Czym jest czerwony groszek i jak go uprawiać?

Groszek czerwony to niska odmiana o małych ziarnach i cienkiej łodydze. Występuje głównie w stanie dzikim w krajach azjatyckich i wschodnich (Azja, Iran, Turcja, Izrael itp.). Jednak uprawia się go również w pomieszczeniach, ponieważ uważa się go za roślinę niewymagającą dużej pielęgnacji.

Groszek czerwony jest łatwy w uprawie.

Groszek czerwony

Groszek czerwony zawiera dużą ilość pożytecznych substancji

Cechy czerwonego groszku

Odmiany grochu czerwonego lub czerwono-żółtego wykazują bezpłodność po skrzyżowaniu z innymi gatunkami, dlatego naukowcy nie są w stanie wytworzyć mieszańców o nietypowych kolorach. Pyłek wytwarzany przez kwiaty męskie nie jest zdolny do zapłodnienia innych odmian grochu.

Wygląd

Groch dziki można rozpoznać po następujących cechach zewnętrznych:

• wielkość strąka – maksymalnie 4 cm;
• nasiona mają średnicę 0,4 cm;
• kształt ziaren jest bardziej zbliżony do cylindrycznego;
• łodyga - rafinowana;
• kwiaty – do 1,2 cm;
• korona może mieć różne kolory - cytrynowy, pomarańczowy, żółty;
• łupina nasienna - drobnoziarnista, gruba;
• skóra jest ciemnobrązowa z zielonkawym odcieniem (po bardzo dokładnym przyjrzeniu się można dostrzec niemal czarne plamki);
• blizna ma barwę brązową, oliwkową lub czarną, kształt jest owalny i skrócony (do 1 mm);
• liście ząbkowane, o budowie półsercowatej;
• przylistki są 2 razy większe od liści;
• na szypułce znajdują się 1 lub 2 kwiaty;
• wysokość łodygi wynosi od 20 do 50 cm, lecz przy braku światła słonecznego osiąga półtora metra;
• gdy ziarno jest technicznie dojrzałe, jego tekstura jest błyszcząca;
• Przejrzałe owoce łatwo pękają.

Owoce rosną nie tylko nad ziemią, ale i pod ziemią.

Plusy i minusy

Odmianę grochu czerwonego wyróżnia się następującymi cechami: zalety:

Skład i właściwości

Groszek czerwony zawiera witaminy PP, A, C i B, a także liczne makro- i mikroelementy (cynk, bor, żelazo, magnez, jod, potas itp.). Zawiera również aminokwasy, węglowodany, łatwo przyswajalne białka, błonnik pokarmowy, pirydoksynę, celulozę, skrobię i nasycone kwasy tłuszczowe, co czyni tę odmianę odpowiednią do celów leczniczych.

Jak czerwony groszek wpływa na organizm:

• rozkłada i usuwa cholesterol i szkodliwe związki;
• wzmacnia układ odpornościowy, nasycając go substancjami pożytecznymi;
• poprawia ogólną kondycję, zwiększając wydolność;
• przywraca funkcjonalność narządów wewnętrznych – układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, mózgu, przewodu pokarmowego;
• regeneruje uszkodzone komórki i tkanki;
• przyspiesza metabolizm;
• poprawia koloryt i fakturę skóry;
• dodaje energii;
• ma pozytywny wpływ na ostrość widzenia;
• zwiększa hemoglobinę;
• normalizuje poziom cukru we krwi;
• poprawia skład plemników;
• Długotrwale zapewnia uczucie sytości, dlatego kobiety wykorzystują go w swojej diecie.

Uprawa czerwonego groszku

Groszek czerwony jest łatwy w uprawie, ponieważ rośnie i owocuje w warunkach naturalnych. W domu wystarczy przestrzegać ogólnych zasad sadzenia i pielęgnacji roślin strączkowych.

Ponieważ ta odmiana pochodzi z krajów azjatyckich i wschodnich, groszek jest uważany za roślinę ciepłolubną, dlatego sadzi się go na zewnątrz wiosną, gdy temperatura ustabilizuje się na poziomie 10-15 stopni Celsjusza. Jeśli przewidywane są nocne przymrozki, należy przykryć groszek folią na noc.

Lądowanie

Aby rośliny mogły łatwiej przystosować się do naszych warunków klimatycznych i szybciej kiełkować, przygotować materiał siewnyInstrukcje krok po kroku:

1. Posortuj nasiona ręcznie, usuwając zepsute lub uszkodzone elementy.
2. Aby zwiększyć odporność na choroby i szkodniki, należy ogrzać groch w gorącej wodzie. W tym celu należy umieścić go w wodzie ogrzanej do 40 stopni Celsjusza na 5-7 minut. Dla jeszcze lepszego efektu można dodać do wody kwas borowy (1 g na 5 litrów).
3. Na jeden do trzech dni przed sadzeniem namocz nasiona w wodzie lub umieść je w wilgotnej ściereczce na podstawce. W pierwszym przypadku wymieniaj wodę raz dziennie; w drugim przypadku dolewaj do podstawki świeżej wody. Woda powinna mieć temperaturę pokojową.

