Dlaczego warto wybrać rokitnik odmiany Lyubimaya?

Rokitnik o romantycznej nazwie „Favorite” charakteryzuje się wysoką, rzadką koroną, doskonałą płodnością i słodkimi owocami. Ta stara odmiana jest praktycznie bezkolcowa, co znacznie ułatwia zbiór. Nadaje się do uprawy w surowym klimacie.

Historia pochodzenia

Twórcami nowej odmiany są E.I. Panteleeva, N.I. Dawydenko, I.P. Kalinina, O.A. Nikonova i E.E. Sziszkina. Przyczynili się oni do rozwoju agronomii, tworząc unikalną odmianę poprzez skrzyżowanie odmiany Szczerbinka-1 z potomstwem odmiany Kudyrga-1 (przedstawicielki ekotypu Czułyszmana) w 1967 roku.

Otrzymane rośliny charakteryzują się umiarkowanym wzrostem i koroną przypominającą spłaszczony okrąg. Ocena kolców waha się od 1,5 do 2 punktów, w zależności od wieku krzewu. Odmiana została wyselekcjonowana jako odmiana elitarna w 1972 roku, zgłoszona do państwowego badania odmian w 1987 roku, a ostatecznie zarejestrowana w Państwowym Rejestrze Odmian w 1995 roku.

Cechy morfologiczne

Lyubimaja wyróżnia się tym, że obfite pączkowanie rozpoczyna się jeszcze przed pojawieniem się liści. Rośnie w umiarkowanym tempie, a jej smak jest słodki – degustatorzy przyznali jej ocenę 4,5-5 gwiazdek.

Jagody rokitnika są dość duże, ważą od 0,66 g do 0,8 g. Mają wyrazisty aromat, a ich smak jest deserowy i słodki. Zawartość cukru wynosi 7,0-7,3%, kwasowość zaledwie 0,7-0,8%, a zawartość oleju 5%.

Inne charakterystyczne cechy:

• skóra – jasnopomarańczowy;
• formularz - cylindryczno-owalny;
• obierać - zagęszczony;
• szypułka – długi;
• rodzaj separacji – suchy, wymagany wysiłek jest na średnim poziomie.

Rokitnik pospolity 'Favorite' to krzew dorastający do 250 cm wysokości. Korona dorosłego osobnika jest rozłożysta, natomiast młodego – prosta – gałęzie początkowo wyprostowane i mocne, z czasem stają się giętkie.

Cechy szczególne:

• kolor kory na pędach – jasnobrązowy, gdy jest młody, staje się ciemny w wieku dorosłym;
• blaszki liściowe – średniej wielkości, wykwintne, o zaostrzonych końcach, w kolorze jasnozielonym;
• Cechy liści – strona spodnia pokryta srebrzystym owłosieniem;
• kształt liści – szeroko lancetowate, spłaszczone;
• ciernie – jest ich prawie nie ma, a są nieliczni;
• kwiaty – kubkowaty, jaskrawożółty;
• system korzeniowy – typ powierzchniowy, silnie rozgałęziony.

Charakterystyka

Odmiana Favorite jest uważana za mrozoodporną, odporną na wszelkie choroby i szkodniki.

Lyubimaja zaczyna owocować cztery lata po posadzeniu w gruncie. Odmiana ta jest uważana za wczesną, z owocami dojrzewającymi pod koniec sierpnia. Plon z krzewu waha się od 8 do 14 kg, czyli 0,8 kg/m², a średni plon z hektara sięga 84 centów.

Zapylanie

Rokitnik zwyczajny jest rośliną dwupienną, co oznacza, że ​​do skutecznego zapłodnienia i owocowania potrzebne są zarówno rośliny męskie, jak i żeńskie. Lubimija jest uważana za żeńską odmianę rokitnika, dlatego wymaga męskich odmian zapylających, takich jak Gnome, Alej, Hikul, Dear Friend czy Ural.

Aplikacja

Te jaskrawopomarańczowe jagody mają liczne dobroczynne właściwości i znajdują zastosowanie nie tylko w przemyśle spożywczym. Doskonale smakują zarówno na świeżo, jak i w przetworach, kompotach i dżemach. Z dojrzałych owoców pozyskiwany jest cenny olejek rokitnikowy, stosowany zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

Rokitnik znalazł również swoje miejsce w projektowaniu krajobrazu. Krzew ten jest często wykorzystywany przez projektantów do kształtowania krajobrazu parków i obszarów nadmorskich, i jest sadzony zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Rokitnik jest również uprawiany komercyjnie w celach leczniczych.

