Uprawa jabłoni Berkutovskaya: cechy odmiany i instrukcja krok po kroku

Jabłoń Berkutovskoye to późno dojrzewająca odmiana krajowa, sprawdzona i ceniona przez ogrodników. Jej owoce charakteryzują się doskonałymi walorami handlowymi, przyjemnym smakiem i trwałością, a drzewo jest odporne i produktywne.

Opis jabłoni Berkutovskoye

Drzewo jest średniej wielkości. Ma zaokrągloną, średnio gęstą koronę. Dorasta do 3 metrów wysokości. Liście są zielone, duże, eliptyczne i długoogonkowe, o matowej, pomarszczonej powierzchni.

Gałęzie są proste i średniej grubości. Pędy są owłosione i czerwonobrązowe. Kwiaty są duże, talerzykowate, z owalnymi, różowo-białymi płatkami.

Owoce są duże, o drobno wyboistej powierzchni i średniej wielkości białych kropkach podskórnych. Szypułki są proste, średniej wielkości i ukośnie osadzone.

Krótki opis owoców:

• Kolor główny: zielonożółty i żółty.
• Kolor kryjący: ciemnoczerwone paski przechodzące w wyblakły, czerwony rumieniec.
• Formularz: bułczasty.
• Skóra: gładkie, błyszczące.
• Posiew: duży, stożkowaty, brązowy.
• Miąższ: biały, drobnoziarnisty, gęsty.
• Średnia waga: 150 gramów
• Limit wagowy: 250 gramów

Historia powstania odmiany

Odmianę Berkutovskoye opracowali pracownicy Państwowej Akademii Rolniczej im. N.I. Wawiłowa w Saratowie oraz Ogrodniczej Stacji Doświadczalnej w Saratowie. Odmianę tę uzyskano poprzez zapylanie odmiany Kortland mieszanką pyłków z dwóch jabłoni: odmiany Antonówka i odmiany Anyżowo-Różowo-Paskowatej.

Odmiana ta była poddawana badaniom państwowym od 1971 roku. W 1987 roku została wpisana do Państwowego Rejestru Federacji Rosyjskiej. Autorzy: O.D. Berkut, G.V. Kondratieva.

Polecana do uprawy w regionie Dolnej Wołgi. W 1991 roku jabłoń Berkutovskoye została nagrodzona złotym medalem przez Wszechrosyjskie Centrum Wystawowe (WVC).

Charakterystyczny

Odmiana Berkutovskoye posiada doskonałe właściwości agrotechniczne, dzięki czemu z powodzeniem uprawia się ją w wielu regionach kraju.

Charakterystyka odmiany:

• Okresy dojrzewania. Jest to odmiana późna (zimowa). Owoce dojrzewają pod koniec września lub na początku października.
• Owocowanie. Owocowanie rozpoczyna się 3-4 lata po posadzeniu. Drzewo nie robi sobie przerw; ogrodnicy zbierają je co roku.
• Wydajność. Odmiana ta wyróżnia się dość wysoką plennością – z jednego drzewa w sezonie zbiera się 50–70 kg jabłek.
• Odporność na mróz. Drzewo może wytrzymać mrozy do -35 °C.

Smak i zastosowanie

Jabłka mają słodko-kwaśny, aromatyczny smak. Ocena degustacyjna wynosi 4,5-4,8 punktów w 5-stopniowej skali. Miąższ jest soczysty i drobnoziarnisty.

Ta odmiana ma wszechstronne zastosowanie. Owoce nadają się do spożycia na surowo oraz na różnego rodzaju przetwory. Doskonale nadają się na dżemy i galaretki, a także do żywności dla niemowląt, deserów, kompotów i wypieków.

Plusy i minusy

Odmiana Berkutovskoye ma zarówno zalety, jak i wady. Przed posadzeniem tej odmiany w ogrodzie, zaleca się dokładne rozważenie wszystkich jej zalet i wad.

Lądowanie

Plon, zdrowie i żywotność sadzonki zależą od prawidłowego sadzenia — wyboru właściwego miejsca, przygotowania dołka itd. Wystarczy jeden błąd, aby drzewo zachorowało, słabo rosło, wydało mało jabłek, a nawet przedwcześnie obumarło.

