Charakterystyka techniczna i cechy uprawy jabłoni odmiany Imanta

Jabłoń Imant to odmiana ceniona za wysoki plon i wczesną dojrzałość. Jej zwarta korona ułatwia uprawę, a silny system odpornościowy chroni ją przed wieloma chorobami. Owoce wyróżniają się jasnym, atrakcyjnym kolorem, dobrą trwałością na półce i doskonałą zdatnością do transportu. Jest odporna na mróz, szybko się przyjmuje i nadaje się do uprawy w klimacie umiarkowanym.

Historia selekcji

Odmianę tę wyhodowali specjaliści z Białoruskiego Instytutu Badawczego w 1999 roku, krzyżując amerykańską odmianę zimową Liberty z białoruską Antey. W rezultacie powstała hybryda o wielu pozytywnych cechach.

Charakterystyka

Imanta to popularna jabłoń, chętnie wybierana nawet przez początkujących ogrodników. Jej powszechna popularność wynika z niskich wymagań pielęgnacyjnych i bogatego smaku aromatycznych owoców.

Regiony wzrostu

Uważa się, że jabłoń pochodzi z Białorusi, ale rozpowszechniła się również za granicą – w Mołdawii, na Ukrainie i w Rosji. W Federacji Rosyjskiej uprawa jabłoni jest ograniczona warunkami klimatycznymi: ze względu na umiarkowaną zimotrwałość odmiana ta nie nadaje się do surowych regionów.

• Syberia;
• Ural;
• Daleki Wschód.

Imanta dobrze rośnie jednak w łagodniejszym klimacie. Odmiana ta jest z powodzeniem uprawiana w obwodzie moskiewskim, na północnym zachodzie, w regionie Wołgi i w regionie Morza Czarnego.

Wygląd drzewa

Roślina osiąga do 3 m wysokości, lecz uprawiana na podkładce karłowej jej wymiary mogą być zauważalnie skromniejsze.

Cechy charakterystyczne:

• korona - zwarta, o zgrabnym pokroju i niepodatna na zagęszczanie, co ułatwia pielęgnację i sprawia, że ​​odmiana ta jest pożądana w uprawie przemysłowej;
• gałęzie – proste, średniej długości i grubości, wyrastające z pnia niemal pod kątem prostym, a ich końce skierowane są ku górze;
• kora na pędach – owłosione, o brązowobrązowym lub brązowym odcieniu;
• system korzeniowy – dobrze rozgałęzione, włókniste, położone na średniej głębokości i tworzące wiele małych korzeni;
• liście - duże, gęste i skórzaste, o intensywnie ciemnozielonej barwie, kształt podłużno-jajowaty z zaostrzonym końcem, krawędzie drobno ząbkowane i lekko faliste, powierzchnia matowa z lekkim połyskiem.

Kwitnienie rozpoczyna się pod koniec maja i trwa około 8-10 dni. W tym czasie drzewo jest gęsto pokryte drobnymi kwiatami. Pąki są różowe, a płatki po rozwinięciu białe z lekkim różowawym odcieniem. Owocowanie jest mieszane – plon tworzy się na pędach, wypustkach i przyrostach z poprzedniego roku.

Owoc

Jabłka charakteryzują się atrakcyjnym wyglądem i wysokimi walorami konsumenckimi. Ich główne cechy to:

• Owoce są duże, jednolitej wielkości, o kulisto-stożkowatym kształcie i lekko ściętych bokach.

• Powierzchnia jest delikatnie żebrowana, skórka gładka, sucha i błyszcząca. Zielone tło jest prawie całkowicie pokryte rozproszonym, ciemnoczerwonym rumieńcem z fioletowym odcieniem. Podskórne punkty są małe, szare i ledwo zauważalne.
• Waga waha się od 150 do 200 g, ale zdarzają się też większe okazy – do 300 g.
• Miąższ ma kolor zielonkawo-kremowy, jest soczysty, średnio gęsty i chrupiący.
• Smak jest słodko-kwaśny, a pełnia smaku rozwija się zimą. W skali degustacyjnej jabłka otrzymały ocenę 4,3 na 5, ale wielu ogrodników uważa, że ​​odmiana zasługuje na wyższą ocenę.

