Odmiana melona – Torpedo: charakterystyka i technika uprawy

„Torpedo” jest uważany za jedną z najlepszych odmian melona. Łatwo go rozpoznać po imponującym rozmiarze, podłużnym kształcie i bogatym aromacie. Pomimo uzbeckich korzeni, „Torpedo” dobrze rośnie w Rosji. Dowiedzmy się, jak sadzić i uprawiać ten uzbecki melon w klimacie umiarkowanym.

Jak pojawiła się odmiana?

Melon Torpedo pochodzi z Azji Mniejszej i Centralnej. W słonecznym Uzbekistanie melon ten jest uprawiany od około trzech stuleci. Uzbecy nazywają tę odmianę Mirzanchulskaya, co jest ich własnym przydomkiem. To prawdziwa wizytówka Uzbekistanu. Oficjalna nazwa, pod którą odmiana ta jest zarejestrowana w Federacji Rosyjskiej, to Raduzhnaya.

Opis melona Torpedo

Charakterystyka odmianowa odmiany „Torpedo”:

• owoce mają kształt podłużny;
• skorupa jest żółta, pokryta cienkimi, srebrzystymi żyłkami;
• miąższ biały, soczysty, o oleistej konsystencji, grubość 5-6 cm;
• Wewnątrz owoców znajduje się wiele nasion.

Łodygi są silne i silne. Pędy osiągają 2 m długości i można je przywiązywać do podpór.

Owoce odmiany Torpedo, uprawianej w Uzbekistanie, osiągają pół metra długości.

Dojrzałą Torpedę łatwo rozpoznać po aromacie. Odmianę tę wyróżnia intensywny zapach – owoc wydziela charakterystyczny aromat melona – delikatny i lekko słodki.

Główne cechy

Owoce uprawiane w klimacie umiarkowanym są mniejsze pod względem wagi i wielkości niż uzbeckie odmiany „Torpedo”. Są również gorsze w smaku od tych uprawianych w Azji.

Główne cechy melona Torpedo:

Charakterystyka/parametry	Opis/Znaczenie
Czas dojrzewania	późno dojrzewa, nie wcześniej niż w sierpniu
Osiągnięcie dojrzałości technicznej	60 dni
Waga owocu	w Uzbekistanie – do 15 kg, w Rosji – do 5-7 kg
Transportowalność	doskonały
Smak	doskonałe (ale smak psuje się, gdy brakuje słońca)
Aromat	jasny, bogaty, łączy nuty ananasa, gruszki duchesse i wanilii

Owoce uprawiane bez użycia niebezpiecznych chemikaliów pojawiają się na rynku dopiero pod koniec sierpnia. Wcześniej należy unikać kupowania podłużnych melonów – są albo niedojrzałe, albo nasączone szkodliwymi dodatkami stymulującymi wzrost.

Recenzję odmiany melona Torpedo prezentuje poniższy film:

Zalety i wady

Zalety:

„Torpedo” wymaga ciepła, a jeszcze lepiej słońca – i to w dużych ilościach. Właśnie dlatego tak trudno jest wyhodować prawdziwie słodkie melony w klimacie umiarkowanym. W przeciwieństwie do swojego głównego konkurenta, „Kołchoźnicy”, nie dojrzewa on w pełni w klimacie umiarkowanym, więc nie ujawnia swojego prawdziwego smaku.

Co lepiej sadzić: nasiona czy sadzonki?

W regionach południowych melony można uprawiać po prostu wysiewając je do gruntu. Ta metoda sadzenia sprawdza się tylko w regionach o ciepłym lecie, gdzie temperatury nie mogą znacznie spaść. W klimacie umiarkowanym melony sadzone do gruntu nie mają czasu na dojrzenie, ponieważ sadzi się je dopiero w maju. Aby zapewnić im odpowiedni czas na dojrzewanie, melony uprawia się w inspektach i szklarniach.

Zatem wybór między sadzonkami a nasionami zależy wyłącznie od klimatu. Uprawa melonów bezpośrednio z gruntu jest oczywiście łatwiejsza, natomiast sadzonki wymagają nieco pracy, a następnie przesadzenia ich na stałe miejsce. Nie ma jednak innego sposobu na uprawę „Torpedo” w klimacie umiarkowanym.