Warunki klimatyczne

Ta odmiana wytrzymuje temperatury do -35 stopni Celsjusza bez specjalnego schronienia, dzięki czemu można ją uprawiać nawet na Syberii i Uralu. Krzewy źle znoszą suszę, dlatego w regionach południowych najlepiej sadzić ją w półcieniu. Należy również zwrócić szczególną uwagę na utrzymanie wilgoci wokół pnia.

Zalety i wady odmiany

Przez wiele lat uprawy, ten faworyt okazał się trafnym wyborem. Wśród jego licznych zalet, na szczególną uwagę zasługują:

Istnieją również aspekty negatywne:

Funkcje lądowania

Sadząc rokitnika, ważne jest, aby używać jednorocznych sadzonek, ponieważ szybciej się ukorzeniają. Aby mieć pewność, że świeży i przetworzony rokitnik będzie dostępny na stole przez cały rok, zaleca się posadzenie co najmniej trzech roślin żeńskich i jednej męskiej w celu zapylania.

Inne cechy odmiany do nasadzeń:

• Terminy. Wiosna to idealny czas na sadzenie, gdyż w tym okresie rośliny łatwiej przystosowują się do nowych warunków.
• Miejsce. Rokitnik preferuje stanowiska słoneczne, dlatego należy wybrać otwarte stanowisko w południowej, południowo-zachodniej lub południowo-wschodniej części ogrodu. Na południu należy go sadzić w półcieniu. Nie zaleca się sadzenia rokitnika w nisko położonych miejscach, gdzie może gromadzić się woda.
• Podkładowy. Odpowiednie są gleby piaszczyste, piaszczysto-gliniaste i lekkie gliniaste. Jeśli gleba jest zbyt gliniasta i ciężka, należy dodać 25–30 kg piasku na metr kwadratowy. Gleba powinna być obojętna, o pH około 6,5, a poziom wód gruntowych nie powinien przekraczać 1,2–1,5 m.
• Wybór materiału sadzeniowego. Kup sadzonki w specjalistycznych sklepach ogrodniczych lub szkółkach. Sprawdź, czy kora nie łuszczy się i czy nie ma widocznych uszkodzeń powierzchni.
  Należy wybierać sadzonki z wieloma gałęziami, pniem o wysokości co najmniej 40-45 cm i średnicy 5-7 mm oraz systemem korzeniowym o długości co najmniej 20 cm z licznymi korzeniami włóknistymi i 3-4 szkieletowymi.
• Przygotowanie miejsca. Najlepiej przygotować stanowisko jesienią. Na metr kwadratowy nanieść 12-15 kg materii organicznej, 35-40 g fosforu i 15-20 g nawozu potasowego. W razie potrzeby teren zwapnować.

Proces sadzenia krok po kroku:

1. Wykop dół o głębokości 50 cm i szerokości 60 cm.
2. Uformuj na środku niewielki kopiec z ziemi.
3. Umieść sadzonkę w dołku tak, aby szyjka korzeniowa była lekko głęboka w przypadku gleby piaszczysto-gliniastej lub 4-5 cm nad poziomem gruntu w przypadku podłoża gliniastego.
4. Rozłóż korzenie na kopcu i wypełnij dół, dokładnie go ubijając.
5. W odległości 8-12 cm od sadzonki należy włożyć drewniany patyk i przywiązać do niego młode drzewko.
6. Zrób wokół niego zagłębienie, usypując wał z ziemi i podlej go (20-25 litrów wody).
7. Wyściółkuj krąg wokół pnia drzewa wiórami drzewnymi lub suchym obornikiem.

