Przegląd i uprawa grochu wysokiego

Groch wysoki nie cieszy się popularnością wśród ogrodników, mimo wielu zalet. Wynika to ze średniej wydajności i konieczności stosowania podpór. Z drugiej strony, oszczędza miejsce w ogrodzie.

Wysokie odmiany grochu

Istnieje wiele odmian grochu wysokiego, z których każda ma swoje charakterystyczne cechy. Najpopularniejsze odmiany grochu wysokiego to:

1. Madonna. Odmiana charakteryzuje się średnim okresem dojrzewania i wysokim plonem. Dojrzałość techniczna następuje po 65-70 dniach. Wysokość krzewu waha się od 55 do 95 cm, z maksymalnie dwoma kwiatami na węźle, a liczba ziaren w strąku jest przeciętna.
   
2. Gigant. To wczesna odmiana, dojrzewająca po półtora miesiąca. Uważana za odmianę słodką, z łodygami o długości 1,6-1,7 m. Każdy lekko zakrzywiony strąk zawiera do 10 nasion.
   
3. Łopata cud. To odmiana o średnio wczesnej łusce, o mocnej, długiej łodydze (do 1,8 m). Ziarna są duże i słodkie.
   
4. Rakieta. Wysokość krzewu nie przekracza 90 cm, plenność wysoka, odmiana wąsata, dojrzewająca późno (2-3 miesiące).
   
5. Telefon. Groch późno dojrzewający charakteryzuje się długim okresem owocowania. Zbiór rozpoczyna się po 100 dniach, co pozwala na długi zbiór. Strąki są duże, z łodygami osiągającymi 2 metry długości.
   
6. Żegałowa 112 Uprawiana od ponad 70 lat, ta średnio-sezonowa, słodka odmiana osiąga mleczną dojrzałość po dwóch miesiącach. Długość łodygi wynosi 1,7-1,8 m, a długość owoców do 15 cm.
   
7. Sugar Snap – groszek cukrowy z długą łodygą – 200 cm. Fasola – długa, mięsista, z dużymi łopatkami.
   
8. Radny lub Starosta. Krzew dorasta do półtora metra, odmiana wyróżnia się wysoką plennością i dużymi strąkami.
   

Charakterystyczne cechy grochu wysokiego

W przeciwieństwie do innych roślin strączkowych, groch wysoki charakteryzuje się wysokością krzewów przekraczającą 115 cm. Maksymalna długość łodygi sięga 250 cm. Ta odmiana jest trudna w uprawie ze względu na konieczność podtrzymywania pędów.

Rośliny te lubią słońce, dlatego nie należy sadzić ich zbyt gęsto. Wielu ogrodników błędnie uważa, że ​​ich wysoki wzrost pozwala na gęste sadzenie nasion, ale bez wystarczającej ilości światła łodygi słabną i opadają na ziemię. Podpórki wykonuje się po wytworzeniu czterech liści. Owoce są zazwyczaj duże, mięsiste i soczyste.

Zalety i wady

Powszechnie przyjmuje się, że wysoki groch daje przeciętny plon. Wynika to z faktu, że nie wytwarza wielu jajników. Jednak biorąc pod uwagę masę grochu i strąków, plon można uznać za wysoki.

Inne korzyści:

Główną zaletą dla letnich mieszkańców i ogrodników jest możliwość upiększenia swojej działki. Sadząc krzewy wzdłuż ogrodzenia, w pobliżu altany, domu itp., można nie tylko zbierać plony, ale także upiększyć otoczenie i zapewnić sobie dodatkowy cień.

Istnieją również pewne wady. Wśród nich należy wymienić:

Obszary zastosowań

Groch wysoki występuje w dwóch odmianach: groszku cukrowym i groszku łuskanym. Pierwszy z nich spożywa się razem ze skórką, drugi zaś wyłącznie jako groszek. Pozwala to na szersze wykorzystanie tej rośliny:

1. Gotowanie – przygotowywanie zup, różnego rodzaju owsianek, zapiekanek, sałatek, deserów, puddingów, ciast, wypieków, przetworów itp.
2. Kosmetyka – wykonywanie maseczek na twarz, włosy i paznokcie.
3. Medycyna tradycyjna – leczenie anemii, chorób serca, problemów z układem krążenia, cukrzycy, otyłości i innych dolegliwości. Groch usuwa z organizmu cholesterol i inne szkodliwe substancje, normalizuje metabolizm, przyspiesza wszystkie procesy i wzmacnia układ odpornościowy.

Groch wysoki jest przechowywany w puszkach, mrożony i suszony. Wiele osób mieli suszone ziarna na mąkę, która jest wykorzystywana jako baza do chleba, naleśników, deserów, placków i makaronów.

