Cechy jakościowe porzeczki Roland i cechy uprawowe

Porzeczka czerwona Roland to obiecująca odmiana wyhodowana w Holandii. Jest jedną z najlepszych odmian uprawianych obecnie przez naszych ogrodników; jest plenna, smaczna, odporna na mróz i praktycznie odporna na choroby.

Historia porzeczki Roland

Porzeczka czerwona Rolan została wyhodowana przez holenderskich hodowców poprzez zapylenie krzyżowe dwóch odmian: Rote Spätlese i Jonker van Tets. Porzeczka ta jest polecana do uprawy w klimacie umiarkowanym – w centralnej i środkowej Rosji.

Opis rośliny

Krzewy porzeczki Roland są wysokie, ale zwarte. W miarę dojrzewania jagody stają się bardziej rozłożyste. Krzewy porzeczki dorastają do 1,7 m wysokości. Ich pędy są proste i grube. Dojrzałe pędy są drobne. Pod koniec sezonu pojawiają się liczne odrosty korzeniowe.

Porzeczka Roland ma średniej wielkości liście o żółtozielonym odcieniu. Blaszki liściowe są prawie gładkie, gęste i lekko wklęsłe. Grona są długie, dorastają do 12 cm długości. Kwiaty są drobne, czerwonożółte. Krzew może owocować przez ćwierć wieku.

Opis owoców

Owoce porzeczki Roland są dość duże i atrakcyjne, dojrzewają w długich gronach, z których każde zawiera 20-30 jagód. Owoce odłamują się na sucho, a nasiona są duże.

Krótki opis jagód:

• Kolor: jaskrawoczerwony.
• Kształt: okrągły.
• Waga: 0,7-1,5 g.

Smak i przeznaczenie jagód

Jagody mają słodko-kwaśny smak, z przewagą kwasowości nad słodyczą. Zawierają 8,9% cukru, 2,5% kwasu i 23,7% witaminy C. Dojrzałe jagody są wykorzystywane do produkcji galaretek, napojów owocowych i kompotów; można je również przerobić na dżem lub rozgnieść z cukrem. Świeże jagody najlepiej spożywać, gdy są przejrzałe.

Charakterystyka

Podobnie jak większość odmian holenderskich, porzeczka Roland ma doskonałe właściwości agrotechniczne, dzięki czemu można ją bez problemu uprawiać w klimacie umiarkowanym.

Wydajność

Porzeczka Roland to wysokoplenna, samopylna odmiana. Podczas gdy porzeczka czerwona zazwyczaj daje 2,5-4 kg jagód z krzaka, holenderska odmiana Roland daje plon 6-7 kg.

Czas dojrzewania

Porzeczka czerwona Roland zaczyna owocować w trzecim roku po posadzeniu. Kwitnie pod koniec maja lub na początku czerwca. Jest to odmiana średnio-późna, której owoce dojrzewają równomiernie pod koniec lipca.

Odporność na mróz i inne cechy

Ta odmiana jest bardzo odporna na zimę, wytrzymuje temperatury do -35°C. Można ją uprawiać nawet w regionach północnych, pod warunkiem zapewnienia jej zimowego zabezpieczenia.

Plusy i minusy

Holenderska odmiana Roland to praktycznie same zalety. Jej wady są drobne, a nawet względne. Ta czerwona porzeczka to doskonały dodatek do każdego ogrodu.

Lądowanie

Prawidłowe sadzenie jest kluczowe dla wzrostu i rozwoju porzeczki. Wybór odpowiedniej lokalizacji jest kluczowy, podobnie jak właściwe przygotowanie stanowiska i sadzenie sadzonek zgodnie z zalecanymi praktykami rolniczymi.

Przygotowanie sadzonek

Sadzonki należy kupować w szkółkach lub u renomowanych dostawców; w przeciwnym razie istnieje ryzyko zakupu roślin niskiej jakości lub zainfekowanych chorobami. Podczas zakupu należy zwrócić uwagę na system korzeniowy. Korzenie powinny być zdrewniałe i mieć co najmniej 20 cm długości.

Wybór witryny

Porzeczka czerwona Roland najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. Odpowiedni jest również półcień. Strona północna powinna być osłonięta od wiatru i przeciągów. Maksymalny poziom wód gruntowych wynosi 1,5 m.

Tereny bagienne nie nadają się do uprawy porzeczek. Porzeczka Roland najlepiej rośnie na bogatych w próchnicę czarnoziemach, glebach gliniastych i piaszczysto-gliniastych. Optymalny poziom pH to obojętny lub niski.