Wybór sadzonki

Sadząc jabłonię Berkutovskoye, zaleca się zakup dwuletnich sadzonek, ponieważ najlepiej przyjmują się w nowym miejscu. Są one wolne od chorób i szkodników.

Na co zwrócić uwagę wybierając sadzonkę:

• Korzenie powinny być długie (20-30 cm) i zdrowe, z licznymi, małymi korzonkami. Wybieraj sadzonki z korzeniami wolnymi od zgnilizny, suchości, oznak chorób, narośli lub innych uszkodzeń. Minimalna liczba pędów głównych to trzy.
• Zdrowa sadzonka ma zielone liście, bez śladów chorób lub uszkodzeń spowodowanych przez owady.
• Kora jest gładka, o jednolitym kolorze, bez wad, zgrubień, śladów chorób i uszkodzeń.
• Sadzonka musi mieć wyraźnie widoczne miejsce szczepienia.

Do sadzenia najlepiej wybierać sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym. Ukorzeniają się one lepiej i szybciej, ponieważ nie są narażone na stres związany z przesadzaniem. Co więcej, w przeciwieństwie do sadzonek z odkrytym korzeniem, można je sadzić nie tylko wiosną i jesienią, ale także latem.

Wybór i przygotowanie miejsca

Jabłonie wymagają dobrze oświetlonego, ciepłego i słonecznego stanowiska. Miejsca zacienione nie są odpowiednie dla tej odmiany. Stanowisko powinno być dobrze wentylowane, ale wolne od przeciągów i porywistych wiatrów. Najlepszym miejscem będzie budynek lub solidne ogrodzenie od strony północnej.

Poziom wód gruntowych ma ogromne znaczenie. Nie powinien być wyższy niż 1,5-1,7 metra. Jeśli poziom wód gruntowych jest wyższy, korzenie drzewa zaczną gnić, co ostatecznie doprowadzi do śmierci całego drzewa. Tereny nizinne, bagna i strome zbocza zdecydowanie nie nadają się do sadzenia.

Przygotowanie miejsca do sadzenia odbywa się już na kilka miesięcy przed terminem sadzenia i polega na poprawie jakości gleby - zwiększeniu jej żyzności, unormowaniu kwasowości i zmianie jej struktury.

Jak przygotować glebę:

• Działkę przekopuje się na głębokość szpadla. Zaleca się wysianie nawozu zielonego krótko przed rozpoczęciem prac, aby poprawić jakość gleby. Podczas kopania usuwa się z gleby kłącza chwastów wieloletnich.
• Podczas kopania dodaje się nawozy organiczne: 10 kg kompostu lub próchnicy na 1 m2. Można również dodać nawozy mineralne, takie jak nitroammofoska: 1 łyżka stołowa na 1 m2.
• Jeżeli gleba jest ciężka i gliniasta, wówczas dodaje się 10 kg piasku rzecznego na 1 metr kwadratowy powierzchni; w glebach piaszczystych dodaje się taką samą ilość gliny.
• Optymalna kwasowość jest neutralna. Odpowiedni zakres dla odmiany Berkutovskoye wynosi 6,5–7,0. Przy wysokiej kwasowości – poniżej 6,5 – należy dodać wapno gaszone, popiół drzewny lub mączkę dolomitową. Na glebach lekko kwaśnych zaleca się dodanie 1 kg kwaśnego torfu na metr kwadratowy.

Przygotowanie dołka do sadzenia

Dołki do sadzenia przygotowuje się jesienią, jeśli sadzenie planowane jest na wiosnę. W każdym przypadku dołki należy przygotować co najmniej 3-4 tygodnie przed posadzeniem sadzonki na miejscu docelowym.