Okres przydatności do spożycia wynosi do kwietnia, a w optymalnych warunkach nawet dłużej, bez utraty smaku i wyglądu. 100 g jabłka ma wartość kaloryczną 47 kcal.

Skład chemiczny:

• cukier – 11,2%;
• kwasy – 0,67%;
• pektyny – 7,3%;
• Witamina C – 8,8 mg;
• Związki P-aktywne – 117 mg.

Imanta to odmiana deserowa: jabłka nadają się zarówno do spożycia na surowo, jak i do przetwórstwa – szczególnie dobrze nadają się do produkcji dżemów, pastylek i cydru.

Odporność na mróz i zapylanie

Odmiana ta charakteryzuje się umiarkowaną zimotrwałością. Przy odpowiedniej uprawie i pielęgnacji wytrzymuje temperatury do -25°C, szczególnie w regionie Centralnym. Na mrozoodporność wpływają opady deszczu oraz jakość zimowego przygotowania drzewa.

Imanta to odmiana częściowo samopylna, co oznacza, że ​​może owocować bez zapylaczy, ale plony będą minimalne. Aby zapewnić regularne i obfite owocowanie, zaleca się sadzenie w pobliżu odmian zapylaczy.

Najlepsi sąsiedzi:

• Białoruski słodki;
• Alesia;
• Anteusz.

Dojrzewanie, wzrost, owocowanie i plonowanie Imanty

Plony są początkowo skromne, zaledwie kilka kilogramów, ale drzewo rośnie szybko, dodając rocznie 45–60 cm i zwiększając owocowanie z każdym sezonem.

Dane techniczne:

• Maksymalną wydajność roślina osiąga po około 7-8 latach.
• Plony nie są regularne, ale po wyjątkowo surowych zimach możliwe są niewielkie spadki.
• Owoce zbiera się zazwyczaj między końcem września a połową października. Jabłka są dojrzałe, gdy łatwo odrywają się od gałęzi i po lekkim naciśnięciu tworzą się na nich wgniecenia.
• Owoce dobrze znoszą transport – można je pakować w skrzynie o grubości do czterech warstw, przesypując je suchymi trocinami. Jabłka można przechowywać w zwykłej piwnicy do wiosny, nie tracąc smaku ani wyglądu.

Imants zaczyna owocować wcześnie: na podkładkach karłowych pierwsze owoce pojawiają się już w drugim roku po posadzeniu, a na podkładkach nasiennych w trzecim lub czwartym roku. W piątym roku odmiana wchodzi w fazę pełnego owocowania: plon wzrasta do 20-30 kg z drzewa. W uprawie komercyjnej plony sięgają 17-18 ton z hektara.

Przechowywanie zbiorów jabłek

Zbiór jabłek odbywa się pod koniec września lub na początku października – dokładny termin zależy od regionu i warunków pogodowych. Dzięki krótkim, mocnym szypułkom jabłka długo utrzymują się na gałęziach i nie spadają.

Owoce charakteryzują się doskonałą trwałością i zachowują smak od października do końca kwietnia. Aby zapewnić długotrwałe przechowywanie, należy przestrzegać poniższych wskazówek:

• w piwnicy lub suterenie – wybieraj tylko zdrowe, nieuszkodzone okazy i umieszczaj je w drewnianych skrzynkach;
• w lodówce – Przy stałej temperaturze i wilgotności jabłka można przechowywać aż do początku czerwca, nie tracąc przy tym świeżości i smaku.

Podgatunki i warianty

Obecnie odmiana ta nie ma podgatunków, ale w przyszłości mogą pojawić się nowe formy. Hodowcy już pracują nad stworzeniem kolumnowej odmiany Imanta. Dowiedz się więcej o kolumnowej odmianie jabłoni. Tutaj.

