Tradycyjnie rosyjscy ogrodnicy preferują znaną czerwoną malinę. Jednak białe maliny są równie dobre pod wieloma względami, a nowe, ulepszone odmiany stają się coraz bardziej popularne z każdym rokiem. Dlatego ten rodzaj maliny nie jest już uważany za egzotyczny i stale zyskuje na popularności.
Opis białych malin
Nazwa „biała malina” jest myląca. W rzeczywistości jest to malina żółta. Nieporozumienie prawdopodobnie wynika z faktu, że niedojrzałe jagody są białe, a dojrzałe zmieniają kolor na bladożółty lub złoty. Co więcej, pierwsze wyhodowane odmiany były rzeczywiście niemal białe.
Białe maliny, w przeciwieństwie do czerwonych, bardzo szybko opadają, gdy dojrzeją, dlatego ich zbieranie jest niezbędne. Po zerwaniu dojrzałe białe maliny szybko tracą swój atrakcyjny wygląd. Dlatego nie nadają się do uprawy komercyjnej. Można je jednak kupić w niewielkich ilościach na targowiskach.
Białe maliny, w porównaniu z tradycyjnymi czerwonymi malinami, charakteryzują się niższą kwasowością i wyższą zawartością cukru. Są bezpieczne dla alergików, ponieważ są hipoalergiczne ze względu na niską zawartość barwników (antocyjanów). Dzięki temu są odpowiednie dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także dla małych dzieci. Białe maliny zawierają więcej kwasu foliowego.
Podobnie jak maliny czerwone, maliny białe mogą owocować w odmianach jednorocznych, półzwrotnych lub zwrotnych. Przy odpowiedniej pielęgnacji maliny białe mogą dawać duże plony – nawet do 9 kg z krzaka.
Ten rodzaj malin zachowuje wszystkie dobroczynne właściwości malin czerwonych. Można go również stosować w leczeniu przeziębień i problemów żołądkowych. Wszystkie metody przetwarzania malin czerwonych nadają się również do przetwarzania malin białych.
Najlepsze odmiany malin białych
Pierwsze odmiany białej maliny pojawiły się w połowie ubiegłego wieku. Nie były jednak powszechnie znane i nie mogły konkurować smakiem z tradycyjnymi malinami czerwonymi. Od tego czasu hodowcy włożyli mnóstwo pracy w udoskonalenie białych malin i opracowanie nowych, obiecujących odmian.
| Nazwa | Plon (kg na krzak) | Odporność na zimę | Ocena smaku (punkty) |
|---|---|---|---|
| Morela | 4-5 | Wysoki | 4.5 |
| Ananas Vigorova | 4.5 | Przeciętny | 4.7 |
| Deser ałtajski | 2,5-4,5 | Wysoki | 4.3 |
| Złoty Everest | 4 | Wysoki | 4.6 |
| Kornwalijska Wiktoria | 3.5 | Niski | 4.8 |
| Złoty olbrzym | 8 | Wysoki | 4.9 |
| Miód | 8 | Przeciętny | 4.7 |
| Biała spirina | 3 | Wysoki | 4.4 |
Morela
Ta odmiana wyhodowana w Rosji jest wpisana do Państwowego Rejestru Roślin i Roślin Federacji Rosyjskiej od 2004 roku. Ta plenna, powtarzająca owocowanie odmiana maliny morelowej daje plon do 4-5 kg z krzaka. Owoce przypominają kolorem morele (stąd nazwa), z lekkim rumieńcem po dojrzeniu.
Krzew dorasta do 1,5-2 metrów wysokości. Ze względu na obfitość owoców wymaga podpierania. Ma nieliczne, drobne, wygięte w dół kolce u nasady pędów. Malina morelowa jest odporna na większość chorób i szkodników oraz mrozoodporna. Zimą wytrzymuje temperatury do -30°C.
Owoce tej odmiany mają przyjemny smak, lekko kwaskowaty smak i delikatną konsystencję. Smak oceniany jest na 4,5 punktu. Owoce nadają się do wszelkiego rodzaju przetwórstwa.
Ananas Vigorova
Odmiana ta została wyhodowana przez profesora L. I. Vigorova na Syberii. Roślina jest umiarkowanie mrozoodporna i osiąga dwa metry wysokości. Nie jest maliną powtarzającą, ale daje obfite plony i nie wytwarza wielu pędów.
Maliny Ananasnaja Vigorovej są dość duże, ważą do 4,5 g. Dojrzałe mają bursztynowy kolor i przyjemnie słodki smak, a po osiągnięciu pełnej dojrzałości nabierają lekkiego ananasowego posmaku. Te owoce są wszechstronne, ale szczególnie smaczne są na świeżo.
