Zalety i wady odmiany maliny Niżegorodec i jej uprawa

Malina Niżegorodec należy do grupy odmian powtarzających owocowanie i charakteryzujących się wysoką intensywnością owocowania. Cechą charakterystyczną tej odmiany jest jej zdolność do łatwego znoszenia okresów suszy bez częstego podlewania. Charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością, jest łatwa w pielęgnacji i nie wymaga zapylaczy. Aby jednak uzyskać najlepsze rezultaty, należy zwrócić uwagę na wymagania odmianowe.

Historia selekcji

W szkółce „Skolny Sad” zawodowi hodowcy, pod kierownictwem dyrektora Władimira Aleksandrowicza Szyblewa, stworzyli unikalną odmianę maliny o nazwie „Niżegorodiec”. Do rozwoju tej odmiany przyczynili się również I. V. Kazakov i S. N. Evdokimenko.

Malina Niżegorodec pomyślnie przeszła zatwierdzone przez państwo badania. Wniosek o przeprowadzenie tych badań złożono w 2009 roku, a odmiana została zarejestrowana w rosyjskim rejestrze państwowym w 2011 roku.

Wprowadzenie do odmiany

Odmiana Nizhegorodets wyróżnia się wysoką tolerancją na suszę. Umiarkowana odporność na upały, odporność na przegrzanie oraz odporność na różne choroby i szkodniki czynią ją konkurencyjną na rynku. Ponadto maliny Nizhegorodets charakteryzują się dobrą odpornością na roztocze malinowe i grzyby.

Regiony wzrostu

Odmiana otrzymała nazwę od obwodu niżnonowogrodzkiego, gdzie została wyhodowana, a zatem jej naturalnym siedliskiem jest region Wołgi i Wiatki. Pomysłodawca twierdzi, że malina z Niżnegorodca może być z powodzeniem uprawiana w różnych klimatach, choć informacja ta nie znajduje się w Rosyjskim Rejestrze Państwowym.

Liście i krzew

Odmiana maliny Niżegorodec wyróżnia się szeroko rozpostartymi krzewami, które mają następujące cechy:

• krzew dorasta do 150-190 cm, a czasami więcej;
• gałęzie mają tendencję do opadania;
• część owocująca osiąga około 50% całkowitej wysokości krzewu;
• kolor młodych łodyg jest głęboko fioletowy, z lekkim woskowym nalotem i bez owłosienia;
• w drugim roku życia pędy stają się bardziej proste i przyjmują jasnobrązową barwę;
• kolce na pędach rozmieszczone są w wystarczającej ilości, ale ich pokrycie jest intensywniejsze w dolnej części łodygi i zmniejsza się ku górze i środkowej części;
• kolce mają twardą i elastyczną strukturę, są średniej wielkości, w kolorze jasnofioletowym z zielonkawą podstawą;
• kwiaty średniej wielkości;
• Korzenie są tworami włóknistymi.

Ta odmiana maliny charakteryzuje się średnią zdolnością do wypuszczania pędów, z maksymalnie 7-9 pędami na krzew. Odrosty korzeniowe są nieliczne.

Liście maliny odmiany Niżegorodec wyróżniają się jasnozielonym odcieniem i następującymi charakterystycznymi cechami:

• ich rozmiary są przeciętne;
• powierzchnia liści jest lekko owłosiona;
• mają lekkie owłosienie;
• brzegi liści lekko ząbkowane, ostrość średnia;
• blaszki liściowe są lekko zakrzywione.

Owoce i ich zdjęcia

Jagody mają jasny połysk, dobrze widoczne owłosienie i średnią wagę 5-6 g, przy czym największe okazy osiągają wagę 12 g. Najważniejsze cechy tych jagód:

• intensywny, ciemny, rubinowoczerwony odcień;
• kształtem przypomina szeroki stożek;
• lekkie owłosienie powierzchni;
• miękka konsystencja miąższu;
• dość wysoka gęstość;
• pestkowce o jednolitej strukturze, mocno osadzone;
• aromat o słodko-kwaśnym smaku i wyczuwalnym zapachu malin, bardziej intensywny i wyraźny w słoneczną pogodę.

