Cechy jabłoni odmiany Niedźwiecki, możliwości uprawy i rozmnażania

Jabłoń Niedźwiecka to wspaniała ozdobna roślina ogrodnicza, wykorzystywana do tworzenia eleganckich żywopłotów. Ta odmiana, wyróżniająca się fioletowym kolorem, zdobyła uznanie nie tylko w kraju, ale i za granicą, zyskując przydomek „nieśmiertelna” od znanego francuskiego hodowcy Tilliera, który twierdził, że jabłoń Niedźwiecka nie ma sobie równych na świecie.

Trochę historii

Rosyjski przyrodnik Władysław Niedźwiecki odkrył przodka tego gatunku jabłoni podczas swoich badań w górach Tien Szan, na styku Chin i Kazachstanu, dwa wieki temu. Zafascynowany pięknem kwitnącego drzewa, zabrał ze sobą kilka okazów do dalszych badań.

Okazy te wpadły w ręce Georga Diecka, wybitnego botanika z Prus (dzisiejsze Niemcy), który wpisał gatunek do oficjalnego katalogu, nadając mu nazwisko odkrywcy.

Inne fakty historyczne:

• Przez kolejne dwa stulecia wielu uznanych naukowców na całym świecie poświęciło się udoskonalaniu odmiany jabłoni Niedźwiecki, co doprowadziło do powstania dziesiątek nowych odmian o unikalnych cechach, czasie kwitnienia i innych cechach;
• Spośród rosyjskich naukowców, którzy przyczynili się do powstania tej pracy, warto wymienić I. V. Miczurina, akademika z czasów sowieckich;
• W latach 30. XX wieku wyhodowano kilka odmian bazujących na jabłoni Niedźwieckiej – wszystkie dziedziczą po roślinie macierzystej jaskrawoczerwone kwiaty, ale mogą różnić się pod innymi względami.

Gdzie można ją uprawiać?

Jabłoń niedzwiecka jest szeroko rozpowszechniona w całej Rosji ze względu na obecność dużej liczby podgatunków jabłoni miczurin.

Historycznie odmiana ta pochodzi z górzystych regionów Azji Środkowej, obejmujących:

• Kazachstan;
• Kirgistan;
• Chiny;
• Mongolia.

Jabłoń niedźwiecka jest z powodzeniem uprawiana w obwodzie kaliningradzkim, dokąd została sprowadzona z Europy Zachodniej. Szczególnie dobre wyniki można osiągnąć w Republice Krymu i na Kaukazie Północnym, gdzie teren charakteryzuje się znacznymi różnicami wysokości.

Opis jabłoni

Jabłoń Niedźwiecka wyróżnia się spośród innych odmian ozdobnych podwójnym przeznaczeniem: nie tylko zdobi przestrzeń, ale także wydaje pyszne owoce. Wyróżnia się unikalnymi cechami w porównaniu z innymi odmianami jabłoni.

Cechy drewna

Jabłoń Niedźwiecka osiąga wysokość od 300 do 550 cm, co czyni ją odmianą średniej wielkości. Jednak w sprzyjających warunkach, przy starannej pielęgnacji i żyznym podłożu, drzewa te mogą dorastać do 800 cm.

Cechy charakterystyczne gatunku obejmują:

• korona duża, rozłożysta, o zaokrąglonym zarysie;
• kora pnia o fioletowym odcieniu;
• gałęzie zaczynają rosnąć na wysokości około połowy pnia;
• pędy są proste i wymagają regularnego przycinania, aby zachować dekoracyjny wygląd;
• W procesie selekcji do drzewa jabłoni wprowadzono naturalny pigment – ​​antocyjan, który nadaje wszystkim częściom drzewa fioletowy odcień, szczególnie widoczny w okresie kwitnienia.

Liście jabłoni Niedźwieckiej, które zaczynają kwitnąć już na początku kwietnia, mają następujące cechy:

• Początkowo mają kolor fioletowy;
• po pełnym uformowaniu liście zachowują purpurowy odcień jedynie na dole, wzdłuż nerwu, a na górze przyjmują intensywny, ciemnozielony odcień;
• spód talerzy pokryty jest grubą warstwą puchu;
• klinowaty z wyraźnie wystającym czubkiem;
• Liście mają delikatnie ząbkowane krawędzie.
  