Odmiana ta dobrze rośnie zarówno na podkładkach standardowych, jak i karłowych. Drzewa na podkładkach karłowych dorastają do 1,8-2 m i zaczynają owocować w drugim roku, ale są bardziej wrażliwe na przymrozki.

Technologia sadzenia

Aby jabłoń dobrze się ukorzeniła i w pełni rozwinęła, ważne jest przestrzeganie pewnych wymagań. Drzewo będzie się dobrze rozwijać, jeśli podejdziesz do uprawy odpowiedzialnie i zapewnisz mu odpowiednią opiekę.

Wybór i przygotowanie sadzonki

Kupuj materiał do sadzenia w szkółkach lub sklepach specjalistycznych, gdzie masz pewność co do różnorodności drzew. Najlepiej wybierać rośliny uprawiane w tym samym regionie, w którym planujesz je posadzić – są już przystosowane do lokalnego klimatu i lepiej się rozwijają.

Przy wyborze należy zwrócić uwagę na następujące kryteria:

• system korzeniowy – dobrze rozwinięte i włókniste;
• kora - jednolita barwa, elastyczna, gładka, bez ciemnych plam i narośli.

Jeśli sadzonka wykształciła już liście, zrezygnuj z jej zakupu.

Jak wybrać miejsce?

Jabłoń Imanta jest mało wymagająca pod względem rodzaju gleby, ale do prawidłowego rozwoju potrzebuje wystarczającej ilości światła słonecznego i ciepła. Niedostateczne nasłonecznienie negatywnie wpłynie na plony.

Wymagania podstawowe:

• Posadź drzewo w lekkiej, luźnej glebie. Jeśli w miejscu, gdzie rośnie, przeważa ciężka gleba gliniasta, wymieszaj ją z grubym piaskiem rzecznym w stosunku 1:1.
• Sprawdź wcześniej kwasowość gleby. Preferowana jest gleba obojętna lub lekko kwaśna. Jeśli gleba jest zbyt kwaśna, dodaj do dołka przesiany popiół drzewny lub mąkę dolomitową, aby ją zneutralizować.
• Monitoruj poziom wód gruntowych – nie powinien on być wyższy niż 1,5-2 metry pod powierzchnią. Jeśli teren jest niski i woda znajduje się blisko powierzchni, usyp wał ziemny o wysokości 60-70 cm, pod którym posadzisz jabłoń.

Terminy

Jabłoń Imanta można sadzić wiosną lub jesienią. Sadzenie wiosenne jest bardziej odpowiednie w klimacie umiarkowanym, natomiast jesienne – w regionach południowych.

W przypadku uprawy jesiennej ważne jest, aby odczekać co najmniej dwa miesiące przed pierwszymi przymrozkami. Pozwoli to roślinie dobrze się ukorzenić.

Zasady lądowania

Jeśli planujesz posadzić jabłoń Imanta wiosną, przygotuj dołek jesienią; w przeciwnym razie przygotuj go kilka tygodni wcześniej. Optymalna głębokość dołka to 80-90 cm, a średnica 60-75 cm. Sadząc kilka drzew, zachowaj minimalny odstęp 3,5 m między nimi.

Przydatne wskazówki:

1. Odłóż wierzchnią warstwę gleby o grubości 15-20 cm, czyli najżyźniejszą. Wymieszaj ją z 30-40 kg próchnicy, 150 g superfosfatu i 80 g saletry potasowej. Zamiast nawozów mineralnych możesz użyć 150 g popiołu drzewnego, mączki kostnej lub ich mieszanki.
2. Aby zapewnić drenaż, należy wyłożyć dno otworu pokruszonymi cegłami, keramzytem lub kamykami i przykryć materiałem wodoodpornym, aby zapobiec wypłukiwaniu mieszanki.
3. Przed sadzeniem uformuj w dołku kopczyk z przygotowanej mieszanki ziemi. Umieść na nim sadzonkę, ostrożnie rozłóż korzenie i przykryj ziemią.
4. Po posadzeniu należy skrócić pędy boczne o około jedną trzecią, obficie podlać drzewo (20-25 litrów wody) i wyściółkować okrąg wokół pnia o średnicy około 50 cm.

