Co wyróżnia jabłoń Żygulewskoje i jakie są niuanse jej uprawy i przechowywania

Jabłoń Żygulewskoje to odmiana jesienna, charakteryzująca się porą dojrzewania owoców. Jej jabłka zachowują smak i aromat długo po zbiorze, co czyni je szczególnie popularnymi wśród miłośników ogrodnictwa.

Historia hodowli i regionów uprawy jabłek

W 1931 roku znany hodowca jabłek i sadolog Siergiej Pawłowicz Kudrin rozpoczął eksperymenty krzyżowania różnych odmian jabłoni w swojej stacji hodowlanej w Samarze. Jego celem było stworzenie odmiany, która dawałaby wysokie plony, charakteryzowała się doskonałym smakiem i długo zachowywała świeżość owoców.

• W 1936 roku, dzięki skrzyżowaniu amerykańskiej odmiany Wagner z miejscową Borowinką, uzyskano nową mieszańcową odmianę, którą nazwano Zhigulevskoye.
• W latach 40. XX wieku rozpoczęto próby uprawy jabłoni w różnych gospodarstwach, lecz wojnę przerwała ta próba.
• Odmianę uznano za elitarną dopiero po zakończeniu działań wojennych i oficjalnie wpisano do Państwowego Rejestru w 1965 roku.
• Otrzymał wiele nagród, w tym złote medale na wystawach międzynarodowych.

Odmiana Żygulewskoje zaliczana jest do odmian średnio odpornych na zimę:

• Według Państwowego Rejestru, można go uprawiać w obwodach: centralnym, centralno-czarnoziemskim, Północnym Kaukazie, środkowym Wołdze i dolnym Wołdze.
• W regionach północnych, takich jak obwód moskiewski, jabłonie mogą zostać uszkodzone przez mróz, szczególnie wokół pnia – najbardziej wrażliwej części drzewa. Podczas surowych zim pąki kwiatowe również mogą przemarzać.
• W Syberii Wschodniej odmianę jabłoni można uprawiać jako pnącze, dzięki czemu drzewo może być pokryte śniegiem, zapewniającym ochronę przed mrozem.

Opis

Aby w pełni poznać unikalne cechy tej odmiany jabłoni, warto przeczytać szczegółowy opis jabłoni Żygulewskiego i zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi sadzenia i uprawy.

Korona

Ta rosyjska odmiana jabłoni wyróżnia się silnym systemem korzeniowym, który umożliwia efektywne pobieranie wody i składników odżywczych. Roślina ta nie toleruje jednak nadmiernej wilgoci, dlatego nie nadaje się do sadzenia na terenach podmokłych.

Cechy odmianowe drzewa:

• Jabłoń Żygulewskoje osiąga wysokość około 300 cm. Po zaszczepieniu na podkładce karłowej osiąga wysokość 200 cm.
• Korona drzewa może być mocno zaokrąglona lub szeroko piramidalna, w zależności od zastosowanej techniki cięcia. Doświadczeni ogrodnicy preferują tę drugą opcję, ponieważ zapewnia ona koronie więcej światła i przewiewu.
  Uformowanie szerokiej, piramidalnej korony jest łatwiejsze, co dodatkowo ułatwia pielęgnację rośliny w porównaniu z koroną wysoką i okrągłą.
• Żygulewskoje wyróżnia się ciemnobrązowymi pędami, które rosną w górę i mają prosty pokrój. Wiosną wszystkie pąki rozwijają się jednocześnie.
• Jasnozielone liście jabłoni są duże, podłużno-jajowate i przypominają łódki. Blaszki liściowe są drobno ząbkowane, a ich końcówki są zagłębione.
• Jabłoń kwitnie wcześnie, gdy wciąż istnieje ryzyko wiosennych przymrozków, co wymaga od ogrodników szczególnej uwagi w ochronie roślin przed mrozem. W okresie pączkowania jabłoń Żygulewskoje zdobią biało-różowe kwiaty. Są duże i otwarte, przypominające talerzyki.

Owoc

Owoce odmiany Żygulewskoje są duże – ich waga waha się od 120 do 200 g, a niektóre olbrzymy osiągają 350–370 g. Jabłka mogą mieć kształt okrągły lub grubsze żebra.