Cechy sadzenia jabłoni Berkutovskoye:

• Dołek do sadzenia powinien być wystarczająco duży, aby pomieścić system korzeniowy sadzonki. Dołek powinien być 2-3 razy większy od systemu korzeniowego. Typowa głębokość dołka to 80 cm, a średnica 100 cm.
• Jeśli sadzi się kilka jabłoni jednocześnie, to między sąsiednimi dołkami zachowuje się odstępy 2,5-3 m. Odległość między rzędami wynosi 3-4 m.
• Na dnie wykopu umieszcza się warstwę drenażową o grubości 10-15 cm. Do jej wykonania stosuje się tłuczeń kamienny, otoczaki lub połamaną cegłę.
• Podczas kopania dołka odkładamy wierzchnią warstwę żyznej gleby (około 20 cm), która posłuży nam do przygotowania pożywnej mieszanki doniczkowej. Do gleby dodajemy humus lub kompost w stosunku 1:1, 250 ml popiołu drzewnego, 100 g siarczanu potasu i 200 g superfosfatu.
• Dokładnie wymieszaj wszystkie składniki. Następnie wlej przygotowaną mieszankę do dołka, wypełniając go w 2/3. Wbij podporę na wysokość około 1,5 m, lekko odsuniętą od środka.

Sadzenie sadzonki

Przed posadzeniem sadzonki należy ją odpowiednio przygotować. Sadzenie należy wykonać w pochmurny dzień, rano lub wieczorem.

Cechy przygotowania i sadzenia sadzonek odmiany Berkutovskoye:

• Jeśli jabłonie mają odsłonięte korzenie, należy je dokładnie obejrzeć. Uszkodzone, chore, suche i połamane pędy korzeniowe należy przyciąć do zdrowej tkanki, a następnie namoczyć system korzeniowy w wodzie. Zaleca się dodanie stymulatora wzrostu. Moczyć przez 4-6 godzin.
• Zbyt długie korzenie skracamy do długości 20-30 cm, w przeciwnym razie wygną się podczas sadzenia, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia technologii sadzenia.
• Posadzoną sadzonkę przycinamy – skracamy jej wierzchołek tak, aby wysokość drzewka nie przekraczała 90 cm. Gałęzie drzewka skracamy o 2/3 ich długości.
• Sadzonkę z odkrytym korzeniem umieszcza się w dołku, natomiast sadzonkę z zamkniętym korzeniem podlewa się najpierw, aby ułatwić wyjęcie z pojemnika. Zaleca się zanurzenie korzeni sadzonek w zawiesinie glinianej przed sadzeniem.
• Sadzonkę umieszcza się na kopcu ziemi tak, aby korzenie leżały na jego zboczach. Nie powinny one wyginać się ku górze, na boki ani skręcać.
• Korzenie i puste przestrzenie wypełniamy pozostałą żyzną glebą, zapewniając, że szyjka korzeniowa pozostaje 3-5 cm nad poziomem gruntu. Nie należy zakopywać szyjki korzeniowej zbyt głęboko, szczególnie na glebach ciężkich i słabo przepuszczalnych. Gleba wokół sadzonki jest ubijana, aby zapobiec powstawaniu pustych przestrzeni między korzeniami.
• Wokół otworu tworzy się krąg z pnia drzewa, z niskim grzbietem na jego krawędziach. Przybliżona średnica okręgu wynosi 100-120 cm.
• Sadzonkę przywiązuje się do podpory miękkim sznurkiem lub plastikową torbą. Nie należy używać drutu, ponieważ może on uszkodzić cienką korę drzewa.
• Posadzoną jabłoń podlewamy ciepłą, odstaną wodą. Przybliżona ilość podlewania to 20-25 litrów.
• Po wchłonięciu wilgoci obszar pnia jest ściółkowany próchnicą, liśćmi, pokruszoną korą itp.

Pielęgnacja

Jabłoń Berkutovskoye wymaga standardowej pielęgnacji, która jest łatwa zarówno dla doświadczonych, jak i początkujących ogrodników. Aby drzewo rosło i owocowało, należy je regularnie podlewać, nawozić, przycinać, opryskiwać itd.

Podlewanie

Jabłoń Berkutovskoye wymaga regularnego podlewania, mimo że odmiana ta jest dość odporna na suszę. Niedobór wilgoci i nieregularne podlewanie zawsze negatywnie wpływają na plon i smak jabłek.