Pielęgnacja roślin

Pielęgnacja rokitnika obejmuje przycinanie, podlewanie i nawożenie. Skuteczność tych zabiegów ma bezpośredni wpływ na plon i zdrowie rośliny. Stosuje się trzy rodzaje cięcia:

• Tworzenie. Jeśli sadzisz dobrze rozgałęzioną dwuletnią sadzonkę, wstępne przycinanie nie jest wymagane. Jeśli sadzonka nie ma rozgałęzień, przytnij ją, pozostawiając pień 30 cm nad ziemią. W drugim roku pozostaw 3-4 najsilniejsze młode gałązki i jeden pęd środkowy, skracając je tak, aby ich wierzchołki były równe.
  W trzecim roku gałęzie zostają skrócone o jedną czwartą ich długości.
• Cięcie sanitarne. Usuń wszystkie uszkodzone, zainfekowane lub przemarznięte gałęzie, a także te, które zagęszczają koronę. Ważne jest przycinanie pędów nadziemnych.
• Przycinanie przeciwstarzeniowe. Począwszy od szóstego lub siódmego roku życia, przeprowadza się cięcie, usuwając wszystkie gałęzie zwisające lub te, które przestały rosnąć i owocować. Nowa energia wzrostu jest kierowana na zdrowe, silne pędy, odnawiając koronę etapami, wymieniając 1-3 gałęzie rocznie. Takie podejście całkowicie odmłodzi koronę w ciągu 3-4 lat.

Inne wydarzenia:

• Podlewanie. Roślina preferuje glebę umiarkowanie wilgotną, szczególnie w okresie intensywnego wzrostu. Zaleca się regularne podlewanie, stosując następujące natężenie: 30-40 litrów na 1 metr kwadratowy powierzchni pnia dla młodych roślin i 60-80 litrów dla roślin dojrzałych.
  Ważne jest kontrolowanie poziomu wilgotności gleby i unikanie nadmiernego podlewania, które może sprzyjać rozwojowi chorób.
• Posypka. W pierwszym roku po posadzeniu na zewnątrz nie jest wymagane dodatkowe nawożenie. W kolejnych latach ważne jest regularne i terminowe nawożenie:
  • Przed połową maja należy zastosować saletrę amonową w ilości 20-25 g na 10 litrów wody – 5-5,5 litra na dorosłą roślinę.
  • W pierwszej dekadzie czerwca stosuje się 20-25 g siarczanu potasu i 45-55 g superfosfatu podwójnego na 10 litrów wody.
  • W połowie października, aby zwiększyć żyzność, do pnia drzewa należy dodać 100-150 g popiołu drzewnego.

Przygotowanie do zimy

Mimo że rokitnik jest rośliną dobrze znoszącą mrozy, to jednak silne wiatry uszkadzają go, dlatego młode rośliny można chronić przed zimowym chłodem, owijając je grubym białym papierem lub stosując w tym celu agrowłókninę.

Przygotowanie dojrzałego rokitnika do przetrwania w chłodne dni obejmuje następujące czynności:

• podlewanie przeprowadza się przed nadejściem zimy – co najmniej 80 litrów na krzew;
• pnie pokrywa się warstwą czystego wapna;
• Strefę korzeniową ściółkujemy torfem zmieszanym z gałęziami świerkowymi do wysokości 10 cm.

Choroby i szkodniki

Ulubiona roślina jest odporna na wszelkie choroby i szkodniki, ale aby tak się stało, jej system odpornościowy musi być silny. Dlatego ogrodnik musi ściśle przestrzegać wszystkich wymagań agrotechnicznych.

Zbiór i przechowywanie

Jagody osiągają dojrzałość w sierpniu, zazwyczaj w ciągu pierwszych dwóch tygodni miesiąca. Czas dojrzewania może się różnić w zależności od klimatu regionu uprawy.

Cechy szczególne:

• Zbiór odbywa się w miarę dojrzewania jagód, a najlepiej jest go wykonywać w suchym klimacie.
• Świeżo zerwane owoce zaleca się spożywać od razu lub przetworzyć w ciągu 2-3 godzin od zerwania.
• Aby tymczasowo zachować świeżość, rokitnik umieszcza się w plastikowych pojemnikach i przechowuje w lodówce w temperaturze od 0 do +6 stopni.
• Jeśli chcesz zachować jagody na dłużej, możesz je zamrozić, wysuszyć w piekarniku lub suszyć naturalnie.

Recenzje

Rokitnik „Favorite” ma nie tylko piękną nazwę, ale wyróżnia się również doskonałym smakiem, obfitymi plonami, niskimi wymaganiami pielęgnacyjnymi i walorami dekoracyjnymi. Co najważniejsze, liczba kolców na pędach jest bardzo ograniczona. Dlatego zbieranie dużych jagód nie jest tak trudne, jak w przypadku innych krzewów.

Często zadawane pytania