Szczegółowa instrukcja uprawy jabłoni odmiany Orlovim

Jabłoń Orlovim to odmiana o wysokiej odporności na mróz i parcha, co czyni ją idealną do uprawy w różnych klimatach. Drzewo zaczyna owocować wcześnie i charakteryzuje się dobrą plennością. Jej jabłka charakteryzują się doskonałym smakiem i atrakcyjnym wyglądem, co czyni ją ulubioną odmianą wśród doświadczonych ogrodników i atrakcyjnym wyborem dla początkujących.

Historia hodowli i podobne odmiany

Ta stosunkowo młoda odmiana jest już powszechnie uprawiana zarówno w ogrodach prywatnych, jak i na plantacjach komercyjnych. Jej popularność wynika nie tylko z doskonałego smaku owoców, ale także z odporności na choroby, łatwości pielęgnacji i adaptacji do klimatu umiarkowanego.

Najważniejsze fakty:

• Odmianę Orlovim wyhodowano w 1977 roku w Wszechrosyjskim Instytucie Badawczym Selekcji Roślin Sadowniczych poprzez skrzyżowanie odmiany Antonovka Obyknovennaya z siewkami szwedzkiej odmiany SR 0523, znanej z wczesnego plonowania.
• Nad rozwojem odmiany pracowali naukowcy E. N. Sedov, Z. M. Serova i V. V. Zhdanov. Od 1989 roku jabłoń przechodziła badania państwowe, a w 1999 roku została wpisana do państwowego rejestru i objęta strefą ochrony.

Odmiany Orlov nie należy mylić z innymi odmianami Orlov, na przykład z odmianą Orlovskiy Pioneer, również wyhodowaną przy udziale SR 0523, ale bazującą na odmianie Antonovka Krasnobochka.

Pod względem smaku i wyglądu Orlovim jest najbardziej zbliżony do odmiany Melba, ale jest znacznie bardziej odporny na choroby i mróz. Co więcej, wielu preferuje jego smak: jest bardziej zbliżony do odmian Anis i Saffron Pepin, choć ta druga dojrzewa nieco później.

Charakterystyka

Spośród wielu odmian jabłoni, Orlovim wyróżnia się niskimi wymaganiami pielęgnacyjnymi i wieloma cennymi cechami. Przed uprawą tej rośliny ważne jest dokładne zapoznanie się z jej kluczowymi cechami.

Podział na strefy

Od 1999 roku odmiana ta oficjalnie znajduje się w strefie Centralnego Okręgu Federalnego Rosji. W praktyce jednak z powodzeniem uprawia się ją w regionie Centralnej Czarnoziemii i w regionie Wołgi. Dzięki wysokiej mrozoodporności jabłoń dobrze rośnie w surowym klimacie, takim jak Daleki Wschód, Syberia i inne regiony o mroźnych zimach.

Nawet w niskich temperaturach plony pozostają stabilne. Jest to możliwe dzięki silnemu systemowi korzeniowemu drzewa, który dodatkowo zwiększa jego odporność na suszę – to kolejna ważna zaleta.

Opis drzewa

Średniej wielkości jabłoń osiąga 4-5 m wysokości i charakteryzuje się szybkim wzrostem. Wielu ogrodników preferuje formowanie korony do 3-4 m, aby ułatwić pielęgnację i zbiór owoców.

Cechy charakterystyczne:

