Cechy charakterystyczne maliny Amira i zasady jej uprawy

Włoska malina Amira słynie z dużych owoców o wykwintnym smaku i bogatym aromacie. Odmiana ta została wyhodowana ponad dwie dekady temu i charakteryzuje się zwiększoną zimotrwałością i odpornością na choroby, dzięki czemu idealnie nadaje się do uprawy w zróżnicowanym klimacie Rosji.

Historia pojawienia się odmiany

Odmiana Amira została wyhodowana w 2000 roku we włoskiej firmie rolniczej Berryplant, gdzie hodowcy wykorzystali odmiany Tulameen i Polka jako bazę. Początkowo znana jako BP 1, stała się komercyjnie znana jako Amira.

Smak jagód Amiry został ciepło przyjęty zarówno przez profesjonalnych degustatorów, jak i zwykłych konsumentów, co doprowadziło do jej szybkiego rozpowszechnienia w Europie, a następnie na całym świecie. Została zaimportowana do Rosji w 2001 roku i od tego czasu została z powodzeniem sklonowana w wielu krajowych szkółkach.

Opis

Odmiana Amira cieszy się popularnością wśród miłośników ogrodnictwa i profesjonalnych rolników. Jej duże jagody można znaleźć na półkach sklepowych w całym kraju, z wyjątkiem regionów północnych.

Cechy krzewów i gałęzi

Krzewy powtarzające owocowanie nie przekraczają 200 cm wysokości i mają zwartą koronę, co sprzyja lepszemu doświetleniu pędów, a to z kolei zwiększa produktywność.

Główne cechy odmianowe:

• Odmianę tę wyróżniają mocne, brązowe łodygi, jaskrawozielone liście i duża ilość kolców na dwuletnich gałęziach, co wymaga ostrożności podczas zbioru.
• Główne pędy rośliny nie przekraczają średnicy 7-8 mm i składają się z trzech lub czterech zdrewniałych pni z systemem korzeniowym.
• W drugim roku życia u dziecka wytwarzają się dwa lub trzy dodatkowe pędy, które stopniowo zastępują stare.
• Minimalna wysokość krzewu tej odmiany wynosi 170 cm.
• Korona krzewu jest średniej wielkości, jej gałęzie zaczynają pojawiać się na wysokości 30-40 cm od powierzchni ziemi, szerokość korony w miesiącach letnich nie przekracza 60-70 cm i jest gęsto pokryta liśćmi.

Gałęzie krzewu można podzielić na dwa rodzaje:

• Jednoroczne pędy, eleganckie i cienkie, o zielonkawym odcieniu, na których wiosną tworzą się pąki, sprzyjające kwitnieniu.
• Dwuletnie pędy, pokryte korą, stają się grubsze, a w węzłach na całej długości tworzą się nowe, zielone pędy jednoroczne.

Liście odmiany

Liście są wydłużone, gładkie i bez zmarszczek, otoczone wyraźnie ząbkowanymi brzegami, z wyraźnymi żyłkami i ostrymi końcami. Z wiekiem liście zaczynają się wyginać ku górze, tworząc wyraźny łuk o stałym promieniu.

Inne wskaźniki:

• Liście mają jasnozielony kolor, niezbyt intensywny, ale na spodniej stronie mają blady, niemal biały odcień.
• Długość blaszki liściowej wynosi od 60 do 70 mm, a szerokość – od 30 do 40 mm.
• Profil liścia nie jest jednolity, rozszerza się w środku i zwęża ku końcom.
• Pierzaste włoski na liściach są ledwo zauważalne, znajdują się jedynie na spodniej stronie i zanikają z czasem (w miarę wzrostu liści i dojrzewania owoców).

Kwiaty

Składają się z pączka utworzonego ze słupka, tarczki kwiatowej, pylników i płatków. Zewnętrzne części kwiatu zdobi gładki brzeg zaokrąglonych końcówek płatków.

