Jak uprawiać groszek na zewnątrz: porady i zalecenia

Groch to cenna roślina strączkowa uprawiana praktycznie w całej Rosji. Roślina ta znana jest z mrozoodporności, wczesnego dojrzewania i wysokiej wartości odżywczej. W tym artykule poznasz tajniki sadzenia i pielęgnacji grochu, a także metody walki z najgroźniejszymi chorobami i szkodnikami.

Cechy kultury

Groch to jednoroczna roślina zielna, która w zależności od odmiany może osiągnąć wysokość do 1,5 metra. Roślina może mieć łodygę płożącą lub prostą, prostą lub rozgałęzioną. Na szczycie i w międzywęźlach znajdują się zmodyfikowane liście, zwane wąsami czepnymi, które oplatają pobliską podporę. Liście są jasnozielone i pierzastodzielne.

Groch ma rozgałęziony system korzeniowy, który sięga w głąb gleby na głębokość 0,8-1 m. Bakterie brodawkowe rozwijają się w węzłach małych korzeni i rozgałęzień, nasycając glebę azotem.

Kwitnienie rozpoczyna się 1-1,5 miesiąca po wysianiu nasion. Kwiaty są beżowe, fioletowe lub różowawe i rosną w gronach w kątach liści. Groch jest samopylny, ale odnotowano przypadki częściowego zapylenia krzyżowego.

Owocem jest dwuskorupowy strąk zawierający od 4 do 10 nasion ułożonych w rzędzie. Łupina nasienna może mieć kolor od zielonego do ciemnofioletowego i może być gładka lub pomarszczona. Groszek występuje w dwóch odmianach:

• Cukier. Wnętrze zielonych strąków nie ma warstwy pergaminu, więc można je jeść razem z groszkiem. Nasiona odmian cukrowych są mniejsze, ale soczyste i słodkie.
• Ostrzał. Szorstkie, pozbawione smaku łupiny grochu łuskanego nie nadają się do jedzenia. Gdy groch jest w pełni dojrzały, strąki są wycinane z krzewu, a jedynie jadalne nasiona są usuwane. Groch ten można spożywać na świeżo lub przechowywać.

Najpopularniejsze odmiany groszku cukrowego to: Decki, Medowyj poduchok i Karaganda. Wśród odmian łuskanych sprawdziły się: Rannij, Prewochodny i Pobeditel.

Sadzenie grochu w otwartym terenie

Groszek to łatwa w uprawie, wcześnie dojrzewająca roślina. Uprawia się go bez rozsady, wysiewając nasiona bezpośrednio do gruntu. Pierwsze pędy pojawiają się w ciągu 5-10 dni po posadzeniu. Kupując nasiona, należy zwrócić uwagę na długość okresu wegetacji grochu. Sklepy specjalistyczne oferują odmiany wczesne, średnio wczesne i późne.

Przed siewem należy wykonać następujące czynności przygotowawcze:

• wybierz odpowiednią lokalizację;
• określić właściwy termin siewu;
• przygotować grunt;
• przetworzyć nasiona.

Wybór lokalizacji

Ta roślina zielna dobrze rośnie i owocuje na otwartych, słonecznych i dobrze wentylowanych stanowiskach. Najlepszymi poprzednikami grochu są rośliny psiankowate i dynia.

Ponieważ groch ma system korzeniowy, należy unikać miejsc o wysokim poziomie wód gruntowych. Jeśli korzenie będą stale podmokłe, zaczną gnić, a roślina obumrze.

Warunki klimatyczne do uprawy

Regiony o klimacie umiarkowanym najlepiej nadają się do uprawy warzyw, ale dzięki odpowiedniemu doborowi odmian można uzyskać obfite plony nawet w chłodniejszych warunkach. Młode sadzonki wytrzymują temperatury do -6°C (-20°F) bez uszkodzeń, a rośliny kwitnące wytrzymują temperatury do +2°C (33°F).

W tym filmie doświadczony ogrodnik wyjaśnia, kiedy sadzić i jak uprawiać groszek na zewnątrz:

Optymalna temperatura dla zawiązywania owoców wynosi od 12 do 15 stopni Celsjusza, a dla wzrostu fasoli od 17 do 21 stopni Celsjusza. Ze względu na wysoką mrozoodporność, roślina ta jest uprawiana praktycznie w całej Rosji, w tym w regionach centralnych i północno-zachodnich.

