44 najlepsze odmiany śliwek z opisami i zdjęciami

Hodowcy stworzyli ogromną liczbę odmian śliwek. Ta różnorodność, z której można wybrać tę, która najlepiej sprawdza się w danym klimacie, sprawiła, że ​​śliwki stały się jedną z najpowszechniejszych upraw. W tym artykule przedstawiamy listę najlepszych odmian wraz z opisami, wskazówkami dotyczącymi uprawy i okresami dojrzewania.

Tabela wczesnych odmian śliwek

W tabeli odmiany sklasyfikowano według pory dojrzewania:

Wczesne dojrzewanie (lipiec – początek sierpnia)	W połowie sezonu (Sierpień)	Późno dojrzewający (koniec sierpnia – wrzesień)
Zarecznaja	Smolinka	Prezydent
kabardyjski	Bogatyrskaja	Bluefree
Aprimira	Cesarski	Gigantyczny
Czaczak	Radziecka renkloda	Angelina
Nenko	Renclode Kharitonova	Generalicja
Wczesne owocowanie	Ukochany z Mlieva	Renkloda biała
Miodowo-żółty	Kazań	Oczakowskaja żółta
Poranek	Czerwony miąższ	Odporny
Robaczek świętojański	Rzymianin	Najlepszy hit
Startowy	Pamiątka Wschodu	Grossa di Felicio
	Trawa węgierska pospolita	Radość
	Eurazja	Czarodziejka
	Brzoskwinia	Półksiężyc
	Jajko niebieskie	Stanley
	Kroman	Śliwki adygejskie
		Jachont
		Ballada

Teraz dowiedzmy się więcej o każdej odmianie.

Początkowa śliwka

Występuje w ogrodach w regionie centralnym i czarnoziemnym, to silne, średniej wielkości drzewo toleruje zarówno niskie, jak i wysokie temperatury. Pierwsze owoce pojawiają się pięć lat po posadzeniu. Chociaż śliwa jest samopłodna, wytwarza bardzo mało jajników. Aby zwiększyć plony, w pobliżu sadzi się śliwy Wołżskaja Krasawica i Eurazja.

Owoce dojrzewają pod koniec lipca. Są bordowe, duże, ważą do 60 gramów, z żółtym, wodnistym i słodkim miąższem. Skórka jest bardzo gruba, co pozwala na transport owoców na duże odległości bez ryzyka utraty walorów handlowych. Roślina nie wymaga profilaktycznego stosowania fungicydów ani insektycydów, ponieważ jest odporna na choroby i szkodniki.

Aprimira

Znana również jako „śliwka morelowa”, to drzewo jest mieszańcem moreli i śliwy. Jest to niskie, szybko rosnące drzewo, osiągające średnio 1,5 metra wysokości. Owocowanie rozpoczyna się w drugim roku, ale aby stymulować zawiązywanie owoców, sadzi się w pobliżu odmiany kwitnące w tym samym czasie – w drugiej połowie kwietnia.

Zaletą tej hybrydy jest wysoka mrozoodporność, co czyni ją odpowiednią do uprawy na Dalekim Wschodzie i w obwodzie leningradzkim. Jednak jej odporność na suszę jest niska i wymaga regularnego, obfitego podlewania.

Owoce zaczynają dojrzewać 15 lipca. Plon jest wysoki. Śliwki są duże – co najmniej 50 g – zielonożółte z fioletowymi plamkami i jasnożółtym, słodkim miąższem o morelowym aromacie.

Dobrze znoszą transport. Dojrzałe owoce nie są podatne na opadanie ani pękanie.

Śliwka Zarecznaja

Jest uprawiany w centralnych regionach czarnoziemu. Drzewo jest łatwo rozpoznawalne po zakrzywionych gałęziach. Pierwsze owoce zbiera się po czterech latach. Jako zapylacze sadzi się odmiany: Wołżskaja Krasawica, Etiuda i Tambowski Renklod.

Zbiór odbywa się od 21 do 31 lipca. Śliwki są duże, o soczystym, słodkim miąższu. Fioletowe owoce są równomiernie rozłożone na całej koronie, co zapobiega ich zmniejszeniu i łamaniu się gałęzi pod ich ciężarem.

Śliwki są odporne na mróz i suszę oraz na poważne choroby. Owoce są łatwe w transporcie i długo zachowują smak. Często wykorzystuje się je do przetworów, takich jak dżemy, kompoty i konfitury.

Nie zaleca się suszenia takich śliwek, ponieważ ich gruba skórka spowoduje, że staną się twarde.

Śliwka kabardyńska

Ta odmiana jest samopłodna, więc nie wymaga dodatkowego zapylania. Uprawiana jest tylko w cieplejszych regionach; jest odporna na mróz, ale wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatur do -10°C.

Gęsta korona i wysokość drzewa (do 6 m) utrudniają zbiór. Pierwsze owoce pojawiają się w czwartym lub piątym roku wegetacji. Owoce dojrzewają w połowie lub pod koniec lipca, dając do 120 kg plonu z jednego drzewa. Zbiór musi być szybki, ponieważ dojrzałe śliwki szybko opadają.