Inne cechy:

• kolor - połowa powierzchni jabłka odmiany Żygulewskoje pokryta jest ciemnoczerwoną plamą, reszta zaś jest jaskrawożółta z lekkim wypukłością i niekiedy z małymi brodawkami;
• skóra – błyszczące, trwałe i tłuste;
• nasiona – znajduje się wewnątrz owocu w formie zamkniętej komory.

Według konsumentów i ekspertów jabłka Żygulewskoje mają przyjemny słodko-kwaśny smak i nie są zbyt soczyste. Pomimo średniej oceny smaku wynoszącej 3,8 na 5, owoc ten jest popularny ze względu na miękki, gruboziarnisty miąższ i kremowy kolor.

Charakterystyka drzewa jabłoniowego

Wybierając drzewa owocowe do swojego ogrodu, doświadczeni ogrodnicy uważnie analizują ich cechy, identyfikując zarówno ich zalety, jak i potencjalne wady. To kluczowe kryteria.

Produktywność i samopłodność

Drzewo tej odmiany nie jest samopylne, dlatego obecność sąsiednich zapylaczy jest kluczowa. Niektóre sprawdzone odmiany szczególnie dobrze nadają się do tej roli:

• Anyż szary;
• Antonówka zwyczajna;
• Spartakus;
• Kutuzowiec;
• Kujbyszewskoje.

Jeśli nie możesz posadzić żadnej z tych odmian, zaleca się wybór tych o podobnym okresie kwitnienia do Żygulskiego. Jeśli w pobliżu znajduje się ul, pszczoły z łatwością przejmą proces zapylania.

Ta odmiana charakteryzuje się średnim okresem dojrzewania. Pojedyncze dojrzałe drzewo może przynieść plon do 250 kg. Jeśli drzewo ma mniej niż 3 m wysokości, plon może być niższy. Odmiany karłowe owocują do 10 kg w ciągu dwóch do trzech lat od posadzenia.

Odporność na zimę i choroby

Niektórzy twierdzą, że odporność jabłoni na zimno jest niewystarczająca, co jest jej główną wadą. Jednak brane są pod uwagę nie tylko jej zdolność do przetrwania w niskich temperaturach, ale także szereg innych czynników:

• drzewo jabłoni może wytrzymać temperatury do -28-30°C przez miesiąc lub dwa bez szkody, a czasami nawet niższe wartości;
• ale nie jest w stanie przetrwać nagłych zmian temperatury i odwilż występuje naprzemiennie z przymrozkami.

Odmiana Żygulewskoje jest odporna na parcha, ale nie na owocówkę jabłkóweczkę. Dlatego ważne jest regularne stosowanie fungicydów i insektycydów, aby zapewnić im zdrowie i długowieczność.

Dojrzewanie i owocowanie

Po posadzeniu młode drzewo zacznie kwitnąć dopiero w drugim lub trzecim roku, ale tylko wtedy, gdy zastosuje się karłową podkładkę. W przeciwnym razie owocowanie rozpocznie się w piątym lub szóstym roku. Należy pamiętać, że w ciągu pierwszych kilku lat kwitnienia należy całkowicie usunąć pąki kwiatowe, aby drzewo mogło skoncentrować się na wzroście pędów i korzeni, co zapewni udane owocowanie w przyszłości.

Przewidywany czas kwitnienia:

• Jabłoń Żygulewska zaczyna kwitnąć w maju, ale dokładna data zależeć będzie od wybranej podkładki, lokalnych warunków i pogody;
• Aby określić dokładny termin, zaleca się obserwację rośliny przez kilka lat;
• W kolejnych latach pączkowanie będzie miało miejsce mniej więcej w tym samym czasie, zwykle między 10 a 20 maja.

