Jakie są cechy charakterystyczne wiśni odmiany Leto?

Wiśnia Leto charakteryzuje się doskonałymi właściwościami, co czyni ją atrakcyjną odmianą. Jej niskie wymagania pielęgnacyjne i odporność na choroby pozwalają na minimalny nakład czasu i wysiłku. Przy odpowiednim sadzeniu i pielęgnacji powinna być łatwa w utrzymaniu.

Historia selekcji

Odmiana została wyhodowana w 1955 roku w Dalekowschodnim Instytucie Badawczym Rolnictwa. Jej twórcą był naukowiec A. G. Kazmin. Powstała w wyniku naturalnego zapylenia wiśni piaskowej. W 1965 roku została wpisana do Państwowego Rejestru Osiągnięć Hodowlanych Roślin Sadowniczych i Jagodowych.

Opis kultury

Rośnie jako krzew i osiąga 1,4-1,5 m wysokości. Brązowoszare, wyprostowane pędy są mocne. Drzewo pokryte jest licznymi zielonymi liśćmi. Inne charakterystyczne cechy:

• Duże owoce mają kształt okrągło-cylindryczny lub beczkowaty.
• Dojrzały owoc waży około 3-3,3 g.
• W okresie dojrzałości technicznej zmienia kolor z różowego na jasnoczerwony.
• Skórka jest gęsta, ale elastyczna i błyszcząca, lekko meszkowata.
• Miąższ jest soczysty, gęsty, delikatny i mięsisty, w smaku słodki, z lekką pikantnością i kwaskowatością.
• Świeżo wyciśnięty sok ma różowy odcień.
• Pestkę łatwo oddzielić od miąższu.

Charakterystyka

Ta hybryda o filcowatych cechach cieszy się popularnością w rolnictwie ze względu na swoją stabilność i dojrzałość. Jej genetyka z powodzeniem łączy najlepsze cechy odmian rodzicielskich, nadając jej unikalne właściwości i walory.

Odporność na suszę, zimotrwałość

Posiada średnią mrozoodporność, nieco niższą niż większość innych gatunków filcowatych. Pąki owocowe łatwo znoszą wiosenne przymrozki. Krzewy wykazują względną odporność na stres związany z wilgocią, dzięki czemu są w stanie przetrwać okresy suszy.

Zapylanie, okres kwitnienia i czas dojrzewania

Ta samopylna odmiana zapyla się własnym pyłkiem i dlatego nie wymaga zapylaczy. Jednak dla uzyskania najlepszych owoców zaleca się posadzenie w pobliżu roślin spokrewnionych, takich jak inny krzew Leto. Charakteryzuje się obfitym i krótkotrwałym kwitnieniem, trwającym dwa tygodnie, od końca maja do początku czerwca.

W okresie kwitnienia pokrywa się dużymi, różowymi, pojedynczymi kwiatami. Dojrzewanie następuje późno, a zbiór może rozpocząć się około 25 lipca, ale dojrzałe jagody mogą pozostać na gałęziach do końca sierpnia, nie opadając.

Produktywność, owocowanie

Ważną cechą jest stabilny, ale przeciętny plon, który rozpoczyna się w drugim roku owocowania. Owoce dojrzewają jednocześnie, tworząc korzystne warunki do zbioru. Dojrzała roślina może wyprodukować od 7 do 8,4 kg jagód w sezonie.

Miąższ zawiera 9% cukru, 8,5% garbników, 0,7% różnych kwasów i 0,6% pektyny. Degustatorzy oceniają smak na 3,5-4 punkty na 5 możliwych.

Zastosowanie jagód

Ta odmiana stołowa oferuje szeroki wachlarz zastosowań. Ze względu na przyjemny smak jagody doskonale nadają się do spożycia na świeżo. Znajdują również zastosowanie w różnego rodzaju przetworach, takich jak dżemy, marmolady i konfitury.

Są używane do deserów, w tym marmolad i pastili. Są popularnym składnikiem napojów, w tym alkoholowych.

Odporność na choroby i szkodniki

Cechuje się wysoką odpornością na moniliozę, znaną również jako monilioza. Ma również względną odporność na „chorobę kieszonkową”, poważny problem odmian dających filc.

Owoce jabłkóweczki to słaby punkt rośliny, zdolny do wyrządzenia znacznych szkód. Dlatego ważne jest, aby wziąć pod uwagę te cechy i podjąć odpowiednie środki w celu ochrony roślin przed tym szkodnikiem.

Zalety i wady

Przed posadzeniem sadzonki ważne jest, aby zbadać jej pozytywne i negatywne cechy, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji. Do zalet należą:

Do wad ogrodnicy zwracają uwagę na znaczne szkody wyrządzane przez owocówkę jabłkóweczkę, przeciętny smak jagód i duże rozmiary wiśni.

Funkcje lądowania

Najlepszy czas na sadzenie to wczesna wiosna, przed pęknięciem pąków. Możliwe jest również sadzenie jesienne we wrześniu. Sadzonki zakupione późno w sezonie zaleca się tymczasowo przykryć do następnej wiosny. Wybierz słoneczne, suche miejsce, najlepiej na zboczu lub wzniesieniu.