Pod koniec kwietnia na pędach jabłoni zaczynają rozwijać się pąki, które przybierają jajowaty kształt z zaostrzonym końcem. Są one przyczepione do gałęzi cienkimi ogonkami liściowymi o długości 4-5 cm. Płatki mają intensywny purpurowy lub karmazynowy kolor, a ich kielichy mają jedynie purpurowy odcień, dzięki obecności antocyjanów.

Pomimo krótkiego okresu pączkowania jabłoni Niedźwieckiego, zachowuje ona imponujący wygląd przez prawie dwa miesiące. Kwitnienie jest wyjątkowo nierównomierne – nowe pąki zastępują przekwitłe kwiaty w ciągu jednego dnia.

Pąki mają następujące cechy:

• po otwarciu pąka tworzą się kwiaty o pięciu dużych płatkach, z których każdy rozwija się całkowicie, odsłaniając żółtawe pręciki i biały słupek;
  
• wielkość każdego płatka sięga 7 cm, natomiast całkowita długość kwiatu może wynosić 10-12 cm;
• W zależności od podgatunku i warunków klimatycznych regionu, kolor płatków może się wahać od delikatnego różu do głębokiego fioletu lub purpury;
• czasami płatki nie są jednolicie ubarwione – kwiaty mogą mienić się różnymi odcieniami;
• W szczytowym okresie kwitnienia, przypadającym na pierwsze dwa tygodnie czerwca, odpowiednio przycięta korona jabłoni sprawia wrażenie fioletowej kuli mieniącej się w promieniach słońca – efekt ten przyciąga uwagę i sprawia, że ​​jabłonie niedzwieckie są popularnym wyborem do parków w dużych miastach Europy i Azji.

Owoc

Jabłoń Niedźwiecka zaczyna owocować dopiero 8-10 lat po posadzeniu. Drzewo to może żyć 50-60 lat, co jest niezwykłą długością życia dla tej grupy roślin.

Odmiana ta wyróżnia się następującymi cechami:

• jabłka mają kształt kuli i wyraźne kontury;
• wielkość owoców rzadko przekracza 20-25 mm średnicy;
• waga każdego jabłka waha się od 10 do 15 g;
• ze względu na obecność antocyjanów jabłka mają intensywnie fioletowy kolor;
• skórka pokryta jest nieprzepuszczalną warstwą wosku, co pomaga wydłużyć okres przydatności do spożycia;
• Jabłka Niedźwieckie można spożywać na świeżo;
• smak przypomina dzikie owoce, z kwaśnym i cierpkim aromatem i gorzkim posmakiem;
• Owoce cenione są w medycynie ludowej jako środek gojący rany i źródło naturalnej witaminy C;
• Wraz z nadejściem chłodów smak jabłek staje się bogatszy i przyjemniejszy.

Zastosowanie w projektowaniu krajobrazu i gotowaniu

Cydr i wino wytwarzane są z dzikich jabłek, których lekka kwaskowatość i goryczka nadają im niepowtarzalny smak. Aby zachować wszystkie dobroczynne właściwości, jabłka są suszone. Z małych jabłek wytwarza się pastylki i galaretki.

Smak świeżych jabłek nie należy do najprzyjemniejszych, ale jeśli pozostawimy owoce na drzewie aż do przymrozków, goryczka zniknie, a jabłka nabiorą przyjemniejszego smaku.

Jabłonie Niedźwieckiego zachwycają swoim wyglądem, co czyni je idealnym wyborem do projektowania krajobrazu. Wielu ekspertów od projektowania ogrodów twierdzi, że te jabłonie są równie piękne jak wiśnie japońskie i prezentują się wspaniale zarówno pojedynczo, jak i w grupach.

