19 najlepszych samopłodnych odmian śliwek

Istnieje wiele samopłodnych odmian śliw, a najlepsze z nich omówimy poniżej. Szczegółowy opis cech i właściwości odmiany pomoże ogrodnikowi wybrać odpowiednią.

Aleksiej

Późno dojrzewająca śliwka krajowa, dojrzewająca między 10 a 15 września. Charakteryzuje się niskim wzrostem, drzewo osiąga nie więcej niż 1,5 m wysokości. Owoce średniej wielkości (20 g) są wydłużone i gruszkowate. Skórka jest ciemnofioletowa z cienką warstwą nalotu.

Śliwa owocuje regularnie i niezawodnie. Jej plon, zimotrwałość i odporność na choroby są przeciętne.

Węgierska Korneevskaya

Węgierska odmiana śliwy o średnio-późnym okresie dojrzewania. Jest to drzewo średniej wielkości o luźnej, gęstej, zaokrąglonej koronie. Zaczyna owocować w trzecim lub czwartym roku. Owoce śliwy są jednolite, owalne, lekko spiczaste, fioletowe i pokryte gęstym nalotem. Wielkość owoców jest powyżej średniej (35 g).

Dojrzewanie plonów zależy od warunków pogodowych, dlatego okres dojrzewania jest wydłużony, od 10 sierpnia do pierwszej dekady września. Owocuje regularnie i corocznie. Plon jest średni – do 30 kg. Odmiana ceniona za wysoką zimotrwałość, dobrą odporność na suszę i choroby.

Aby dowiedzieć się więcej o innych odmianach z grupy węgierskiej, odwiedź stronę Ten artykuł.

Radziecka renkloda

Jest to odmiana częściowo samopłodna, średnio wczesna. Zbiory przypadają pod koniec sierpnia. To średniej wielkości drzewo dobrze rośnie na działkach ogrodowych w regionie Centralnej Czarnej Ziemi, gdzie daje najwyższe plony i największe owoce.

Pierwsze owoce zbiera się po czterech latach. Są duże (33-40 g), czerwonofioletowe i pokryte grubym, niebieskawo-woskowym nalotem. Roślina jest odporna na mrozy do -30°C, ale podatna na chorobę polistygmatyzmu.

Zarechnaya early

Wczesna odmiana o wysokiej mrozoodporności. Drzewo średniej wielkości o łukowato wygiętych pędach. Plon jest ponadprzeciętny, a owoce dojrzewają równomiernie. Dojrzałe owoce można spożywać pod koniec trzeciej dekady lipca. Są duże (40-50 g) i mają atrakcyjny, owalny kształt. Skórka jest ciemnofioletowa z grubym, woskowym nalotem. Podskórne kropki są widoczne na całej powierzchni.

Pierwsze owoce będą gotowe do spożycia za 2-3 lata. Odmiana charakteryzuje się średnią odpornością na choroby.

Polecamy przeczytać artykuł nt. Jakie choroby ma śliwa?.

Bogatyrskaja

Późna odmiana. Ta średniej wielkości śliwa zaczyna owocować po 4-5 latach. Jest to odmiana plenna o regularnym owocowaniu. 5-6-letnie drzewo może zebrać do 70 kg owoców. Owoce są duże (do 40 g), wydłużono-owalne, o intensywnym, woskowym nalocie.

Dojrzałe owoce łatwo rozpoznać po kolorze, który staje się niemal czarny. Śliwka charakteryzuje się ponadprzeciętną zimotrwałością i jest odporna na choroby i szkodniki.

Ku pamięci Timiryazeva

Ta odmiana charakteryzuje się średnio-późnym okresem dojrzewania. Jej kluczowe cechy – mrozoodporność, odporność na choroby i suszę – są przeciętne. Ta śliwa jest wysoka, co utrudnia jej pielęgnację i zbiór. Zaczyna owocować w trzecim lub czwartym roku.

Śliwki są średniej wielkości, ważą nie więcej niż 25 gramów. Są wydłużone, jajowate i jasnożółte, pokryte grubą warstwą mlecznego nalotu. Większość powierzchni pokryta jest różowoczerwonym rumieńcem, nakrapiana i ma liczne plamki podskórne. Plon jest wysoki – ponad 30 kg z drzewa.

Owoce zbiera się w pierwszej połowie września, ale owocowanie nie odbywa się nieregularnie - drzewo wymaga okresu spoczynku.