• Cechy szczególne:
• Cienki rdzeń słupka ma barwę żółtobrązową, płatki mają delikatny różowy kolor, przypominający jasne odcienie beżu, a tarcza kwiatu jest jasnozielona.
• Tarcza kwiatowa jest szeroka, pokrywa wszystkie pylniki i nasady płatków, ma jasnozieloną barwę i kształtem przypomina półkulę.
• Pylniki są cienkie, ich długość nie przekracza 5-10 mm, są białe z brązowymi końcami.
• Średnica kwiatu sięga 10-15 mm, promień krzywizny płatków wynosi do 20 mm, a szerokość tarczki kwiatowej waha się od 5 do 7 mm.
• Płatki są białe z różowym odcieniem i ledwo zauważalnymi brązowymi plamkami, skupionymi bliżej pylników. Płatki mają kształt łzy, z promienistym wierzchołkiem i wąską podstawą, połączoną ze słupkiem. Płatki mogą być proste lub lekko zaokrąglone w środku.

Owoc

Pestkowce tej odmiany mają regularne, piękne kształty i są umiarkowanie owłosione, dobrze trzymając się dna po dojrzeniu. Z jednej główki można uzyskać od 10 do 20 dużych owoców.

Istnieją również inne cechy:

• Jagody dojrzewają sekwencyjnie, co pozwala ogrodnikowi na zbieranie owoców co kilka dni, dzięki czemu zmniejsza się obciążenie młodszych pędów ciężarem owoców.
• Długość jagód sięga 13-16 mm, średnica 8-11 mm, a po zbiorze otwór wewnętrzny ma wielkość do 3-4 mm, grubość pestkowca z miąższem i skórką wynosi od 2 do 3 mm.
• Masa jagód tej odmiany po pełnym dojrzeniu wynosi ponad 6-9 g.
• Kształt jagód jest regularny, przypominający stożek z lekko zaostrzonym, promienistym czubkiem.
• Jagody mają intensywnie czerwony kolor, bez żadnego odcienia burgundu, co odróżnia je od lokalnych odmian malin powtarzających owocowanie.
• Aromat i smak są słodkie, jeśli wino jest zbierane na czas, z minimalną kwasowością. W chłodniejszych regionach kraju smak może ulec nieznacznej zmianie i stracić na intensywności z powodu braku ciepła i światła słonecznego.

Skład chemiczny:

• Fruktoza: zawartość sięga 15%-17%.
• Pektyna: nie przekracza 0,9%.
• W pełni dojrzałe owoce zawierają do 2% kwasu cytrynowego i jabłkowego.
• Błonnik – do 4-5%.
• Białko: nie więcej niż 0,7-0,8%.
• Tłuszcze: głównie w nasionach, do 0,3-0,5%.
• Węglowodany: Zawartość naturalnych cukrów owocowych waha się od 4,5% do 6%.

Kości

Nasiona są niewielkie i mają miękką skórkę. Są nasycone olejkami eterycznymi w ilości od 15% do 20%, co nadaje owocom wyrazisty i niepowtarzalny aromat.

Ta odmiana, spełniająca normy UE dla wszystkich produktów spożywczych i rolnych, charakteryzuje się niską zawartością garbników w nasionach. Oznacza to, że nawet spożywane w dużych ilościach jagody nie powodują gorączki, biegunki ani dolegliwości żołądkowo-jelitowych.

Charakterystyka

Odmiana Amira jest gatunkiem maliny powtarzającej, wyróżniającym się unikalną morfologią i wieloma pozytywnymi cechami, dzięki którym wyróżnia się spośród innych przedstawicieli tego rodzaju roślin ogrodowych.

Powtarzalność oznacza nieprzerwane owocowanie. Ta odmiana jest zdolna do wytwarzania obfitych plonów jagód zarówno na młodych, jak i starszych roślinach. Owoce dojrzewają zazwyczaj dwa razy w roku – latem i przed nadejściem chłodów.

Odporność na mróz, suszę i deszcz

Malina Amira jest szczególnie odporna na niskie temperatury. Zimą młode pędy wytrzymują temperatury nawet do -26 stopni Celsjusza. Aby jednak zapewnić pełny rozwój młodych krzewów, zaleca się ich osłonięcie.

