Najbardziej niezwykła ze wszystkich mieszańców, Sharafuga (lub Nectacotuma), zyskała ostatnio na popularności. Wyróżnia się mrozoodpornością, wczesnym owocowaniem i niezwykłym smakiem. Przeczytaj więcej o tym „dziwnym” owocu, jego cechach, odmianach oraz głównych etapach sadzenia i pielęgnacji drzewa poniżej.
Odmiana Sharafuga jest krzyżówką śliwki, moreli i brzoskwini.
Hybryda Sharafuga charakteryzuje się zwiększoną odpornością na choroby
W zależności od odmiany Sharafuga ma kolor fioletowy lub pomarańczowy.
Czym jest sharafuga?
Ta hybryda ma trzech ciepłolubnych „rodziców” – brzoskwinię, morelę i śliwę. Jednak w przeciwieństwie do nich, sama roślina jest odporna na mróz i dobrze rośnie w chłodniejszych warunkach. Jest uprawiana zarówno na południu, jak i w klimacie umiarkowanym.
Z zewnątrz drzewo przypomina pospolitą śliwę, z tymi samymi liśćmi i kolcami. Kształt i rozmiar owocu odziedziczono po moreli, a pestka ma charakterystyczny wzór przypominający brzoskwinię i łatwo oddziela się od miąższu.
Smak owocu zależy od jego dojrzałości. Niedojrzałe okazy smakują jak śliwka, a dojrzałe – jak morela. Miąższ jest słodki lub lekko kwaskowaty, soczysty i przyjemny.
Pochodzenie hybrydy
Amerykański biolog Floyd Zeiger poświęcił 30 lat na opracowanie tej hybrydy. Ten znany hodowca zyskał przydomek „ojca owoców egzotycznych” dzięki ręcznemu zapylaniu drzew owocowych w swoim sadzie za pomocą pędzla kosmetycznego. Wierzył, że skoro morele, brzoskwinie i śliwy należą do podrodziny śliw, można je krzyżować.
Opis
Jak wygląda drzewo Sharafuga? To zwarte drzewo o rozłożystej, średnio gęstej koronie. Jego pędy przyrastają co roku o 50-70 cm. Wyglądem przypomina śliwkę. Gałęzie mają kolce. Liście są poskręcane, jak u brzoskwini.
Owoce są duże (6-7 cm) i mają kształt bardziej przypominający morelę. W zależności od odmiany, skórka jest fioletowa lub pomarańczowa. Aromat moreli jest subtelny. Owoce nie opadają, dojrzewają pod koniec sierpnia lub na początku września i mają uniwersalne zastosowanie. Są spożywane na świeżo, ale wykorzystuje się je również do kompotów, dżemów i konfitur. Dobrze znoszą duże odległości.
Charakterystyka
W przeciwieństwie do swoich południowych rodziców, Szarafuga wytrzymuje temperatury do -26°C i krótkotrwałe przymrozki do -30°C, ponieważ ma bardziej śliwkowy charakter. Jeśli pędy przemarzną, szybko się regenerują wiosną. Dobrze rośnie w centralnej Rosji. Owocowanie rozpoczyna się 3-4 lata po posadzeniu. Maksymalne plony obserwuje się na drzewach 8-10-letnich.
Rodzaje sharafugi
| Nazwa | Odporność na mróz | Okres dojrzewania | Kolor owocu |
|---|---|---|---|
| Piękna Cerise | do -26°C | koniec sierpnia | niebiesko-fioletowy |
| Bella Royale | do -26°C | koniec sierpnia | niebiesko-fioletowy |
| Bella Gold | do -26°C | koniec sierpnia | żółty |
| Aksamitny Wschód Słońca | do -26°C | koniec sierpnia | fioletowy |
Ta hybryda jest bardzo słabo reprezentowana na rynku. Zaufani sprzedawcy oferują tylko dwie odmiany, różniące się kolorem owoców: niebiesko-fioletową i żółtą. Fioletowe owoce mają czerwony miąższ z żółtymi żyłkami i smakują bardziej jak cierpka śliwka. Żółte owoce, z pomarańczowymi plamkami rozsianymi po skórce, są słodsze i bliższe moreli, choć ich konsystencja nadal przypomina śliwkę.