Jak przygotować glebę

Przygotuj miejsce do sadzenia jesienią, przekopując glebę na głębokość szpadla. Podczas przekopywania dodaj nawozy organiczne, takie jak przegniły obornik lub kompost (3-4 kg na metr kwadratowy). Do gleby można również dodać superfosfat i siarczek potasu w ilości odpowiednio 130 g i 25 g.

Gleby kwaśne należy wapnować, dodając 300–800 g wapna na metr kwadratowy. Popiół drzewny lub mączka dolomitowa również mogą pomóc w odkwaszeniu gleby.

Przygotowanie miejsca lądowania:

• Optymalny rozmiar dołka to 50x50x50 cm. Na dnie należy umieścić warstwę drenażu. Można użyć żwiru, tłucznia itp. Przygotować dołki 2-3 tygodnie przed sadzeniem.
• Aby wypełnić dołek, przygotuj mieszankę gleby. Wymieszaj równe części żyznej gleby i materii organicznej (humusu lub kompostu). Dodaj 150-200 g superfosfatu podwójnego i 30-40 g siarczanu potasu. Inną opcją mieszanki gleby jest zmieszanie 20 litrów próchnicy z 5 litrami wermikompostu, dodanie 250 ml popiołu i odrobiny wermikulitu, aby uzyskać luźną konsystencję mieszanki.
• Przygotowaną mieszankę gleby wsypujemy do dołka w kopcu. Powinna ona wypełniać około 3/4 objętości dołka.

Proces sadzenia w ziemi

Porzeczki sadzi się wczesną wiosną, zanim rozwiną się pąki. Sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym można sadzić później, gdy na gałęziach pojawią się liście, w kwietniu lub maju (w zależności od klimatu). W regionach o surowych zimach sadzenie można przeprowadzić wiosną lub jesienią – we wrześniu.

Cechy sadzenia porzeczki Roland:

• Przed sadzeniem należy na kopiec mieszanki glebowej nasypać warstwę żyznej ziemi o grubości 5-8 cm.
• Sadzonkę umieszcza się w dołku tak, aby jej korzenie leżały równo na kopcu i nie były wygięte. Przykrywa się ją ziemią, ubija, a następnie podlewa ciepłą, odstaną wodą. Wystarczy 10 litrów. Po wchłonięciu wilgoci glebę ściółkuje się humusem lub torfem.
• Po posadzeniu należy zagłębić szyjkę korzeniową sadzonki w ziemię na głębokość 6-7 cm.

Pielęgnacja

Porzeczki czerwone Roland są łatwe w pielęgnacji. Są wytrzymałe i odporne na choroby. Wymagają minimalnej pielęgnacji. Krzewy wymagają jedynie sporadycznego podlewania i nawożenia.

Podlewanie

Porzeczki Roland preferują dobrze nawilżone podłoże. Szczególnie potrzebują wody w fazie intensywnego wzrostu i owocowania. Młode krzewy podlewa się mniej więcej raz w tygodniu, natomiast dojrzałe krzewy podlewa się znacznie rzadziej – raz lub dwa razy w miesiącu. Częstotliwość podlewania zależy również od opadów. Zalecane podlewanie to 5-7 litrów na krzew.

Nawożenie

Zaleca się nawożenie porzeczki Roland przez cały sezon. Zaleca się stosowanie zarówno nawozów organicznych, jak i mineralnych, najlepiej przemiennie.

Przybliżony schemat żywienia:

• Wiosną dodaje się związki azotowe, np. mocznik (10 g rozcieńczyć w 1 litrze wody) – taka ilość wystarcza na 1 krzew.
• Wczesnym latem należy stosować nawozy organiczne. Krzewy można podlewać gnojowicą (1 litr rozcieńczony w 10 litrach wody) lub obornikiem kurzym (500 ml na 10 litrów wody). Zamiast nawozu organicznego można pod każdy krzew dodać 20 g superfosfatu i 15 g mocznika.
• W połowie lata stosuje się nawożenie zewnętrzne, opryskując krzewy mieszanką nawozów. Zabieg ten wykonuje się przy pochmurnej pogodzie lub wieczorem. Mieszanka (na 10 litrów wody) zawiera: kwas borowy (10 g), siarczan manganu (7-10 g), siarczan miedzi (1 g) i molibdenian amonu (2 g).
• W październiku należy nanieść na krzewy porzeczki materię organiczną – torf, próchnicę lub obornik – w ilości 10 kg na krzew. Do nawozu można również dodać superfosfat i chlorek potasu w ilości odpowiednio 100 g i 50 g.