Odporność na mróz

Choć pierwotną odmianę odkryto w górach Tien Szan, gdzie klimat jest wyjątkowo surowy, współcześni przedstawiciele tej odmiany wykazują szczególną odporność na niskie temperatury:

• Jabłoń zachowuje walory dekoracyjne nawet po zimie, w której temperatury spadają do -30 stopni, a także szybko regeneruje się po wiosennych przymrozkach.
• Aby chronić przed niskimi temperaturami, konieczne jest zastosowanie specjalnych środków podczas uprawy tej odmiany na Syberii lub na północy kraju, gdzie temperatury mogą spaść do -40 stopni Celsjusza. W takich warunkach jabłoń jest osłaniana warstwą juty, co zapobiega ryzyku przemarznięcia i obumarcia korzeni.

Zapylanie i plon

Odmiana nie jest samopylna, ale jej liście i kwiaty bez problemu krzyżują się z pyłkami innych jabłoni. W Moskwie zapylane są przez takie znane odmiany jak Antonowka, Melba, Biełyj Naliw, Korichnoje Połosatoje i Bołotowskoje.

Chociaż odmiana Nedzvetsky jest najczęściej wybierana ze względu na swoją atrakcyjność, a nie obfitość owoców, plon z jednego drzewa może wynosić od 35 do 50 kg jabłek.

Odmiana jest sterylna i aby uzyskać obfite kwitnienie i owocowanie, wymaga zapylania przez drzewa w odległości 50–100 m.

Okres kwitnienia i dojrzewania owoców

W okresie pączkowania jabłoń Niedźwieckiego przypomina spektakularną japońską wiśnię, choć ten wygląd jest krótkotrwały. Poniżej znajdują się informacje na temat okresów kwitnienia i owocowania tego drzewa:

• jeśli nie ma przymrozków nocnych, pierwsze pąki na jabłoni zaczynają się formować już w połowie maja;
• szczyt kwitnienia przypada zwykle na koniec maja i początek czerwca;
• całkowity czas kwitnienia nie przekracza 10-14 dni;
• Przy właściwej pielęgnacji pierwsze owoce jabłoni zaczynają się formować zaraz po kwitnieniu, na początku lipca, i dojrzewają aż do późnej jesieni, wraz z nadejściem pierwszych przymrozków;
• Jeśli drzewo nie zaczyna kwitnąć, przyczyną może być jego wiek – niektóre podgatunki jabłoni Niedźwieckiej zaczynają kwitnąć dopiero 5–6 lat po posadzeniu sadzonki.

Przechowywanie zbiorów jabłek

Jabłko pozostawione na drzewie zachowuje swój aromat i smak aż do końca zimy. Drobne owoce są trwałe i jędrne, dzięki czemu można je przechowywać w chłodnym miejscu nawet do sześciu miesięcy bez utraty walorów smakowych i walorów smakowych.

Jeśli jabłka mają być przechowywane przez dłuższy czas, nie należy ich myć, gdyż warstwa wosku na ich powierzchni stanowi niezawodną ochronę przed gniciem.

Podgatunki i warianty

Jabłoń Niedźwiecka występuje w wielu odmianach i formach, z których każda dzięki szczepieniu ma unikalne właściwości:

• W standardzie. W swoim naturalnym środowisku jabłoń niedzwiecka często rośnie jako wysokie drzewo. Jednak aby upiększyć parki i ogrody, często szczepione są na niej różne odmiany, co nadaje jej niepowtarzalny wygląd.
  
• Królewskość. To ozdobny podgatunek jabłoni, przypominający sakurę. Dorasta do wysokości nie większej niż 4 metry, ma gęstą koronę i obfite ulistnienie. Pąki przyciągają wzrok jeszcze przed rozwinięciem, a po rozkwitnięciu tworzą prawdziwy cud. Liście korony są duże i karmazynowe, a owoce małe, ciemnoczerwone, ale niejadalne.
  
• Czerwonolistny. Ta odmiana jabłoni Niedźwieckiego jest najczęściej uprawiana jako rozłożysty krzew o zwisającej koronie. Liście są fioletowe i błyszczące, a drobne, jasnoróżowe kwiaty wydzielają urzekający zapach. Owoce przypominają jagody jarzębiny, żółtoczerwone.
  