Zwróć szczególną uwagę na miejsce, w którym planujesz sadzić rośliny, a także na jakość gleby. Wymagania:

1. Grządki powinny być słoneczne i dobrze wentylowane. Należy unikać silnych wiatrów północnych, ponieważ mogą one zniszczyć roślinę.
2. Najlepiej sadzić kapustę, ziemniaki, ogórki, dynie lub pomidory w tym miejscu przed grochem. Grochu czerwonego nie należy sadzić po roślinach strączkowych.
3. Gleba nie powinna być zbyt kwaśna. Jeśli tak, należy pamiętać o wapnowaniu lub posypaniu grządek popiołem drzewnym.
4. Grochu czerwonego nie należy sadzić w pobliżu wód gruntowych. W przeciwnym razie silny system korzeniowy ulegnie gniciu. Optymalna głębokość wody wynosi 1,2-1,5 m.

Cechy lądowania:

1. Jesienią przygotuj ogród, kopiąc na głębokość szpadla (lub większą, jeśli to możliwe), dodając do grządek nawóz organiczny. Odpowiednie będą gnojowica, obornik kurzy lub kompost (materia organiczna powinna być dobrze rozłożona).
2. Wiosną, przed posadzeniem wykiełkowanych nasion, spulchnij glebę i dodaj superfosfat i sól potasową. Wystarczy 50 g superfosfatu i 20 g soli potasowej na metr kwadratowy. Jeśli gleba jest wyjałowiona, dodaj niezbędne minerały, uważając jednak, aby nie przesadzić z azotem, ponieważ groch pobiera go z powietrza i gleby.
3. Wyrównaj powierzchnię grządek grabiami, tworząc bruzdy o głębokości do 4 cm. Zachowaj pół metra odstępu między bruzdami i 10-15 cm między nasionami. Najlepszym sposobem sadzenia jest jednak sadzenie w dwóch rzędach, w których wykopuje się dwie bruzdy w odległości 20 cm od siebie, pozostawiając 50 cm odstępu między rzędami.
4. Podlewaj bruzdy ciepłą, odstaną lub deszczówką.
5. Rozłóż materiał do sadzenia, posyp nasiona ziemią, a następnie dokładnie ją ubij, w przeciwnym razie ptaki mogą je wydziobać z ziemi.

Dziki groszek czerwony nie boi się gąszczy chwastów, dlatego między siewkami można swobodnie sadzić nasiona zielonej sałaty, szczawiu, kopru, pietruszki i szpinaku.

Ptaki uwielbiają dziobać rośliny strączkowe, dlatego zapewnij im solidną ochronę natychmiast po posadzeniu nasion. W tym celu przykryj grządki drobnoziarnistą siatką. Później możesz zbudować konstrukcję z siatki: wbij paliki z czterech stron i przywiąż do nich siatkę.

Jak podlewać czerwony groszek i kiedy spulchnić glebę?

Podstawą uzyskania dobrych zbiorów jest terminowość podlewanie groszkuZaraz po posadzeniu podlewamy roślinę co 2–4 dni, w zależności od warunków klimatycznych.

Chociaż odmiana ta jest dzika, preferuje luźne, bogate w tlen podłoże, dlatego spulchnianie gleby jest niezbędne. Robi się to po podlaniu, ale tylko w razie potrzeby, czyli gdy wierzchnia warstwa gleby zaczyna się zasklepiać. Około dwóch tygodni po wschodach przeprowadza się pierwsze spulchnianie i kopczykowanie sadzonek.

Groszek czerwony podlewamy w następujący sposób:

1. Przed kwitnieniem podlewaj fasolę raz na 2-3 dni; gdy łodygi kwiatowe zaczną się rozwijać, wystarczy podlewać dwa razy w tygodniu. Gdy strąki w pełni się uformują, podlewaj podłoże raz na 7-10 dni. Oczywiście, zakłada to brak intensywnych opadów deszczu.
2. Na 1 metr kwadratowy potrzeba 6-9 litrów wody, w zależności od występowania wód gruntowych. Jeśli wody gruntowe są blisko powierzchni, należy użyć mniej wody. Należy pamiętać, że korzenie grochu pospolitego są podatne na gnicie.
3. Płyn aplikuje się bezpośrednio do strefy korzeniowej. W tym celu należy delikatnie unieść zieloną masę i nanieść płyn.
4. Należy używać wyłącznie wody deszczowej lub wody osiadłej, ponieważ woda z kranu zawiera wiele szkodliwych substancji, które odparowują w procesie osadzania.
5. Upewnij się, że w glebie nie ma zastoju płynu – groch tego nie lubi.
6. Temperatura powinna wynosić co najmniej +15 stopni, ale optymalną opcją jest, gdy temperatura wody odpowiada temperaturze powietrza.

Czy groszek dziki trzeba nawozić?

