Melon ananasowy i melon ananasowy – czy są różnice i jak uprawiać melon ananasowy?

Melon ananasowy, często mylony z odmianą Ananas, jest przystosowany do wszystkich klimatów rosyjskich i może być uprawiany na grządkach, w szklarniach lub pod osłonami. Jego główną cechą wyróżniającą go spośród innych odmian melona jest spójny, niepowtarzalny aromat i smak, który harmonijnie łączy melona z egzotycznym ananasem.

Jak wyhodowano hybrydę?

Odmiana ta została wyhodowana w Holandii w latach 90. XX wieku. Odmiana Ananas jest często mylona z odmianą Ananas, ale w rzeczywistości są to dwie nieco różne odmiany (łączy je jedno wspólne: smak ananasa).

W procesie hodowli twórcy starali się uzyskać roślinę odporną na różne strefy klimatyczne, co zaowocowało odmianą zdolną przystosować się zarówno do ciepłych, jak i zimnych regionów.

Porównanie ananasa i melona ananasowego

Odmiana melona Ananas, średnio dojrzewająca, wyróżnia się doskonałą transportowalnością i możliwością przechowywania nawet przez miesiąc po zbiorze. Według ogrodników, z jednej rośliny można uzyskać nawet pięć owoców.

Analizując recenzje odmian melona Ananasnaya i Ananasnaya, możemy dojść do następujących wniosków odnośnie odmiany melona Ananasnaya:

• ma mniejsze owoce;
• dojrzewa znacznie wcześniej;
• lepiej zachowane;
• mniej wymagające pod względem warunków opieki.

Botanicznie melon ananasowy należy do gatunku Cucumis melo, należącego do grupy Reticulatus. Dokładne historyczne pochodzenie tej odmiany nie jest znane. Uważa się, że została sprowadzona z Afryki.

Według zapisów historycznych, ta odmiana melona dotarła do Francji w 1777 roku, gdzie nazwano ją Ananas d'Amérique à Chair Verte (Ananas Amerykański o Zielonym Miąższu). Odmiana ta stała się dostępna dla konsumentów w Stanach Zjednoczonych w 1824 roku. Thomas Jefferson uprawiał ją w swojej posiadłości Monticello od 1874 roku.

Cechy charakterystyczne odmiany ananasa

Odmiana melona Ananasnaya wyróżnia się skromnym wyglądem, ale charakteryzuje się egzotycznym smakiem, przypominającym tropikalny owoc o tej samej nazwie. Uprawa tej odmiany jest stosunkowo prosta i wymaga jedynie przestrzegania pewnych praktyk rolniczych.

Opis cech zewnętrznych rośliny i owoców:

• Owoce mają owalny kształt, są średniej lub dużej wielkości, a każdy waży średnio 1,5–2 kg (odmiana ananasowa waży 3 kg).
• Melon ma intensywny, złocisto-pomarańczowy kolor i charakterystyczną, siateczkowatą strukturę skórki.
• Miąższ jest biały z różowym odcieniem, konsystencja miękka i lekko oleista, przyciąga uwagę intensywnym aromatem ananasa.
• Owoce mają słodki, charakterystyczny ananasowy smak, co sprawia, że ​​nadają się nie tylko do spożycia na surowo, ale także do przetwórstwa: na dżemy, konfitury, a także kandyzowane i wykorzystywane jako składnik wypieków i mrożonych deserów.

Charakterystyka odmiany Pineapple Melon:

• Okresy dojrzewania. Melon zachwyca wczesnym okresem dojrzewania – od kiełkowania do zbioru mija zaledwie około 62-70 dni.
• Poziom plonu. Przy odpowiedniej pielęgnacji i przestrzeganiu wymagań agrotechnicznych, plon tej odmiany jest imponujący: z jednej rośliny można zebrać do 5, a czasem nawet 6 owoców. Łączny plon z krzewu może osiągnąć 13-17 kg.
• Składniki chemiczne owoców. Ta odmiana jest źródłem witaminy PP, kwasu askorbinowego, beta-karotenu, ryboflawiny, tiaminy, witaminy B5 i kwasu foliowego. Zawiera również minerały, takie jak żelazo, fluor i potas, a także bogaty profil aminokwasowy i błonnik. Te cechy sprawiają, że melon jest popularnym produktem dietetycznym.
• Zawartość kalorii. Melon ma znaczną wartość energetyczną: 100 g miąższu zawiera 38 kcal.
• Korzyści dla organizmu. Stosuje się go w leczeniu i zapobieganiu anemii, gruźlicy, dnie moczanowej, reumatyzmowi, a także w chorobach układu oddechowego, przewodu pokarmowego i serca.