Warunki lądowania

Aby melony rosły duże i słodkie, potrzebują dobrego startu i optymalnych warunków wzrostu. Dlatego sadzenie rozpoczyna się od wyboru i przygotowania stanowiska.

Regionalizm

Idealny klimat do uprawy tej odmiany jest gorący i suchy. Im dalej na północ, tym jaśniejsze i mniej słodkie są owoce. Odmianę „Torpedo” można uprawiać w klimacie umiarkowanym kontynentalnym, ale tylko z rozsady, a nawet w szklarni.

Warunki temperaturowe

Melon jest wyjątkowo ciepłolubny; do wzrostu i rozwoju wymaga temperatur, które nie spadają poniżej 15°C. Aby wyrosły nasiona, potrzebują temperatury dziennej 20-25°C i nocnej do 15°C.

Oświetlenie

Melony wymagają słonecznego, niezacienionego stanowiska – to klucz do wzrostu owoców. W szklarniach można zapewnić uprawie sztuczne oświetlenie o natężeniu 5000-6000 luksów.

Skład gleby

Do uprawy melonów wybiera się żyzną glebę. Jesienią do gruntu dodaje się materię organiczną, taką jak próchnica lub kompost, oraz nawozy mineralne. Optymalne pH jest obojętne; najlepsze gleby to czarnoziem i piaszczysta glina. Glebę należy przekopać i spulchnić.

Skład gleby do sadzenia melonów:

• torf – 15%;
• piasek – 25%;
• próchnica – 50%.

Metody uprawy

Na południu podwiązywanie melonów nie jest powszechne; rosną pięknie rozłożone na luźnych grządkach. Owoce dojrzewają bezpośrednio w glebie – w gorącym, suchym klimacie nie wymagają ani osłony, ani sklejki. W klimacie umiarkowanym, z brakiem słońca i wysoką wilgotnością, sytuacja wygląda inaczej. Aby chronić melony przed gniciem, stosuje się specjalne techniki uprawy, omówione poniżej.

W rozprzestrzenianiu

To powszechna metoda uprawy melonów. Owoce i pędy swobodnie rozrastają się po całej grządce. Celem ogrodnika jest zwiększenie plonu. Aby to osiągnąć, główny pęd jest uszczykiwany nad czwartym liściem, a dwa boczne pozostawiane są nietknięte. Pozostałe pędy są przytwierdzane do podłoża, co stymuluje rozwój dodatkowych korzeni.

Uszczykiwanie pędów pozwala na korzystne przekierowanie substancji odżywczych z liści i pędów do owoców.

Na kratach

Uprawa melonów na kratownicach to pracochłonna metoda, zazwyczaj stosowana w szklarniach. W otwartym terenie uprawa na kratownicach jest stosowana w ostateczności – gdy brakuje miejsca do sadzenia.

Jak zorganizować uprawę kratową:

• W odległości 2 m od podłoża, pomiędzy dwoma podporami rozciągnięto 2 druty lub liny.
• W miarę wzrostu sadzonek przywiązuje się je do kratownicy. Pierwszy pęd przywiązuje się do drutu po lewej stronie, drugi do drutu po przeciwnej stronie.

Zastosowana metoda podwiązywania zapewnia optymalne naświetlenie pędów. Podwiązywanie jest konieczne tylko na początku. Gdy roślina nabierze siły, zacznie sama oplatać się wokół lin.

Zasady siewu

Sadzenie melonów nie jest niczym skomplikowanym, ale aby zapewnić sobie dobre owoce i obfite zbiory, należy przestrzegać kilku zasad. Należy wybrać dobre nasiona, przygotować je i prawidłowo zasadzić.

Wybór i przygotowanie nasion

Kupując nasiona melona, ​​należy zwrócić uwagę na datę ważności. Jeśli zbierasz nasiona samodzielnie, wybierz te największe.