Nie mają długiego okresu przydatności do spożycia, ale nadają się do transportu. Owoce są bordowoczerwone, duże, ważą do 50 g. Mogą być pokryte szarym nalotem i plamkami. Miąższ jest jędrny o słodko-kwaśnym smaku.

Smak i wielkość owoców zależą od pogody. W chłodne lub suche lata owoce stają się kwaśne i znacznie mniejsze. Plony spadają podczas deszczowej pogody i niskich temperatur. Śliwa ta jest odporna na zgniliznę owoców i clasterosporiozę.

Czaczak

Serbska odmiana o wielu nazwach. Po nazwie „Čačakska” pojawiają się inne: „Krasavitsa”, „Rannyaya”, „Naiboliya” i „Best”. Drzewo osiąga wysokość do 3 metrów, rośnie bardzo szybko i jest odporne na mróz, choć młode sadzonki mogą przemarznąć na nizinnych terenach z wilgotną glebą. Pąki uszkadzają wiosenne przymrozki.

Pierwsze owoce pojawiają się po 2-3 latach. W pobliżu należy sadzić śliwy takie jak Nenka, German, Voloshka i Čačakska Lepotika. Młode drzewa owocują corocznie, starsze zaś raz na dwa lata. Zbiór odbywa się w drugiej połowie lipca. Owoce są duże, ważą do 60 g. Kolor skórki zależy od temperatury powietrza; im wyższa temperatura, tym bardziej fioletowa się staje.

Owoce mogą być pokryte niebieskawym lub różowawym nalotem. Przejrzały żółtozielony miąższ traci swój słodko-kwaśny smak. Śliwki należy profilaktycznie traktować środkami odstraszającymi owady.

Nenko

Odmiana ukraińska. Jest mrozoodporna, dlatego uprawia się ją w różnych regionach. Drzewo dorasta do około 3 metrów wysokości. Liście rosną pionowo. Pierwsze owoce pojawiają się po dwóch latach i dojrzewają na początku sierpnia, a w regionach południowych pod koniec lipca.

Owoce są duże, do 60 g, beczkowate, purpurowo-bordowe z grubym, woskowym nalotem. Miąższ jest żółty o słodko-kwaśnym smaku. Owoce zachowują atrakcyjny wygląd i smak podczas transportu. Odmiana rzadko atakowana przez choroby.

Śliwka wczesna dojrzewająca

Należąca do odmiany chińskiej, odmiana ta została wyhodowana przez rosyjskich specjalistów. Jest uprawiana przez ogrodników syberyjskich i dalekowschodnich i dobrze rośnie w klimacie umiarkowanym. Drzewo jest niskie, o kulistej koronie.

Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim roku, ale owocowanie jest nieregularne. Ta odmiana jest bardzo mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do -40°C, a pąki są odporne na wiosenne przymrozki. Szyjka korzeniowa może gnić, ale tylko na obszarach, gdzie zimą przymrozki przeplatają się z odwilżą. Roślina jest również odporna na suszę.

Do zapylania sadzi się śliwy Krasny Szar i Russkaja, mieszańce śliwy wiśniowej. Owoce dojrzewają na początku sierpnia. Są średniej wielkości, ważą do 28 g, mają grubą, żółtą skórkę. Po stronie nasłonecznionej pokrywają się pomarańczowym lub czerwonym rumieńcem. Miąższ jest żółty, soczysty, słodko-kwaśny o smaku melona. Śliwa ta jest odporna na choroby i rzadko atakowana przez szkodniki.

Jej przewidywana długość życia wynosi 21 lat.

Miodowo-żółty lub biały

Jest to jedno z największych drzew, osiągające wysokość 7 metrów. Jego korona jest rzadka, ponieważ wytwarza niewiele gałęzi. Nie wpływa to jednak na plonowanie. Jest uprawiane na całym świecie i może rosnąć w chłodniejszych regionach. Pierwsze owoce pojawiają się w czwartym roku, ale aby przyspieszyć zawiązywanie owoców, w pobliżu sadzi się rośliny węgierskie odmiany Doniecka i Renclode Karbyszewa.

Owoce dojrzewają pod koniec lipca. Same śliwki są duże – do 50 g – jasnożółte z bogatym białym nalotem. Pomarańczowy rumieniec pojawia się na bokach owocu, gdy jest wystawiony na działanie słońca. Miąższ jest bursztynowy, słodki i miodowy, o miodowym aromacie. Owoce są łatwe w transporcie i dają obfite plony. Do zalet tej śliwki należą odporność na mrozy do -30°C, suszę i choroby.

Poranek

Rosyjska odmiana śliwy o nieregularnym owocowaniu. Pierwsze owoce pojawiają się w czwartym roku wegetacji, ale co cztery lata śliwa przechodzi w stan spoczynku i nie owocuje. Plon jest wysoki, sięgający nawet 50 kg, ale okres dojrzewania jest wydłużony.

Pierwsze dojrzałe owoce zbiera się na początku sierpnia. Są średniej wielkości, zielonkawożółte i pokryte białym nalotem. Strona owocu zwrócona ku słońcu szybko pokrywa się rumieńcem. Odmiana nie wymaga zapylaczy. Charakteryzuje się umiarkowaną zimotrwałością oraz odpornością na choroby i szkodniki.

