Czy warto uprawiać na swojej działce melon odmiany Zolotistaya?

Golden Melon to niezawodny wybór dla osób ceniących stabilne i wysokiej jakości zbiory. Odmiana ta charakteryzuje się wysoką odpornością na choroby i szkodniki oraz posiada wiele pozytywnych cech odmianowych. Aby uzyskać dobre rezultaty w uprawie, niezbędna jest odpowiednia i regularna pielęgnacja.

Kto i kiedy wyhodował tę odmianę?

Odmiana ta, opracowana przez specjalistów z Krasnodarskiego Instytutu Badawczego, została wpisana do państwowego rejestru w 1979 roku. Początkowo zalecana do uprawy w regionach Dolnej Wołgi i Północnego Kaukazu, zyskała popularność również w innych regionach Rosji i WNP, pomimo swojego pierwotnego przeznaczenia.

Charakterystyka Złotego Melona

Melon złoty z powodzeniem rośnie w ogrodach, wybierany ze względu na swoje doskonałe właściwości. Poniżej znajduje się szczegółowy opis tej odmiany melona.

Opis rośliny i owoców

Roślina ma pokrój pnący, choć liczba pędów nie jest zbyt duża. Najważniejsze cechy:

• Pęd główny ma przeciętną długość około 1,5 m. Pędy boczne są krótsze.
• Zielone liście mają nerkowaty kształt i całe klapy, które nie sięgają podstawy ogonka liściowego.
• Skórka ma intensywny, cytrynowożółty kolor, czasami z delikatnym pomarańczowym odcieniem, który staje się bardziej widoczny, gdy owoc jest w pełni dojrzały.
• Powierzchnia jest bezwzorzysta. W przypadku niedojrzałych owoców może być widoczny wzór przypominający siatkę, który znika do czasu zbioru.
• Kształt jest okrągły, z lekko wydłużonym czubkiem. Wielkość jest duża, osiągając średnią wagę 1,5-2 kg.
• Kora jest średniej grubości, skórzasta i ma gładką powierzchnię.

Smak i cel

Miąższ jest gęsty, biały i delikatny, a rdzeń ma żółtawy odcień. Owoc charakteryzuje się słodkim smakiem, soczystością i intensywnym aromatem.

Ocena degustacyjna wynosi 4 punkty. Oprócz bezpośredniego spożycia, miąższ jest wykorzystywany do przetworów i deserów.

Dojrzewanie i plonowanie

To odmiana o średnio wczesnym okresie dojrzewania. Czas od kiełkowania do zbioru wynosi od 71 do 84 dni. Odmiana ta jest uważana za wysokoplenną, ze średnim plonem do 25 ton z hektara.

Zalety i wady odmiany

Ogrodnicy zauważają kilka istotnych zalet tej rośliny. Do najważniejszych należą:

• Stabilna wydajność. Pomimo suszy lub braku słońca, gleba pozostaje stabilna. Żyzność gleby ma kluczowe znaczenie dla udanej uprawy.
• Doskonała transportowalność. Gęsty miąższ i twarda skórka sprawiają, że odmiana ta nadaje się do transportu na duże odległości, co wyjaśnia jej szerokie rozpowszechnienie na terenie całego kraju.
• Doskonała jakość przechowywania. Dobrze przechowuje się w temperaturze ok. +4°C i wilgotności 70-80%, bez dostępu światła słonecznego, co pozwala na jego przechowywanie nawet do 3-4 miesięcy.
• Odporność na choroby. Posiada dużą odporność na choroby, a na zakażenia grzybicze i wirusowe dochodzi dopiero przy dużej wilgotności powietrza i niskich temperaturach.
• Wszechstronność uprawy. Można ją uprawiać zarówno w gruncie, jak i w szklarniach, gdzie pnącza i owoce można podwieszać pod kratownicami.

Wśród wad agronomowie wymieniają nieprzydatność do przetwórstwa na owoce kandyzowane lub sok ze względu na niewystarczająco gęsty miąższ.

Zasady lądowania

Niezależnie od metody siewu, nasiona należy zaprawiać 0,2% roztworem nadmanganianu potasu przez 30 minut w temperaturze nie wyższej niż 50°C. Następnie nasiona należy opłukać ciepłą wodą i wysadzić do doniczki lub bezpośrednio do gruntu.

W przypadku uprawy z rozsady, nasiona należy wysiewać do osobnych doniczek, aby zminimalizować uszkodzenia systemu korzeniowego podczas późniejszego przesadzania. Do sadzonek należy stosować lekką mieszankę gleby – piasek i torf lub ziemię ogrodową z dodatkiem piasku.