W spartańskich warunkach gleba nie zawsze jest żyzna, ale to nie znaczy, że można obejść się bez nawożenia. Faktem jest, że czerwony groszek uprawiany na ubogiej glebie daje mniejsze plony, fasolki stają się małe i tracą soczystość.

Groch, oprócz azotu, potrzebuje materii organicznej i minerałów, dlatego przed kwitnieniem należy dodać dziewanny lub obornika kurzego (1 część obornika na 10 części wody na metr kwadratowy). W trakcie kwitnienia można przygotować wywar z pokrzywy i zastosować go bezpośrednio na system korzeniowy. Po kwitnieniu konieczne jest nawożenie organiczne. W tym celu nadaje się nitroammofoska (1 łyżka stołowa na 10 litrów wody).

Wiązać czy nie wiązać?

Ponieważ czerwony groszek jest odmianą nisko rosnącą, nie wymaga podpór. Rozrasta się po ziemi w dowolnym kierunku. Jeśli chcesz, aby Twoje grządki wyglądały schludnie i schludnie, możesz przymocować drewniane paliki do każdej rośliny i lekko podwiązać łodygi.

Szczypiący

Uszczykiwanie, podobnie jak podwiązywanie, jest uważane za opcjonalne, ale uszczykiwanie wierzchołka łodygi głównej stymuluje rozwój kilku nowych pędów, które później utworzą strąki. W rezultacie plon fasoli wzrasta.

Szkodniki i choroby

Głównymi chorobami, na które podatny jest groch czerwony, są choroby grzybowe, powodujące zgniliznę korzeni lub liści. Jak je rozpoznać:

1. Mączniak prawdziwy – najczęstsza choroba roślin strączkowych. Objawia się plamami na łodygach, liściach i strąkach. Początkowo plamy te są jasnoszare, ale w miarę postępu stają się ciemnobrązowe. Do zwalczania stosuje się fungicydy takie jak Topsin, Fundazol, Skor, Topaz i podobne. Można również opryskać roślinę 1% roztworem siarki koloidalnej.
2. Fusarium Zgnilizna korzeni charakteryzuje się gniciem korzeni, które ostatecznie prowadzi do obumarcia rośliny. Chorobę można rozpoznać po obecności brązowych plam. Nie ma na nią lekarstwa, ale można jej zapobiegać. Aby to zrobić, należy kontrolować poziom wilgotności i unikać nadmiernego podlewania. Podczas intensywnych opadów deszczu należy przykryć grządki folią.
3. Askochytoza. Głównym objawem są suche plamy z ciemnymi plamami na krawędziach. Zwalczanie polega na traktowaniu zielonych liści 4% roztworem chlorku miedzi.
4. Rdza. Liście są porażone, pojawiają się na nich brązowe plamy. Chorobę można zwalczyć 1% roztworem cieczy Bordeaux.

Jeśli chodzi o szkodniki, mszyce, ćmy grochowe i rolnice stanowią szczególne zagrożenie dla groszku czerwonego. Można je zwalczać specjalistycznymi pestycydami i środkami ludowymi. Te pierwsze można kupić w sklepie, a te drugie przygotować w domu. Oto, co możesz zrobić:

• rozcieńczyć w wodzie zmielone mydło do prania (brązowe), spryskać krzewy (kilka kostek na 5 litrów wody);
• Do wiadra z ciepłą wodą wrzuć 3–4 kg posiekanych wierzchołków pomidorów, odstaw na 2–3 dni i potraktuj zieloną część rośliny;
• 30 g zmiażdżonego (obranego) czosnku zalać 10 litrami wody, pozostawić na 24-30 godzin, opryskać uprawę.

Jak zbierać i przechowywać?

Groszek czerwony dojrzewa stopniowo – najpierw można zbierać strąki znajdujące się u podstawy łodygi, a następnie resztę. Dlatego zbiór odbywa się w ciągu 2-3 tygodni, z 3-4-dniowymi przerwami. Aby uniknąć uszkodzenia struktury rośliny, strąki należy przycinać nożyczkami.

Sposób przechowywania:

1. Najlepszym sposobem jest suszenie grochu. Aby to zrobić, najpierw obierz groch, a następnie wybierz nieuszkodzone kawałki. Następnym krokiem jest suszenie. Robi się to w bezpośrednim świetle słonecznym lub w piekarniku.
2. Nietypowe odmiany czerwonego groszku można konserwować w szklanych słoikach w standardowy sposób.
3. Aby cieszyć się świeżymi ziarnami fasoli zimą, należy je zamrozić w zamrażarce, umieszczając uprzednio suche i czyste ziarna w plastikowej torbie.

Recenzje

Groszek czerwony to niezwykła odmiana rośliny strączkowej, którą można uprawiać w domu. Pamiętaj o monitorowaniu poziomu wilgotności, szybkim usuwaniu chwastów i regularnej uprawie gleby. To wyeliminuje ryzyko chorób i zapewni obfite plony tego niezwykłego, dzikiego grochu czerwonego.

Często zadawane pytania