Robaczek świętojański

Nowa odmiana śliwy, odpowiednia do uprawy w regionie Central Black Earth. Drzewo dorasta do 5 metrów wysokości. Owoce pojawiają się w czwartym roku. Aby zapewnić zawiązywanie owoców, w pobliżu sadzi się odmiany współczesne. Owocowanie jest regularne.

Owoce są duże, żółtozielone i mają cienką skórkę, co utrudnia transport. Miąższ jest soczysty i ma deserowy smak. Dojrzewają pod koniec lipca. Charakteryzują się doskonałą zimotrwałością i odpornością na suszę.

Smolinka

Ta odmiana została wyhodowana przez rosyjskich hodowców. Drzewo jest wysokie, dorastając do 5,5 metra. Nadaje się do uprawy w centralnej Rosji. Jego mrozoodporność i odporność na upały są przeciętne. Roślina zaczyna owocować w czwartym lub piątym roku. Ta samosterylna odmiana wymaga zapylaczy. Najlepsze odmiany to: „Yachnaya Sinyaya”, „Vengerka Moskovskaya”, „Siny Dar”, „Sverkhrannyaya”, „Opal”, „Skorospelka Krasnaya”, „Utro” i „Volzhskaya Krasavitsa”.

Owoce dojrzewają od połowy sierpnia. Plon jest wysoki, do 20-40 kg, ale odmiana nie owocuje co roku. Obfite zbiory uzyskuje się co 3-4 lata. Owoce są ciemnofioletowe, duże – 35 g – o deserowym smaku.

Dojrzałe owoce szybko opadają, dlatego należy je zbierać natychmiast. Owoce nadają się do transportu. Odmiana ma umiarkowaną odporność na choroby, ale jest odporna na clasterosporiozę (dziura postrzałowa).

Bogatyrskaja

Ta odmiana została wyhodowana przez radzieckich specjalistów i jest przeznaczona do uprawy w obwodzie wołgogradzkim. Drzewo jest średniej wielkości, z krzywo skręconymi gałęziami, które wyrastają z pnia pod ostrym kątem. Podczas cięcia zaleca się pozostawienie gałęzi poziomych, ponieważ gałęzie pionowe lub ostro skręcone łatwo łamią się pod ciężarem owoców.

Owocowanie rozpoczyna się 4-5 lat po posadzeniu jednorocznej sadzonki. Śliwa owocuje corocznie i nie wymaga zapylaczy. Zbiory rozpoczynają się około dwudziestej drugiej połowy sierpnia. Owoce są ciemnofioletowe i duże, ważą 30-60 g. Dojrzałe śliwki mają czarny odcień. Plony są wysokie, do 80 kg z jednego drzewa.

Owoce nadają się do transportu i można je przechowywać w chłodnych warunkach do 20 dni. Odmiana ta charakteryzuje się również wysoką mrozoodpornością oraz odpornością na choroby takie jak monilioza (gnicie owoców), clasterosporiozę i szkodniki.

Odmiana polecana do szczepienia na wiśniach, morelach, śliwach czereśniach i tarninie. Jej żywotność zależy od podkładki i wynosi od 15 do 30 lat.

Przy dużych zbiorach owoce stają się mniejsze.

Cesarski

Ta kolumnowa odmiana śliwy zyskuje coraz większą popularność wśród ogrodników, ponieważ wymaga znacznie mniej miejsca. Jest uprawiana na Kubaniu i w ogrodach na Kaukazie. Dobrze rośnie również w centralnej części kraju, ale wymaga dodatkowej pielęgnacji. Drzewo przypomina wąską piramidę i osiąga maksymalną wysokość dwóch metrów.

Jest mrozoodporna, ale sadzonki poniżej trzech lat są bardziej wrażliwe na niskie temperatury i wymagają ocieplenia na zimę. Źle znosi suszę i upały, ponieważ większość jej korzeni znajduje się blisko powierzchni gleby, a w okresach suszy drzewo nie jest w stanie samodzielnie pobierać wilgoci z głębszych warstw gleby. W upalne lata wymaga częstego podlewania. Ta śliwa kolumnowa charakteryzuje się wczesnym owocowaniem – pierwsze owoce pojawiają się już w drugim roku po posadzeniu.

Śliwa cesarska wymaga zapylaczy – odmian Stanley i Bluefree w regionach południowych oraz Renklod Altana w chłodniejszym klimacie. Śliwki dojrzewają w połowie sierpnia, a dojrzałe owoce nie opadają. Mają różowy kolor, czasami z fioletowym odcieniem. Istnieją również śliwki cesarskie o brązowych owocach, które smakują identycznie jak różowe.

Owoce są duże, ważą 55 g. Miąższ ma złocistą barwę i miodowy smak. Plon z jednego drzewa wynosi do 12 kg. Średnia długość życia śliwy to 15 lat. Od 10. roku życia plon zaczyna spadać, a w wieku 13-17 lat drzewa mogą w ogóle nie owocować.

Ukochany z Mlieva

Ta odmiana o dużych owocach, o masie do 90 g, dojrzewa pod koniec lipca i na początku sierpnia i jest odporna na osypywanie. Drzewo jest średniej wielkości i ma zwartą koronę. Aby przyspieszyć zawiązywanie owoców, posadź w pobliżu odmiany Rencloda Altana, Ulensa lub Čačakska.