Czynności związane z przygotowaniem nasion:

• Badanie. Nasiona wrzuca się do wody. Dobre opadają na dno, złe unoszą się na powierzchni.
• Akwaforta. Nasiona zawija się w gazę i zanurza w jasnoróżowym roztworze nadmanganianu potasu. Pozostawia na 6 godzin. Zamiast nadmanganianu potasu można użyć siarczanu cynku lub kwasu borowego, ale wtedy zabieg trwa dwa razy dłużej.
• Rozgrzewka. Nasiona należy umieścić w słonecznym miejscu lub w piekarniku nagrzanym do temperatury 40-50 stopni Celsjusza na 3-4 godziny.
• Stymulator wzrostu. Aby przyspieszyć kiełkowanie nasion, do roztworu nadmanganianu potasu dodaje się środek stymulujący wzrost.
• Hartowanie. Odporność nasion można zwiększyć poprzez namoczenie ich w ciepłej wodzie, a następnie przechowywanie w różnych temperaturach – najpierw w temperaturze pokojowej, a następnie w temperaturze 0°C.
• Kiełkowanie. Kiełkuje się je w wilgotnych trocinach lub gazie nasączonej wodą. Nasiona kiełkują i pojawia się kiełek. Nasiona są gotowe do sadzenia – w doniczkach lub w gruncie.

Do sadzenia melonów na zewnątrz należy używać nasion zebranych 3-4 lata temu. Nasiona z poprzedniego roku są bezpłodne, a rośliny wytworzyć będą wyłącznie kwiaty męskie.

Nasiona melona zachowują żywotność nawet przez osiem lat.

Wzór i termin siewu

Głębokość siewu w otwartym gruncie wynosi do 5 cm. Stosuje się różne schematy siewu, ale odległość między sąsiednimi otworami powinna wynosić co najmniej 60 cm. W każdym otworze umieszcza się 4-6 nasion. Jednocześnie należy nawozić nasiona – 1 łyżeczką nitrofoski lub garścią kompostu.

Zazwyczaj sposób siewu w otwartym gruncie dobiera się w zależności od klimatu. „Torpedo”, jako odmiana późno dojrzewająca, wysiewa się według tego samego sposobu siewu zarówno w strefie stepowej, jak i lasostepowej: 140x140 cm.

Wysiewaj nasiona od początku maja, biorąc pod uwagę lokalny klimat i aktualne warunki temperaturowe. Jest to szczególnie ważne w przypadku siewu na zewnątrz. Jeśli wysiejesz nasiona zbyt wcześnie, pierwsze przymrozki zniszczą sadzonki. Nie zwlekaj jednak – melony muszą mieć czas na dojrzenie. Ponieważ melon Torpedo dojrzewa w ciągu dwóch miesięcy, najpóźniejszy termin siewu przypada na połowę lipca.

Siew sadzonek

W strefie umiarkowanej sadzonki melona wysiewa się od połowy marca do końca kwietnia. Procedura siewu:

1. Przygotuj doniczki torfowe (średnica 10 cm).
2. Napełnij doniczki ziemią. Możesz kupić gotowe podłoże do sadzonek lub przygotować własną mieszankę:
   • gleba – 1 część;
   • próchnica – 3 części;
   • nawozy azotowe i potasowe – po 1 łyżce;
   • nawozy fosforowe – 3 łyżki
3. Umieść 2-3 nasiona w każdej doniczce, sadząc je na głębokości 1,5 cm. Pamiętaj, aby ogrzać nasiona przed siewem.
4. Zapewnij sadzonkom oświetlenie – powinny być wystawione na działanie światła przez co najmniej 12 godzin dziennie.
5. Przed sadzeniem należy nawozić sadzonki dwukrotnie. Pierwszy raz 10 dni po siewie. Najlepiej użyć nawozu wieloskładnikowego.
6. Gdy pojawią się pędy, zostaw najsilniejsze i usuń resztę.

Minimalna temperatura kiełkowania wynosi +23°C, a wzrostu siewek +21°C.

Sadzenie sadzonek w otwartym terenie

Sadzonki sadzi się w gruncie w wieku 25-35 dni. Robi się to nieco później niż siew w gruncie, ponieważ wymaga to odczekania, aż minie zagrożenie przymrozkami. Sadzonki nadają się zarówno do sadzenia w szklarniach, jak i w gruncie.

Kolejność sadzenia sadzonek:

1. Podlej doniczki z sadzonkami, aby ułatwić usunięcie ziemi i korzeni. Staraj się robić to jak najdelikatniej, nie uszkadzając korzeni.
2. Wykop dołki dla sadzonek, pozostawiając między nimi odstęp około 1 m. Wymieszaj humus i kompost z ciepłą wodą i wlej tę mieszankę do dołków.
3. Przenieś sadzonki do przygotowanych dołków. Umieść je tak, aby szyjka korzeniowa była na poziomie gleby.
4. Przez pierwsze 2–3 dni rośliny należy chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.

