Odmiana jabłoni odpornej na mróz Lobo: charakterystyka i zasady uprawy

Jabłoń Lobo to stara kanadyjska odmiana, która sprawdziła się w Rosji. Łączy wysoką mrozoodporność z pięknymi owocami i wysokim plonem. Jest łatwa w uprawie, odporna i dostosowana do różnych warunków.

Historia powstania odmiany

Odmiana Lobo została wyhodowana w 1906 roku na stacji doświadczalnej w Ottawie w Kanadzie. Uzyskano ją poprzez otwarte zapylanie sadzonek jabłoni McIntosh. Po sprawdzeniu się w Kanadzie, odmiana ta szybko rozprzestrzeniła się na cały świat.

W ZSRR odmianę Lobo wpisano do Państwowego Rejestru w 1971 roku i zalecono do uprawy w Centralnym Regionie Czarnoziemnym (obwód woroneski, obwód kurski).

W 1972 roku odmianę Lobo wyznaczono również do uprawy w obwodzie centralnym Rosji, ale ta kanadyjska jabłoń nie zyskała powszechnej popularności w ZSRR. To znaczy, dopóki w obwodzie moskiewskim nie spadły mrozy do -43°C. Stało się to w 1979 roku. Po tej zimie ogromna liczba jabłoni obumarła, ale Lobo przetrwała. Od tego czasu odmiana ta jest z powodzeniem uprawiana w Rosji i innych krajach o klimacie umiarkowanym.

Opis jabłoni Lobo

Jabłoń Lobo to nie tylko źródło jabłek, ale także prawdziwa ozdoba ogrodu. Gdy jabłka dojrzeją, drzewo jest niezwykle atrakcyjne – jaskrawoczerwone owoce pokrywające drzewo pięknie wyróżniają się na tle zieleni liści.

Drzewo

Drzewa Lobo są wysokie i silnie rosnące. Ich korony są rzadkie i szeroko zaokrąglone, a w młodości stają się wyprostowane i owalne. Owocowanie odbywa się na pędach i gałązkach owocujących.

Cechy jabłoni odmiany Lobo:

• Wysokość drzewa — 3-4 m.
• Ucieczki - średnio grube, lekko zakrzywione, kolankowate, ciemnobrązowe z wiśniowym odcieniem, średnio owłosione.
• Liście - zielone, duże lub średniej wielkości, owalne lub jajowate.
• Kwiaty - białe lub z różowym odcieniem, duże.

Owoc

Jabłoń Lobo rodzi owoce średniej lub większej wielkości. Są bardzo atrakcyjne, żywe i doskonale nadają się do sprzedaży.

Cechy owoców:

• Kolor:główna jest żółtozielona, ​​pokrywająca jest malinowoczerwona i pokrywa większość owocu.
• Formularz: od kształtu płasko-okrągłego do płasko-okrągło-stożkowego, z delikatnym żebrowaniem.
• Waga: 100-200 g.
• Skóra:gładka i gęsta, błyszcząca, z woskowym nalotem.
• Miąższ:biały, soczysty, drobnoziarnisty.

Charakterystyka

Jabłoń odmiany Lobo uprawiana jest w Rosji od ponad pół wieku.

Przez ten czas odmiana ta udowodniła, że ​​jest niezawodna i ma doskonałe właściwości agrotechniczne, co pozwala na jej uprawę nawet w regionach, w których panują surowe zimy.

Czas dojrzewania

Jabłoń Lobo to odmiana zimująca. W zależności od regionu (klimatu), owoce dojrzewają między końcem września a początkiem października.

Wydajność

Jabłoń Lobo to odmiana o wysokiej plenności. Z jednego drzewa można zebrać do 200 kg jabłek. Plon zależy od regionu uprawy, pielęgnacji i innych czynników.

Drzewo osiąga pełnię owocowania w siódmym roku uprawy, po czym plon zaczyna systematycznie rosnąć. Drzewo owocuje przez 40-50 lat.

Smak i cel

Jabłka odmiany Lobo mają słodko-kwaśny smak i uzyskują ocenę 4,8 w 5-punktowej skali smakowej.