Anna Szpet

Stara, plenna odmiana śliwy, znana od 1946 roku. Jest to śliwa średniej wielkości (do 4,5 m wysokości) o piramidalnej lub owalnej koronie. Pierwsze owoce pojawiają się po czterech latach, jeśli drzewo posadzi się z dwuletniego pędu.

Owoce są duże, z ledwo widocznym szwem brzusznym. Skórka jest niebieskoczarna z ceglastobrązowym odcieniem. Na powierzchni widoczne są gołym okiem liczne, podskórne, szare plamy. Owoce pokryte są woskowym nalotem, który łatwo się ściera.

Odporność na choroby jest przeciętna. To samo można powiedzieć o mrozoodporności. Dojrzałe owoce nie są podatne na opadanie i zbiera się je jesienią, pod koniec września lub na początku października.

Obejrzyj poniższy film, aby zapoznać się z recenzją śliwki odmiany Anna Shpet:

Odmiana ta jest mało wymagająca co do gleby i odporna na suszę.

Węgierski moskiewski lub węgierski carycyński

Starożytna odmiana o późnym okresie dojrzewania. Dojrzałe owoce zbiera się w drugiej połowie września. Na pierwsze owoce trzeba jednak poczekać, ponieważ śliwa zaczyna owocować w siódmym lub ósmym roku. Na zbiory nie mają wpływu kaprysy pogody. Owoce nie pękają w deszczową pogodę. Plony są ponadprzeciętne, a roślina owocuje corocznie.

Drzewo jest średniej wielkości i wytwarza dużą liczbę odrostów korzeniowych, które należy niezwłocznie usuwać. Owoce są małe (28 g), asymetryczne i jajowate. Szwy brzuszne są wyraźnie widoczne. Szorstka skórka ma kolor fioletowo-purpurowy i jest pokryta niebiesko-fioletowym nalotem.

Miąższ ma przeciętny smak – słodko-kwaśny z lekką goryczką. Owoce nadają się do transportu. Mrozoodporność i odporność na choroby są przeciętne.

Jajko niebieskie

Odmiana śliwy krajowej o średniej porze roku. Jej wadą jest wysokość drzewa, która może sięgać 6 metrów. Owoce zbiera się od 17 do 26 sierpnia, plon jest średni. Owocowanie rozpoczyna się w piątym roku, ale nieregularnie. Roślina wymaga okresu spoczynku w niektórych latach.

Owoce są średniej wielkości, ważą nie więcej niż 28 g. Mają jajowaty kształt, ale nierówne boki. Barwa jest niebieskofioletowa z grubym woskowym nalotem. Wykazują wysoką zimotrwałość i średnią odporność na suszę. Odmiana jest podatna na clasterosporiozę liści oraz szkodniki, takie jak owocówka jabłkóweczka i mszyce, ale jest odporna na gnicie owoców.

Gigantyczny

Odmiana śliwy pochodząca z Ameryki. Uprawiana również pod osłonami w północnej Rosji. Drzewo jest wysokie (do 4 m) i ma gęstą piramidalną koronę. Pierwsze owoce można skosztować po trzech latach, a rok później można zebrać do 40 kg dojrzałych owoców. Uprawiane w regionach południowych śliwki mają słodszy smak i bardziej soczysty miąższ.

Śliwki są bardzo duże (do 60 g) – cecha ta znajduje odzwierciedlenie w nazwie odmiany. Ich kształt jest odwrotnie jajowaty. Skórka jest gruba, jasnoróżowa i pokryta niebieskawym nalotem. Odmiana ta jest bardzo odporna na mróz, wytrzymuje temperatury do -34°C, ale jej odporność na suszę jest niska, a ponadto jest podatna na moniliozę.

Krasnoludek kubański

Odmiana średnio wczesna, pierwsze owoce pojawiają się w trzecim lub czwartym roku. To owocująca śliwa, która niezawodnie owocuje co roku. Dodatkową zaletą jest niski wzrost drzewa, który znacznie ułatwia pielęgnację i sprawia, że ​​zbiór owoców jest przyjemniejszy, gdyż owoce zbiera się na początku sierpnia.

Owoce są średniej wielkości (27 g), owalne i o nieregularnym kształcie. Są odporne na pękanie i łatwe w transporcie. Skórka jest ciemnofioletowa z grubym, woskowym nalotem. Charakteryzują się wysoką odpornością na choroby i zimotrwałością, ale umiarkowaną tolerancją na suszę.

Sen Oryola

Częściowo samopłodna, wcześnie dojrzewająca odmiana chińskiej śliwkiZbiór przypada na drugą połowę sierpnia. Drzewo jest średniej wielkości. Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim roku. Są duże (40 g), okrągłe, czerwone i pokryte woskowym nalotem.