Czas siewu

Ponieważ nasiona grochu kiełkują w temperaturze od +1°C (33°F), wysiewa się je na zewnątrz dość wcześnie. Termin siewu dobiera się w zależności od klimatu i warunków pogodowych regionu, w którym znajduje się działka. Na Syberii za korzystny czas na sadzenie roślin strączkowych uważa się początek maja, natomiast w regionach centralnych pierwszą dekadę kwietnia. W regionach o łagodniejszym klimacie groch można wysiewać od połowy marca.

Wymagania glebowe i świetlne

Do siewu nasion grochu należy wybrać stanowisko z lekką, żyzną glebą. Dla prawidłowego rozwoju roślin, pH gleby powinno wynosić od 6 do 7. Groch rośnie powoli na kwaśnych glebach i jest podatny na choroby. Groch nie lubi również gleb przesyconych łatwo dostępnym azotem, co może opóźnić kwitnienie i zbiór. Groch uwielbia światło, dlatego należy wybierać stanowiska słoneczne i osłonięte od przeciągów.

Najlepsi sąsiedzi dla groszku

Bakterie brodawkowe rozwijające się na korzeniach grochu wzbogacają glebę w azot, co jest korzystne dla większości upraw ogrodowych. Ta bliskość jest szczególnie korzystna dla plonów ogórków, marchwi i rzepy.

Sadzenie z ziołami, zwłaszcza gorczycą, pomoże chronić groch przed owocówką jabłkóweczką i zahamować wzrost chwastów. Sadzenie z pomidorami wspomaga wzrost roślin strączkowych i poprawia jakość plonów.

Przygotowanie gleby

Jesienią przygotowujemy ziemię:

1. Należy głęboko przekopać ziemię i dodać do niej pół wiadra kompostu, 35 g superfosfatu i 25 g chlorku potasu na 1 m2.
2. Jeśli gleba w danym miejscu jest kwaśna, dodaj popiół drzewny i nawóz w ilości 100 g na metr kwadratowy. Następnie ponownie przekop teren i podlej.

Zaprawianie nasion przed siewem

Przygotowanie nasion to ważny krok w kierunku obfitych zbiorów grochu. Najpierw należy usunąć wszystkie wadliwe nasiona. Rozpuść 30 gramów soli kuchennej w 1 litrze wody i wsyp nasiona do powstałego roztworu soli. Wysokiej jakości nasiona o dużej masie opadną na dno, natomiast wadliwe będą unosić się na powierzchni.

Niektórzy ogrodnicy zalecają kiełkowanie nasion przed sadzeniem. Aby to zrobić, wystarczy owinąć groszek wilgotną ściereczką i umieścić go w pojemniku, przykrywając pokrywką lub folią spożywczą. Tę konstrukcję przypominającą szklarnię umieszcza się następnie w ciepłym miejscu na 24 godziny.

Można podgrzać nasiona bezpośrednio przed sadzeniem, mocząc je w wodzie o temperaturze około 50 stopni Celsjusza przez 5 minut. Po podgrzaniu dokładnie osusz groszek serwetką lub rozłóż go na słońcu.

Proces siewu nasion grochu

Po zakończeniu wszystkich prac przygotowawczych można rozpocząć siew nasion. Proces sadzenia grochu wygląda następująco:

1. Na przygotowanym polu należy wykonać bruzdy o głębokości 5-8 cm. Odległość między rzędami powinna wynosić co najmniej 40-50 cm.
2. Bruzdy należy posypać warstwą mieszanki popiołu drzewnego, kompostu i żyznej gleby o grubości 2-3 cm.
3. Podlewaj bruzdy obficie.
4. Wysiewaj nasiona w odstępach 5-6 cm.
5. Wypełnij bruzdy glebą i ubij ją.

Pielęgnacja roślin

Groszek jest łatwy w pielęgnacji. Jeśli odpowiednio przygotujesz działkę i zasiejesz nasiona, rośliny nie sprawią Ci żadnych problemów. Pielęgnacja grochu obejmuje regularne podlewanie, spulchnianie gleby i regularne nawożenie. Niektóre odmiany wymagają również podwiązywania.