Z zawartością 5,1% cukru i 1,5% kwasu, świeże maliny z Niżegorodca uzyskały profil smakowy 3,9 w ocenie degustatorów. Owoce te są wszechstronne i nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do różnego rodzaju przetwórstwa kulinarnego, od konserwowania po mrożenie i suszenie.

Mrozoodporność odmiany

Odmiana ta jest wysoce odporna na mróz i wytrzymuje temperatury do -30°C, choć w rejonach północnych mogą występować problemy z przemarzaniem pędów.

Zapylanie i owocowanie

Jeśli chodzi o zapylanie i owocowanie, odmiana jest samopylna, co ułatwia pielęgnację. W przypadku niedoboru pszczół i innych owadów zapylających, można je zwabić, spryskując krzewy roztworem wody z miodem.

Malina Niżegorodecka to odmiana powtarzająca owocowanie, co oznacza, że ​​owocuje nie tylko na młodych pędach, ale także na pędach z poprzedniego roku. Dla uzyskania optymalnych zbiorów zaleca się zbieranie owoców tylko z tegorocznych pędów i usuwanie tych, które owocowały jesienią.

Wydajność

Niżegorodec jest przedstawicielem klasy wczesnych, powtarzających owocowanie. Pierwsze dojrzałe jagody pojawiają się po 20 czerwca, a owocowanie trwa do późnej jesieni.

Termin i długość zbiorów zależą od warunków uprawy: jeśli pozostawimy pędy zeszłoroczne, plon będzie wyższy, niż gdyby je usunięto.

Wydajność maliny Niżegorodeckiej jest imponująca:

• Z jednego hektara można zebrać 18,3 tony jagód;
• z jednego krzaka – do 5,5-5,8 kg.

Jagody tej odmiany tworzą się na całej długości gałązek i są równomiernie wybarwione, co jest niewątpliwą zaletą.

Składowanie

Zbiór odbywa się w miarę dojrzewania jagód, które osiągają dojrzałość niemal jednocześnie. Pozostają na krzaku przez dwa tygodnie bez ryzyka opadnięcia.

Świeżo zebrane maliny z Niżegorodca mają ograniczony okres przydatności do spożycia – w lodówce wytrzymują od jednego do półtora tygodnia. Warunki przechowywania:

• Zaleca się układanie jagód w małych pojemnikach w jednej lub dwóch warstwach i lekkie przykrycie.
• Ważne jest, aby na początku wybierać wyłącznie zdrowe i suche owoce.
• W temperaturze pokojowej maliny Niżegorodec można przechowywać nie dłużej niż 6–9 godzin.
• Jeżeli jagody zostaną wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, ich trwałość znacznie się skróci.

Cechy uprawy

Uprawę maliny Niżegorodec zaleca się rozpocząć wiosną. W centralnej Rosji optymalny czas sadzenia to koniec kwietnia lub początek maja, natomiast na południu proces ten rozpoczyna się po 20 marca. W regionach północnych najlepiej poczekać z sadzeniem do 15-20 maja, zanim pąki zaczną się rozwijać.

Aby zasadzić maliny, należy wybrać miejsce spełniające szereg kryteriów:

• doskonałe oświetlenie;
• ochrona przed zimnymi wiatrami;
• utrzymanie wymaganej odległości od poziomu wód gruntowych;
• spokojny przepływ powietrza;
• Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, lekka i bogata w składniki odżywcze.

Sadzenie maliny odmiany Niżegorodec w cieniu może opóźnić dojrzewanie owoców i zmniejszyć ich liczbę, a także zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia chorób roślin.