Kolor owoców zależy od ilości światła słonecznego. Te uprawiane w cieniu pozostają jasnozielone, a te skąpane w słońcu nabierają jasnocytrynowego odcienia. Miąższ ma włóknistą konsystencję i przyjemny smak. Śliwki charakteryzują się dobrą zimotrwałością i odpornością na choroby. Są jednak bardziej podatne na inwazje owadów, dlatego niezbędne są zabiegi profilaktyczne.

Kazań

Ta odmiana została wyhodowana przez hodowców tatarskich. Drzewo jest średniej wielkości, pierwsze owoce pojawiają się po trzech latach. Zbiór owoców rozpoczyna się 10 sierpnia, a śliwa owocuje regularnie. Aby przyspieszyć zawiązywanie owoców, w pobliżu znajdują się odmiany: Sverkhrannyaya, Skorospelka Krasnaya i Tatarskaya Zheltaya.

Owoce są ciemnoczerwone i duże. Miąższ zawiera dużą ilość kwasu askorbinowego. Plon jest wysoki, sięgający nawet 18 kg. Odmiana jest mrozoodporna, średnio odporna na suszę i choroby.

Śliwka o czerwonym miąższu

Dzięki wysokiej zdolności adaptacji i dobremu wskaźnikowi przeżywalności, jest szeroko rozpowszechniona, od regionów południowych po północne. Drzewo dorasta do 4 metrów wysokości i jest wysoce odporne na mróz i suszę. Inne odmiany śliw – Ussuri, Skoroplodnaya, Russkaya i mieszańce śliwy wiśniowej – są niezbędne do sadzenia w pobliżu, w przeciwnym razie zbiory nie będą możliwe.

Czas dojrzewania różni się w zależności od regionu uprawy. Im cieplejszy klimat, tym wcześniej zbiera się owoce, począwszy od połowy sierpnia. Plony są obfite, sięgające do 20 kg. Owoce są mięsiste i ciemnoczerwone. Miąższ ma silny śliwkowy aromat. Skórka ma kwaśny, gorzkawy smak. Owoce są łatwe w transporcie. Śliwka ta jest odporna na choroby grzybowe, ale nie jest odporna na gumozę.

Rzymianin

Sadzonka śliwy o czerwonym miąższu, ale w przeciwieństwie do niej, wydaje większe owoce, dochodzące do 25 g. Drzewo ma ozdobne ulistnienie z czerwonym odcieniem. Owocuje regularnie, dojrzewając od 10 sierpnia. Owoce są czerwone z lekkim nalotem. Miąższ jest również intensywnie czerwony i ma przyjemny migdałowy smak.

Pamiątka Wschodu

Uprawiane w centralnej Rosji, drzewo jest niskie, nie przekracza 2,5 metra wysokości i bardzo odporne na mróz. Jest podatne na gnicie podczas wiosennych roztopów. W chłodniejszym klimacie eksperci zalecają szczepienie go na okazach bardziej odpornych na mróz.

Śliwy wymagają dodatkowego zapylania; śliwa gigant i śliwa wiśniowa są uważane za najlepsze do tego celu. Ta odmiana o dużych owocach zbierana jest w połowie sierpnia.

Kolor owoców zmienia się w miarę dojrzewania. Początkowo są pomarańczowe, a następnie nabierają ciemniejszego, bordowego odcienia. Ciemnopomarańczowy miąższ jest bardzo aromatyczny i ma deserowy smak. Plony są wysokie – do 45 kg. Śliwka jest podatna na plamistość szpilkową.

Trawa węgierska pospolita

Znana również jako Ugorka, Domaszniaja i Mołdawska, uprawiana jest w ciepłych regionach, takich jak obwody kurski i woroneski. W chłodnym klimacie przemarza zimą. Drzewo rośnie szybko, osiągając wysokość do 6 metrów. Owocuje corocznie, ale późno. Pierwszymi owocami można się cieszyć po 8 latach.

To odmiana samopłodna, ale dla zwiększenia plonów można ją łączyć ze śliwkami Anna Shpet, włoskimi lub Renclode Altana. Plony są rekordowe – do 150 kg. Owoce są prawie czarne z niebieskawym nalotem i brązowymi plamkami; małe ważą nie więcej niż 20 g. W deszczowe lato pękają. Ta odmiana nadaje się do produkcji śliwek. Wykazuje odporność na choroby i szkodniki.

Royal Rouge lub Czerwona Nektarynka

Lepiej znana w Rosji jako śliwka brzoskwiniowa, śliwka ta została wprowadzona na rynek światowy przez francuskich hodowców. Jest uprawiana w południowej Rosji i innych krajach – Mołdawii, Armenii, Gruzji, Azerbejdżanie i na Ukrainie.

To drzewo owocuje późno; pierwsze owoce można skosztować dopiero po siedmiu latach. Jest niskie, a sadzonka rośnie i rozrasta się bardzo szybko. Duże, żółtozielone owoce z różowym odcieniem zbiera się pod koniec lipca do połowy sierpnia.