Funkcje podlewania:

• Podlewaj jabłonię, gdy gleba wyschnie. Jeśli pogoda jest sucha, zaleca się przykrycie obszaru wokół pnia drzewa ściółką po podlaniu, aby zapobiec parowaniu wilgoci.
• Zapotrzebowanie na wodę zależy od wieku drzewa i warunków glebowych. W miarę dojrzewania jabłoni zapotrzebowanie na wodę wzrasta: młode drzewo potrzebuje 20-30 litrów wody, a dojrzałe – 40-60 litrów.
• Częstotliwość podlewania zależy od wielu czynników, takich jak wiek drzewa, rodzaj gleby i warunki pogodowe. Po posadzeniu drzewo należy podlewać często, mniej więcej raz w tygodniu; dojrzałe drzewa należy podlewać raz lub dwa razy w miesiącu, w zależności od opadów. Jabłonie rosnące na glebach piaszczystych wymagają dwukrotnie więcej wody niż te rosnące na glebach gliniastych i czarnoziemach.
• Najlepszy czas na podlewanie to poranek i wieczór. Aby ustalić, czy nadszedł czas na podlewanie drzewa, należy sprawdzić wierzchnią warstwę gleby; jeśli jest sucha na głębokości 5-7 cm, drzewo wymaga podlewania.

Posypka

Jabłoń Berkutovskoye wymaga regularnego nawożenia. W pierwszym roku po posadzeniu nie stosuje się nawożenia, ponieważ drzewo otrzymuje wystarczającą ilość składników odżywczych z nawozu dodanego do dołka.

Cechy nawożenia jabłoni odmiany Berkutovskoye:

• Wczesną wiosną, przed otwarciem pąków, zastosuj nawozy azotowe lub wieloskładnikowe zawierające azot, potas i fosfor. Na przykład, zastosuj mocznik w dawce 30-40 g na metr kwadratowy, saletrę amonową w dawce 25-35 g na metr kwadratowy lub nitrofoskę w dawce 50-60 g na metr kwadratowy. Dawka ta dotyczy roślin dojrzałych; dla roślin młodych wynosi połowę tej dawki.
• Przed kwitnieniem należy zastosować nawozy fosforowo-potasowe. Na przykład, można zastosować fosforan monopotasowy w dawce 10–20 g na 10 litrów wody lub superfosfat pojedynczy lub podwójny w dawce 25–30 g na 10 litrów wody. W przypadku młodych drzew dawkę należy zmniejszyć o 50%. Od drugiego roku należy zwiększać dawkę nawozu corocznie o około 30%.
• W okresie kwitnienia zaleca się przeprowadzenie dokarmiania dolistnego borem – 5-10 g kwasu borowego na 10 litrów wody.
• Gdy drzewo przekwitnie i zaczną formować się pąki owocowe, stosuje się oprysk dolistny azotem. Można na przykład opryskać drzewo roztworem mocznika – 30-40 g na 10 litrów wody.
• Po zakończeniu owocowania, pod koniec lata lub na początku jesieni, do roślin dodaje się nawozy fosforowo-potasowe, np. monofosforan potasu – 10-15 g na 10 litrów wody.

Suchy nawóz wciera się w glebę wzdłuż korony, a następnie obficie podlewa drzewo. Ważne jest, aby nie przesadzić z nawozem – zbyt duża ilość nawozu może wyrządzić drzewu więcej szkody niż zbyt mała.

Lamówka

Jabłoń Berkutovskoye wymaga regularnego cięcia w celu nadania kształtu koronie i usunięcia nadmiaru gałęzi. Przycinanie utrzymuje drzewo w zdrowiu, poprawia dostęp światła i cyrkulację powietrza w koronie oraz ułatwia zbiór jabłek.