Plon jest przeciętny. Ta śliwka ma jedną niefortunną cechę: wraz ze wzrostem plonu owoce stają się zauważalnie mniejsze. Charakteryzuje się wysoką zimotrwałością i odpornością na clasterosporiozę.

Pamięć o Finaevie

Późno dojrzewająca odmiana. Kolejna niska śliwa, rośnie powoli i osiąga maksymalną wysokość 2,5 m. Zaczyna owocować w piątym lub szóstym roku. Owoce wydaje corocznie, zbierane między 3 a 6 września.

Owoce są średniej wielkości (22 g), okrągłe, niebieskie i pokryte woskowym nalotem. Są łatwe w transporcie. Odmiana ta jest bardzo odporna na zimę, ale nawet uszkodzone przez mróz drzewo szybko się regeneruje, jest odporne na choroby i praktycznie niewrażliwe na ataki owadów. Odporność na suszę jest średnia. W okresach suszy i upałów owoce mają tendencję do silnego opadania.

Altówka

Odmiana późno dojrzewająca. Dojrzałe owoce zbiera się od 28 sierpnia do 5 września. Drzewo jest średniej wielkości, o rzadkiej koronie. Zaczyna owocować w 3. lub 4. roku. Plenność jest średnia. Owoce są równomiernej wielkości, owalne i średniej wielkości (do 20 g).

Zbiory są stabilne i coroczne. Do wad należy obfite opadanie owoców w okresach upałów i suszy. Z drugiej strony, odmiana jest odporna na zimę i suszę oraz rzadko podatna na choroby i ataki owadów.

Wcześnie dojrzewające czerwone

Częściowo samopłodna, wczesna odmiana śliwy krajowej. W zależności od strefy uprawy, owoce dojrzewają między drugą połową sierpnia a początkiem września. Jest to drzewo średniej wielkości, osiągające 3,5 m wysokości. Owoce dojrzewają nierównomiernie i są podatne na osypywanie. Są niewielkie, ważą nie więcej niż 15 g. Skórka jest różowoczerwona z delikatnym woskowym nalotem.

W dobrych latach plon wynosi 25-40 kg. Odmiany nieszczepione owocują długo, ponieważ pierwsze owoce pojawiają się dopiero po 5-6 latach. Odmiany szczepione owocują w 3-4 roku. Ta mrozoodporna odmiana wytrzymuje temperatury do -38°C, ale jest podatna na clasterosporiozę.

Posiada doskonałe zdolności adaptacyjne i rozmnaża się za pomocą odrostów korzeniowych.

Poranek

Inna odmiana śliwy krajowej, ale o średnim okresie dojrzewania. Owoce Poranna odmiana Drzewa dojrzewają nierównomiernie na początku sierpnia. Drzewo jest średniej wielkości. Pierwsze owoce zbiera się po czterech latach. Nie owocuje jednak co roku; potrzebuje okresu spoczynku co cztery lata.

Plon jest wysoki – ponad 30 kg. Owoce są średniej wielkości (25-40 g), owalnego kształtu, ze słabo rozwiniętym szwem brzusznym. Skórka jest żółtozielona, ​​z różowobrązowym nalotem od strony nasłonecznionej. Owoce pokryte są lekkim, woskowym nalotem.

Dojrzałe i niedojrzałe owoce są praktycznie nie do odróżnienia od siebie.

Do zalet rośliny należy zaliczyć jej dobrą zdolność regeneracji i odporność na choroby. Niestety, nie można tego powiedzieć o mrozoodporności pąków kwiatowych. Mogą one zostać uszkodzone przez silne przymrozki w okresie zimowym. Odporność na suszę jest przeciętna.

Niebieski ptak

Odmiana średnio wczesna. Drzewo średniej wielkości. Zaczyna owocować po 4-5 latach. Owoce są średniej wielkości (26,5 g), niebieskie i pokryte gęstym nalotem.

Śliwa owocuje regularnie, plony rozpoczynają się w połowie sierpnia. Odmiana charakteryzuje się wysoką zimotrwałością i odpornością na choroby.

Jachontowaja

Śliwy są częściowo samopylne, co oznacza, że ​​aby uzyskać większe plony, należy posadzić w pobliżu zapylacze. W przeciwnym razie plony będą niższe.

Ta śliwka to odmiana wcześnie dojrzewająca – dojrzałe owoce zbiera się pod koniec sierpnia i można je rozpoznać po jasnozłotym kolorze. Na całej powierzchni pojawia się nakrapiany rumieniec.