• Korona - W młodości drzewo ma pokrój piramidalny, później zaokrąglony, kielichowaty lub kulisty. Charakteryzuje się średnim zagęszczeniem, nie jest podatne na zagęszczanie i osiąga szerokość 5-6 m.
• Ucieczki – Cienkie, wyraźnie guzowate i owłosione, na przekroju okrągłe. Kolor: zielonobrązowy lub brązowy; u młodych pędów gładkie i błyszczące; z wiekiem pojawiają się pęknięcia i brązowawy odcień.
• Liście - Średniej wielkości, podłużno-jajowate, z lekko zwężającym się wierzchołkiem. Blaszka liściowa jest cienka, lekko zakrzywiona ku dołowi, a górna powierzchnia często spiralnie skręcona. Krawędzie liści są drobno ząbkowane, bez wyraźnych zmarszczek i karbów. Są zielone, nie błyszczące, ale z lekko matowym wykończeniem i delikatnym marszczeniem.
• Pąki owoców – podłużne, stożkowate, owłosione.
• Oddziały – Odchodzą od pnia pod kątem zbliżonym do prostego - dzięki temu znacznie zmniejsza się ryzyko złamania, co jest istotną zaletą w porównaniu z wieloma innymi odmianami.
• System korzeniowy - Silna, rozgałęziona roślina z dobrze rozwiniętymi korzeniami, zarówno pionowymi, jak i poziomymi. W zależności od podkładki może mieć wyraźny korzeń palowy lub włóknisty.
  Korzenie sięgają do 4,5 metra w głąb, zapewniając dostęp do wilgoci w okresach suszy, ochronę przed mrozem i wiatrem. Dzięki temu drzewo wymaga mniej ściółkowania i zachowuje wysoką witalność nawet w niesprzyjających warunkach.
• Kwiaty – Wyraźnie duże i szerokie, z białymi płatkami, praktycznie bez różowego odcienia. Pąki są delikatne, jasnoróżowe. Płatki są uniesione i zamknięte w kształcie łódki.
  Odmiana ta wyróżnia się bogatym, rozległym aromatem, który skutecznie przyciąga owady zapylające. Zapewnia to szybkie i całkowite zapylenie.

Roczny przyrost drzewa waha się od 20 do 50 cm, średnio 35-40 cm. Żywotność rośliny wynosi od 50 do 60 lat.

Odmiana Orlovim ma światłolubną, umiarkowanie rozłożystą koronę, która łatwo przepuszcza światło słoneczne. Zmniejsza to ryzyko zmniejszenia się owoców, nadmiernej kwasowości i wodnistego smaku. Jednak duży rozmiar drzewa może utrudniać zbiór.

Owoc

Jabłka mają atrakcyjny wygląd: jasnożółty kolor bazowy uzupełniony delikatnym rumieńcem i czerwonymi paskami. Inne cechy charakterystyczne owocu:

• formularz - stożkowaty, lekko spłaszczony i lekko niesymetryczny, z ledwo zauważalnym żebrowaniem;
• waga - waha się od 130 do 150 g;
• miąższ – kremowy, gęsty, soczysty i chrupiący, o harmonijnym słodko-kwaśnym smaku;
• aromat – wyraźna, przypominająca Antonówkę;
• skóra – gładka, błyszcząca, z małymi, prawie niewidocznymi podskórnymi kropkami.

Odporność na mróz

Korzenie nie przemarzną nawet bez ściółki. Dzięki temu odmiana jest szczególnie odporna na trudne warunki klimatyczne. Ta wysoka mrozoodporność odziedziczona została po odmianie Antonovka, jednej z jej odmian rodzicielskich.

Orlovim charakteryzuje się wyjątkową odpornością na zimno, wytrzymując temperatury do -35°C bez dodatkowego okrycia. Ten poziom mrozoodporności jest bardziej typowy dla zimowych odmian jabłoni, co sprawia, że ​​ta letnia odmiana jest szczególnie cenna w regionach o surowych zimach.

Zapylanie i plon

Jest to gatunek samosterylny, dlatego do pełnego owocowania potrzebne są zapylacze o dopasowanym okresie kwitnienia. Kwitnie nieco wcześniej niż większość odmian letnich – na początku lub w połowie maja – co jest ważne przy doborze partnerów.

Odpowiednie odmiany zapylaczy:

• Antonówka;
• anyż szkarłatny;
• Pepin szafranowy;
• Witaj.

Mimo że sztuczne zapylanie jest możliwe, wymaga znacznych nakładów pracy i kosztów, dlatego częściej stosuje się metody naturalne.