Skład chemiczny:

• sucha masa - 15,7-17,4%;
• cukry - 10,3-10,9%;
• kwasy miareczkowe - 0,49-0,54%;
• kwas askorbinowy - 10,7 mg/100g;
• stosunek cukru do kwasu wynosi 21,4.

Owoce mają wszechstronne zastosowanie. Jabłka Lobo są pyszne zarówno świeże, jak i przetworzone. Wykorzystywane są do produkcji soków, kompotów, dżemów i nadzień do wypieków.

Odporność na mróz

Jabłoń Lobo wytrzymuje długotrwałe mrozy w zakresie od -35 do -37°C. W większości regionów centralnych i południowych kraju jabłoń Lobo nie wymaga dodatkowej ochrony na zimę, ale na północnych szerokościach geograficznych jest ona niezbędna.

Odporność na choroby

Odporność jabłoni Lobo na choroby nie jest wysoka, co jest typowe dla większości starszych odmian. Drzewo może być podatne na parcha, szczególnie w wilgotne i deszczowe lata.

Samopłodność

Jabłoń Lobo jest słabo samopłodna. Aby zapewnić wysokie plony, odmiana ta wymaga obecności zapylaczy. Odległość od zapylaczy nie powinna przekraczać 50 metrów, aby zapewnić prawidłowe zapylanie.

Plusy i minusy

Pomimo długiej historii i niesłabnącej popularności, jabłoń Lobo ma swoje zalety i wady. Najlepiej poznać wszystkie zalety i wady tej odmiany przed sadzeniem.

Zalety:

Wady:

Lądowanie

Aby zapewnić jabłoni odmiany Lobo prawidłowy wzrost i owocowanie przez wiele lat, ważne jest, aby zapewnić jej dobry start poprzez prawidłowe posadzenie. Kluczowe jest znalezienie dobrego materiału do sadzenia, wybranie odpowiedniego miejsca i prawidłowe posadzenie, zgodnie z obowiązującą technologią.

Wybór i przygotowanie miejsca

Jabłoń Lobo najlepiej rośnie na otwartych, dobrze oświetlonych terenach, na równym lub lekko wzniesionym terenie. Strome zbocza, tereny podmokłe i tereny nisko położone, na których gromadzi się wilgoć, są przeciwwskazane. Stanowisko powinno być osłonięte od silnych podmuchów wiatru, ale dobrze wentylowane.

Wymagania dotyczące miejsca sadzenia jabłoni odmiany Lobo:

• Odległość od budynków i drzew powinna wynosić co najmniej 2 m, tak aby na drzewa nie padał cień.
• Maksymalna głębokość wód gruntowych nie przekracza 1,5 m.
• Gleby są luźne, czarnoziemy, a także gliniaste i piaszczysto-gliniaste.
• Najlepszymi sąsiadami są grusza, pigwa, śliwa i wiśnia. Nie zaleca się sadzenia odmiany Lobo w pobliżu drzew iglastych, bzu czarnego, kaliny ani rokitnika.

Najlepiej przygotować miejsce do sadzenia z wyprzedzeniem. Do sadzenia wiosennego należy przygotować je jesienią; do sadzenia jesiennego – miesiąc lub półtora miesiąca wcześniej. Oczyść glebę z resztek roślinnych i przekop ją na głębokość szpadla, dodając 10 kg torfu, 5-8 kg torfu, próchnicy lub kompostu na metr kwadratowy, a także nawozy mineralne: 100 g superfosfatu, 40 g siarczku potasu i soli potasowej.

Jeżeli gleba jest kwaśna, należy dodać wapna (koniecznie gaszonego) lub mączki dolomitowej, a w ciężkich, gliniastych glebach – 10 kg piasku rzecznego na 1 metr kwadratowy.

Przygotowanie dołka do sadzenia

Dołki pod sadzonki przygotowuje się z wyprzedzeniem – 2-3 miesiące przed sadzeniem. Jeśli sadzenie planowane jest na wiosnę, kopanie i wypełnianie dołków pożywną mieszanką gleby powinno rozpocząć się jesienią.