Konsumenci i hodowcy melonów podkreślają następujące zalety tej odmiany:

• niepowtarzalny tropikalny smak i przyjemny aromat;
• odporność na główne choroby grzybowe;
• szybkie dojrzewanie;
• łatwość opieki;
• dobra transportowość na duże odległości;
• długotrwałe zachowanie świeżości (do 1,5-2 miesięcy);
• Przystosowuje się do różnych warunków atmosferycznych, choć preferuje ciepłe siedliska i jest w stanie wytrzymać krótkotrwałe spadki temperatury.

Cechy technologii rolniczej

Metody uprawy melona Ananasnaya są niemal identyczne, jak w przypadku innych odmian melona. Odmiana ta preferuje dobrze oświetlone miejsca i jest wrażliwa na temperaturę i skład gleby.

W ciepłym klimacie możliwy jest zarówno siew bezpośredni, jak i rozmnażanie z sadzonek. Jednak w bardziej umiarkowanym klimacie regionów centralnych zaleca się rozmnażanie z sadzonek.

Ważne punkty:

• Najlepszy czas na przygotowanie rozsady to środek wiosny. Siew można rozpocząć dopiero, gdy temperatura w nocy utrzymuje się na poziomie 14-16 stopni Celsjusza.
• Melon ten nie znosi zbierania, dlatego ten etap należy pominąć.
• Idealną glebą dla tej odmiany jest gleba lekka i pożywna.
• Wybierając miejsce do sadzenia, należy upewnić się, że jest ono dobrze oświetlone i że w ciągu ostatnich dwóch lat nie uprawiano tam melonów.
• Zalecana głębokość siewu wynosi 13-16 cm, a optymalny rozstaw roślin to 65-75×145-155 cm.
• Aby uzyskać wysokie plony, odmiana ta wymaga starannej pielęgnacji, w tym odpowiedniego harmonogramu podlewania. Na początku sezonu wegetacyjnego podlewaj co drugi dzień, zużywając 500-600 ml wody na roślinę.
  W miarę wzrostu rośliny ilość wody wzrasta do 3-4 litrów na jedno podlewanie. Gdy melon zacznie kwitnąć, podlewanie należy ograniczyć do jednego razu w tygodniu, a następnie całkowicie przerwać na 10-12 dni przed zbiorem.
• Pierwsze nawożenie należy wykonać kilka tygodni po posadzeniu sadzonek roztworem saletry amonowej (15-25 g na 10 litrów wody). Drugie nawożenie zaleca się po pojawieniu się pąków, stosując nawóz dziewanny rozcieńczony w wodzie w stosunku 1:10.
  Po 20 dniach rośliny należy nawozić superfosforanami i solą potasową w ilości ok. 1 litra przygotowanego roztworu na roślinę.

Czyszczenie i przechowywanie

Melony te można przechowywać maksymalnie 1,5-2 miesiące. Zbiera się je w chłodnych porach dnia, rano przed zachodem słońca lub wieczorem. Najlepiej pozostawić zebrane owoce na ziemi na kilka dni, obracając je co 5-7 godzin, a następnie przechowywać w chłodnym, suchym miejscu.

Okres czyszczenia

Zaleca się rozpoczęcie zbiorów po upewnieniu się, że melon jest w pełni dojrzały. Ważne jest, aby zwrócić uwagę na kolor owocu i obecność charakterystycznej „siateczki” pokrywającej jego powierzchnię. Dojrzałe owoce łatwo oddzielają się od łodygi i mają wyraźną, równomiernie rozłożoną siateczkę na skórce.

Zasady przechowywania

Aby zapewnić trwałość, wybieraj melony nieuszkodzone i bez śladów rozkładu. Aby zapobiec psuciu się owoców, przechowuj je w sposób, który zapobiega ich bezpośredniemu kontaktowi, na przykład umieszczając je między trocinami lub w pewnej odległości od siebie.

Choroby i szkodniki – jak je zwalczać

Odmiana charakteryzuje się odpornością na czynniki negatywne, jednak w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych lub naruszenia praktyk rolniczych może wykazywać następujące objawy:

• mączniak prawdziwy z charakterystycznym białawym nalotem na liściach;
• mączniak rzekomy z żółtawym nalotem;
• fuzarioza, atakujący łodygi i liście, szczególnie niebezpieczny dla młodych pędów;
• miedziogłowiec, który charakteryzuje się czerwonymi plamami na liściach;
• mszyca melonowa, który żywi się sokiem roślinnym, zwykle znajdującym się na spodniej stronie liści.

Do zwalczania wyżej wymienionych chorób i szkodników stosuje się zarówno specjalistyczne preparaty, jak i środki ludowe. Jedną z popularnych metod jest opryskiwanie wywarami z łupin cebuli lub czosnku, a także roztworami mydła.

Recenzje

Melon ananasowy to kwintesencja egzotycznego, a zarazem drogiego owocu. Jest łatwy w uprawie i sadzeniu, charakteryzuje się doskonałymi właściwościami i daje obfite plony. Można go uprawiać w dowolnym miejscu w kraju.

Często zadawane pytania