• Płacz. Odmiana jabłoni znana jako Prirecznaja to wysokie drzewo owocowe o zwisającej koronie. Idealnie nadaje się do uprawy w pobliżu zbiorników wodnych, jest łatwa w pielęgnacji i odporna na zróżnicowane warunki atmosferyczne.
  
• Rośnie dziko. Gatunek ten został odkryty w górach Tien Szan. Jego pochodzenie pozostaje niejasne. Mimo to może rosnąć w niesprzyjających warunkach, ale preferuje dobre oświetlenie.
  

Cechy sadzenia jabłoni odmiany Nedzvetsky

Jabłoń Niedźwiecka wymaga starannego doboru miejsca sadzenia i odpowiednich warunków glebowych. Jeśli na danym obszarze sezonowo występuje wysoki poziom wód gruntowych i istnieje ryzyko powodzi, korzenie drzewa mogą zacząć się rozkładać, co doprowadzi do jego obumarcia. Zaleca się wybór miejsc położonych na wzniesieniu, dobrze oświetlonych i przewiewnych.

Sadzenie należy przeprowadzać zgodnie z następującymi zaleceniami:

• najlepszy czas na sadzenie to wczesna wiosna, gdy temperatura na zewnątrz utrzymuje się na poziomie dodatnim;
• Niektórzy ogrodnicy wolą sadzić drzewa jesienią, po zebraniu głównych plonów. W takim przypadku konieczne jest podjęcie dodatkowych środków w celu ochrony sadzonki przed mrozem w okresie zimowym;
• Wybierając sadzonkę należy zwrócić uwagę na następujące czynniki:
  • sadzonka musi posiadać szczep oraz dokument potwierdzający jej odmianę, podgatunek i cechy morfologiczne;
  • na powierzchni drzewa nie powinno być żadnych uszkodzeń, pęknięć, nacięć ani śladów chorób;
  • Korzenie siewki mają dobrze rozwinięty system z wieloma korzeniami palowymi i dużą liczbą pędów włóknistych.

Kilka tygodni przed sadzeniem przygotuj glebę, wykopując dołek. Zapewni to odpowiednie napowietrzenie i wzbogaci glebę w naturalne składniki odżywcze. Wymiary dołka: co najmniej 60-70 cm głębokości i 75-85 cm średnicy.

Proces lądowania:

1. Na dno dołka wsyp bogatą w składniki odżywcze mieszankę składającą się z próchnicy, torfu, ziemi ogrodowej i popiołu. Aby zapewnić drenaż, pod korzenie rośliny wsyp piasek o średniej ziarnistości. Objętość tej mieszanki nie powinna przekraczać dwóch 10-litrowych wiader. Następnie równomiernie rozprowadź żyzną ziemię na dnie dołka.
2. Przed umieszczeniem sadzonki w glebie, wbij w środek dołka stalowy lub drewniany palik o wysokości 120–180 cm.
3. Przymocuj sadzonkę do palika tak, aby system korzeniowy znajdował się 5-6 cm nad poziomem gruntu.
4. Po umieszczeniu sadzonki w glebie należy wypełnić dołek luźną ziemią.
5. Starannie ubij glebę i intensywnie podlej ją wokół pnia, używając 30–50 litrów wody.

Zasady techniki rolniczej

Aby utrzymać ozdobną jabłoń Niedźwieckiego w doskonałym stanie, ważne jest wykonywanie szeregu zabiegów pielęgnacyjnych:

• Młode drzewa wymagają regularnego podlewania – co najmniej dwa razy w miesiącu przez cały okres wegetacji. Jest to niezbędne w suchych i bezdeszczowych warunkach. W przypadku dojrzałych jabłoni zaleca się dwukrotne podlewanie wiosną – gdy temperatura wzrośnie powyżej zera i przed rozpoczęciem pączkowania. Podlewanie kontynuuje się w sierpniu, a ostatnie podlewanie przeprowadza się na początku października.
• Aby zapewnić zdrowe pąki kwiatowe, wczesną wiosną zastosuj nawóz o wysokiej zawartości azotu do systemu korzeniowego jabłoni. Powtarzaj to nawożenie nie częściej niż co dwa do trzech lat.
• Aby zabezpieczyć korzenie przed wysychaniem, należy ściółkować glebę wokół pnia torfem z dodatkiem wiórów drzewnych.
  