Cechy przygotowania dołków pod sadzonkę jabłoni Lobo:

• Otwór ma głębokość 0,8 m i średnicę 1 m. Wymiary te są przybliżone i zależą od wielkości sadzonki i jej systemu korzeniowego.
• Kopiąc dołek, odłóż wierzchnią warstwę żyznej gleby – będzie ona potrzebna do przygotowania podłoża do sadzonek. Aby uniknąć wymieszania gleby, możesz umieścić dwa kawałki folii w pobliżu kopanego dołka, aby rozróżnić górną i dolną warstwę.
• Na dnie wykopu umieszcza się warstwę drenażową z tłucznia ceglanego lub tłucznia kamiennego (najlepiej wapiennego). Warstwa drenażowa powinna mieć grubość 8 cm.
• Żyzną glebę miesza się z 20-30 litrami materii organicznej – kompostu, obornika, próchnicy lub ziemi ornej. Można również dodać do mieszanki 800 g popiołu drzewnego i 1 kg nitroammofoski. Dokładnie wszystko mieszamy i wypełniamy dołek do 2/3 jego pojemności.
• Podporę wbija się w środek otworu, a raczej w odległości 10-15 cm od niego.

Jeśli sadzimy kilka sadzonek jabłoni odmiany Lobo, to między rzędami i przyległymi otworami należy zachować odległość 4,5 m.

Terminy sadzenia

Jabłoń odmiany Lobo sadzi się wiosną – od marca do kwietnia – lub jesienią – w październiku, około miesiąca przed nadejściem silnych mrozów, gdy liście już opadły. Ważne jest, aby dać drzewu, posadzonemu przed zimą, czas na zadomowienie się i przystosowanie do nowego miejsca.

Sadzonki w pojemnikach – drzewa sprzedawane w pojemnikach – można sadzić w dowolnym momencie, nie tylko wiosną i jesienią, ale również latem, ponieważ ich korzenie są chronione przed przegrzaniem i wysuszeniem.

Sadzenie sadzonki

Najlepiej sadzić jabłoń Lobo przy pochmurnej lub deszczowej pogodzie, gdyż palące promienie słoneczne mogą niekorzystnie oddziaływać na młode, delikatne sadzonki.

Cechy sadzenia jabłoni odmiany Lobo:

• Łatwiej jest posadzić drzewo we dwie osoby. Jedna osoba trzyma sadzonkę pionowo i pilnuje szyi korzeniowej, a druga prostuje korzenie i przykrywa je ziemią. Miejsce szczepienia nie powinno być zakopane; powinno znajdować się kilka centymetrów nad powierzchnią gruntu.
• Sadzonkę umieszcza się na kopcu ziemnym (dołek wsypuje się mieszankę ziemi) w taki sposób, aby pędy korzeniowe leżały na jego zboczach i nie wyginały się.
• Wolną przestrzeń i korzenie wypełniamy ziemią, okresowo ubijając ją rękami – jest to konieczne, aby wyeliminować kieszenie powietrzne pomiędzy korzeniami.
• Po posadzeniu podlej nowo posadzoną jabłonkę ciepłą, odstaną wodą. Na jedną sadzonkę wystarczy 30-35 litrów. Po wchłonięciu wody zaleca się ściółkowanie gleby, aby zatrzymać wilgoć i spowolnić wzrost chwastów.
• Sadzonkę przywiązuje się do podłoża miękkim sznurkiem, sznurkiem lub wstążką. Twarde materiały, takie jak drut, są zabronione, ponieważ mogą uszkodzić młodą korę sadzonki.

Sadzenie jabłoni Lobo przy wysokim poziomie wód gruntowych

Jeśli poziom wód gruntowych w danym obszarze jest zbyt wysoki, sadzenie jabłoni tradycyjną metodą nie jest zalecane. Jej korzenie będą stale narażone na wilgoć, co doprowadzi do gnicia korzeni i ostatecznie do obumarcia drzewa.

Na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych jabłoń odmiany Lobo sadzi się na sztucznych kopcach utworzonych z ziemi. Po posadzeniu kopce można obsypać nawozem zielonym, takim jak gorczyca biała, która rośnie bardzo szybko i zapobiega erozji gleby.

Po kwitnieniu gorczycę kosi się, pozostawiając łodygi w pobliżu jabłoni. Gnijące resztki roślin wzbogacają glebę wokół drzewa w pożyteczną materię organiczną.