Amira jest odporna na suszę, ale długotrwały stres związany z wilgocią może zmniejszyć wielkość jagód. W wysokich temperaturach jagody nie są podatne na przypalenie. Przy obfitych opadach deszczu i nadmiarze wilgoci w glebie, jagody zachowują swoją jakość, nie stają się wodniste i pozostają słodkie.

Zapylanie

Amira jest samopylna. Jak większość odmian malin zdolnych do samozapylenia, nie wymaga owadów do zapylania, ponieważ owoce dojrzewają nawet na pojedynczych krzewach. Jednak w takich warunkach plon może być niewielki, a jagody mogą nie osiągnąć optymalnego rozwoju.

Zaangażowanie pszczół w ten proces prowadzi do zwiększonej produktywności i pełniejszego wzrostu jagód. Idealnymi zapylaczami dla tej odmiany są prototypy Amiry: Polka i Tulameen.

Odmiany takie jak Eurasia i Elegant są szczególnie skuteczne w zapylaniu krzyżowym. Znacznie zwiększają mrozoodporność i nadają jagodom charakterystyczny aromat i smak, co jest szczególnie cenne w klimacie centralnej Rosji.

Subtelności owocowania i dojrzewania

Krzewy maliny Amir zachwycają kwitnieniem dwa razy w roku, a już trzy tygodnie później na pnączach zaczynają rozwijać się pierwsze owoce, które osiągają dojrzałość po trzech do czterech tygodniach.

Inne aspekty:

• Pierwsze zbiory odbywają się w lipcu, a drugie jesienią, we wrześniu lub październiku.
• W północnych rejonach naszego kraju pierwsze zbiory malin odmiany Amira dojrzewają już pod koniec lipca, natomiast drugiemu mogą zagrozić przymrozki występujące wczesną jesienią.
• Owocowanie odbywa się etapami: niektóre kwiaty wytwarzają pierwsze zielone jagody, które następnie osiągają dojrzałość, podczas gdy inne nadal rosną.

Proces ten pozwala roślinie równomiernie rozprowadzać składniki odżywcze, co sprzyja pełnemu rozwojowi owoców i gwarantuje doskonały smak każdej jagody w uprawie.

Wydajność

Przy odpowiedniej pielęgnacji, zarówno młode, jak i dojrzałe krzewy mogą owocować dwa razy w roku. Z jednej rośliny, przy standardowej pielęgnacji, można zebrać do 2,5 kg jagód.

Dzięki prawidłowemu i konsekwentnemu stosowaniu technologii rolniczych, zastępowaniu gleb gliniastych żyźniejszą czarną ziemią i zainstalowaniu systemu nawadniania kropelkowego, każda roślina może zwiększyć swoją produktywność do 3-3,5 kg jagód na zbiór.

Regiony uprawy

Odmiana Amira została pierwotnie opracowana z myślą o uprawie w krajach południowej Europy, szczególnie na obszarach przylegających do Morza Śródziemnego, gdzie temperatury nigdy nie spadają poniżej zera.

Jednak dzięki odziedziczeniu przez odmianę najlepszych cech po przodkach, stała się ona odpowiednia do uprawy w szerokim zakresie klimatów. Dzięki temu ogrodnicy z powodzeniem uprawiali Amirę we wszystkich regionach Rosji.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat rosyjscy hodowcy również przyczynili się do dostosowania odmiany do surowych warunków zimowych w naszym kraju, co zaowocowało dalszym zwiększeniem jej odporności na mróz.

Przechowywanie zbiorów

Owoce letnie zachowują swoje walory przez 3–4 tygodnie, natomiast jagody jesienne, przechowywane w odpowiednich warunkach, mogą pozostać świeże nawet przez półtora miesiąca.

Dla uzyskania najlepszych rezultatów zaleca się stosowanie komór chłodniczych o zakresie temperatur od +5 do +8 stopni oraz piwnicy z minimalnym oświetleniem i wentylacją.

Przy przechowywaniu w normalnym pomieszczeniu okres przydatności do spożycia skraca się do 2 tygodni. Idealne warunki to temperatura od +5 do +15 stopni Celsjusza i wilgotność nie wyższa niż 75%.

