną 'Pissardi' w projektowaniu krajobrazu:
Przygotowanie i sadzenie
Ponieważ Pissardi jest odmianą niewymagającą, sadzenie i późniejsza pielęgnacja wymagają niewielkiego wysiłku — wystarczą proste wskazówki, aby zapewnić wysokiej jakości wzrost i obfite, stabilne zbiory.
Polecamy również przeczytać artykuł pt. Jak zasadzić i uprawiać śliwę.
Miejsce i daty
Pissardi dobrze znosi słońce i ciepło. Posadź drzewa po południowej stronie ogrodu, z dala od silnych wiatrów i przeciągów, i unikaj, aby inne drzewa blokowały śliwę. Koniecznie zmierz poziom wód gruntowych – nie powinien on przekraczać 1,5 metra poniżej dna dołka, ponieważ Pissardi nie lubi nadmiaru wilgoci. Jeśli to konieczne, zastosuj drenaż keramzytowy.
- ✓ Głębokość wód gruntowych powinna wynosić co najmniej 1,5 metra, aby zapobiec gniciu korzeni.
- ✓ Odległość do najbliższych drzew i budynków powinna wynosić co najmniej 5 metrów, aby zapewnić roślinom wystarczającą przestrzeń do wzrostu.
Sadź drzewa wiosną, zanim pąki napęcznieją, ponieważ da to roślinom szansę na zakorzenienie się w glebie, zanim nadejdą chłody. Nie oznacza to jednak, że jesień nie jest odpowiednia do sadzenia. Wrzesień jest uważany za optymalny, ponieważ sadzonki również będą miały czas na adaptację do warunków środowiskowych.
Sąsiedztwo kultur
Ta odmiana nie rośnie dobrze w bliskim sąsiedztwie innych roślin, ponieważ preferuje samotność i otwartą przestrzeń. Upewnij się, że drzewo nie jest otoczone przez nieprzyjaznych sąsiadów. Następujące rośliny należy sadzić w odległości co najmniej 5 metrów:
- krzewy jagodowe;
- odmiany drzew wiecznie zielonych;
- drzewa jabłoniowe.
Nie można sadzić obok:
- malina czerwonolistna;
- gruszka.
Wybór i przygotowanie sadzonki
Materiał nasadzeniowy dla tej odmiany dzieli się na samokorzeniowy i szczepiony. Wybierając między odmianami o otwartym i zamkniętym systemie korzeniowym, należy wybierać te pierwsze, ponieważ są bardziej rozwinięte i mają lepszy potencjał ukorzeniania i wzrostu.
Chociaż szkółki mogą sprzedawać nawet duże drzewka (sadzonki pięcioletnie lub starsze), nie spiesz się z ich zakupem w nadziei na szybsze zbiory. Często sadzonki w tym wieku mają przycięte korzenie, co wskazuje, że będą potrzebowały jeszcze kilku lat, aby się ukorzenić, w tym czasie młodsze sadzonki dogonią je i wyprzedzą w rozwoju.
Wybierając sadzonkę, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
- Zwróć uwagę na stopień rozwoju systemu korzeniowego. Drzewa śliwowe w wieku 1-2 lat powinny mieć od 3 do 5 korzeni głównych o długości 25-30 cm.
- Najlepszy czas na wybór materiału do sadzenia to jesień. Jeśli kupiłeś sadzonkę wczesną jesienią, posadź ją od razu, nie czekając do wiosny. Jeśli kupiłeś ją późną jesienią, wkop ją.
Instrukcja sadzenia
Sadzenie sadzonki nie wymaga dużych nakładów inwestycyjnych ani zasobów. Potrzebny jest jedynie standardowy zestaw narzędzi i materiałów:
- łopata do dziur;
- środek spulchniający glebę;
- nawozy;
- woda;
- miękka lina;
- kołek do przywiązania sadzonki.
Proces sadzenia przebiega w następującej kolejności:
- Przygotuj dołek o wymiarach 50x70 cm (zrób to 2 tygodnie przed sadzeniem), wypełnij go warstwą żyznej ziemi wymieszanej już z kompostem i pozostaw w tym stanie na 2 tygodnie.
- Zamontuj palik do lądowania.
- Umieść sadzonkę po północnej stronie palika.
- Wyprostuj korzenie i umieść je w dołku tak, aby szyjka korzeniowa znajdowała się 3-5 cm nad poziomem gruntu, po czym korzenie można zasypać ziemią.
- Zagęścić grunt.
- Po zakończeniu sadzenia przywiąż śliwkę do palika, ściółkuj glebę i obficie podlej.
Funkcje opieki
Pielęgnacja śliwy Pissardi jest w dużej mierze taka sama jak pielęgnacja innych podobnych roślin liściastych.
Podlewanie
Nawet biorąc pod uwagę region uprawy i jego odporność na suszę, śliwy należy podlewać regularnie i obficie. Najlepiej robić to co tydzień od drugiej połowy wiosny do początku jesiennych przymrozków, podlewając posadzone drzewo do 60 litrów osiadłej, ciepłej wody.
Posypka
W pierwszym roku po posadzeniu śliwy nie wymagają nawożenia, ale w drugim roku nawożenie jest już obowiązkowe, a w zależności od pory roku harmonogram nawożenia będzie się zmieniał:
- Jesień. Nawozić próchnicą, rozprowadzając pół wiadra na metr kwadratowy, oraz nawozami potasowymi (siarczanem potasu, azotanem potasu, chlorkiem potasu itp.).