Deser ałtajski
Ta odmiana została wyhodowana w Syberyjskim Instytucie Badawczym Ogrodnictwa. Jest to jedna z najbardziej odpornych na mróz odmian, dlatego nie wymaga cięcia w okresie zimowym. Krzew maliny deserowej Ałtaju dorasta do 1,5 metra wysokości, ma proste pędy i umiarkowanie silne odrosty.
Ta odmiana, która nie owocuje w nieskończoność, dojrzewa od końca lipca i daje obfite plony. Jagody są żółte, zebrane w gęste grona, ważą od 2,5 do 4,5 g i mają słodki smak. To odmiana uniwersalna.
Wadami są podatność na choroby grzybowe i wirusowe. Dlatego wymagana jest stała i staranna pielęgnacja krzewów.
Złoty Everest
To jedna z najpopularniejszych odmian wyhodowanych za granicą. Golden Everest wyróżnia się dobrą zimotrwałością, wytrzymuje temperatury do -30°C. Krzewy są umiarkowanie rozłożyste, dorastają do 1,5 m wysokości i wytwarzają średniej wielkości pędy o wyprostowanych łodygach.
Owoce są pomarańczowe, gdy są w pełni dojrzałe i duże (do 4 g). Jest to odmiana powtarzająca, ale najsmaczniejsze owoce dojrzewają późnym latem i wczesną jesienią. Smak malin jest słodko-kwaśny, z nutą kaki. Spożywane na świeżo, owoce idealnie nadają się na dżem.
Kornwalijska Wiktoria
Ta odmiana maliny pochodzi z Europy Zachodniej. Odmiana maliny Cornish Victoria nie jest uprawiana w Rosji i nie jest powszechnie uprawiana, ale nadal można ją znaleźć w ogrodach hobbystycznych w różnych strefach klimatycznych. Ponieważ nie jest szczególnie mrozoodporna, wymaga podpór i dodatkowego okrycia po pierwszych przymrozkach. Zimą jednak, przy niewielkich opadach śniegu, może przemarzać.
W pierwszych kilku latach po posadzeniu rośnie silnie, a po kilku latach umiarkowanie. Krzewy są niskie i rozłożyste, z grubymi pędami pokrytymi małymi, miękkimi kolcami, szczególnie na spodniej stronie.
W Europie malina kornwalijska Victoria jest uważana za jedną z najsmaczniejszych białych malin deserowych. Jej owoce są duże, mają przyjemny kremowy kolor i intensywny aromat. Miąższ jest delikatny i dosłownie rozpływa się w ustach. Maliny kornwalijskie Victoria są szczególnie smaczne na świeżo, ale nadają się również do przetworzenia.
Krzewy malin są poważnie uszkadzane przez kornika malinowca i ryjkowca. Aby temu zapobiec, konieczna jest okresowa ochrona przed owadami.
Złoty olbrzym
Ta odmiana jest często mylona z Yellow Giant, a nawet uważana za tożsamą. Golden Giant został wyhodowany w szkółce Supermalina z Yellow Giant i jest udoskonaloną odmianą. Jednak Yellow Giant jest wpisany do rejestru państwowego od 2008 roku, podczas gdy Golden Giant nie.
Golden Giant jest bardzo plenny i odporny na zimę. Przy odpowiedniej uprawie plon z krzewu może osiągnąć 8 kg. Krzewy są wysokie, wyprostowane i silnie rosnące. Owoce mają ciemnozłoty kolor, są dość duże (8-14 g) i dobrze się prezentują, ale nie nadają się do transportu. Owoce mają smak podobny do malin dzikich; są bardzo soczyste, z praktycznie niewidocznymi pestkami.
Miód
Odmiana białej maliny, nie powtarzająca owocowania. Charakteryzuje się średnią zimotrwałością, ale jest wysoce odporna na różne szkodniki i choroby. Wytwarza umiarkowane pędy, dorasta do 1,5 m wysokości, jest rozłożysta i bezkolcowa. Plony mogą sięgać do 8 kg.
Jagody są średniej lub dużej wielkości (3-6 g), biało-żółte lub żółte. Mają deserowy smak i silny, wyrazisty aromat. Cechą charakterystyczną tej odmiany jest to, że dojrzałe jagody nie opadają.
Biała spirina
Odmiana maliny Spirina Belaya wyróżnia się dobrą zimotrwałością. Jej plon jest przeciętny, ale rekompensują go duże owoce. Krzewy są średniej wysokości i umiarkowanie rozłożyste, z niewielką liczbą odrostów korzeniowych. Owoce mają deserowy smak, słodko-kwaśny, a po dojrzeniu nabierają delikatnego złocistego koloru.