Terminy i technologia sadzenia

Wysoki groszek sadzi się wcześnie, po ustąpieniu wiosennych wód roztopowych. Jedynym wymogiem jest temperatura powietrza co najmniej 10 stopni Celsjusza (50 stopni Fahrenheita). Zazwyczaj ma to miejsce pod koniec kwietnia lub na początku maja. Fasola jest odporna na mróz, więc krótkotrwały spadek temperatury nie powinien stanowić powodu do obaw.

Na północnych szerokościach geograficznych groch sadzi się do początku lipca. Ważnym warunkiem jest ogrzanie gleby. Aby to osiągnąć, obszar pod grochem przykrywa się folią na kilka dni.

Cechy schematu nasadzeń:

• głębokość siewu – maksymalnie 5 cm;
• bruzdy dwurzędowe (odległość między dwoma pasami wynosi 15-20 cm, odległość między rzędami podwójnymi wynosi 50-60 cm);
• odległość między grochami w jednym rzędzie wynosi 6-9 cm.

Przed posadzeniem nasion przygotuj miejsce, glebę i groszek. Co zrobić z nasionami:

1. Wyrzuć wszystkie niepotrzebne materiały – usuń przedmioty uszkodzone, poplamione, pokryte resztkami pleśni itp.
2. Aby usunąć puste nasiona, można namoczyć groch w roztworze soli (30 g soli kuchennej na 1 litr wody). Pozostawić na około 20 minut. Nasiona, które wypłyną na powierzchnię, uznaje się za niezdatne do spożycia.
3. Aby przyspieszyć proces kiełkowania, groch jest podgrzewany podczas moczenia. Można to zrobić na dwa sposoby.
   W pierwszym przypadku ziarna umieszcza się w termosie wypełnionym wodą o temperaturze 40 stopni Celsjusza. Pozostawia się do zaparzenia na pół godziny.
   Druga opcja polega na zmieszaniu gorącej wody z kwasem borowym (2 g na 10 litrów). Pozostawić na 5 minut. Dodatkowo, dezynfekuje i chroni przed chorobami.
4. Następnym krokiem jest kiełkowanie nasion. Zanurza się je w wodzie na 1-2 dni, a następnie lekko suszy i sadzi. Można również namoczyć nasiona w wilgotnej gazie przez taki sam czas.
5. Nowoczesne metody obejmują stosowanie biododatków przyspieszających wzrost – humatu, epiny i innych.

Wybór witryny

Wysokie odmiany są bardzo ciepło- i światłolubne, dlatego stanowisko sadzenia powinno być dobrze oświetlone i przewiewne. Należy jednak unikać silnych wiatrów.

Wybierając miejsce, należy przestrzegać zasad płodozmianu. Grochu nie należy sadzić po roślinach strączkowych. Zalecanymi poprzednikami są ziemniaki, kapusta, ogórki, dynie i pomidory. Należy unikać niskiego poziomu wód gruntowych (1 m lub niższego), ponieważ system korzeniowy wysokiego grochu jest podatny na choroby grzybowe, które mogą prowadzić do obumarcia rośliny.

Działania przygotowawcze

Wysoki groszek wymaga wyjątkowo żyznej gleby, dlatego nawozimy go z dużym wyprzedzeniem – jesienią. Oto, co należy zrobić:

1. Wykop ziemię na głębokość 30 cm, rozbijając wszelkie gęste i duże bryły.
2. Dodaj nawozy organiczne, takie jak gnojowica, obornik kurzy, kompost lub próchnica. Materia organiczna powinna być dobrze rozłożona i sfermentowana, ponieważ świeży obornik zabija rośliny strączkowe.
3. Jeśli pH gleby przekracza 6-7, należy je unormować. W tym celu należy posypać glebę popiołem drzewnym lub wapnem.

Wiosną wskazane jest dodanie minerałów – molibdenu, miedzi, boru itp. Dobrymi środkami są superfosfat (do 60 g na 1 m2), saletra (wystarczy 10 g) i sól potasowa (do 30 g).

Procedura wyokrętowania

Technologia sadzenia grochu wysokiego:

1. Wyrównaj powierzchnię gleby za pomocą narzędzi ogrodowych.
2. Uformuj bruzdy, wypełnij je wodą i poczekaj, aż całkowicie ją wchłonie. Możesz dodać trochę kompostu do bruzd.
3. Wykiełkowane nasiona należy zasadzić na wymaganą głębokość (im cięższa gleba, tym głębiej należy je posadzić).
4. Na wierzch połóż ziemię i ją zagęść.
5. Przykryj materiałem włókninowym, aby wyeliminować ryzyko wydziobania ziaren przez ptaki.