Pielęgnacja

Jabłoń Lobo jest mało wymagająca, dlatego jej pielęgnacja nie sprawia trudności.

Aby drzewo było zdrowe i obficie owocowało, ważne jest, aby je w odpowiednim czasie nawozić, podlewać i przycinać.

Podlewanie

Ta odmiana wymaga regularnego podlewania, szczególnie w czasie suszy i w okresie owocowania. Należy jednak unikać stojącej wody.

Cechy podlewania jabłoni Lobo:

• Młode drzewo podlewa się co dwa tygodnie, jednorazowo 20 litrami wody. Dorosłe drzewo podlewa się raz w miesiącu, jednorazowo 40 litrami wody.
• Szczególnie ważne pod względem podlewania są następujące okresy: przed pękaniem pąków, 3 tygodnie po kwitnieniu, 3–4 tygodnie przed zbiorem oraz w trakcie opadania liści.
• Po rozpoczęciu zbiorów należy zaprzestać podlewania, gdyż może ono spowodować pękanie owoców i skrócić ich trwałość.

Po każdym podlewaniu lub ulewnym deszczu zaleca się spulchnienie gleby wokół pni drzew i usunięcie rosnących chwastów. Zapobiega to tworzeniu się twardej skorupy glebowej i zapewnia dopływ tlenu do korzeni. Regularne spulchnianie zapobiega również powstawaniu pleśni.

Zaleca się ściółkowanie pnia drzewa, np. słomą, świeżo skoszoną trawą, korą, trocinami itp. Dzięki temu pielęgnacja drzewa będzie łatwiejsza, a usuwanie chwastów i spulchnianie będzie mniej kłopotliwe.

Posypka

Jabłoń odmiany Lobo nie wymaga nawożenia przez kilka lat po posadzeniu, ponieważ pobiera wystarczającą ilość składników odżywczych z dołka. Początkowo nawożenia wymagają jedynie drzewa osłabione lub słabo rosnące.

Przybliżony harmonogram karmienia:

• Wiosną, przed otwarciem pąków, pod drzewem w odległości 25 cm od pnia stosuje się 600 g mocznika.
• Po kwitnieniu dodaj do jabłoni materię organiczną, taką jak ptasie odchody – rozcieńcz 1-litrowy słoik w 10 litrach wody. Pnie drzew posypuje się również popiołem drzewnym.
• Po zbiorze drzewo nawozi się superfosfatem lub nawozem potasowym – odpowiednio 60 i 30 g na 10 litrów wody. Przygotuj 30 litrów roztworu na drzewo.
• W okresie przedzimowym zamiast nawożenia można ściółkować okolice pnia materią organiczną – kompostem lub torfem.
• Raz na 4 lata pod jabłonią Lobo, podczas kopania, dosypuje się obornika w ilości odpowiadającej średnicy okręgu wokół pnia.

Niedobór nawozu może spowolnić wzrost drzew, pogorszyć jakość owoców i zmniejszyć ogólne plony.

Lamówka

Jabłoń Lobo wymaga dwóch rodzajów cięcia: sanitarnego i formującego. Pierwsze wykonuje się dwa razy w sezonie – wiosną i jesienią. Podczas cięcia sanitarnego usuwa się wszystkie pędy uszkodzone, połamane, chore, uszkodzone przez mróz i martwe. Po 10 latach zaleca się przycinanie 2-3 starych gałęzi rocznie, aby pobudzić wzrost nowych, młodych pędów.

Zalecenia dotyczące przycinania jabłoni Lobo na różnych etapach życia:

• Podczas sadzenia sadzonek. Cięcie wykonuje się w celu uzyskania odpowiedniego standardu. Aby uzyskać niską, talerzowatą koronę, skrócony jest pęd centralny do wysokości 30–40 cm od szyi korzeniowej. Aby uzyskać wysoką koronę, cięcie wykonuje się w odległości 1–1,2 m od podłoża.
• W wieku 2-5 lat. Drzewo przycina się, aby nadać mu odpowiedni kształt korony. Pierwszy konar formuje się z 3-4 gałęzi szkieletowych. Przewód środkowy powinien być półtora raza dłuższy niż gałęzie konara. Kolejny konar formuje się w odstępach co 0,4-0,45 m.
• 5-6 lat po posadzeniu. W tym czasie jabłoń stała się młodym, owocującym drzewem. W tym momencie usuń nadmiar gałęzi rosnących do wewnątrz, stykających się ze sobą, oraz tych rosnących pionowo w górę. Jeśli trzy gałęzie rosną blisko siebie, usuń środkową, a także wszystkie gałęzie rosnące zbyt nisko.
• Stare drzewo jabłoni. Po 20-25 latach wykonuje się cięcie zastępcze. Po 30 latach, aby przedłużyć owocowanie drzewa, wykonuje się cięcie odmładzające.