Nigdy nie uprawiaj melonów w tym samym miejscu dłużej niż dwa lata, jeśli nie chcesz stracić plonów.

Jak prawidłowo dbać o torpedę?

Melon to bujna i odporna roślina, zdolna do wytworzenia ogromnych, niezwykle dużych i pysznych owoców. Jednak aby to osiągnąć, wymaga specyficznych warunków. Słodkość i wielkość melonów zależą od staranności ogrodnika.

Zaniedbanie pielęgnacji może mieć katastrofalne skutki dla plonów – jeśli rośliny nie wyschną lub nie zwiędną z pragnienia i braku pożywienia wcześniej, zostaną spustoszone przez choroby i szkodniki. Dowiedzmy się, jak dbać o Twoją „Torpedę”.

Regularność podlewania

Ilość podlewania zależy od klimatu, aktualnych warunków pogodowych, metody uprawy i sezonu wegetacyjnego. Oto kilka wskazówek dotyczących podlewania melonów:

• Jeśli melon wysiewany jest w otwartym terenie.Rośliny podlewa się od momentu siewu, aby przyspieszyć kiełkowanie. Plantację podlewa się około pięć razy w tygodniu, chyba że pada deszcz. Zalecane natężenie podlewania to 45 litrów na metr kwadratowy. Drugim ważnym okresem podlewania jest okres od kiełkowania do zawiązania owoców. W tym okresie korzenie rośliny nie wniknęły jeszcze wystarczająco głęboko w glebę, dlatego konieczne jest sztuczne nawadnianie.
• Jeśli melon jest sadzony jako sadzonka. Podlewaj rośliny, gdy gleba wyschnie. Nadmierne podlewanie jest niedopuszczalne.
• Podlewanie należy zakończyć na miesiąc przed zbiorem. – w przeciwnym razie owoce będą niesłodzone i wodniste, a co najważniejsze – popękają.

Do podlewania melonów należy używać wyłącznie ciepłej wody, podgrzanej do temperatury 20-25°C.

Rozrzedzanie i rozluźnianie

W przypadku siewu nasion w gruncie, siewki przerywa się dwukrotnie:

• gdy otwiera się pierwszy liść;
• po otwarciu 3-4 liści.

W dołku powinny pozostać tylko 1-2 najsilniejsze rośliny. Podczas przerzedzania należy spulchnić glebę, uważając, aby nie naruszyć obszaru w pobliżu sadzonek i nie uszkodzić korzeni. W sezonie wegetacyjnym sadzonki melonów spulchnia się około 3-4 razy. Głębokość spulchniania wynosi 8-10 cm.

Kiedy i co karmić?

Sadzonki melonów nawozi się 2-3 razy w sezonie wegetacyjnym. Nawożenie jest szczególnie ważne, gdy uprawa melonów w otwartym tereniePierwszy zabieg wykonuje się po pojawieniu się pierwszego liścia. Następnie rośliny są nawożone.

Schemat i skład nawozów do uprawy melonów z rozsady:

Kiedy składać wniosek?	Czym nawozić?
Sadzenie sadzonek do gruntu w połowie maja, gdy roślina ma już pierwsze 4 liście	próchnica lub wermikompost
10 dni po lądowaniu	stosowanie nawozów azotowych – 20 g saletry amonowej na wiadro wody
Za tydzień	roztwór próchnicy, popiołu lub obornika kurzego
Za tydzień	powtórz poprzednie karmienie

Jesienią, podczas orki, stosuje się nawozy fosforowe i potasowe, a wiosną – azotowe. Należy unikać nadmiernego nawożenia azotem, ponieważ w przeciwnym razie rośliny odrosną.

Melony preferują potas ponad wszystko. Przy odpowiedniej zawartości potasu roślina obficie kwitnie, jest odporna na choroby i intensywnie owocuje oraz zawiązuje jajniki. Melony są słodkie i szybko dojrzewają. Wszystkie nawozy jednoskładnikowe należy rozcieńczać w wodzie.

Jeżeli nawóz stosuje się pod korzeń, należy użyć następującej ilości na wiadro wody:

• superfosfat – 50 g;
• azotan amonu – 15 g;
• chlorek potasu – 30 g.