Rozluźnianie i pielenie

Zaleca się spulchnienie gleby wokół pni drzew po każdym podlewaniu, aby zapewnić napowietrzenie. Spulchnij glebę na głębokość 6-8 cm.

Jednocześnie przeprowadza się odchwaszczanie, ponieważ obecność chwastów stanowi zagrożenie dla uprawianych roślin; mogą one być nośnikami infekcji, przyciągać szkodniki owadzie i absorbować składniki odżywcze.

Ściółkowanie

Aby zmniejszyć częstotliwość podlewania, nawożenia i spulchniania, a także spowolnić wzrost chwastów, zaleca się ściółkowanie pni drzew materią organiczną, co nie tylko ułatwia pielęgnację krzewów, ale również stanowi dodatkowy nawóz.

Lamówka

Cięcie wykonuje się dwa razy w sezonie – wiosną i jesienią. Wiosenne cięcie polega na usuwaniu martwych, uszkodzonych i połamanych gałęzi. Jesienią wykonuje się główne cięcie, skracając pędy boczne o 50%, aż do pąka zewnętrznego, aby pobudzić rozgałęzianie.

Latem zaleca się uszczykiwanie młodych pędów – sprzyja to rozkrzewieniu i pomaga uzyskać schludny krzew. Ważne jest również, aby unikać zbyt gęstego rozmieszczania roślin, aby zapewnić równomierne oświetlenie wszystkich gałęzi.

Zapobieganie chorobom i szkodnikom

Odmiana Roland jest wysoce odporna na choroby i szkodniki. Jest praktycznie odporna na mączniaka prawdziwego, antraknozę, septoriozę i inne choroby grzybowe. Jednak w przypadku nieprawidłowej uprawy lub złej pogody krzewy mogą paść ofiarą różnych chorób i szkodników.

Cechy zwalczania szkodników i chorób:

• Aby zapobiec rozwojowi infekcji grzybiczych, zaleca się opryskiwanie krzewów 3% nitrafenem lub 1% tlenochlorkiem miedzi.
• Po przekwitnięciu krzewów porzeczki należy opryskać je insektycydami o szerokim spektrum działania, aby zwalczać mszyce, roztocza, błonkówki i inne szkodniki. Do odpowiednich środków należą cypermetryna, Aversect i inne.
• W przypadku pojawienia się objawów chorób grzybowych krzewy opryskuje się 2-3 krotnie preparatami Topaz, Skor, Quadris lub ich analogami w odstępach 2 tygodni.
• Aby zapobiec gniciu korzeni, jesienią należy opryskać rośliny 1% płynem Bordeaux. Zaleca się również stosowanie preparatów biologicznych, takich jak Trichodermin.

Zimowanie

Jesienią należy usunąć liście i resztki roślinne z okolic pni drzew, wykonać ostatnie podlewanie, aby odżywić glebę, oraz zastosować grubą warstwę ściółki organicznej, aby zabezpieczyć system korzeniowy przed mrozem. Zalecana grubość warstwy to 5-10 cm.

W regionach o surowych zimach, gdzie temperatury są krytyczne dla odmiany Roland, konieczna jest solidniejsza izolacja – należy przykryć krzewy gałązkami świerku lub innym materiałem okrywowym. Każdą gałązkę można owinąć osobno. Alternatywnie, można wbić patyk w ziemię, przywiązać do niego łodygi, a następnie owinąć je agrowłókniną.

Jak prawidłowo zbierać plony?

Porzeczki Roland zbiera się, gdy owoce osiągną kryteria dojrzałości odmianowej – powinny osiągnąć kolor, wielkość i wagę określone w opisie odmiany. Owoce można zbierać ręcznie lub maszynowo.

Jagody zbiera się w suchą pogodę, po wyschnięciu rosy. Zbiory zebrane w upalną lub wilgotną pogodę nie nadają się do przechowywania. Jeśli jagody mają być transportowane, zbiera się je, gdy osiągną wymaganą dojrzałość. Do zbioru należy używać pojemników o pojemności 6–8 kg.

Jagody przeznaczone do przechowywania lub transportu należy natychmiast umieścić w lodówce, gdzie będą bezpieczne przez około dwa tygodnie. W temperaturze od 0 do +1°C jagody zachowają świeżość do trzech miesięcy. Przejrzałe jagody najlepiej spożyć lub przetworzyć natychmiast.

Recenzje

Porzeczka czerwona Roland to doskonały wybór dla ogrodników o każdym poziomie zaawansowania. Ta odmiana z pewnością zachwyci Cię regularnymi zbiorami dorodnych owoców, a jeśli posadzisz kilka krzewów, możesz zaopatrzyć się na cały rok.

Często zadawane pytania