Owocowanie i wzrost drzew:

• Drzewo Żygulewskiego rośnie szybko, osiągając wysokość od 0,5 do 0,8 m lub więcej rocznie, dzięki czemu osiąga okres owocowania już w pełnym rozmiarze;
• w siódmym-dziewiątym roku po posadzeniu można zacząć zbierać 180-200 kg słodkich i aromatycznych jabłek;
• Jabłonie dojrzewają stopniowo, począwszy od końca sierpnia do początku września - jest to okres dojrzałości technicznej, kiedy owoce można pozostawić na drzewie aż do października bez obawy, że opadną lub się zepsują;
• Do dłuższego przechowywania zaleca się zebrać je wcześniej i umieścić w piwnicy – ​​tutaj zachowują swoje właściwości przez trzy miesiące;
• Dopiero po 20–30 dniach od zbioru jabłka w pełni ujawniają swój smak i aromat.

Podkładki i podgatunki

Tę odmianę rośliny owocowej można sadzić na różnych podkładkach, a jakość i właściwości owoców zostaną zachowane, choć ulegną niewielkim zmianom (ale nie drastycznym):

• Podkładka karłowa. Dzięki tej metodzie uprawy drzewo owocowe zachowuje cechy swojego rodzica, ale nie przekracza 200 cm wysokości. Jego odporność na zimy i żywotność ulegają skróceniu, ale plon owoców wzrasta. W ciągu trzech do czterech lat można spodziewać się plonu 40-50 kg z drzewa.
• Podkładka płożąca. W tej metodzie uprawy drzewa są szczepione na podkładkach płożących, co nie eliminuje konieczności odpowiedniego formowania korony. Bez tego drzewo będzie rosło w sposób niekontrolowany. Uprawa polega na całkowitym wycięciu centralnego pnia aż do pierwszych pąków i formowaniu rozbieżnych gałęzi.

Sadzenie jabłoni

Optymalne podejście do sadzenia sadzonki jest kluczem do jej przetrwania i przyszłych zbiorów. Ważne jest, aby starannie wybrać miejsce pod uprawę jabłoni, ocenić jakość sadzonki i przestrzegać wytycznych dotyczących sadzenia.

Czas lądowania

Podstawowe zalecenia obejmują określenie właściwego czasu sadzenia jabłoni. Okres sadzenia zależy od klimatu i okresu spoczynku roślin, zazwyczaj od końca opadania liści jesienią lub początku przepływu soków wiosną. Należy jednak zwrócić uwagę na następujące zalecenia:

• W południowych regionach Rosji W regionach takich jak Dolna Wołga, Kraj Krasnodarski, Stawropol, Krym i obwód doński, sadzonki najlepiej sadzić jesienią, trzy do czterech tygodni przed pierwszymi przymrozkami, przypadającymi na wrzesień-październik. Daje to młodym drzewom czas na zapuszczenie korzeni i przygotowanie się do zimy.
• W regionach północnych W obwodach murmańskim, wołogodzkim, kirowskim i archangielskim, w Republice Komi, na Uralu i w zachodniej Syberii sadzenie zaleca się wiosną, aby uniknąć jesiennych przymrozków, które mogą uszkodzić młode drzewa. Sadzenie wiosenne przeprowadza się, gdy temperatura utrzymuje się stale powyżej 0°C, a powierzchnia gleby jest rozmarznięta.
• W dzielnicach centralnych i zachodnich Sadzenie można przeprowadzić wiosną lub jesienią, zależnie od warunków pogodowych, odpowiednio w ostatniej dekadzie kwietnia lub w ostatnich dniach września i na początku października.

Wybór miejsca lądowania

Wybierając miejsce dla jabłoni Żygulewskiego, należy pamiętać, że odmiana ta preferuje stanowiska z dużą ilością światła słonecznego. Należy jednak unikać zboczy południowych i wschodnich, ponieważ te pierwsze mogą być podatne na pękanie mrozowe z powodu nagłych wahań temperatury, podczas gdy te drugie doświadczają większych wahań temperatury.