Sadzonki to zazwyczaj rośliny 1-2-letnie. Wysokiej jakości sadzonki mają około 1 m wysokości, kilka gałęzi i dobrze rozwinięty system korzeniowy. Liście i kora nie powinny wykazywać oznak chorób ani uszkodzeń.

Algorytm lądowania obejmuje następujące kroki:

1. Przygotuj otwór o średnicy i głębokości około 50 cm.
2. Wypełnij dół mieszanką gleby zawierającą przegniły obornik, wapno, nawozy potasowe i fosforanowe.
3. Nieznacznie skróć korzenie sadzonki, a następnie zanurz ją w luźnej glinie, uprzednio namoczonej w wodzie.
4. Włóż sadzonkę do dołka ściśle pionowo, zachowując tę ​​samą głębokość, jaką miała w szkółce.
5. Wypełnij okrąg korzeniowy mieszanką gleby.
6. Ubij glebę wokół sadzonki.
7. Podlej roślinę obficie, upewniając się, że woda dokładnie pokrywa strefę korzeniową.

Ściółkuj torfem. Pomoże to regulować poziom wilgoci i ochroni korzenie przed przegrzaniem i wychłodzeniem.

Jakie rośliny można, a jakich nie można uprawiać obok wiśni?

Aby zapewnić dobry wzrost i właściwy rozwój czereśni, dowiedz się, jakie rośliny można sadzić w sąsiedztwie czereśni, a jakie sąsiedztwa są niepożądane.

Zalecenia dla sąsiednich roślin:

• krzewy i drzewa;
• jabłka;
• gruszki;
• agrest;
• kwiaty: barwinek, irysy, fiołki i funkia;
• Rośliny warzywne: cebula, pomidory, czosnek, zioła.

Dalsza pielęgnacja kultury

Podlewaj umiarkowanie, unikając nadmiernego podlewania. Zabieg ten wykonuj tylko podczas przedłużającej się suszy. Nawoź corocznie, nanosząc nawóz na głębokość około 5 cm wokół pnia. Wiosenne nawożenie substancjami azotowymi stymuluje wzrost pędów, natomiast jesienne nawożenie materią organiczną (próchnicą, obornikiem) zapobiega nadmiernemu wzrostowi.

Cięcie letnie przeprowadza się w kilku etapach:

• Nierozgałęzione siewki jednoroczne. Sadząc wiosną, przycinamy roślinę do wysokości 30-40 cm.
• Kształtowanie się w pierwszych latach. Usuń słabe pędy. Pozostaw 4-6 silnych gałęzi u podstawy pnia, aby nadać im kształt.
• Przycinanie odmładzające. Od 10. roku życia należy regularnie wykonywać cięcie odmładzające w celu utrzymania wzrostu i zdolności owocowania.

Choroby i szkodniki, metody zwalczania i zapobiegania

Chociaż roślina jest odporna na niektóre choroby, może być podatna na pewne problemy. Tabela zawiera zalecenia dotyczące ich zwalczania:

Metody reprodukcji

Istnieje kilka sposobów na zwiększenie liczby sadzonek w ogrodzie. Ogrodnicy zalecają kilka metod rozmnażania:

• Przez sadzonki. Sadzonki zbieraj w czerwcu-lipcu, gdy pędy zaczynają dojrzewać. Używaj mocnych gałęzi z tego roku z trzema pąkami i trzema do czterech liści. Ukorzeniaj sadzonki w mieszance torfu i piasku rzecznego lub perlitu. Zaprawiaj końcówki sadzonek preparatem ukorzeniającym. Sadź sadzonki pod kątem 2 cm w glebie.
• Posiew. Usuń miąższ z nasion, wysusz je i przechowuj w chłodnym miejscu. Przygotuj do sadzenia w wilgotnym piasku pod koniec sierpnia. Wysiej nasiona w bruzdach dwa tygodnie przed pierwszymi przymrozkami. Uprawiaj sadzonki przez cały sezon.
• Według podziału. Wykop krzew z jednej lub obu stron. Podziel kłącze na kilka części i przesadź je w osobne dołki.
• Poprzez nakładanie warstw. Wczesną wiosną przygnij jednoroczne pędy do ziemi. Przykryj je ziemią, dociśnij mocniej i zabezpiecz zszywkami. Ściółkuj torfem, aby utrzymać wilgoć. Podziel i posadź pędy jesienią.

Wszystkie te metody propagacji mogą być skuteczne, ważne jest jednak, aby wybrać opcję odpowiadającą danym warunkom i osobistym preferencjom.

Recenzje

Wiśnia Leto zebrała wiele pozytywnych opinii od ogrodników na całym świecie. Jest znana ze swoich licznych zalet, które pozwalają na regularne, obfite zbiory. Osiąga się to dzięki odpowiedniej pielęgnacji i przestrzeganiu podstawowych praktyk rolniczych.

Często zadawane pytania