W cieplejszym klimacie miąższ jest słodko-kwaśny; w chłodniejszym klimacie śliwka nabiera cierpkiego smaku. Zbiory są nierównomierne, a owoce nie opadają po dojrzeniu i są łatwe w transporcie. Odmiana jest średnio odporna na zimę. Do zapylaczy należą odmiany Renkloda i Vengerka.

Jajko niebieskie

Śliwka jest uprawiana w klimacie umiarkowanym. Jest odmianą samopłodną. Owoce są ciemnoniebieskie z fioletowym odcieniem, niewielkie, do 35 g, pokryte białym nalotem. Miąższ jest słodki. Kształtem przypominają jajka, stąd ich nazwa.

Drzewo dorasta do 6 metrów wysokości. Wytrzymuje temperatury do -35°C (-35°F) bez uszkadzania pędów i pąków. Dobrze znosi jednak suszę; w okresach suszy wymaga obfitego podlewania. Zbiór dojrzałych owoców (do 12 kg) przypada na połowę lub koniec sierpnia. Odmiana ta jest podatna na ataki owadów i dziurawość.

Kroman

Odmiana ta została wyhodowana na Białorusi i dobrze zaadaptowała się do centralnej Rosji. Drzewo jest średniej wielkości i ma rzadką koronę. Pierwsze owoce pojawiają się w czwartym roku wegetacji i dojrzewają od 1 do 15 sierpnia.

Duże owoce obficie tworzą się na gałęziach. Mają intensywny niebieski kolor i słodki miąższ. Śliwa jest odporna na clasterosporiozę.

Eurazja (lub Eurazja 21)

Jest uprawiany przez ogrodników w centralnej Rosji i obwodzie leningradzkim. Gałęzie drzewa rosną szybko, ale pień wolno. Dlatego jest bardzo podatny na złamania podczas silnych wiatrów. Osiąga wysokość 6 metrów.

Pierwsze owoce można zbierać po 4-5 latach. Aby zapewnić zapylanie, należy posadzić w pobliżu odmiany: Majak, Wołżskaja Krasawica, Skorospelka Krasnaja oraz odmiany Renkloda – Sowiecka i Kołchoźna. Śliwa jest mrozoodporna, ale ma długi okres dojrzewania.

Dojrzałe owoce zbiera się pod koniec lipca, a ostatnie do 20 sierpnia. Owoce są drobne, ważą do 30 gramów, bordowe z nalotem i pomarańczowym miąższem. Dojrzałe owoce opadają. Jeśli gleba nie jest wystarczająco wilgotna, pękają i są trudne w transporcie. Śliwki są odporne na wiele chorób i szkodników, ale podatne na plamistość plamistą.

Prezydent

Odmiana pochodząca z wybrzeży Foggy Albion (Anglia). Dobrze rośnie w umiarkowanym klimacie Europy. Drzewo charakteryzuje się szybkim wzrostem i tendencją do rozrastania się. Gałęzie początkowo rosną ku górze, ale wraz z rozpoczęciem owocowania rozciągają się poziomo ku ziemi.

Śliwa zaczyna owocować w piątym roku po posadzeniu. Jest odporna na suszę i mróz, wytrzymuje temperatury do -25°C. Jest odmianą samopylną.

Dojrzałe drzewo śliwkowe może wydać do 40 kg owoców. Maksymalny plon to 70 kg. Owoce są duże, ważą ponad 50 g, a niektóre osiągają wagę nawet 100 g. Skórka jest purpurowofioletowa i pokryta wyraźnym nalotem. Smak jest doskonały, ale zależy od warunków atmosferycznych. W suche lata i chłodny wrzesień owoce stają się kwaśne i twarde. Nadają się do transportu i zachowują swój handlowy wygląd.

Nie posiada wrodzonej odporności na choroby, dlatego trzeba ją co roku nawozić.

Słabą stroną śliwy prezydenckiej są jej gałęzie. Mogą się one łamać pod ciężarem owoców, dlatego stosuje się dodatkowe podpory, aby temu zapobiec.

Bluefree

Ta odmiana została wyhodowana przez amerykańskich hodowców. Dobrze plonuje w regionach południowo-centralnych i na północy regionów południowych, ponieważ jest odporna na mróz, ale ma jedynie umiarkowaną tolerancję na suszę. Jest praktycznie odporna na choroby grzybowe i odporna na parcha, choroby drewna i kory.

Zaczyna owocować w czwartym roku. W pobliżu sadzone są zapylacze takie jak Amers, Stanley, President, Opal i Anna Shpet. Owoce są duże, do 70 g, a okazy ważą do 100 g. Wielkość i waga zależą jednak od liczby zalążni na drzewie. Jeśli jest ich dużo, owoce stają się mniejsze. Zbiory odbywają się corocznie. Owoce dojrzewają pod koniec września lub na początku października.

Co ciekawe, czarno-fioletowy kolor pojawia się na długo przed dojrzeniem – co może być mylące dla wielu niedoświadczonych ogrodników. Dojrzałe owoce mają żółty miąższ o smaku przypominającym miód.

Gigantyczny

Kolejna odmiana od amerykańskich hodowców, która dobrze rośnie praktycznie we wszystkich regionach, nawet w północnej części kraju, pod warunkiem zapewnienia jej zimowego schronienia. Drzewo dorasta do 4 metrów wysokości.