Przygotowanie działki pod uprawę maliny Niżegorodeckiej rozpoczyna się jesienią:

• Gleba musi być dokładnie oczyszczona z chwastów i przekopana na głębokość jednego lub dwóch szpadli.
• Przed sadzeniem ważne jest nawożenie gleby: na 1 metr kwadratowy powierzchni zaleca się dodać 2,5 10-litrowego wiadra torfu, 200-250 g superfosfatu i siarczanu potasu (lub taką samą ilość innych złożonych nawozów mineralnych).

Subtelności pracy sadzenia:

• Kilka tygodni wcześniej wykop dołki o wymiarach 40-50 x 40-50 cm i głębokości 40-45 cm. Dołki powinny być rozmieszczone w odległości 65-75 cm między krzewami i 150-190 cm między rzędami.
• Ostrożnie umieść sadzonki w wilgotnych dołkach, tak ustawiając system korzeniowy, aby szyjka korzeniowa znajdowała się na powierzchni gleby i nie była przykryta ziemią.
• Po posadzeniu malin należy przyciąć pędy do wysokości ok. 17-22 cm i podlać.
• Po podlaniu lekko spulchnij glebę wokół krzewu i nawoź naturalnym ściółką.

Aby siew jesienny zakończył się sukcesem, należy wiosną przygotować glebę, wysiewając rośliny na nawóz zielony, takie jak gorczyca, żyto i łubin. Zaleca się wykopanie tych roślin na dwa miesiące przed sadzeniem. Pozostałe procedury sadzenia malin są takie same jak wiosną.

Zasady dotyczące środków opieki

Niżegorodec nie jest uważany za szczególnie wymagający pod względem pielęgnacji, ale bez przestrzegania wymagań odmianowych niemożliwe jest osiągnięcie maksymalnej słodyczy, dużych owoców i zwiększonego plonu. Rozważ następujące kwestie:

• WsparcieKrzewy Niżegorodca są wysokie i mają szeroką koronę, dlatego potrzebne są podpory, aby utrzymać je wzdłuż rzędów. Wbijamy paliki w ziemię co 3 metry i mocujemy do nich 2-4 rzędy drutu, 50 cm nad ziemią i w równych odstępach.
• Nawilżający. Dla prawidłowego rozwoju malin wystarczy podlewanie raz w tygodniu. Ważne jest zachowanie równowagi: unikaj zastojów wody, zapewniając jednocześnie odpowiednią wilgotność gleby aż do systemu korzeniowego (30-40 cm).
  Zazwyczaj stosuje się 15-22 litry wody na krzew. W czasie suszy częstotliwość podlewania można zwiększyć. W okresie kwitnienia i wczesnego zawiązywania owoców oraz w czasie upałów i suszy zaleca się podlewanie co 4-6 dni.
  Najskuteczniejszą metodą podlewania jest system nawadniania kropelkowego, który bezpośrednio nawilża glebę wokół rośliny. Pomaga to zachować wilgoć i zapewnia równomierne wnikanie wody w glebę.

• Ściółkowanie. Uzasadnione jest również stosowanie ściółkowania gleby, ponieważ zmniejsza ono potrzebę częstego podlewania i pomaga zatrzymać wilgoć w glebie na dłużej.
• Działania formujące i przycinające. W przypadku tej odmiany stosuje się dwie metody cięcia: jedna jest podobna do zwykłego cięcia letniego, kiedy jesienią usuwa się pędy dwuletnie, a pędy jednoroczne pozostawia na zimę, druga metoda polega na całkowitym jesiennym cięciu wszystkich pędów.
  Wybierając drugą metodę, łatwiej jest przygotować krzew do zimy i zmniejsza się ryzyko wystąpienia szkodników i chorób, ponieważ cała nadziemna część rośliny zostaje usunięta.
• Nawóz. Dodając składniki mineralne i organiczne w momencie sadzenia, zapewnisz odpowiednią żyzność gleby przez kolejne dwa do trzech lat. Następnie będziesz musiał regularnie, co roku, wzbogacać glebę:
  • W celu kompleksowego odżywienia gleby należy stosować superfosfat lub nitroammofoskę;
  • siarczan potasu i magnezu może być stosowany jako dodatkowe źródło potasu;
  • Szczególnie polecane jest dla tej odmiany stosowanie roztworu z dziewanny;
  • W okresie wegetacji nawożenie należy stosować dwu- lub trzykrotnie.