Aby zachować aromat i smak malin Amira przez zimę, można skorzystać z kilku skutecznych metod:

• Zamrażanie. Przed zamrożeniem dokładnie opłucz i osusz jagody. Następnie rozłóż je równomiernie na blasze do pieczenia w jednej warstwie i zamroź na kilka godzin. Po zamrożeniu przełóż jagody do plastikowych torebek lub pojemników nadających się do zamrażania.
• Konserwowanie. Metoda ta pozwoli Ci zachować maliny Amir w postaci słodkiego dżemu, kompotu lub konfitury.
• Wysuszenie. To świetny sposób na przekształcenie malin Amira w pyszne i zdrowe suszone owoce na zimę. Proces polega na umyciu i wysuszeniu owoców, równomiernym rozłożeniu ich na blasze do pieczenia i wysuszeniu w piekarniku w temperaturze 50-60 stopni Celsjusza (122-140 stopni Fahrenheita) przez kilka godzin.
  Po zakończeniu procesu jagody powinny być całkowicie wysuszone i gotowe do długotrwałego przechowywania. Można je następnie wykorzystać do kompotów, sosów i innych potraw.

Zasady lądowania

Aby uzyskać pożądaną urodzajność i obfite zbiory owoców, rolnicy muszą ściśle przestrzegać ustalonych zaleceń dotyczących doboru i zakupu sadzonek oraz ich sadzenia na optymalnym dla tej uprawy terenie ogrodowym.

Jak wybrać odpowiedni materiał do nasadzeń?

Najpierw dokładnie obejrzyj pień krzewu: powinien być gładki i wolny od uszkodzeń ani chorób. Istnieją jednak inne kryteria:

• Kup sadzonki, które mają dwa lub trzy zdrewniałe i silne pędy.
• Sadzonki mogą być jednoroczne lub dwuletnie. Te pierwsze są tańsze, ale wymagają staranniejszej pielęgnacji, aby zebrać plony w pierwszym roku. Te drugie są droższe, ale lepiej się adaptują i obiecują plony w pierwszym roku po posadzeniu.
• System korzeniowy powinien być rozwinięty, nie nosić śladów przycinania i zawierać co najmniej cztery do sześciu korzeni palowych o długości co najmniej 30 cm.
• Najlepiej wybierać krzewy bez liści, gdyż często opadają one po posadzeniu, co może uniemożliwić uzyskanie obfitych plonów w pierwszym roku.

Miejsce

Amira preferuje tereny wzniesione, gdzie światło słoneczne jest ciągłe przez cały dzień.

Wybierając miejsce do sadzenia w pobliżu ogrodzenia, lepiej jest zastosować ogrodzenie z siatki.

Gleba w miejscu sadzenia powinna mieć umiarkowaną wilgotność.

Czas na wyokrętowanie

Zaleca się przesadzanie roślin do nowego miejsca przed pierwszymi przymrozkami, najlepiej w październiku, między 1. a 15. dniem miesiąca. Ważne jest, aby owinąć sadzonki na zimę, aby chronić je przed mrozem, pomimo wysokiej zimotrwałości tej odmiany. Dzięki temu pierwsze owoce pojawią się latem.

Sadzenie można przeprowadzić w marcu, gdy śnieg całkowicie stopnieje, a średnia dzienna temperatura wzrośnie powyżej 5°C. W takich warunkach ważne jest, aby najpierw wybrać sadzonki dwuletnie, a po posadzeniu zwrócić szczególną uwagę na ich podlewanie i nawożenie, aby pierwsze pąki kwiatowe mogły pojawić się na nowych pędach w ciągu kilku miesięcy.