Kluczowe punkty uprawy nawłoci

Aby zapewnić dobre zbiory, należy przestrzegać pewnych praktyk rolniczych podczas uprawy. Postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• Rozluźnianie i kopczenie. Podczas pierwszych dwóch orek spulchnij przestrzeń międzyrzędzi na głębokość 10-15 cm, a następnie na głębokość nie większą niż 8-10 cm. Pozostaw glebę wokół łodyg w spokoju, aby uniknąć uszkodzenia korzeni. Podczas spulchniania ostrożnie usuwaj chwasty.
  Gdy tylko zaczną się formować pędy boczne, obsyp sadzonki ziemią. Zaprzestań mechanicznej uprawy gleby, gdy liście się zamkną. Poprowadź łodygi w pożądanym kierunku, aby zapobiec ich krzyżowaniu.
• Byczy. Początkowe formowanie należy wykonać w fazie wzrostu sadzonek. Po przesadzeniu sadzonek w otwartym gruncie, kontynuuj proces, aż do momentu, gdy się przystosują. Uszczypnij pęd główny, pozostawiając 2-3 pędy boczne – formuj je na wysokości drugiej pary liści.
  Usuń nadmiar kwiatów, pozostawiając od 2 do 6 zalążni w odstępach na krzewie. Usuń pędy nieowocujące, aby nie osuszały łodygi głównej.
• Uprawa w szklarni. Regularnie wietrz szklarnię, szczególnie w okresie dojrzewania owoców, aby zapobiec ich gniciu. Pod melony należy podłożyć sklejkę lub materiał okryciowy.

Żniwny

Sygnałem do zbiorów jest więdnięcie liści i soczysty żółty kolor owoców. Łatwo oddzielają się one od łodyg. Zwykle następuje to w drugiej połowie sierpnia. Ta odmiana melona charakteryzuje się równomiernym dojrzewaniem.

Najlepiej nie spieszyć się ze zbiorem, aby dać im czas na pełne dojrzenie. W niektórych przypadkach można również zebrać kilka zielonkawych owoców, które można pozostawić do dalszego dojrzewania w nasłonecznionych pojemnikach lub w pomieszczeniu.

Zasady przechowywania

Do długotrwałego przechowywania przygotuj skrzynie wyłożone trocinami lub słomą. Idealna jest piwnica o temperaturze około 4°C. Roślina dobrze znosi transport i można ją przechowywać do połowy zimy.

Choroby i szkodniki

Roślina ta znana jest ze swojej odporności na choroby i szkodniki. W szklarniach zdarzają się sporadyczne przypadki uszkodzeń:

• Miotlarka. Roślina pasożytnicza, pozbawiona korzeni i wykorzystująca odrosty korzeniowe do żerowania na pędach i liściach. Mechaniczne metody zwalczania obejmują pielenie przed wytworzeniem nasion i kwiatów. Dodatkowo zaleca się głęboką uprawę i płodozmian.
• Mucha melonowa. Owad mierzy nie więcej niż 6,5 mm, ale jego ubarwienie jest jasne i nasycone, z bladożółtym odcieniem. Szkodnik osiada na powierzchni rośliny i żywi się sokiem z liści i łodyg. Powoduje to powstawanie charakterystycznych brązowych dziur, w których pasożyt składa jaja.
  Jesienią i latem należy głęboko przekopać glebę, unikać nadmiernego podlewania, przed sadzeniem zaprawiać nasiona pestycydami i spulchniać glebę kilkakrotnie w ciągu sezonu. Grządki należy spryskać insektycydem Kemifos.
• Mączniak rzekomy. Na liściach pojawiają się żółtozielone plamy, stopniowo powiększające się. Przy wysokiej wilgotności powietrza na spodniej stronie liścia tworzy się szary, mączysty nalot, składający się z zarodników grzybów.
  Aby zapobiec chorobom, zdezynfekuj nasiona przed siewem, podgrzewając je w gorącej wodzie lub mocząc w roztworze nadmanganianu potasu. Zbierz i zniszcz porażone rośliny oraz regularnie usuwaj chwasty.
  Przy pierwszych objawach choroby należy opryskać rośliny roztworem mocznika, płynem Bordeaux, Topaz lub Oxychom.
• Zgnilizna korzeni. Choroba ta jest wywoływana przez grzyby i rozprzestrzenia się na działce z powodu wysokiej wilgotności powietrza i osłabionej odporności. Objawy obejmują zahamowanie wzrostu i więdnięcie roślin, gnicie i martwicę korzeni.
  Reguluj wilgotność gleby i systemy nawadniające, spulchniaj i dezynfekuj glebę, dodawaj świeżej gleby do szyi korzeniowej przy pierwszych oznakach infekcji i stosuj płodozmian.
  Spryskaj grządki 2% siarczanem miedzi, płynem bordoskim, topazem, fundazolem lub fitoflawiną. Łodygi, pędy i liście posyp popiołem, wapnem gaszonym, kredą lub węglem drzewnym.

Recenzje

Melon Golden przy odpowiedniej pielęgnacji daje dobre plony i wysoką jakość. Jego odporność na choroby, duży rozmiar i doskonały smak czynią go atrakcyjnym wyborem dla ogrodników. Ważne jest, aby przestrzegać właściwych praktyk uprawowych, aby zapewnić optymalne warunki rozwoju rośliny i uzyskać wysokiej jakości plony.

Często zadawane pytania