Uszczypnięcie i usunięcie jajników

W klimacie umiarkowanym szczególnie ważne jest przycinanie krzewów melonów, ponieważ wpływa to na plony. Aby zapewnić duże, dojrzałe owoce, należy ograniczyć liczbę melonów na krzewie.

Cechy powstawania krzewów typu „Torpedo”:

• Na jednej roślinie powinny pozostać tylko 2-3 pędy.
• Łodygę główną uszczykiwać należy po zawiązaniu 3–4 owoców.
• Pozostałą część pędów bocznych również należy uszczykiwać.
• Gdy średnica owocu osiągnie 5-6 cm, usuwa się wszystkie nadmiarowe zalążnie.
• W zależności od wigoru rośliny, na każdej roślinie pozostawia się od 3 do 6 największych owoców. Uwzględniane są również warunki klimatyczne: im krótsze i chłodniejsze lato, tym mniej owoców roślina może „odżywić”.

Choroby i szkodniki

W klimacie umiarkowanym głównym zagrożeniem dla melonów jest wysoka wilgotność. Zbyt mokra gleba i wilgotne powietrze są niekorzystne dla tej południowej uprawy, ponieważ jest podatna na choroby bakteryjne, wirusowe i grzybicze. W przypadku nadmiernego podlewania odmiana „Torpedo” jest podatna na gnicie korzeni.

Choroby melona torpedowego i sposoby ich zwalczania:

Choroby	Objawy	Leczenie
Antraknoza	Na liściach pojawiają się różowe lub brązowe plamy. Później pojawiają się postrzępione dziury, liście żółkną i zasychają. Owoce gniją i deformują się.	Opryskiwanie 1% roztworem Bordeaux.
Zgnilizna korzeni	Korzenie gniją z powodu złej pielęgnacji i wysokiej wilgotności. Łodygi i korzenie zmieniają kolor i stają się cieńsze. Wewnątrz owocu pojawiają się ciemne plamy.	Podlej i spulchnij glebę między rzędami. Namocz nasiona w 40% formalinie przez 5 minut.
Więdnięcie fuzaryjne	Liście stają się jasne i plamiste. Roślina obumiera w ciągu tygodnia.	Roślinę w okresie pączkowania opryskuje się roztworem chlorku potasu.
Mączniak prawdziwy	Na liściach pojawia się białawy nalot, następnie liście stają się brązowe i kruche.	Opryskiwać co 11 dni 80% roztworem siarki (350 g na 100 m²). Zaprzestać opryskiwania na trzy tygodnie przed zbiorem.

Środki zapobiegawcze przeciwko wszystkim chorobom melona:

• zaprawianie nasion;
• dezynfekcja gleby;
• przestrzeganie płodozmianu.

W przypadku wystąpienia infekcji i jej wykrycia, melony należy traktować 1% roztworem siarczanu miedzi. Jeśli to nie pomoże, należy zastosować specjalistyczny fungicyd.

Ryzyko inwazji owadów jest mniejsze, jeśli grządki są wolne od chwastów i panuje umiarkowana wilgotność. Jeśli jednak szkodniki zaatakują grządki melonów, ważne jest, aby użyć insektycydu przeznaczonego specjalnie do zwalczania danego szkodnika.

Szkodniki melona torpedowego i sposoby ich zwalczania:

Szkodniki	Co za szkoda?	Jak walczyć?
Mucha melonowa,	Mucha składa jaja bezpośrednio w owocu, przegryzając skórkę, aby dotrzeć do miąższu. Larwy żywią się sokiem owocowym.	Stosowane są zabiegi biologiczne i chemiczne. Opryski preparatami Mikosan, Fitoverm, Actofit i innymi.
Przędziorek	Żyją na spodniej stronie liści. Wzrost roślin zostaje zahamowany. Krzewy wysychają z powodu utraty soków.	Stosuje się preparaty zawierające fosfor i siarkę, tzw. akarycydy.
Mszyca melonowa	Wysysają soki z liści, powodując ich zwijanie się i wysychanie.	Jeżeli na polu melonów pojawią się mszyce, należy je zwalczyć: karbofos – 60 g na 8 l; roztwór mydła - 100 g wiórków mydlanych na 10 l; Actellik - zgodnie z instrukcją.

Mucha melonowa to jeden z najgroźniejszych szkodników upraw melonów. Może zniszczyć połowę plonów.