Pielęgnacja

Pielęgnacja jabłoni wiąże się ze stosowaniem standardowych praktyk rolniczych. Praktyki te determinują rozwój i produktywność rośliny.

Podlewanie i spulchnianie gleby

Jeśli lato jest umiarkowanie ciepłe, podlewaj drzewo mniej więcej co 25–30 dni, używając 60–70 litrów wody. Nie podlewaj bezpośrednio korzeni, lecz wykop okrągłe bruzdy o głębokości 10–15 cm w pewnej odległości od pnia – zazwyczaj dwie lub trzy bruzdy, z których ostatnia odpowiada średnicy korony.

W okresach ekstremalnych upałów należy zwiększyć częstotliwość podlewania do jednego razu na 10-15 dni. Woda powinna wsiąknąć w glebę na głębokość 80 cm.

Obowiązkowe nawadnianie należy wykonywać w następujących okresach:

• gdy pąki liściowe się otwierają;
• 15-20 dni po zakończeniu kwitnienia;
• około miesiąca przed zbiorami.

Po tym czasie należy zaprzestać podlewania, ponieważ nadmiar wilgoci obniża słodycz owoców, skraca ich trwałość i może powodować pękanie i gnicie. Podlewanie rośliny należy rozpocząć dopiero po kilku tygodniach od zakończenia owocowania – jest to ważne w kontekście przygotowań do zimy, szczególnie podczas suchej i ciepłej jesieni.

Przekopuj glebę co najmniej dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Latem spulchnij glebę motyką, usuwając chwasty i odrosty korzeniowe. Regularnie oczyszczaj obszar wokół pnia drzewa z opadłych liści i gnijących jabłoni.

Posypka

Jeśli dołek pod sadzonkę zostanie odpowiednio przygotowany, jabłoń Imanta nie będzie wymagała nawożenia w następnym sezonie. Rozpocznij nawożenie drugiej wiosny po posadzeniu, wykonując następujące czynności:

• po rozmrożeniu gleby należy ją dokładnie spulchnić, dodać próchnicę lub przegniły kompost w ilości 8-10 litrów na 1 m2;
• po tygodniu należy roślinę nawozić substancjami azotowymi - mineralnymi (mocznik, siarczan amonu) lub naturalnymi (napar ze świeżego obornika krowiego lub ptasich odchodów);
• Stosuj roztwory azotu wyłącznie wiosną, gdyż nadmiar azotu stymuluje wzrost zielonej masy kosztem owocowania;
• W okresie kwitnienia zaleca się stosowanie do nawożenia kompozycji zawierających fosfor i potas, podlewając je roztworem superfosfatu prostego (50-70 g na 10 l wody) i saletry potasowej (25-30 g na 10 l);
• Alternatywnie można stosować napar z liści pokrzywy, mniszka lekarskiego i innych chwastów;
• Po upływie 2-3 tygodni od opadnięcia pąków należy opryskać uprawę złożonym nawozem do drzew owocowych, przygotowanym według instrukcji;
• ostatnie karmienie Zabieg wykonać przed nadejściem chłodów, stosując złożone preparaty zawierające potas i fosfor (np. AVA, Autumn, Agricola).

Lamówka

Imant ma zwartą koronę, więc nie wymaga silnego cięcia. Zaleca się jednak coroczne formowanie korony drzewa w formie warstwowej – jest to uważane za optymalny kształt.

W każdym rzędzie pozostaw nie więcej niż pięć gałęzi szkieletowych, na których zachowana jest mniej więcej taka sama liczba pędów pierwszego i drugiego rzędu. Wszystkie pozostałe gałęzie usuń później. Dodatkowo przytnij pędy rosnące w dół lub do wewnątrz.