Zaczyna owocować w czwartym roku i nie wymaga zapylaczy. Ta mrozoodporna odmiana wytrzymuje temperatury do -34°C. Owoce dojrzewają pod koniec sierpnia lub na początku września.

Plon jest wysoki, sięgający 45 kg. Owoce są duże – 60 g – i mają kształt odwróconego jaja. Skórka jest różowoczerwona z niebieskawym nalotem. Owoce nadają się do transportu. Do wad należą podatność na moniliozę i niska tolerancja na suszę.

Angelina

Włoska odmiana o długim okresie przechowywania. Roślina przypomina wyglądem śliwę wiśniową. Jest to zrozumiałe, ponieważ hodowcy skrzyżowali śliwę chińską z śliwą wiśniową. Drzewo jest silne, rośnie energicznie i charakteryzuje się średnią mrozoodpornością. W regionie Centralnej Czarnej Ziemi śliwa zamiera po trzykrotnym owocowaniu. Dobrze rośnie w tych samych regionach co śliwa wiśniowa.

Pierwsze owoce pojawiają się w trzecim roku. Aby zapewnić zawiązywanie owoców, należy posadzić zapylacze – Black Amber, Ozark Premier i śliwę wiśniową. Dojrzewanie następuje w połowie lub pod koniec września. Drzewo daje plon do 60 kg i owocuje regularnie. Śliwki są duże, ważą do 120 g każda, ale średnio ważą 60-90 g. Mają ciemnofioletowy kolor ze srebrzystym połyskiem.

Można je przechowywać w lodówce do 3 miesięcy. Aby przedłużyć ich trwałość, zaleca się zbieranie ich niedojrzałych. Odporność na patogeny jest przeciętna; śliwki są podatne na gnicie owoców, rdzę i clasterosporiozę.

Śliwka generała

Owoc pracy dalekowschodnich specjalistów. Odmiana ta została wyhodowana z myślą o uprawie na Syberii i Dalekim Wschodzie, dlatego charakteryzuje się zwiększoną mrozoodpornością. Wyróżnia się miniaturowym rozmiarem, ale przy odpowiedniej pielęgnacji przynosi coroczne plony.

Śliwa wyglądem przypomina krzew i jest niewymagająca pod względem składu gleby. Pierwsze owoce pojawiają się po trzech latach. Aby przyspieszyć zawiązywanie owoców, śliwę uralską sadzi się w pobliżu. Owoce są duże, ważące do 40 g. Kolor skórki zależy od miejsca uprawy. Może być intensywnie żółta lub pomarańczowa, a beczułki mają odcień czerwony lub wiśniowoczerwony.

Smak jest słodko-kwaśny z nutami miodu. Owoce dojrzewają na początku lub w połowie września i są odporne na osypywanie. Ta odmiana jest rekordzistką pod względem trwałości, zachowując smak nawet przez miesiąc.

Oczakowskaja żółta lub biała

Uprawiany w ciepłych regionach, nie toleruje mrozu. Dobrze rośnie w klimacie umiarkowanym, ale wymaga zimowego okrycia. Jest to drzewo średniej wielkości, wyróżniające się wielopniowym pokrojem.

Owocowanie rozpoczyna się po czterech latach, ale występuje sporadycznie. W pobliżu sadzi się rośliny zapylające: Moskowską lub Pułkowską Węgierską i Krasną Skorospelkę. Owoce dojrzewają późno, w trzeciej dekadzie września. Plony są niskie.

Owoce są podatne na opadanie i pękanie. Są jasnożółte z białym nalotem i ważą średnio do 26 g. Miąższ jest żółtozielony, aromatyczny, słodki i ma lekko korzenny posmak. Do wad należy podatność na chorobę szpilkową (pinhole disease) i częste ataki mszyc śliwkowych.

Odporny

Znana również jako Ussuriyskaya 18-3, odmiana ta została wyhodowana przez ałtajskiego specjalistę. Drzewo jest średniej wielkości, o wiechowatej koronie. Charakteryzuje się dobrą zimotrwałością, ale nie toleruje gwałtownych wahań temperatury i jest podatna na zgorzel siewek.

Owoce są drobne, do 12 g, żółte. Skórka nie jest gorzka. Dojrzewają od 15 sierpnia. Odmiana wymaga regularnego podlewania i nie jest odporna na suszę.

Śliwki adygejskie

Nazwa wskazuje, że owoce doskonale nadają się do suszenia i produkcji śliwek. Drzewo dorasta do czterech metrów wysokości i charakteryzuje się wysoką odpornością na mróz i suszę oraz wysokim plonem.

Ta samopylna roślina nie wymaga zapylaczy. Nie owocuje co roku; wymaga okresu spoczynku. Owoce są duże, do 45 g, o ciemnoniebieskim kolorze. Skórka jest gruba i gorzka. Miąższ żółtozielony i ziarnisty. Ta późno dojrzewająca odmiana jest odporna na choroby grzybowe.

Jachontowaja

Ta odmiana jest uprawiana w regionie centralnym. W pierwszych latach życia sadzonka wymaga osłony, nawet w regionach południowych. Drzewo rośnie szybko i jest odporne na upały i mróz, w tym przymrozki nawrotowe. Pierwsze owoce pojawiają się po trzech latach. Następnie owocuje regularnie.