- Wiosna. Stosuj humus sodowy lub nawozy azotowe, które pomagają przyspieszyć wzrost pędów jednorocznych.
- Okres owocowania. Dodatkowe nawozy z mocznika.
- W drugim roku po posadzeniu, wczesną wiosną, zastosuj 50 g nawozu azotowego, aby pobudzić wzrost.
- W środku lata dodaj 30 g nawozu potasowego, aby poprawić tolerancję na suszę.
- Jesienią należy pod każdym drzewem umieścić 5 kg próchnicy, aby przygotować je na zimę.
Obróbka drewna i pielęgnacja gleby
Zawsze dbaj o prawidłowe zarządzanie glebą: spulchniaj ją, aby korzenie miały dostęp do tlenu, ponieważ system korzeniowy śliwy czerwonolistnej jest płytki i wymaga stałego dostępu do tlenu. Usuwaj chwasty wokół pnia. Spulchniaj glebę po każdym podlewaniu. Ta procedura pomoże wyeliminować chwasty, które mogą uszkodzić roślinę, szczególnie w pierwszych kilku latach.
- × Unikaj zbyt głębokiego spulchniania gleby wokół pnia, aby nie uszkodzić powierzchniowego systemu korzeniowego.
- × Do ściółkowania nie należy używać świeżego obornika, gdyż może on spalić korzenie.
Ściółkuj glebę wiosną (aby ogrzać strefę korzeniową i zmusić ją do aktywnej pracy) i jesienią (aby zapobiec przemarznięciu systemu korzeniowego podczas silnych mrozów).
Przycinanie drzew
Przycinanie drzew należy przeprowadzać zgodnie z harmonogramem wiosną. Należy stosować zarówno cięcie formujące, jak i sanitarne – to drugie jest szczególnie ważne, ponieważ drzewo powinno być wolne od chorych lub martwych gałęzi przed kwitnieniem.
Jeśli utworzą się zarośla, przycinanie sanitarne pomoże je usunąć i zapewni normalny dostęp do światła słonecznego.
Jeśli drzewo wykazuje oznaki choroby lub obecności pasożytów, przycinanie można wykonać w dowolnym momencie roku, ponieważ głównym celem tego zabiegu jest uratowanie drzewa.
Choroby i szkodniki
Pomimo dobrej odporności na choroby i szkodniki, śliwa Pissardi może być podatna na infekcje. Najczęstsze choroby śliwy Pissardi to:
- Mączniak prawdziwy – Można zwalczyć ją za pomocą fungicydów.
- Martwica pnia – można wykryć na wczesnym etapie, a wszystkie dotknięte obszary należy natychmiast wyciąć.
Istnieje również kilka szkodników, które mogą powodować problemy. Ta odmiana śliwy jest podatna na zwójki i ćmy owocowe. Środki chemiczne (takie jak bitoksybacylina i dendrobacylina) spryskiwane na drzewo i otaczający je obszar są skuteczne w walce z nimi.
Aby uniknąć takich problemów, należy przestrzegać kilku prostych zasad:
- Przycinaj drzewa na czas.
- Zbierz i usuń wszystkie porażone części drzew, zamiast je porzucać.
- Regularnie ściółkuj glebę i usuwaj chwasty.
- Nawożenie i monitorowanie odporności drzewa.
- Stosować insektycydy.
Aby zwalczać gryzonie, takie jak zające i myszy, pnie drzew należy pokryć bielą lub roztworem kalafonii.
Reprodukcja
Pissardi można rozmnażać na kilka sposobów:
- Posiew.Najpierw przejrzyj je, wybierając największe i najzdrowsze. Po oczyszczeniu mocz je przez cztery dni, często zmieniając wodę. Po wysuszeniu wymieszaj je z trocinami lub piaskiem i przechowuj przez sześć miesięcy w temperaturze od 0 do 10 stopni Celsjusza. Po tym procesie nasiona można wysadzić w glebie na głębokość do 70 cm. Zazwyczaj robi się to wiosną lub jesienią.
- Pędy korzeniowe – Jesienią należy odciąć korzeń łączący pęd z dorosłym drzewem, a wiosną wykopać powstałą sadzonkę i posadzić ją w innym miejscu.
- Sadzonki korzeniowe – Wytnij korzenie o wymiarach 1,5 x 15 cm w odległości 1 m od młodego drzewa i 1,5 m od drzewa dojrzałego. Przygotuj teren jesienią, dodając do 9 kg próchnicy na metr kwadratowy, a wiosną ponownie przekop i wyrównaj glebę. Gdy temperatura na zewnątrz osiągnie około 5 stopni Celsjusza, możesz sadzić sadzonki. Pozostaw kilka pąków na powierzchni, podlej i ściółkuj glebę nawozem.
Jakie opinie dają ogrodnicy?
Pissardi jest uważana za odmianę bardziej ozdobną, rosnącą w regionach południowych i cieszącą się dużą popularnością wśród projektantów krajobrazu. Jej nietypowy wygląd pomaga stworzyć niepowtarzalny styl, a owoce są źródłem cennych witamin i innych składników odżywczych.