Drzewo rośnie silnie i szybko, osiągając wysokość 5,5 m. Można jednak regulować jego wysokość poprzez szczepienie na odmianach karłowych. Pierwszy zbiór następuje po 3-4 latach. Owoce ważą do 30 g. Odmiana jest mrozoodporna, odporna na suszę i choroby grzybowe.

Niebieski chemiczny

Odmiana śliwy chińskiej o średniej porze roku. Drzewo jest średniej wielkości. Kształt korony zmienia się z wiekiem: u młodych roślin jest piramidalna, a w miarę dojrzewania staje się bardziej rozłożysta. Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim roku. Są dość drobne (do 17 g), ciemnobordowe z gęstym niebieskawym nalotem.

Wysoka mrozoodporność. Odmiana charakteryzuje się średnią odpornością na choroby grzybowe, jest podatna na moniliozę i zgorzel siewek oraz nie toleruje suszy.

Poniższy film przedstawia przegląd śliwki Chemalskaya Sinyaya:

Charakterystyka porównawcza odmian

W poniższej tabeli przedstawiono główne cechy samopłodnych odmian śliwy:

Cechy uprawy śliw samopylnych

Aby zapewnić prawidłowy wzrost i owocowanie, należy przestrzegać następujących zasad pielęgnacji śliwy samopylnej:

• Miejsce lądowania. Stanowisko powinno być słoneczne, lekko wzniesione lub z głębokim lustrem wody, osłonięte od zimnych wiatrów i przeciągów. Najlepiej sadzić sadzonki wiosną, aby miały czas na ukorzenienie.
• Posypka. Śliwy samopylne nie wymagają intensywnego nawożenia – wystarczy stosować nawozy organiczne lub mineralne raz na 2-4 lata. Te ostatnie, takie jak superfosfat i potas, dodaje się do gleby poprzez podlewanie, po rozpuszczeniu w wodzie.
• Formowanie korony. Zwróć szczególną uwagę. Sadząc drzewko, natychmiast skróć wszystkie pędy o 1-2 pąki. Pęd główny, w zależności od wysokości sadzonki, można skrócić o 30 cm.
  Następnie jednoroczne śliwy formuje się tak, aby utworzyły odpowiednią koronę. Wybiera się silne, silne gałęzie i formuje je w 3-4 rzędy. Każdy rząd powinien mieć od 2 do 6 gałęzi, przy czym dolny rząd powinien mieć więcej gałęzi, a liczba pędów maleje w miarę przesuwania się w górę.
  Dalsze przycinanie ma charakter sanitarny - gałęzie chore, złamane i wysuszone są usuwane lub odcinane.
• Podlewanie. Roślina preferuje wilgotne podłoże. Podlewaj drzewa regularnie przez cały okres wegetacji, raz w miesiącu. Jeśli latem jest gorąco, zwiększ częstotliwość podlewania. Podlewaj roślinę we wrześniu, gdy opady deszczu są niskie, aby mogła zgromadzić wystarczającą ilość składników odżywczych przed zimą.
  Zimą należy odgarnąć śnieg z pnia drzewa, aby zabezpieczyć je przed zamarzaniem. Ochrona przed gryzoniami będzie również konieczna, jeśli często odwiedzają one Twoją posesję.
  Ostrzeżenia dotyczące uprawy śliwek

  • × Unikaj sadzenia drzew śliwkowych w nisko położonych miejscach, gdzie gromadzi się zimne powietrze i woda, co może prowadzić do przemarzania i gnicia korzeni.
  • × Nie należy przesadzać z nawożeniem śliwy nawozami azotowymi, gdyż może to doprowadzić do nadmiernego wzrostu pędów kosztem owocowania.

  Ogólnie rzecz biorąc, samopylne śliwy są doskonałym wyborem dla ogrodników, szczególnie tych dysponujących ograniczoną przestrzenią na założenie ogrodu.

  Wskazówki dotyczące pielęgnacji drzew śliwkowych

  • • Aby zwiększyć plonowanie, latem należy wykonać cięcie polegające na usunięciu nadmiaru pędów zagęszczających koronę.
  • • Stosuj ściółkę, aby zatrzymać wilgoć i chronić korzenie przed przegrzaniem.

Samopłodne odmiany śliw cieszą się ogromną popularnością wśród ogrodników, ponieważ nie wymagają dodatkowych zapylaczy. Przy odpowiedniej odmianie i właściwej pielęgnacji, Twój sad śliwkowy odwdzięczy się obfitymi zbiorami i pysznymi owocami.

Często zadawane pytania