Duże owoce, dochodzące do 70 g, są jasnożółte, z nakrapianym rumieńcem i deserowym miąższem. Dojrzewają pod koniec sierpnia. Śliwka jest odporna na choroby i szkodniki.

Ballada

Odmiana wysoce odporna na mróz. Drzewo średniej wielkości. Daje regularne plony i wysokie plony. Nie wymaga obecności zapylaczy w pobliżu.

Śliwki dojrzewają między 1 a 10 września. Są duże, czerwonofioletowe z białymi plamkami i słodkim, zielonkawożółtym miąższem. Śliwka jest odporna na szarą pleśń i plamistość.

Najlepszy hit

Niemiecka odmiana wyróżniająca się bardzo dużymi owocami, ważącymi do 100 g. Są wydłużone i jajowate. Owoce mają intensywny fioletowy kolor i pokryte są grubą warstwą nalotu. Miąższ jest soczysty.

Drzewo jest wysokie, o rozłożystej koronie. Pierwsze owoce wydaje w czwartym roku wegetacji, a owocowanie jest regularne. Owoce nadają się do transportu, a plon jest wysoki. Dojrzewanie przypada na późny okres – koniec września lub początek października. Odmiana jest mrozoodporna, odporna na szarkę i różne choroby grzybowe.

Grossa di Felicio

Śliwa wrażliwa na mróz. Dorasta do 6 m wysokości. Duże, fioletowe owoce z woskowym nalotem zbiera się około 10 września.

Uprawa wymaga zapylaczy; najlepsze odmiany to President i Sugar. Plony są przeciętne, ale odmiana jest odporna na choroby.

Radość

Uprawiana w klimacie umiarkowanym, to stosunkowo niskie drzewo wydaje owoce, które dojrzewają pod koniec sierpnia. Są duże, ważą do 35 g, ciemnoczerwone i mają deserowy smak. Śliwka ta charakteryzuje się dobrą zimotrwałością.

Czarodziejka

Odmiana rosyjska. To średniej wielkości drzewo można rozpoznać po rzadkich i opadających gałęziach. Pierwsze owoce pojawiają się w czwartym roku wegetacji. Śliwa ta jest mrozoodporna.

Odmiana ta charakteryzuje się średnią tolerancją na suszę, dlatego wymaga podlewania. Owoce dojrzewają na początku września. Są duże, ważą do 70 g i mają fioletowy kolor z gęstym nalotem. Śliwa jest odporna na choroby i szkodniki.

Półksiężyc

Ta niezwykle mrozoodporna odmiana jest również samopłodna, co eliminuje konieczność sadzenia w pobliżu innych odmian. Drzewo osiąga wysokość 6 m. Na początku września wydaje duże, żółte owoce z bordowym rumieńcem, ważące do 60 g. Miąższ jest soczysty i ma morelowy aromat.

Woskowy nalot pokrywa nie tylko owoce, ale także pędy. Owoce są trudne w transporcie, a transport na duże odległości powoduje utratę atrakcyjnego wyglądu. Śliwki charakteryzują się dobrą adaptacją i są odporne na mączniaka prawdziwego i zarazę ziemniaka, ale podatne na zarazę bakteryjną.

Stanley

Znana również jako Stanley, to starożytna odmiana wyhodowana przez amerykańskich specjalistów. Dobrze zaadaptowała się w południowych regionach Rosji i na Północnym Kaukazie. Drzewa są średniej wielkości, dorastają do 3 metrów wysokości i mają rzadką koronę. Zaczynają owocować w szóstym roku i przynoszą plony corocznie. Jest to odmiana plenna, dająca plony do 60 kg.

Śliwki dojrzewają pod koniec sierpnia. Są duże, ciemnofioletowe i mają żółty, ziarnisty, aromatyczny miąższ. Są mrozoodporne do -34°C i odporne na choroby takie jak ołownik i plamistość, ale podatne na szarą pleśń. Odporność na suszę jest średnia.

Śliwy są narażone na ataki mszyc śliwowych. Podczas długotrwałej suszy owoce tracą smak i opadają. Aby temu zapobiec, konieczne jest regularne podlewanie. Śliwy są również wybredne w kwestii gleby. Wymagają żyznej, bogatej w minerały gleby. Nawozić corocznie.

Renkloda

Renclode – do tej grupy zalicza się wiele odmian, które można rozpoznać po następujących cechach:

• drzewo o wysokości 4-6 m;
• pierwsze owoce pojawiają się po 3-4 latach;
• wysoka produktywność, z 25-letniego drzewa można zebrać nawet 100 kg owoców;
• czas dojrzewania jest różny – niektóre owoce dojrzewają wcześniej, inne później, ale najczęściej zbiera się je pod koniec sierpnia;
• owoce charakteryzują się kulistym kształtem ze spłaszczonym wierzchołkiem, soczystym miąższem i deserowym smakiem;
• paleta barw od odcieni żółtego do ciemnoczerwonego;
• skóra może mieć wiśniowe plamki;
• Woskowa powłoka jest obfita, ale można ją łatwo zmyć wodą.