Profesor V.V. Spirin wyhodował tę odmianę ponad 100 lat temu. Jednak zainteresowanie białymi malinami było wówczas niewielkie, a obecnie, dzięki pojawieniu się wielu współczesnych odmian białych malin, są one niemal zapomniane. Biała spirina nadal występuje w ogrodach hobbystycznych, ale nie zyskała powszechnego rozpowszechnienia.
Specyfika opieki
Pielęgnacja białych malin jest powszechnie uważana za niewiele różniącą się od pielęgnacji zwykłych malin powtarzających owocowanie. Istnieją jednak pewne szczególne zasady:
- Wybierz odpowiednie miejsce do uprawy białych malin. Podczas gdy maliny czerwone tolerują lekki cień i dobrze rosną na przykład w pobliżu jabłoni, maliny białe bezwzględnie wymagają pełnego słońca. Im więcej słońca, tym lepiej.
- Maliny białe dobrze rosną na otwartej przestrzeni, ale nie tolerują przeciągów. Wybierz luźną glebę; idealna jest lekka glina lub glina piaszczysta, ale gleba kwaśna jest zdecydowanie niewskazana.
- Maliny białe najlepiej sadzić jesienią, nie później jednak niż na początku października.
- ✓ Miejsce musi być całkowicie otwarte na światło słoneczne, bez najmniejszego zacienienia.
- ✓ Gleba powinna być luźna, najlepiej gliniasta lub piaszczysto-gliniasta, o odczynie obojętnym.
- ✓ Unikaj obszarów o kwaśnej glebie i przeciągach.
Maliny białe najlepiej sadzić w rowach; kategorycznie zabronione jest zakopywanie sadzonek zbyt głęboko.
Podlewanie
Jak każda malina, maliny białe uwielbiają wilgoć, ale absolutnie nie tolerują stojącej wody. Przy niewystarczających opadach deszczu, maliny należy obficie podlewać w okresie aktywnego wzrostu pędów i po zbiorach. Nadmierne podlewanie w okresie zawiązywania owoców sprawia, że owoce stają się wodniste i pozbawione smaku. Ściółkowanie skutecznie zatrzymuje wilgoć. Jako ściółkę można wykorzystać skoszoną trawę, kompost i słomę.
- × Unikaj nadmiernego podlewania w okresie formowania się jagód, aby nie stały się wodniste i niesłodkie.
- × Unikaj zalewania, ponieważ białe maliny nie znoszą nadmiernego podlewania.
Posypka
Maliny białe dobrze reagują na nawozy mineralne i organiczne. Jesień i wiosna to najlepszy czas na nawożenie. Ponadto zaleca się rozsypanie nawozów azotowych na śniegu, aby dotarły do korzeni wraz z wodą roztopową. Zapobiegnie to nadmiernemu wypuszczaniu pędów przez rośliny.
- • W pierwszych trzech latach należy stosować nawozy azotowe, aby uformować krzew.
- • Posyp śnieg nawozami azotowymi, aby zapewnić równomierne rozprowadzenie ich z wodą pochodzącą z topniejącego śniegu.
Azot jest najważniejszy w ciągu pierwszych trzech lat wzrostu maliny białej. Sprzyja on prawidłowemu rozwojowi krzewów, co przekłada się na stałe, wysokie plony. Sadząc malinę białą w rowach, nawozy mineralne stosuje się jednorazowo, rozkładając je na kilka lat.
Jeśli preferujesz nawozy organiczne i nie lubisz mineralnych, użyj przegniłego obornika (krowiego lub końskiego). Ściółka roślinna i resztki kuchenne również stanowią doskonałe źródło materii organicznej.
Lamówka
W przypadku powtarzających się odmian malin białych, najlepiej jesienią całkowicie przyciąć wszystkie pędy. Dzięki temu nowe pędy przyniosą obfite plony dopiero jesienią, ale będą one obfite i wyjątkowo smaczne. W przypadku krzewów nie powtarzających owocowania, przycina się pędy owocujące. W przeciwieństwie do malin czerwonych, pozostałych pędów nie trzeba przycinać.
Żniwny
Maliny białe należy zbierać szybko, ponieważ zdecydowana większość odmian zrzuca liście po osiągnięciu dojrzałości. Maliny białe nie nadają się również do przechowywania, dlatego należy je szybko spożyć lub natychmiast przetworzyć.
Białe maliny są pyszne, zdrowe i wyjątkowe. Szeroka gama odmian pozwala znaleźć idealną dla siebie. Jednak obfite zbiory są możliwe tylko przy odpowiedniej i regularnej pielęgnacji.