Cechy przycinania:

• Główne cięcie drzewa przeprowadza się wiosną, zanim zaczną płynąć soki. Oprócz cięcia formującego, wykonuje się cięcie sanitarne, usuwając wszystkie uszkodzone, połamane, suche, chore i przemarznięte gałęzie.
• Cięcie odmładzające wykonuje się na jabłoniach powyżej 20 lat. Usuwa się trzy do czterech starych gałęzi, aby pobudzić wzrost młodych pędów. Gałęzie przycina się do pierścienia, uszczelniając miejsca cięcia żywicą ogrodową.
• W przypadku drzew dojrzałych boczne pędy roczne przycina się o 1/3 ich długości, zawsze przy zewnętrznym pąku. Zapobiega to wzrostowi nowych pędów do wewnątrz.

Przygotowanie do zimy

W regionach, w których temperatury zimowe są krytyczne dla jabłoni, izolacja pnia i strefy korzeniowej jest niezbędna. Ochrona drzewa przed gryzoniami jest również niezbędna.

Cechy izolacji:

• Pień najpierw bielony jest wapnem, a następnie owijany materiałem okryciowym, np. agrowłókniną lub jutą.
• Krąg wokół pnia drzewa jest ściółkowany próchnicą i przykryty gałęziami świerkowymi.
• Aby zabezpieczyć pień przed gryzoniami, można pokryć go roztworem smoły i wapna. Pomocne może być również ogrodzenie z drobnej metalowej siatki zakopane w ziemi.

Walka z chorobami

Jabłoń Berkutovskoye ma stosunkowo dobrą odporność, jednak w niesprzyjających warunkach może być podatna na mączniaka prawdziwego i parcha. Jest również podatna na zgniliznę owoców (moniliozę), cytosporozę i inne choroby.

Do zwalczania mączniaka prawdziwego, parcha i innych chorób stosuje się następujące metody:

• Biopreparaty — „Alirin-B”, „Gamair”, „Fitosporin-M”.
• Chemikalia - „Skor”, „Topaz”, „Horus”.
• Środki ludowe. Na przykład, można użyć roztworu sody oczyszczonej (50 g na 10 litrów wody) z dodatkiem mydła do prania. Do pielęgnacji drewna nadaje się również roztwór jodyny (10 kropli na 10 litrów wody).
• Zapobieganie - regularne przycinanie, zbieranie opadłych liści i owoców, palenie porażonych części drzewa.

Zwalczanie szkodników

Odmiana ta może być atakowana przez mszyce jabłoniowe, owoce jabłkóweczki i skoczki jabłoniowe. Do zwalczania tych szkodników stosuje się różne metody i środki zapobiegawcze.

Metody i środki zwalczania szkodników jabłoni Berkutovskoye:

• Chemiczne środki owadobójcze. Są one powszechnie stosowane podczas masowych ataków szkodników owadzich. Można na przykład użyć insektycydów takich jak Aktara, Decis i innych.
• Biopreparaty. Zazwyczaj stosuje się je w przypadku drobnych inwazji. Przykładami są Fitoverm i Lepidocide. Zabiegi powtarza się w odstępach 10-dniowych.

Do zwalczania owadów stosuje się również specjalne pasy wychwytujące. Na przykład, można zawiesić na gałęziach drzew plastikowe butelki lub inne pojemniki wypełnione słodkim płynem, takim jak sok owocowy.

Zbiór i przechowywanie

Jabłka osiągają dojrzałość zbiorczą pod koniec września lub na początku października. Owoce zbiera się, gdy nabiorą zielonkawożółtego koloru. Należy to zrobić niezwłocznie, ponieważ opóźnienie zbioru spowoduje opadanie jabłek.

Zebrane owoce umieszczane są w skrzynkach lub niskich skrzyniopaletach. Jabłka przechowywane są w piwnicy, suterenie lub suchym, chłodnym pomieszczeniu, gdzie panują określone warunki: temperatura od 0 do +3°C, wilgotność 80% i odpowiednia wentylacja.

Recenzje

Jabłoń Berkutovskoye to niezawodna i sprawdzona odmiana zimowa o doskonałych właściwościach. Kolor i smak tych jabłek w dużej mierze zależą od warunków uprawy i pielęgnacji. Przy odrobinie wysiłku można zebrać do zimy kilka wiader soczystych, pysznych, czerwonych jabłek.