W Ameryce, gdzie pierwotnie hodowano rasę Sharafuga, występują następujące odmiany:
- Bella Cerise i Bella Royale — do sprzedaży komercyjnej;
- Bella Gold — odmiana przeznaczona wyłącznie do uprawy domowej, o żółtych owocach;
- Aksamitny Wschód Słońca - z fioletowymi.
Zalety i wady
Zalety kultury są następujące:
- mrozoodporność;
- wysoka wydajność;
- odporność na choroby i szkodniki;
- doskonały wygląd i smak owoców;
- ich transportowalność.
Ale są też liczne wady:
- hybryda nie wytwarza nasion;
- preferuje wyłącznie gleby żyzne, nawożenie podczas uprawy sharafugi jest koniecznością;
- materiał siewny jest droższy od materiału upraw konwencjonalnych;
- Istotne jest monitorowanie wilgotności gleby;
- Aby uzyskać lepsze zawiązywanie owoców, posadź śliwę lub morelę w pobliżu drzewa sharafuga, które kwitną w tym samym czasie. Drzewo sharafuga zazwyczaj kwitnie w tym samym czasie co grusza, dlatego wybiera się wczesne odmiany.
Funkcje lądowania
Eksperci zalecają kupowanie sadzonek z renomowanych szkółek; inne mieszańce śliw i moreli są często sprzedawane pod nazwą Sharafuga.
- ✓ Obecność żywych, elastycznych korzeni bez oznak gnicia i suchości.
- ✓ Kora wolna od pęknięć, plam i śladów szkodników.
- ✓ Obecność kilku zdrowych pąków gotowych do wzrostu.
Podstawowe wymagania
Jak wspomniano powyżej, sharafuga rośnie w klimacie umiarkowanym. Na południu sadzi się ją zarówno jesienią, jak i wiosną, natomiast w regionach centralnych i północnych o chłodniejszym klimacie najlepszym rozwiązaniem jest sadzenie wiosną.
Wybierz słoneczne, równe lub lekko wzniesione miejsce dla sadzonki. Co najważniejsze, powinna być osłonięta od zimnych wiatrów. W miejscu tym nie powinno gromadzić się zimne powietrze ani wilgoć. Sadzenie na terenach nizinnych sprzyja rozwojowi chorób grzybowych.
Optymalna struktura gleby dla tej rośliny to przepuszczalność powietrza i wilgoci oraz żyzność. Jeśli gleba jest kwaśna, należy ją najpierw zwapnować. Stosuj 300 g wapna gaszonego na metr kwadratowy.
Glebę przygotowuje się przed sadzeniem – jesienią. Po ustaleniu miejsca dla sadzonki, gleba jest głęboko przekopywana i dodawana jest do niej kilka wiader próchnicy i nawozów mineralnych – 35 gramów potasu i 70 gramów superfosfatu.
Instrukcja sadzenia (krok po kroku)
Aby wyhodować sharafugu, postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami:
- Wiosną, 2-3 tygodnie wcześniej, wykopujemy dołek o wymiarach 80x80x80 cm;
- Aby zapobiec zaleganiu wody na dnie zbiornika należy umieścić drenaż wykonany z tłuczonych cegieł lub średniej wielkości otoczaków;
- Wbijają palik tak, aby wystawał 50 cm nad poziom gruntu;
- Wypełnij dołek żyzną glebą, formując kopiec. Może on składać się w równych częściach z torfu, próchnicy i przygotowanej gleby z dołka;
- Roślinę umieszcza się na kopcu, a korzenie prostuje;
- Wypełniają otwór i zagęszczają glebę;
- Pień sadzonki przywiązujemy do kołka;
- Podlewaj obficie;
- Obszar pnia drzewa jest ściółkowany materią organiczną – rozłożonym obornikiem, sianem lub skoszoną trawą. Ta technika rolnicza pomaga ograniczyć parowanie wilgoci, poprawić strukturę gleby i wzbogacić ją w składniki odżywcze.
Technologia rolnicza
Aby uzyskać plon z drzewa, należy zapewnić mu odpowiednią pielęgnację, obejmującą odpowiednie podlewanie, terminowe stosowanie nawozów i pielęgnację gleby.
Podlewanie rośliny
Częstotliwość podlewania zależy bezpośrednio od warunków atmosferycznych. Jeśli wiosna jest mokra, podlewaj tylko w najgorętszym okresie. W przeciwnym razie podlewaj kilka razy w ciągu wiosny.