Choroby i szkodniki

Jeśli wybierzesz odpowiednie miejsce do uprawy i zastosujesz się do wszystkich zaleceń pielęgnacyjnych, problemy z grzybami są mało prawdopodobne. Aby im zapobiec, zaleca się stosowanie płynu Bordeaux, opryskując nim dwa razy w roku – przed pączkowaniem i po zbiorach.

Maliny odmiany Niżegorodec częściej padają ofiarą chorób wirusowych, takich jak mozaika i kędzierzawość liści. Porażone krzewy są niemożliwe do zwalczenia i należy je zniszczyć. Aby uniknąć takich problemów, ważne jest dezynfekowanie narzędzi ogrodniczych i ograniczanie populacji owadów ssących.

Mszyce są najgroźniejszymi szkodnikami owadzimi. Do ich zwalczania stosuje się różne środki chemiczne:

• Aliot;
• Aktara;
• Biotlina;
• Tanrek.

Dodatkowo może wystąpić problem z galasami pędowymi, na które skuteczne są następujące preparaty:

• Karate;
• Karbofos;
• Kalipso;
• Mospilan.

Do zwalczania niemal wszystkich rodzajów szkodników należy stosować środki o szerokim spektrum działania, na przykład:

• Aktellicowy;
• Fitoverm;
• Fufanon Nowa.

Przygotowanie do zimy

Aby malina Niżegorodec bez problemu przetrwała zimowe mrozy, zaleca się całkowite usunięcie wszystkich pędów. Należy to zrobić przy ziemi, unikając pniaków, ponieważ po rozłożeniu mogą one stać się siedliskiem szkodników i źródłem chorób.

Jeżeli uprawiasz maliny Niżegorodec tak jak zwykłe maliny letnie, pozostałe pędy na zimę należy docisnąć do ziemi, aby były chronione przez pokrywę śnieżną.

W tym celu konieczne jest:

• usuń liście z łodyg;
• ułóż je jeden na drugim;
• zabezpieczyć dolnym drutem ogrodzenia.

Proces ten musi zostać zakończony przed nadejściem stabilnych przymrozków, gdy łodygi nie utraciły jeszcze swojej elastyczności.

Reprodukcja

Ogrodnicy preferują rozmnażanie przez sadzonki. W tym procesie wykorzystuje się zarówno świeże, jak i dojrzałe sadzonki. Podczas przycinania ważne jest, aby sadzonki miały 2-4 liście. Dolną część sadzonki przycina się pod kątem 45 stopni i umieszcza w roztworze Kornevin na jeden dzień, aby pobudzić ukorzenienie.

Następnie sadzonki przesadza się do ziemi lub specjalnych plastikowych toreb w szklarni. Ważne jest, aby monitorować poziom wilgotności gleby, aby upewnić się, że pozostaje ona lekko wilgotna.

Cechy pozytywne i negatywne

Jedną z kluczowych zalet tej odmiany malin jest jej zdolność do szybkiej regeneracji po uszkodzeniach. Ponadto odmiana ta oferuje szereg innych korzyści:

Jednak odmiana Niżegorodec ma też swoje niedoskonałości:

Recenzje jagód

Malina Niżegorodec to plenna, powtarzająca owocowanie odmiana zarejestrowana w Rosyjskim Rejestrze Państwowym. Może być uprawiana w różnych strefach klimatycznych i wymaga niewielkiej pielęgnacji, choć zaleca się podpieranie. Owoce maliny Niżegorodec nadają się do różnych celów.