Szczególnie ważne jest zwrócenie uwagi na groch w okresie pączkowania i dojrzewania owoców, ponieważ to właśnie wtedy roślina poświęca całą swoją energię na formowanie przyszłego plonu. Niedostateczna pielęgnacja może prowadzić do pogorszenia jakości fasoli i zmniejszenia produktywności roślin.

Podlewanie

Groch lubi częste, obfite podlewanie, szczególnie w regionach o gorącym i suchym lecie. Dla prawidłowego wzrostu rośliny potrzebują co najmniej 10 litrów wody na metr kwadratowy. W okresie intensywnego wzrostu groch należy podlewać 1-2 razy w tygodniu. Od początku kwitnienia należy nawilżać podłoże co 3 dni.

Rośliny są w stanie przetrwać krótkotrwałą suszę w okresie wzrostu siewek. Jednak brak odpowiedniej ilości wody w okresie dojrzewania owoców może prowadzić do przedwczesnego przerwania owocowania i zmniejszenia plonu.

Podwiązka

Najpopularniejsze odmiany grochu mają łodygi leżące. Dla pełnego rozwoju i lepszego dostępu do światła, roślina potrzebuje podpór. Podpórki należy rozpocząć, gdy łodyga osiągnie 10-15 cm długości. Dostępne podpory to:

• metalowe lub drewniane paliki służące do tworzenia kratownicy;
• siatki specjalne do roślin pnących;
• łuki do szklarni.

Szczypanie wierzchołków

Niektórzy doświadczeni ogrodnicy zalecają uszczykiwanie wierzchołków grochu, gdy osiągną one 20-25 cm wysokości. Pobudzi to wyrastanie nowych pędów bocznych z wierzchołka, co ostatecznie doprowadzi do plonu. Roślina stanie się bardziej rozgałęziona i krótsza.

Ochrona sadzonek przed ptakami

Ptaki żerują zarówno na świeżo posadzonych nasionach roślin strączkowych, jak i na młodych sadzonkach. Najczęstszymi drapieżnikami są wrony, drozdy i gawrony.

Rośliny można chronić przed ptakami, stosując przepuszczający światło materiał osłonowy lub specjalną siatkę. W tym celu należy wbić paliki wokół obwodu działki i rozciągnąć materiał nad miejscem sadzenia. Można również przykryć grządki jak szklarnię, budując ramę z metalowych łuków i rozciągając na nich siatkę.

Rozluźnianie gleby

Groch należy regularnie spulchniać i odchwaszczać. Najlepiej robić to po podlewaniu. Po siedmiu do dziesięciu dniach od pojawienia się pierwszych pędów należy spulchnić glebę i usypać rośliny. Jest to konieczne dla natlenienia gleby i systemu korzeniowego.

Cechy karmienia

Pierwsze nawożenie grochu w gruncie przeprowadza się w okresie intensywnego wzrostu, przed kwitnieniem. W tym okresie najlepiej stosować nawozy organiczne, takie jak napar z pokrzywy lub roztwór dziewanny. Płynny nawóz rozcieńcza się wodą w stosunku 1:10 i podlewa w ilości 3 litrów na metr kwadratowy.

Po kwitnieniu można nawozić krzewy nitroammofoską. Rozpuść 1 łyżkę stołową proszku w 10 litrach wody i podlej grządki.

Zwalczanie szkodników i chorób

Z powodu złych praktyk rolniczych i niekorzystnych warunków pogodowych groch jest często podatny na różne choroby. Do najgroźniejszych z nich należą:

• Zgnilizna korzeni wywołana przez Fusarium – nieuleczalna choroba wywoływana przez grzyby z rodzaju Fusarium. Objawy obejmują żółknięcie dolnych liści i pojawienie się brązowych plam na spodniej stronie łodygi. Z czasem korzeń palowy obumiera, a roślina zasycha. Po zbiorze grochu należy koniecznie zniszczyć wszelkie resztki roślinne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby.
• Rdza – najczęstsza choroba roślin strączkowych we wszystkich strefach klimatycznych. Krzewy są atakowane w okresie pączkowania i wczesnego kwitnienia. Liście pokrywają się brązowymi, pudrowymi nalotami, które późnym latem stają się niemal czarne. Porażone liście zamierają, a wzrost roślin spowalnia. Grzyba można zwalczać, opryskując krzew 1% płynem Bordeaux co najmniej 20 dni przed zbiorem.
• Mączniak prawdziwy – choroba grzybowa atakująca liście, łodygi i strąki grochu. Zaatakowane części rośliny pokrywają się szaro-białymi plamami, które z czasem brązowieją. Roślina cierpi na niedobory składników odżywczych, zahamowany jest wzrost, a jakość owoców spada. Aby zapobiec rozwojowi choroby, należy opryskiwać rośliny 1% roztworem siarki koloidalnej.
• Askochytoza – niebezpieczna choroba, która może zniszczyć cały plon grochu. Młode siewki zamierają natychmiast, podczas gdy dojrzałe rośliny wykazują zahamowany wzrost i tracą znaczną część liści i łodyg. Chorobę można rozpoznać po suchych plamach z brązowymi plamami na krawędziach. W przypadku wykrycia problemu należy natychmiast opryskać uprawy 0,4% roztworem tlenochlorku miedzi.

Zgnilizna korzeni wywołana przez Fusarium

Rdza na grochu

Mączniak prawdziwy na grochu

Askochytoza grochu

Groch często pada ofiarą ataków szkodników. Głównymi wrogami tej rośliny są: ćma grochowa I sowaPierwsze składają jaja na młodych liściach podczas kwitnienia. Wylęgnięte gąsienice zagrzebują się w fasoli i zjadają nasiona.

Gąsienice grochu preferują składanie jaj na spodniej stronie liści. Po wylęgu młode, zielone gąsienice żerują na zielonych liściach roślin. Do zwalczania tych szkodników zaleca się napar z piołunu. Aby go przygotować, należy zalać 200 g posiekanego piołunu 10 litrami wody i gotować przez 45 minut. Napar należy stosować na liście grochu raz lub dwa razy w tygodniu w okresie składania jaj.

Zbiór i przechowywanie

Strąki grochu są gotowe do spożycia w ciągu 1-1,5 miesiąca od kwitnienia. Ziarna dojrzewają stopniowo, dlatego należy je zbierać co 2-3 dni. Najpierw dojrzewają dolne strąki. W zależności od odmiany, z 1 metra kwadratowego grochu można zebrać około 4 kg grochu.

Zebrany zielony groszek szybko więdnie i psuje się, nawet w lodówce, dlatego nie zaleca się przechowywania go w stanie świeżym dłużej niż 5 dni. Do długotrwałego przechowywania młody groszek cukrowy jest konserwowany lub mrożony.

Można również suszyć groch:

1. Najpierw gotuj go we wrzącej wodzie przez 2 minuty, następnie odcedź na sitku i dokładnie przepłucz zimną wodą.
2. Następnie wstaw owoce do piekarnika na godzinę i susz w temperaturze 50 stopni.
3. Pozostaw do ostygnięcia.
4. Włóż groszek do piekarnika po raz drugi, na taki sam czas, rozgrzewając go do 70 stopni.
5. Zaleca się przechowywanie grochu suszonego w szklanym pojemniku z szczelnie zamkniętą pokrywką.

Sekrety bogatych zbiorów

Aby uzyskać obfite zbiory groszku, należy przestrzegać kilku prostych zasad:

• Przed posadzeniem nasion należy spulchnić glebę na głębokość co najmniej 25 cm. Głębokie spulchnienie poprawi napowietrzenie gleby, co pozytywnie wpłynie na rozwój systemu korzeniowego rośliny.
• Staraj się kupować nasiona odmian odpornych na główne choroby grochu.
• W okresie owocowania należy zbierać owoce tak często, jak to możliwe, gdyż przejrzałe strąki hamują wzrost młodych owoców.
• Aby cieszyć się młodym groszkiem przez całe lato, wysiewaj nasiona kilkakrotnie w odstępach dwutygodniowych.
• Groszek nie zawiązuje dobrze owoców w ekstremalnych upałach, dlatego staraj się sadzić go możliwie jak najwcześniej, biorąc pod uwagę warunki pogodowe w Twoim regionie.

Uprawa groszku nie jest trudna. Wystarczy przestrzegać tych prostych zasad i wskazówek, a zbierzesz obfite plony.

Często zadawane pytania