• Jednym z kluczowych zabiegów pielęgnacyjnych jabłoni odmiany Niedźwiecki jest przycinanie korony poprzez usuwanie nadmiaru gałęzi, młodych pędów i liści. Metoda i technika tego zabiegu zależą od pożądanego przez ogrodnika wyglądu korony. Zazwyczaj usuwa się wszystkie gałęzie wystające poza zamierzony obrys dekoracyjny.
  Regularne przycinanie suchych i martwych pędów jest ważne, aby zrobić miejsce dla szybkiego wzrostu nowych, zielonych gałęzi. Gdy jabłoń Niedźwieckiego osiągnie wiek 10 lat, należy poddać ją zabiegowi odmładzania, który przeprowadza się wiosną, zanim zaczną rozwijać się pąki.
  
• W surowym klimacie nawet mrozoodporna jabłoń Niedźwieckiego wymaga ochrony przed mrozem. Dotyczy to przede wszystkim systemu korzeniowego. Pień rośliny jest okrywany, a następnie przykrywany warstwą torfu lub kompostu, a następnie gałązkami świerku.

Mróz to nie jedyne zagrożenie dla jabłoni ozdobnych. Myszy i zające również mogą wyrządzić znaczne szkody. Aby odstraszyć małe gryzonie, na powierzchnię kompostu można rozsypać zatrute przynęty. Aby zabezpieczyć się przed zającami, należy owinąć pnie jabłoni niedzwieckich papierem lub zabezpieczyć je siatką rozciągniętą nad młodymi drzewami.

Choroby i szkodniki

Gatunek ten nie jest tradycyjnym drzewem owocowym, dlatego jego odporność jest porównywalna z odpornością dzikich jabłoni. Ta estetyczna odmiana charakteryzuje się zwiększoną odpornością na choroby powszechnie występujące w uprawach owocowych.

Szkodniki zazwyczaj atakują owoce i liście o bardziej atrakcyjnym smaku. Aby zapobiec ich pojawieniu się, wystarczy jednorazowo spryskać drzewo słabą mieszanką siarczanu miedzi lub płynu Bordeaux – to jedyna ochrona przed chorobami i owadami dla tego gatunku.

Jak rozmnażać jabłoń?

Odmianę Niedźwieckoje można rozmnażać zarówno z nasion, jak i metodami wegetatywnymi: przez sadzonki, szczepienie lub odkłady. Metody wegetatywne przynoszą doskonałe rezultaty, szybko dając młode jabłonie o atrakcyjnym ulistnieniu.

Metoda rozmnażania przez nasiona

Nasiona odmiany Nedzvetsky mają wysoką zdolność kiełkowania, ale ta metoda najlepiej sprawdza się w przypadku odmian dzikich. W przypadku odmian uprawnych istnieje ryzyko wystąpienia zmian genetycznych u potomstwa.

Siewki należy dokładnie sprawdzać i usuwać te, które nie odpowiadają cechom odmianowym, np. mają liście w innym kolorze.

Procedura operacyjna:

1. Usuń pestki z dojrzewających jabłek.
2. Umieść w wilgotnej ściereczce i przechowuj w lodówce. Proces stratyfikacji można kontynuować do 60 dni.
3. Przed siewem nasiona należy ogrzać do temperatury pokojowej.
4. Namocz materiał w ciepłej wodzie z dodatkiem stymulatora wzrostu przez co najmniej 30 minut.
5. Następnie posypujemy nasiona wilgotną ziemią i czekamy, aż wykiełkują i pojawią się pierwsze liście.