Oznaczanie dojrzałości

Jeśli zerwiesz melona przedwcześnie, zanim osiągnie dojrzałość handlową, będzie on bez smaku. Takie owoce nie nabiorą dobrego smaku w miarę dojrzewania. Co więcej, wydzielają zapach acetonu.

Klasyfikacja etapów dojrzewania melona:

• Dojrzałe pod względem handlowym. Owoce zbierane w stadium dojrzałości biologicznej;
• Dojrzałe, zielone. Zbiera się je w fazie dojrzałości technicznej – dojrzewanie następuje w trakcie przechowywania.
• Techniczny. Owoce, które osiągnęły dojrzałość mleczną, wykorzystuje się do konserwowania i kiszenia.
• Nietowar. Są wysyłani, aby karmić zwierzęta.

Jak określić dojrzałość melona bezpośrednio w ogrodzie:

• Owoce nabrały typowego dla odmiany koloru. W przypadku odmiany „Torpedo” jest to soczysta żółć. Pojawia się charakterystyczny, siateczkowy wzór.
• Owoce mają słodki zapach, który jest szczególnie wyczuwalny po delikatnym potarciu skórki.
• Melony łatwo oderwać od łodyg, ale same owoce więdną i więdną.
• Skórka nie jest ani miękka, ani twarda, lecz umiarkowanie sprężysta.
• Przy delikatnym puknięciu płodu słychać głuchy dźwięk.

Przybliżony czas dojrzewania można obliczyć, zakładając, że od momentu pojawienia się sadzonek upływa 90 dni.

Poniższy film wyjaśnia, na co zwrócić uwagę przy wyborze melona Torpedo:

Zbiór i przechowywanie

Owoce przeznaczone do spożycia lub sprzedaży zbiera się po osiągnięciu dojrzałości handlowej. Dynie są piękne, żółte i wydzielają aromat melona. Owoce te nie nadają się do długotrwałego przechowywania, nie nadają się do spożycia dłużej niż dwa miesiące.

Jeśli melon ma być przechowywany, zbiera się go w fazie dojrzałości technicznej. „Torpedo” to odmiana dobrze znosząca przechowywanie. Ten późno dojrzewający melon charakteryzuje się doskonałą trwałością i w sprzyjających warunkach może być przechowywany nawet do sześciu miesięcy.

Wskazówki dotyczące zbioru melonów:

• Zrywaj owoce z ogonkiem. Powinien pozostać ogonek o długości około 3 cm.
• Zbieraj melony wcześnie rano lub wieczorem. Unikaj zbierania melonów w upały.
• Pozostaw melony w tym miejscu na 3-4 dni. Obracaj owoce co 5-6 godzin.

Wymagania dotyczące pomieszczenia, w którym będą przechowywane melony:

• Fajny. Pomieszczenie powinno być chłodne, ale nie zimne. Optymalna temperatura dla melonów to +2…+4°C. Optymalna wilgotność powietrza to 80%.
• Zdezynfekowany. Można zastosować wybielacz lub bomby dymne. Po zabiegu miejsce to powinno pozostać zamknięte przez 4-5 dni.
• Wentylowane. Po zamknięciu pomieszczenia następuje jego wentylacja.
• Wybielić. Wszystkie elementy drewniane są bielone świeżo gaszonym wapnem.

W przechowalni owoce umieszcza się na półkach posypanych trocinami lub plewami. Inną metodą przechowywania jest powieszenie. Każdy owoc umieszcza się w siatce o dużych oczkach, a następnie przywiązuje do poprzeczki.

Unikaj przechowywania melonów w pobliżu ziemniaków i jabłek. Ziemniaki nadają owocom nieprzyjemny smak, który powoduje ich gnicie. Jabłka wydzielają etylen, który przyspiesza proces dojrzewania, powodując przejrzałość melonów. Regularnie sprawdzaj owoce; w przypadku zauważenia jakichkolwiek oznak zepsucia, natychmiast je usuń.

Uprawa azjatyckich melonów w klimacie umiarkowanym kiedyś wydawała się niemożliwa. Dziś, dzięki specjalistycznym technikom rolniczym oraz stosowaniu sadzonek i osłon, możliwe jest wyhodowanie słynnego melona „Torpedo”, ważącego do 5 kg.

Często zadawane pytania