Plony odmiany Orlovim są wysokie i stabilne. Owocowanie rozpoczyna się pięć lat po posadzeniu. Drzewa poniżej 10 lat dają średnio 60-80 kg jabłek, a starsze – 100-120 kg. Z hektara uprawy zbiera się około 200 centów owoców.

Cechy owocowania

Jabłka nie dojrzewają w całości, dlatego zbiór należy przeprowadzać selektywnie. Zwróć uwagę na stopień dojrzałości:

• Wyjmowany – Sezon dojrzewania rozpoczyna się w drugiej połowie sierpnia. W tym czasie owoce mają jedynie delikatny rumieniec, a większość skórki pozostaje zielonkawa. Owoce te mają dłuższą trwałość – do 4-5 miesięcy – i dobrze znoszą transport.
• Konsument – Jabłka dojrzewają na początku lub w połowie września. W tym czasie 60-80% owoców jest zarumienionych, a reszta ma żółtawy odcień. Jednak owoce nie nadają się do długiego przechowywania – maksymalnie 30-35 dni. Spożywaj jabłka na świeżo lub szybko przetwórz je – na sok, dżem, przetwory itp.

Przechowywanie zbiorów jabłek

Ważne jest stworzenie odpowiednich warunków, aby owoce zachowały smak i soczystość jak najdłużej. Kluczowe wymagania:

• pomieszczenie powinno być ciemne i chłodne, a temperatura powinna mieścić się w przedziale +3…+7°C;
• konieczny jest dostęp świeżego powietrza, ale bez przeciągów (w zimie idealna jest piwnica, piwnica lub zamknięta część balkonu);
• pojemniki magazynowe – skrzynie drewniane lub plastikowe z otworami wentylacyjnymi;
• Unikaj umieszczania jabłek tuż przy ziemi lub w pobliżu warzyw korzeniowych, aby zapobiec zwiększonej wilgotności i zepsuciu.

Zasady lądowania

Uprawa tej rośliny nie wymaga specjalnych umiejętności ani doświadczenia, ale pewna wiedza pomoże Ci ją prawidłowo uprawiać. Wiedza ta zadecyduje o rozwoju i owocowaniu drzewa.

Jak wybrać najlepszą sadzonkę i ją przygotować?

Kupuj materiał do sadzenia w renomowanych, dużych szkółkach. Drzewka mogą być sprzedawane z gołym korzeniem w plastikowych opakowaniach lub w doniczkach z brykietem. Pierwsza opcja jest zazwyczaj tańsza, ale sadzenie należy wykonać jak najszybciej, aby zapobiec wysychaniu korzeni.

Główne kryteria:

• Zdrowa sadzonka ma twardą, czystą korę, a korzenie powinny być lekko wilgotne. Idealny wiek dla rośliny to 1-2 lata, a jej wysokość to około 1-1,4 m.
• Nie powinno być oznak gnicia, uszkodzeń, chorób, przesuszenia ani pęknięć mrozowych. System korzeniowy powinien mieć co najmniej trzy silne, duże korzenie i liczne małe pędy.
  W przypadku uszkodzenia lub gnicia korzeni, sadzenie jest dozwolone tylko wtedy, gdy takie miejsca zostaną odizolowane, a uszkodzone części usunięte aż do zdrowej tkanki. Następnie korzenie zostaną namoczone w roztworze fungicydu, insektycydu lub nadmanganianu potasu.
• Miejsce szczepienia (obrączka pnia) powinno mieć jedynie równą bliznę bez obrzęku. Pąki powinny być jędrne i równomiernie rozłożone wzdłuż pnia. Dojrzałe siewki powinny mieć co najmniej 3-4 gałęzie.

Unikaj kupowania roślin z przyciętymi korzeniami. Namocz sadzonkę w ciepłej wodzie lub płynnej mieszance ziemi i gliny przez 8-9 godzin przed sadzeniem. Przed namoczeniem, mocz ją przez 30-60 minut w słabym roztworze nadmanganianu potasu, insektycydu lub fungicydu.