Regularnie wykonuj cięcie sanitarne. Wiosną lub jesienią usuń następujące gałęzie:

• mrożony;
• suchy;
• złamany;
• uszkodzony;
• chory.

Poznaj zawiłości jesiennego przycinania jabłoni Tutaj.

Ochrona przed mrozem i gryzoniami

Na Północnym Kaukazie i Krymie nawet młode drzewa zazwyczaj nie wymagają dodatkowej ochrony na zimę. Jednak w chłodniejszym i bardziej surowym klimacie najlepiej zawczasu zabezpieczyć się przed przymrozkami.

Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Podlewanie należy zakończyć w drugiej połowie sierpnia, najpóźniej na początku września.
• Owiń nisko rosnące drzewa jutą lub brezentem od korzeni aż po wierzchołek. W przypadku większych roślin użyj agrowłókniny, toluenu, włókniny spunbond, a nawet starych rajstop u podstawy pnia.
• Dodatkowo przykryj korzenie matami z siana, belami słomy lub gałęziami świerkowymi.

Aby odstraszyć gryzonie, należy pokryć pnie starym smalcem, olejem opałowym, smarem lub olejem schnącym. W sklepach ogrodniczych i rolniczych dostępne są komercyjne środki do zwalczania szkodników, ale wielu rolników obawia się ich, obawiając się potencjalnych szkód dla zdrowia i środowiska.

Zwalczanie szkodników i chorób

Roślina charakteryzuje się dobrą odpornością na parcha, ale sporadycznie może być atakowana przez inne choroby, choć zdarza się to dość rzadko. Przeczytaj o chorobach jabłoni i ich leczeniu. Tutaj.

Do najważniejszych i najniebezpieczniejszych zaliczamy:

• Mączniak prawdziwy - Choroba objawia się białym nalotem na liściach, który z czasem ciemnieje i gęstnieje. Następnie atakowane są pędy, które mogą uschnąć. W celach profilaktycznych i leczniczych należy opryskiwać preparatami na bazie miedzi, takimi jak tlenochlorek miedzi lub ciecz Bordeaux.
• Cytosporoza - Choroba kory charakteryzująca się pojawieniem się ciemnobrązowych raków na pniu i gałęziach szkieletowych. Nieleczona powoduje obumieranie kory i usychanie gałęzi. Aby zapobiec chorobie, należy stosować tlenochlorek miedzi.
  Leczenie jest długotrwałe: należy usunąć chorą korę, oczyścić rany, potraktować siarczanem miedzi i przykryć żywicą ogrodową.

Jeśli chodzi o szkodniki, odmiana Imant jest podatna na ataki owadów powszechnie występujących na jabłoniach:

• ryjkowiec jabłoniowy;
• owocówka jabłkóweczka;
• mszyca;
• przędziorek;
• zwójka liściowa.

Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się szkodników, należy wykonać następujące czynności:

• regularnie oczyszczaj pień z suchej kory;
• usuń opadłe liście z kręgu wokół pnia drzewa;
• spulchnić glebę;
• usuwać chwasty;
• Przeprowadź systematyczną inspekcję drzewa.

Plusy i minusy

Jedną z zalet tej odmiany jest wysoka plenność i wczesne owocowanie. Jabłka mają niepowtarzalny i atrakcyjny kolor, co znacząco podnosi ich wartość handlową.

Inne zalety tej odmiany:

Wady:

Recenzje

Imanta łączy łatwość uprawy z regularnym owocowaniem, co czyni ją doskonałym wyborem zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych ogrodników. Jej niezawodność, odporność na choroby i wysoka jakość owoców gwarantują obfite zbiory przy minimalnym wysiłku. Ta jabłoń charakteryzuje się wysoką produktywnością i dobrze rośnie w regionach o zmiennej pogodzie.