Następnie następuje przerzedzenie sadzonek i przesadzenie ich do ogrodu co najmniej rok później. Proces ten jest bardzo czasochłonny i dlatego rzadko stosowany. Jest jednak interesujący dla hodowców-amatorów, ponieważ może prowadzić do uzyskania zupełnie nietypowej odmiany.

Metoda rozmnażania przez sadzonki

Najskuteczniejszym sposobem uzyskania wielu sadzonek z jednego drzewa jabłoni Niedźwieckiej jest sadzonkowanie. Jest to również proste, zajmuje niewiele czasu i jest popularne wśród wszystkich ogrodników.

Proces przygotowania i ukorzeniania:

1. W celu rozmnażania należy wybrać kilka młodych gałązek ze zdrowego drzewa.
2. Wybrane pędy pociąć na sadzonki o długości 15-18 cm.
3. Zanurz dolne końce sadzonek w roztworze stymulującym formowanie się korzeni na 30–50 minut.
4. Następnie umieść sadzonki w ciepłej wodzie, gdzie wytworzą korzenie.

Wykiełkowane sadzonki Nedzvetsky'ego można przesadzać do gruntu. Początkowo wymagają intensywnego podlewania i podtrzymywania pod plastikowymi osłonkami. Jeśli warunki pogodowe to uniemożliwiają, sadzonki można uprawiać w pomieszczeniach, sadząc je pojedynczo w doniczkach.

Uprawa w różnych regionach

Klimat ma istotny wpływ na uprawę ozdobnej odmiany Niedźwieckiego. W niektórych regionach jabłoń ta wymaga szczególnej uwagi:

• W obwodzie moskiewskim. Klimat regionu moskiewskiego bywa niegościnny, zwłaszcza zimą, kiedy temperatury gwałtownie spadają. Jednak odmiana Niedźwieckiego bez problemu znosi zimowe mrozy. Głównym problemem mogą być nawracające przymrozki, które mogą zakłócić normalny wzrost i rozwój rośliny.
• W obwodzie leningradzkim. Klimat Petersburga jest mniej stabilny, zwłaszcza zimą, kiedy po odwilży mogą nastąpić nagłe spadki temperatury. Może to mieć negatywny wpływ na jabłonie.
  Aby z powodzeniem uprawiać odmiany ozdobne na Północnym Zachodzie, należy stosować podkładki odporne na mróz i wybierać miejsca sadzenia na wzniesieniach, aby zapobiec gromadzeniu się zimnego powietrza i zapewnić odpowiednią ilość światła słonecznego.
• Na Ukrainie. Kraj słynie z łagodnego klimatu, stosunkowo ciepłych zim i rzadkich silnych mrozów. Te sprzyjające warunki sprawiają, że Ukraina jest idealnym miejscem do uprawy odmiany niedzwieckiej, która szczególnie dobrze się tu rozwija.
• Na Syberii i Uralu. Klimat w tych strefach charakteryzuje się surowymi zimami, co utrudnia uprawę ozdobnych odmian jabłoni. Aby skutecznie uprawiać odmianę Niedźwiecki, konieczne jest stosowanie podkładek mrozoodpornych i zapewnienie maksymalnej izolacji. Ważne jest, aby unikać obszarów, w których może gromadzić się wilgoć i zimne powietrze, oraz chronić drzewa przed silnymi wiatrami.

Jabłoń niedzwiecka jest aktywnie uprawiana w całym naszym kraju, od najdalszych zakątków na południe (Krym, Kraj Krasnodarski itd.) po regiony północne.

Plusy i minusy

Ta odmiana szczyci się wieloma zaletami, ale ma też swoje wady, które warto poznać z wyprzedzeniem. Zalety wspólne dla wszystkich podgatunków jabłoni odmiany Niedźwiecki to:

Recenzje

Odmiana jabłoni Niedźwiecki to drzewo ozdobne występujące w całej Europie. Drzewo rośnie wysoko, ma szeroką koronę i wyróżnia się fioletowym odcieniem. Jabłka są jadalne, mają niepowtarzalny smak i są wykorzystywane do suszenia, produkcji dżemów i kompotów, a także do spożycia na świeżo. Miąższ jabłek jest bogaty w witaminę C.