Wymagania dotyczące lokalizacji

Jabłoń Orlovim wymaga słonecznego stanowiska, ponieważ nie znosi zacienienia. Potrzebuje dużo przestrzeni i świeżego powietrza, ale należy unikać przeciągów, zwłaszcza w przypadku młodych sadzonek.

Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Gleby gliniaste i piaszczysto-gliniaste są uważane za optymalne. Miejsca nadmiernie wilgotne, takie jak w pobliżu zbiorników wodnych, nie są odpowiednie dla tej odmiany. Wyjątkiem są podkładki karłowe, których system korzeniowy znajduje się bliżej powierzchni.
• Głęboki system korzeniowy jabłoni zapewnia jej mrozoodporność i chroni przed przemarzaniem, ale jeśli woda gruntowa jest zbyt blisko powierzchni, korzenie mogą gnić. Dlatego wybieraj miejsca na wzniesieniach lub stwórz sztuczny kopiec lub system drenażowy.
• Ze względu na szeroką koronę drzewa należy zwiększyć odstępy między otworami do sadzenia: między siewkami - 4-6 m, między rzędami - 3-4 m.
• Przygotuj dołek z wyprzedzeniem: jeśli planujesz sadzić jesienią, wykop go 3-5 tygodni wcześniej. W przypadku sadzenia wiosną wykop dołek jesienią i pozostaw go na lato, aby roślina się zadomowiła.

Najlepszym rozwiązaniem jest wcześniejsze nawożenie dołka, tak aby gleba była żyzna, ale korzenie nie miały kontaktu ze skoncentrowanymi składnikami odżywczymi, które mogą zaszkodzić młodemu drzewu.

Algorytm przeprowadzania operacji sadzenia

Najpierw sprawdź korzenie sadzonki i usuń wszelkie zgniłe lub uszkodzone miejsca. Następnie postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami krok po kroku:

1. Poluzuj dno dołka. Wbij solidny palik w północną stronę dołka, aby go zabezpieczyć. Powinien wystawać kilkadziesiąt centymetrów ponad miejsce, w którym zaczynają się gałęzie. Usuń go po 5-6 latach.
2. Zdejmij wierzchnią, żyzną warstwę gleby na głębokość około 20 cm, odkładając pozostałą warstwę. Wymieszaj ją z 30-40 kg kompostu, 1,5 litra popiołu drzewnego oraz po 250 g superfosfatu i siarczanu potasu. Można również użyć obornika krowiego lub ptasich odchodów. Jeśli gleba jest już żyzna, wystarczy dodać wyłącznie materię organiczną.
3. Ułóż kopczyk przygotowanej ziemi na dnie dołka, umieść na nim sadzonkę, ostrożnie rozłóż korzenie i stopniowo wypełniaj dołek ziemią, lekko ubijając ją rękami. Dodaj resztę ziemi.
4. Ubij glebę wokół sadzonki, nie ubijając jej.
5. Uformuj okrąg wokół pnia drzewa o promieniu 50-60 cm i usyp kopiec lub rów wokół krawędzi, aby podlać wodą. Dodaj 40 litrów wody i pozwól glebie osiąść.

Daty lądowania

Odmiana Orlovim dobrze rośnie zarówno wiosną, jak i jesienią. Optymalny termin sadzenia to:

• wiosna - w połowie kwietnia, około dziesiątego dnia miesiąca, gdy minie zagrożenie przymrozkami i gleba odpowiednio się ogrzeje;
• jesień - w połowie października, jednak nie później niż pod koniec miesiąca, aby drzewo miało czas zapuścić korzenie przed nadejściem chłodów.

Jednakże okres wiosenny jest uważany za lepszy, ponieważ młode rośliny w tym czasie są mniej podatne na stres wywołany niskimi temperaturami.

Jak dbać?

Podczas uprawy jabłoni orłowińskiej niezwykle ważne jest ścisłe przestrzeganie wytycznych rolniczych. Przestrzeganie pewnych zasad zapewni zdrowy wzrost drzewa i wysokie, stałe plony.