Niuanse przy wyborze przestrzeni:

• Ważne jest, aby chronić drzewa przed wiatrem, zwłaszcza zimą, stosując różnego rodzaju konstrukcje lub ogrodzenia. Jeśli nie są one dostępne, można posadzić drzewa chroniące przed wiatrem, takie jak brzoza, lipa, jałowiec, lub krzewy, takie jak bez, leszczyna i akacja, w miejscu, gdzie wieje wiatr.
• Jabłoń Żygulewska ma silny system korzeniowy, dlatego nie nadaje się do uprawy na terenach o niskim poziomie wód gruntowych – nie wyższym niż 2,5-3 metry. W przypadku jabłoni szczepionych na podkładce karłowej, wysokość ta powinna być zmniejszona do 1,5-2 metrów.
  Jeżeli poziom wód gruntowych jest wyższy, należy wykonać drenaż lub posadzić drzewa na wyżej położonych terenach.
• Jabłonie wymagają żyznych gleb o wysokiej przepuszczalności wody i wilgoci. Jeśli chodzi o kwasowość, odmiana ta preferuje odczyn obojętny lub lekko zasadowy o pH 5,5-8,5, ale optymalny jest odczyn pH 6,0-7,5.
  Najlepszymi opcjami są gleby gliniaste lekkie i średnie, natomiast gleby piaszczyste i gliniasto-piaszczyste są mniej odpowiednie ze względu na wysokie zapotrzebowanie jabłoni na wilgoć. Gleby bagienne i słone nie nadają się do uprawy.

Wybór sadzonek

Wybierając sadzonkę do posadzenia należy kierować się pewnymi kryteriami:

• Najlepiej kupować sadzonki w wyspecjalizowanych sklepach lub szkółkach, aby mieć pewność co do ich różnorodności i jakości;
• należy preferować rośliny młode – jedno- lub dwuletnie, gdyż lepiej się ukorzeniają i mają większą odporność na choroby i nagłe zmiany temperatur;

Sadzonka musi mieć:

• odpowiednia wysokość: dla jednorocznego drzewa – co najmniej 100 cm i bez gałęzi bocznych, dla dwuletniego – ok. 150 cm z dwiema lub trzema gałęziami szkieletowymi (3-5 gałęzi w przypadku karłowych jabłoni);
• korzeń zdrowy i nie suchy, o długości 25-40 cm z dwoma pędami szkieletowymi i włóknistymi (system korzeniowy karłowej jabłoni przypomina gąbkę zbudowaną z drobnych i cienkich korzeni rozchodzących się w różnych kierunkach);
• kora bez pęknięć i innych uszkodzeń;
• pąki są w stanie uśpienia, tzn. nie są napęczniałe.

Sadzenie sadzonki

Sadząc dużą liczbę jabłoni na jednym obszarze, należy zachować 4-metrowy odstęp między nimi w rzędach. Zaleca się dodanie jednego jabłoni zapylaczowej na każde 4-5 drzew tej odmiany.

Procedura sadzenia jabłoni Żygulewskiego obejmuje następujące kroki:

1. Wykop dołki 2-3 tygodnie przed zabiegiem. Powinny mieć one średnicę co najmniej 90-100 cm i głębokość do 70-80 cm.
2. Popraw dno otworu, dodając warstwę drenażową o grubości co najmniej 5-7 cm. Jako drenaż można użyć żwiru lub drobnego tłucznia.
3. Dodaj kolejną warstwę – bogatego w składniki odżywcze podłoża, składającego się z równych części ziemi ogrodowej i kompostu, wzbogaconego nawozami mineralnymi zawierającymi fosfor i wapń. Dodaj mieszankę gleby, aż wypełni dołek do około jednej trzeciej jego wysokości.
4. Na środku usyp kopiec, na którym umieścisz sadzonkę, a obok wbij podporę, aby zabezpieczyć drzewko.
5. Rozłóż korzenie wzdłuż zboczy kopca tak, aby szyjka korzeniowa znajdowała się 4,5–5,5 cm nad poziomem okręgu pnia drzewa.
6. Wypełnij otwór resztą podłoża i lekko je zagęść.
7. Pod każde drzewo podlej co najmniej 15-25 litrów wody.

Pielęgnacja drzew

Procedury pielęgnacyjne są standardowe, ale istnieją pewne wymagania odmianowe i subtelności, bez których niemożliwe jest osiągnięcie maksymalnej wydajności jabłoni.

Zasady karmienia

Aby uzyskać obfite zbiory jabłek, rośliny wymagają regularnego nawożenia. W ciągu pierwszych trzech lat po posadzeniu, jeśli gleba została wstępnie nawożona, minimalne dawki mogą być wystarczające. W przeciwnym razie zaleca się nawożenie jabłoni trzy razy w sezonie.