Algorytm działań

Aby skutecznie zasadzić krzew, należy przestrzegać prostych instrukcji:

1. Wykop dół o głębokości 45-55 cm i szerokości 40-60 cm.
2. Następnie należy wymieszać próchnicę lub obornik z wodą w równych proporcjach i wlać do dołka.
3. Napełnij do połowy żyzną glebą i usyp kopiec.
4. Umieść długi pręt podporowy na dole.
5. Umieść sadzonki na kopcu i rozłóż korzenie na boki.
6. Przymocuj go do pręta wsporczego, a następnie równomiernie wypełnij luźną ziemią zmieszaną z próchnicą, obornikiem i innymi nawozami.

Po posadzeniu roślinę należy obficie podlać, a następnie powtarzać zabieg codziennie przez 2-3 tygodnie, aż krzew się ukorzeni i wyrosną pierwsze pędy.

Dalsza opieka

Aby uzyskać dobre efekty w uprawie malin i zebrać dwa plony w sezonie, należy starannie pielęgnować rośliny, przestrzegając ścisłego schematu technologicznego.

Lamówka

Suche pędy i liście malin należy niezwłocznie usunąć. Ważne są również następujące czynności:

• Każdej wiosny przycinaj wszystkie nowe pędy w odległości 5-10 cm od nasady krzewu, aby zapobiec ich wzrostowi w górę i zapewnić odpowiednie odżywienie przyszłym owocom. Zaleca się nie przycinać młodych pędów w pierwszym roku życia krzewu.
• W drugim roku po zimie należy skrócić wszystkie młode pędy o 10 cm, co przyspieszy wypuszczanie nowych pędów, liści, kwiatów i ostatecznie jagód.
• Aby pobudzić rozwój pąków i przyspieszyć wzrost liści, należy obciąć końcówki starych pędów o długość 5-8 cm.

Podlewanie

Zalecane jest stosowanie systemu nawadniania kropelkowego, który odbywa się automatycznie poprzez konstrukcję rurek lub ręcznie za pomocą węża, kierując wodę bezpośrednio do korzeni.

Zasady:

• Do podlewania jednego krzewu stosuje się 15-20 litrów wody, uprzednio odstanej i ciepłej.
• W przypadku intensywnych opadów nie ma potrzeby podlewania malin, a kolejne nawilżanie gleby należy przeprowadzić, gdy przeschnie ona do głębokości co najmniej 50 cm.
• W gorące letnie dni należy zapewnić automatyczne nawilżanie kropelkowe.
• Wiosną, przy podlewaniu, należy do wody dodawać nawozy organiczne o niskim stężeniu.

Posypka

Jedną z najskuteczniejszych metod żywienia jest stosowanie sfermentowanej gnojowicy krowiej, rozcieńczonej wodą w stosunku 1:10. Zalecana dawka to 1,5-2 litry.

Nawozy organiczne zazwyczaj stosuje się nie więcej niż trzy razy w sezonie wegetacyjnym. Wiosną preferowany jest suchy nitroammofos, rozprowadzany w ilości 30–50 g na metr kwadratowy.

Ściółkowanie

W przypadku tej odmiany malin niezwykle istotne jest ściółkowanie, które należy rozpocząć zaraz po posadzeniu sadzonek, a także wiosną.

Subtelności:

• Grubość warstwy ściółki powinna być mała lub średnia, aby nie dopuścić do powstawania pary wodnej z wilgotnej warstwy gleby i nie utrudniać swobodnego rozwoju młodych pędów malin.
• Do ściółkowania należy stosować posiekane ścierniska zbóż lub naturalne trociny drzewne, które należy wymieszać z glebą przez 30–40 dni.
• Jeśli w danym obszarze przeważają gleby gliniaste, zastosuj ściółkę z dodatkiem obornika krowiego.

Przygotowanie do zimy

W regionach południowych Amira nie wymaga zimowego okrycia. W chłodniejszym klimacie do ochrony roślin stosuje się torf, igły sosnowe i agrowłókninę. Zalecenia:

• Przed przykryciem krzewów należy zdjąć je z podpór i położyć na ziemi. Jeśli maliny zostały ścięte tuż przy ziemi, zaleca się ściółkowanie, aby zatrzymać ciepło systemu korzeniowego.
• Pod koniec jesieni, gdy pogoda się ochładza, należy przycinać pędy i oczyszczać teren z liści i zanieczyszczeń.
• Odmiany malin powtarzające owocowanie mają unikalną cechę: gromadzą większość składników odżywczych w częściach nadziemnych, które pozostają na zimę. Aby zwiększyć plony w przyszłym roku, przycinaj maliny po pierwszych opadach śniegu.