Podlewanie i ściółkowanie

Spulchnij glebę i nałóż warstwę ściółki co najmniej dwa razy w roku – wiosną i jesienią. Jednocześnie, a w razie potrzeby częściej, oczyść obszar wokół pnia drzewa z resztek roślinnych, gnijącej materii organicznej, chwastów, odrostów korzeniowych i pędów innych roślin i drzew.

Ściółkowanie pomaga utrzymać ciepło korzeni zimą i zatrzymać wilgoć w glebie w cieplejszych miesiącach. Jest to zalecana praktyka, ale bez niej drzewo nie będzie miało żadnych szkód.

Jeśli chodzi o podlewanie, trzy podlewania w sezonie zazwyczaj wystarczą, nawet w okresach suszy. Wymagana ilość wody to 40-60 litrów, najlepiej podzielić ją na dwa podlewania – poranne i wieczorne. W porze deszczowej lub przy wysokim poziomie wód gruntowych podlewanie może w ogóle nie być konieczne.

Lamówka

Ponieważ Orlovim nie jest odmianą kolumnową, nadaje się do różnych typów koron: palmetowych, wrzecionowatych, piętrowych, rzadko piętrowych i kielichowatych. Cięcie należy wykonywać w dwóch głównych terminach:

• wiosną – zanim sok zacznie płynąć i pojawią się pąki, zwykle pod koniec marca lub na początku kwietnia;
• jesienią – po opadnięciu liści, ale przed nadejściem przymrozków.

Zgodnie ze standardowymi wytycznymi, w pierwszym roku po posadzeniu należy skrócić pień środkowy o około jedną trzecią. W kolejnych latach należy również przycinać gałęzie, ale pozostawić je krótsze niż pień środkowy. Należy usuwać pędy rosnące pod ostrym kątem oraz te rosnące do wewnątrz.

Posypka

Nawoź jabłonię 2-3 razy w roku – wiosną, latem i jesienią. Ważne, aby nie przesadzać, ponieważ może to zaszkodzić drzewu.

Kluczowe zalecenia:

• Dla tej odmiany nadają się proste, ale skuteczne mieszanki, np.: napar z dziewanny, rozcieńczone odchody ptaków (z wodą w stosunku 1:20), mączka kostna, próchnica i mocznik.
• W młodym wieku najlepsza jest materia organiczna – próchnica, ptasie odchody i podobne nawozy.
• Rozpocznij stosowanie nawozów mineralnych 2-3 lata po posadzeniu.

Jesienią należy stosować złożone mieszanki zawierające potas, fosforany i materię organiczną, a wiosną nawozy azotowe. Orlovim rośnie bujnie i nie wymaga intensywnego nawożenia azotem, dlatego można zmniejszyć ilość stosowanego nawozu.

Choroby i szkodniki, środki ochronne

Roślina charakteryzuje się dobrą odpornością na parcha, ale czasami może być atakowana przez mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową, która najczęściej pojawia się na liściach. Na porażonych miejscach tworzy się gęsty, białawy nalot.

Zaniedbanie środków zapobiegawczych może skutkować stratami plonów rzędu 40–60%, a mrozoodporność drzewa również ulegnie znacznemu obniżeniu. W gęsto zaludnionych sadach choroba rozprzestrzenia się szybko.

Aby skutecznie zwalczać mączniaka prawdziwego, zaleca się regularne opryskiwanie korony roślin specjalistycznymi preparatami, siarką koloidalną lub roztworem nadmanganianu potasu. Profilaktycznie przydatne jest opryskiwanie cieczą Bordeaux.

Zalety i wady

Recenzje ogrodników

Orlovim to odmiana atrakcyjna ze względu na stabilne plony, dobrą odporność i minimalne wymagania pielęgnacyjne oraz terminowe przycinanie. Odporność na mróz i choroby zapewnia długowieczność. Chociaż jabłka nie mają długiego okresu przydatności do spożycia, ich smak i aromat sprawiają, że ta odmiana jest warta uwagi w ogrodnictwie.

Często zadawane pytania