Instrukcje dotyczące pielęgnacji

Dbanie o wysoki groch sprowadza się do przestrzegania praktyk rolniczych obowiązujących przy uprawie roślin strączkowych:

1. Podlewanie. Przed kwitnieniem podlewaj roślinę raz na 7 dni, a w trakcie i po kwitnieniu dwa razy w tygodniu. Unikaj nadmiernego podlewania – gleba nie powinna być mokra, ale też nie powinna być zbyt sucha.
2. Pielenie i spulchnianie. Zabiegi wykonuje się w razie potrzeby – gdy na glebie tworzą się chwasty i sucha skorupa.
3. Nawożenie. Nawozić 2-3 razy w sezonie wegetacyjnym – przed kwitnieniem, po kwitnieniu i po zawiązaniu strąków. Zazwyczaj stosuje się nawozy organiczne i nitroammofoskę, ale można również dodać inne minerały, w zależności od składu gleby. Jedynym wyjątkiem jest azot, ponieważ groch kumuluje go w systemie korzeniowym.
4. Szczypiący. Pozwala to na zwiększenie plonów. Aby to osiągnąć, odcina się wierzchołki, co pozwala na wyrośnięcie nowych pędów bocznych.

Najważniejszą zasadą w przypadku wysokiego groszku jest podpieranie. Zmniejsza to ryzyko infekcji grzybiczych i inwazji owadów. Zapewnia również roślinie odpowiednią ilość światła, ciepła i napowietrzenia.

Istnieje kilka możliwości stworzenia konstrukcji nośnej:

1. Podłączenie do oddzielnego wspornika. Do tego celu potrzebne będą drewniane paliki lub suche gałęzie z przyciętych drzew. Paliki wbija się w ziemię w pobliżu każdego krzewu. Łodygi grochu prowadzi się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara wzdłuż podpory, tak aby pnącza owijały się wokół palika.
   
2. Chata. Ułóż drewniane listwy pod kątem do siebie. Zwiąż ich wierzchołki mocną liną lub miękkim drutem. Powinno to utworzyć kształt odwróconej litery V.
   
3. Wigwam. Ponieważ konstrukcja jest okrągła, groszek będzie musiał zostać zasadzony w inny sposób – wokół osłony. Najpierw w środku montuje się drewniany lub metalowy słup. Dodatkowe paliki wbija się pod kątem, a następnie łączy u góry sznurkiem. Dolną część również zabezpiecza się drutem i drewnianymi palikami, wzmacniając konstrukcję i dając wąsom groszku miejsce do zaczepienia się.
   
4. Metoda kratowa. Zamontuj drewniane podpory (metalowe lub plastikowe wystarczą) w odstępach co 1 metr. Przymocuj do nich siatkę o dużych oczkach. Bardziej ekonomicznym rozwiązaniem jest połączenie kratownic mocną liną lub drutem w kilku rzędach (od dołu do góry).
   

Wysokość konstrukcji nie powinna być mniejsza niż długość łodyg (w zależności od odmiany), ale preferowane są elementy o wysokości do 2 metrów. Najlepiej zamontować podpory przed sadzeniem nasion.

Zwalczanie szkodników i chorób

Wysokie grochy, przy starannej pielęgnacji, rzadko są podatne na choroby. Jakie są najczęstsze choroby i szkodniki oraz jakie są dostępne metody ich zwalczania i zapobiegania?

• mączniak prawdziwy – leczenie fungicydami (Skor, Fundazol, Topaz itp.);
• Fusarium – niszczenie porażonych krzewów, zapobieganie nadmiernemu podlewaniu gleby;
• rdza - oprysk płynem Bordeaux;
• aksochitoza - tlenochlorek miedzi;
• mszyca;
• łodyga grochu;
• ćma ogrodowa;
• zwójka liściowa.

Możesz pozbyć się owadów i zapobiec inwazji szkodników za pomocą naparu z czosnku i naci pomidorów. Odpowiednie środki chemiczne są dostępne w sklepach specjalistycznych.

Zbiór i przechowywanie

Groch wysoki zbiera się w miarę dojrzewania strąków. Najszybciej dojrzewają strąki rosnące na dole, więc nie da się zebrać całego grochu na raz. Jeśli planujesz przechowywać groch razem ze strąkami, koniecznie użyj nożyc ogrodowych do przycięcia grochu.

Jak przechowywać groszek:

• w lodówce (nie dłużej niż tydzień);
• w formie suszonej – suszenie odbywa się w warunkach naturalnych (na słońcu) lub w piecu, przechowywanie w szczelnym pojemniku;
• w zamrażarce - zapakować do plastikowego woreczka i umieścić w komorze;
• w postaci konserw.

Opinie ogrodników

Groch wysoki jest uważany za wszechstronny, ponieważ nadaje się do różnych zastosowań i wymaga niewielkiej uwagi i pielęgnacji (dołączone podpory są wystarczające). Dzięki dobrym plonom zapewnisz sobie i swojej rodzinie zdrowe plony przez cały rok.

Często zadawane pytania