Reprodukcja

Amira charakteryzuje się wysoką zdolnością reprodukcyjną dzięki silnemu wzrostowi pędów. Jedną z kluczowych metod rozmnażania są sadzonki. Proces ten polega na wycinaniu pędów zarówno z części nadziemnych, jak i podziemnych rośliny:

• Aby uzyskać sadzonki korzeniowe, Jesienią odetnij nie więcej niż ćwierć korzenia, następnie ukorzenij sadzonki o długości do 15 cm i przykryj je na zimę. Do następnej jesieni sadzonki te urosną w dojrzałe siewki.
• Do rozmnażania przez sadzonki łodygowe Jesienią odetnij zdrowe gałęzie z trzema pąkami, przechowuj je w piwnicy przez zimę i ukorzeniaj wiosną.

Inne metody:

• Metoda podziału Busha Ta metoda jest rzadko stosowana w przypadku tej odmiany, ponieważ wymaga doświadczenia w zarządzaniu systemem korzeniowym, aby skutecznie podzielić krzew i zapobiec chorobom lub zamieraniu. Nowe krzewy należy sadzić natychmiast w przygotowanym wcześniej miejscu.
• Rozmnażanie przez potomstwo To najprostsza metoda, ale odmiana Amira rzadko wytwarza odrosty korzeniowe. Jeśli się pojawią, można je przesadzić.

Choroby i szkodniki

Mimo doskonałej odporności, w niesprzyjających warunkach mogą pojawić się problemy:

• Pstrokatność liści – Do leczenia stosuje się siarczan anabazyny, który rozpuszcza się w wodzie i spryskuje liście za pomocą dozownika.
• Chloroza – wymaga natychmiastowej korekty, a także usunięcia porażonych liści i pędów, gdyż utrata chlorofilu jest procesem zaraźliwym.
• Mączniak prawdziwy - można temu zapobiec stosując fungicydy.
• Szara zgnilizna - Należy tymczasowo zaprzestać podlewania, gdyż choroba rozwija się w warunkach dużej wilgotności i temperatury.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi mączniaka prawdziwego, zgnilizny i innych chorób malin, należy podjąć następujące działania:

• wiosną należy wykonać zabieg grzybobójczy;
• pod koniec sezonu usuń zwiędłe liście;
• natychmiast usuwać gałęzie i pędy porażone chorobami;
• prawidłowo regulować system nawadniający.

Fungicydy stosowane są jako środki zapobiegawcze i lecznicze. Można wśród nich wyróżnić następujące fungicydy:

• Mieszanka Bordeaux;
• Szybko;
• Zysk;
• Tatuaż;
• Abiga-Peak i inni.

Równie ważne jest regularne sprawdzanie krzewów maliny Amir pod kątem szkodników, takich jak mszyce, malinowce, przędziorki, zwójki liściowe itp. W przypadku wykrycia szkodników konieczne jest zastosowanie insektycydów, w tym:

• Biotlina;
• Powiernik;
• Inta-Vir;
• Agrawertyn i inni.

Opryskiwanie rozsady należy wykonywać w godzinach porannych lub wieczornych, gdy nie ma wiatru i opadów.

Cechy pozytywne i negatywne

Powtarzająca owocowanie odmiana maliny Amira cieszy się dużym zainteresowaniem zarówno wśród miłośników ogrodnictwa, jak i komercyjnych plantatorów owoców jagodowych. Wynika to z jej szerokiej gamy zalet:

Recenzje

Odmiana Amira produkuje duże, apetyczne jagody o intensywnym, czerwonym kolorze. Zbiór odbywa się w drugiej połowie lata i na początku jesieni ze względu na powtarzalność owocowania. Cechą charakterystyczną tej maliny jest to, że zbiór jesienny często przewyższa zbiór letni.

Często zadawane pytania