Wybór nawozu zależy od preferencji ogrodnika: można stosować zarówno nawozy mineralne, jak i organiczne. Można stosować następujący harmonogram i dawki, opracowane specjalnie dla jabłoni Żygulewskoje:

• Wiosna. Po pojawieniu się liści na drzewie, zastosuj pierwszy nawóz zawierający azot. Możesz wybrać jeden z poniższych (dla każdej rośliny) i równomiernie rozprowadzić go wokół pnia drzewa:
  • nitroammofoska – do 40 g;
  • azotan amonu – około 35 g;
  • mocznik – 500 g;
  • próchnica – 25-30 kg.
• Kwiat. Kiedy pąki kwiatowe jabłoni Żygulewskiego zaczynają się rozwijać, pilnie potrzebuje ona zastrzyku potasu i fosforu. W tym krytycznym momencie należy zastosować nawozy płynne (każda mieszanka wymaga 10 litrów wody; każda jabłoń potrzebuje 35-40 litrów roztworu):
  • siarczan chlorku potasu – 55-60 g;
  • Superfosfat – 90-100 g;
  • mocznik – 250-300 g;
  • gnojowica krowia – 4 l;
  • obornik kurzy – 1,5 l.
• Wylewanie owoców. Podczas dojrzewania jabłek ważne jest również zadbanie o odżywianie upraw ogrodowych. Istnieje wiele opcji żywieniowych:
  • Wlej 100 litrów wody do dużej beczki, dodaj huminian potasu (10 g) i nitrofoskę (500 g). Dokładnie wymieszaj wszystkie składniki. Na jedną jabłoń przypada 20-25 litrów przygotowanej mieszanki.
  • Napełnij duży pojemnik posiekaną, beznasienną zieloną trawą i dodaj wodę w proporcji 1:10. Przykryj pojemnik folią spożywczą, pozostawiając mały otwór na powietrze. Po 25 dniach nawóz będzie gotowy do użycia.

Jabłonie dobrze reagują na dokarmianie dolistne:

• w lipcu drzewa opryskuje się roztworem potasu i fosforu;
• Jesienią należy przygotować roztwór potasu i superfosfatu podwójnego.

Stosuj nawozy mineralne wyłącznie zgodnie z instrukcją. Po nawożeniu ważne jest spulchnienie gleby i podlanie jabłoni. To pomoże roślinie uzyskać niezbędne składniki odżywcze, które zapewnią jej bujny wzrost i rozwój.

Cechy podlewania

Komfortowe warunki dla roślin osiąga się, gdy warstwa gleby jest nasycona do głębokości 70-80 cm. W przypadku drzew owocowych tej odmiany ważne jest zapewnienie im odpowiedniego podlewania. Kluczowe punkty:

• okresy - bezpośrednio przed pączkowaniem, w okresie zawiązywania owoców i jesienią przed zimowaniem;
• norma dla jednego dorosłego drzewa jabłoni wynosi Potrzebne jest 20 litrów wody, którą ostrożnie wlewa się do specjalnych bruzd wokół drzewa;
• dawkowanie dla młodych zwierząt – Młode sadzonki wymagają częstszego podlewania – około pięciu razy w sezonie wegetacyjnym, przy czym na każde drzewo przypada około 4-5 litrów wody.

Utrzymanie idealnej gleby dla jabłoni wymaga spulchnienia jej przez trzy dni po podlaniu. Zaleca się pokrycie obszaru wokół pni warstwą ściółki. Można użyć torfu, kompostu, piasku lub dobrze rozłożonych trocin.

Formowanie korony i przycinanie

Jabłoń Żygulewskoje ma mocną koronę, która wymaga okresowego przycinania w miarę rozwoju. Wiosną, zanim liście w pełni się rozwiną, przycina się ją w celu ustabilizowania struktury szkieletu. Jesienią usuwa się uszkodzone, zaschnięte lub nieowocujące gałęzie i odrosty.