Renklę uprawia się w rejonach o łagodnych zimach – w obwodzie kurskim, rostowskim i wołgogradzkim. Eksperci zalecają szczepienie jej na odmianach bardziej odpornych na mróz. Renklę rozmnaża się z nasion. Przy odpowiedniej pielęgnacji jest odporna na choroby.

Kołchoźny renklodowy

Odmiana wczesna. Owoce dojrzewają w połowie sierpnia. Owoce są żółtozielone, drobne, do 20 g. Plenność jest wysoka, do 40 kg. Miąższ jest delikatny, limonkowy, soczysty i słodki. Przejrzałe owoce szybko opadają.

Tę samopylną odmianę sadzi się razem z odmianami tarniny 'Renklod sloe', 'Skorospelka', 'Eurasia 21' i 'Vengerka Moskovskaya'. Drzewo owocuje regularnie.

Odmiana wysoce odporna na mróz, wytrzymuje temperatury do -25°C. Po przemarznięciu regeneruje się w ciągu dwóch lat. Kwiaty dobrze znoszą wiosenne przymrozki. Śliwa ta jest podatna na choroby grzybowe.

Radziecka renkloda (niebieska)

Dobrze rośnie w regionie Central Black Earth. Jest drzewem samopylnym (około trzech metrów wysokości) i odpornym na silne mrozy do -30°C. Pierwsze owoce pojawiają się w piątym roku. Śliwki dojrzewają w połowie lub pod koniec sierpnia.

Plony rosną wraz z wiekiem drzewa, od 15 do 60 kg. Owoce są ciemnofioletowe, pokryte niebieskawym nalotem, z żółtym, słodkim miąższem. Po zamrożeniu miąższ staje się mączysty i kruchy, ale zachowuje swój smak. Odmiana jest podatna na polistygmatozę.

Renclode Kharitonova

To nowa odmiana. Drzewo dorasta do 5 m. Pierwsze owoce pojawiają się po czterech latach, a drzewo daje plon około 25 kg. Są średniej wielkości, podobnie jak poprzednie, i mają kolor atramentowo-fioletowy.

Przejrzałe owoce można rozpoznać po grubym, woskowym nalocie. Miąższ jest jasnozielony i słodki. Wadą tej odmiany jest słaba mrozoodporność drewna.

Renkloda biała

Łatwo je rozpoznać po nietypowym wyglądzie. Są duże, matowobiałe, z praktycznie bezbarwnym miąższem o subtelnym, blado cytrynowym lub zielonkawym odcieniu. Miąższ jest soczysty, słodki i bardzo aromatyczny, ale przetwory z tych owoców są mało apetyczne, dlatego zazwyczaj spożywa się je na świeżo.

Drzewo owocuje co trzy lata, osiągając wysokość nie większą niż 4,5 metra. W pobliżu sadzi się zapylacze; za najlepsze odmiany uważa się Renkloda's Green, Altana i Vengerka Donetskaya. Śliwa jest odporna nie tylko na temperatury do -34°C, ale także na długotrwałe okresy suszy. Dojrzewanie przypada na koniec sierpnia.

Olbrzymie odmiany

„Giant” to nazwa używana do określenia wielu odmian śliw o bardzo dużych owocach. Pojedynczy owoc może ważyć do 250 g, a średnia waga przekracza 100 g. Wszystkie drzewa tej odmiany są wytrzymałe i z łatwością dają obfite plony. Posadzone z dwuletniej sadzonki, pierwsze owoce pojawiają się po trzech latach. W przypadku uprawy z nasion, okres owocowania wydłuża się do pięciu lat.

Owoce dobrze znoszą transport, zachowując smak i atrakcyjny wygląd. Mogą mieć dowolny kolor – żółty, bordowy lub fioletowy – i pokryte są lekkim, łatwo ścieralnym nalotem. Jasne śliwki mają zazwyczaj słodki smak, podczas gdy ciemne – lekko cierpki.

Smak może się zmieniać pod wpływem warunków atmosferycznych, często na niekorzyść. Słodkość zanika z powodu nadmiaru lub niedoboru wilgoci w glebie, słabego oświetlenia lub błędów ogrodnika.

Śliwa olbrzymia nie jest szczególnie odporna na mróz, silnie cierpi z powodu wiosennych przymrozków, jest podatna na choroby grzybowe i ataki owadów.

Burbank

Burbank należy do rodziny olbrzymów. Jego cechą charakterystyczną są bardzo duże owoce, ważące do 250 g. Ta amerykańska odmiana jest mrozoodporna i odporna na moniliozę. Owocowanie rozpoczyna się w czwartym roku i jest regularne. Owoce są bordowe lub fioletowe z delikatnym, ledwo zauważalnym nalotem i ciemnoczerwonym, aromatycznym miąższem. Nadają się do produkcji suszonych śliwek. Zbiór odbywa się pod koniec lipca.

Znajomość cech odmian śliwy pomaga przy wyborze nowych drzew do uprawy. Każda odmiana ma swoje własne cechy, czas dojrzewania i preferencje klimatyczne. Jakość i ilość zbiorów w dużej mierze zależą od wyboru odpowiedniej odmiany dla danej lokalizacji.

Często zadawane pytania