Schronienie na zimę

Chociaż odmiana Lobo charakteryzuje się ponadprzeciętną mrozoodpornością, w surowym klimacie wymaga osłonięcia. Pień należy przykryć grubą warstwą ściółki o grubości około 10 cm. Do izolacji można użyć siana, słomy lub opadłych liści. Na południu jabłoń Lobo nie wymaga izolacji.

Młode jabłonie w rejonach narażonych na silne mrozy można całkowicie okryć, łącznie z koronami, materiałami okrywowymi. W regionach o ekstremalnie niskich temperaturach pnie należy ocieplić agrowłókniną, włókniną typu spunbond lub innymi materiałami oddychającymi.

Walka z chorobami

Aby zapobiec mączniakowi prawdziwemu jabłoni Lobo, należy opryskać ją 1% płynem Bordeaux lub uniwersalnymi fungicydami, takimi jak Skor, Topaz lub podobnymi. Koronę opryskuje się przed rozwojem liści, przed kwitnieniem i miesiąc po nim.

Jeśli drzewo jest już zaatakowane przez grzyba, należy je opryskać preparatami zawierającymi miedź - tlenochlorkiem miedzi, siarczanem miedzi lub roztworem sody (40 g mydła i 50 g sody kalcynowanej rozcieńczonych w 10 litrach wody).

Do zwalczania parcha stosuje się fungicydy takie jak Prestige, Rayok, Skor, HOM, Fitosporin-M, siarczan miedzi itp. Aby zwiększyć skuteczność, należy opryskiwać nie tylko koronę, ale także otaczające ją pnie. Aby zapobiec parchowi, ważne jest odpowiednie ukształtowanie korony, szybkie usuwanie zaatakowanych miejsc, stosowanie nawozów potasowych i fosforowych oraz terminowy zbiór plonu.

Zwalczanie szkodników

Jabłoń odmiany Lobo może być atakowana przez owoce jabłkóweczki, stonki jabłoniowe, mszyce jabłoniowe i inne szkodniki. Do ich zwalczania stosuje się różnorodne preparaty i środki ludowe, w tym roztwory mydlane, wywary ziołowe oraz napary z łupin cebuli lub tytoniu rozcieńczonego w wodzie.

Popularne produkty do zwalczania szkodników:

• Chemiczne środki owadobójcze - Fufanon-Nova, Decis, Aktara itp.
• Produkty biologiczne - Fitoverm, Actofit, Bitoxibacillin i inne.

Podczas stosowania chemikaliów ważne jest zachowanie środków ostrożności. Podczas pracy z chemikaliami należy nosić sprzęt ochronny: respirator, okulary ochronne, rękawice gumowe i grubą odzież.

Zbiór i przechowywanie

Zbiór odbywa się pod koniec września na południu, a w regionach północnych w październiku. Do zbiorów wybiera się suchą pogodę. Owoce zbiera się bez odcinania szypułek i ścierania naturalnego woskowego nalotu. Jabłka odmiany Lobo można zbierać wszystkie jednocześnie, ponieważ dojrzewają jednocześnie.

Jabłka przechowujemy w ciemnym i suchym miejscu. Optymalna temperatura wynosi od +3 do +7°C.

W sprzyjających warunkach owoce mogą zachować swój wygląd i smak handlowy przez 3–4 miesiące.

Recenzje

Jabłoń Lobo to przedstawicielka starych odmian charakteryzujących się połączeniem doskonałego smaku owoców i niskich wymagań pielęgnacyjnych. Jednak jabłoń ta cierpi również na wadę typową dla odmian wyhodowanych na początku ubiegłego wieku: podatność na infekcje grzybicze.

Często zadawane pytania