Cięcie drzew dzielimy na sanitarne i formujące:

• Pierwsza metoda polega na usuwaniu uszkodzonych, martwych i chorych gałęzi, które przycina się aż do nasady. Dodatkowo usuwa się kępy łodyg, zwłaszcza te rosnące do wewnątrz.
  Aby uniknąć dużych przerw między rzędami gałęzi, wysokość centralnego pnia jest co roku zmniejszana.
• Formowanie korony rozpoczyna się już w drugim roku po posadzeniu. Podstawowe zasady cięcia obejmują:
  • najgrubsze i najdłuższe gałęzie powinny pozostać w pierwszym rzędzie;
  • górny poziom jest krótszy od dolnego, aby zapobiec jego zacienianiu;
  • gałęzie sąsiednich poziomów nie są ułożone równolegle.

Stlantsy

W klimacie północnym koronę formuje się w pozycji poziomej. Rozmiar karłowatego drzewa powinien umożliwiać łatwe pokrycie go śniegiem, co oznacza, że ​​jego wysokość nie powinna przekraczać 3 metrów.

Aby nadać koronie taki kształt, postępuj w następujący sposób:

• w lipcu pędy układamy w pozycji poziomej i mocujemy metalowymi haczykami;
• Wiosną należy usunąć zaciski, aby przywrócić gałęzie do pozycji pionowej i zapobiec tworzeniu się odrostów;
• Pod koniec czerwca skróć młode gałązki, pozostawiając na nich 3–4 liście, co pobudzi wzrost nowych pędów z pąków.

Leczenie drzew przed chorobami i szkodnikami

Aby chronić uprawy owoców przed szkodnikami, stosuj naturalny i skuteczny środek o nazwie Zdrowy Ogród, przestrzegając wszystkich zaleceń dotyczących jego stosowania. W ramach profilaktyki ogólnej, wiosną opryskuj:

• insektycydy i fungicydy;
• Mieszanka Bordeaux;
• środki ludowe.

W sezonie zimowym jabłonie mogą stać się celem ataków myszy. Te małe szkodniki unikają charakterystycznego zapachu oleju napędowego, dlatego, aby je odstraszyć, pod drzewami umieszcza się gałęzie nasączone tym aromatycznym związkiem.

Przygotowanie do zimy

Drzewo to wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza w okresach niskich temperatur. Jeśli mieszkasz w klimacie, który nie jest łagodny, powinieneś je chronić, okrywając strefę korzeniową gałązkami świerku, słomą lub matami rolniczymi.

Nie zapomnij o owinięciu pni materiałami ochronnymi, takimi jak papa, juta, agrowłóknina lub nylonowe rajstopy. W razie potrzeby możesz zastosować metodę okrywania w kształcie kuli, odpowiednią dla niskich drzew, takich jak Żygulewskoje.

Aby zapobiec temu, by schronienia te stały się ostoją dla owadów, które szukają schronienia na zimę u korzeni drzew, zaleca się jesienią pomalować pnie białym wapnem. Aby odstraszyć gryzonie, należy pokryć pnie tłuszczem lub smalcem.

Zbiór, przechowywanie

Zbiór jabłek odmiany Żygulewskoje przypada na sierpień i wrzesień. Po zbiorze owoce potrzebują trochę czasu, aby w pełni dojrzeć, zazwyczaj 2-3 tygodnie. Jabłka te nie ulegają uszkodzeniu podczas upadku, co upraszcza proces sortowania i przygotowania.

Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Dla optymalnego przechowywania plonów preferowane są warunki temperaturowe w zakresie od 0 do 4 stopni;
• Nie myj jabłek przed włożeniem ich do drewnianych lub tekturowych pudełek, gdyż może to spowodować ich szybkie zepsucie;
• Zaleca się staranne owinięcie każdego owocu grubym papierem;
• Ważne jest, aby zadbać o dobrą wentylację pomieszczenia i utrzymać wilgotność powietrza na poziomie 55-60%.

Plusy i minusy

Recenzje

Odmiana jabłoni Zhigulevskoye jest ceniona za swoje liczne walory: szybko zaczyna owocować, charakteryzuje się wysoką plennością i doskonałym smakiem, idealnie nadaje się do intensywnej uprawy, gdyż posiada wszystkie niezbędne cechy.