- × Nie używaj zimnej wody bezpośrednio ze studni lub odwiertu, ponieważ może to spowodować szok dla systemu korzeniowego. Pozostaw wodę do opadnięcia i ogrzania do temperatury otoczenia.
- × Unikaj podlewania w najgorętszej porze dnia, aby zapobiec poparzeniom liści i szybkiemu parowaniu wilgoci. Najlepszą porą jest wczesny ranek lub wieczór.
Najlepiej podlewać szarafugę, jak śliwkę, zraszając ją. Alternatywnie, wykopać rów o głębokości 15 cm na obwodzie, w odległości 0,5 m od pnia, i wlać do niego 2-3 wiadra wody na metr kwadratowy.
Co, jak i kiedy karmić?
Nawożenie jest obowiązkowym elementem uprawy Sharafugi. Stosuje się je przez cały sezon wegetacyjny.
- • Aby lepiej wchłaniać nawozy, podziel nawożenie letnie na dwie części w odstępie 2 tygodni.
- • Stosuj nawozy organiczne, takie jak kompost lub dobrze rozłożony obornik, aby poprawić strukturę i żyzność gleby.
Wiosną, po stopnieniu śniegu, należy nawozić drzewo nawozami azotowymi. Latem, od pierwszej połowy czerwca do końca lipca, należy nawozić drzewo nawozami potasowymi i azotowymi, aby wspomóc wzrost i dojrzewanie owoców. Należy zastosować jeden lub dwa opryski dolistne tymi samymi nawozami.
Pielęgnacja gleby
Po podlaniu lub opadach gleba jest spulchniana i chochołJeśli ogród jest stary, glebę pod drzewami przekopuje się widłami i łopatą. Wokół pnia wystarczająca jest głębokość 5-10 cm; im dalej od pnia, tym głębiej kopać – do 15 cm. Teren wokół pnia jest regularnie oczyszczany z chwastów.
Inne czynności pielęgnacyjne i uprawowe
Szarafuga rośnie dość szybko, dlatego wczesną wiosną, zanim soki zaczną płynąć, wszystkie jednoroczne pędy przycina się o połowę. Jednocześnie przeprowadza się cięcie sanitarne, usuwając suche, połamane i chore gałęzie.
Choroby, szkodniki i ochrona
Wszystkie mieszańce są odporne na choroby i owady. Odmiana Sharafuga jest jedyną, która ma tendencję do kędzierzawości liści, odziedziczoną po odmianie brzoskwini.
Ale środki zapobiegawcze są najlepsze. Bielenie pnia i gałęzi szkieletowych wapnem pomoże zapobiec poparzeniom słonecznym i szkodnikom. Roślinę biel się dwa razy w roku – wiosną i jesienią.
Aby zapobiec pojawieniu się szkodników jesienią, należy dokładnie oczyścić obszar pnia drzewa z resztek roślinnych, opadłych liści i owoców. Wszystkie zebrane resztki roślinne należy spalić.
Przy pierwszych oznakach chorób lub szkodników stosuje się środki ludowe. Opryskiwanie drzewa naparem z czosnku lub cebuli. W przypadku dużej populacji owadów konieczne będzie zastosowanie chemicznych insektycydów, a w przypadku rozwoju chorób – fungicydów.
Zbiór, przechowywanie i przetwarzanie plonów
Czas dojrzewania owoców zależy od regionu. W cieplejszych regionach owoce dojrzewają w sierpniu, a w strefach północnych na początku września. Ponieważ owoce dobrze trzymają się na drzewie, zbiera się je ręcznie. Należy unikać potrząsania gałęziami. Uderzenie w ziemię może je uszkodzić, co negatywnie wpływa na ich trwałość.
Owoce doskonale nadają się jako nadzienie do ciast, można z nich przyrządzać pyszne kompoty i pyszne dżemy.
Recenzje ogrodników
Ponieważ hybryda ta nie jest dobrze znana, opinie na jej temat są dość sprzeczne:
Hybryda Sharafuga to prawdziwa gratka dla miłośników egzotycznych owoców. Przy odpowiednim posadzeniu i pielęgnacji drzewo to będzie rodzić soczyste owoce o ciekawym smaku.