Charakterystyka i uprawa porzeczki Selechenskaya 2

Porzeczka Selechenskaya 2 to popularna odmiana krajowa o dużych, słodkich jagodach. Jej owoce są bogate w kwas askorbinowy, witaminy i inne cenne substancje. Ta odporna i plenna odmiana niczym nie ustępuje swoim importowanym odpowiednikom i zasługuje na szczególną uwagę naszych ogrodników i letnich bywalców.

Historia powstania odmiany

Powstanie odmiany Selechenskaya 2 poprzedziło pojawienie się porzeczki Selechenskaya. Jej twórcą był hodowca z Briańska A.I. Astakhov. Odmiana nr 1 została opracowana pod koniec ubiegłego wieku i wpisana do rejestru państwowego w 1993 roku.

Porzeczka sełeczeńska była ceniona za wczesne owocowanie i doskonały smak jagód. Miała jednak również poważne wady: była zbyt wymagająca co do gleby i niewystarczająco odporna na powszechne choroby jagód. Odmiana nr 2 wyeliminowała te wady i została wpisana do rejestru państwowego w 2004 roku.

Porównanie odmian Selechenskaya i Selechenskaya 2

Obie odmiany – Selechenskaya i Selechenskaya 2 – nadają się do uprawy w niemal wszystkich regionach Rosji. Są bardzo podobne pod względem wyglądu i jakości owoców. Różnią się przede wszystkim właściwościami agrotechnicznymi.

Selechenskaya Berries 2

Porównanie odmian:

• Krzewy. Selechenskaya osiąga wysokość 1,5 metra, obfite ulistnienie, luźny, rozłożysty pokrój i wymaga częstego przycinania, aby nie stała się zbyt gęsta. Krzewy Selechenskaya 2 są wyższe – około 1,9 metra – i mają szerszą koronę.
• Liście. Liście odmiany Selechenskaya są średniej wielkości i pięcioklapowe. Odmiana Selechenskaya 2 ma ciemniejsze liście, a same liście są trójklapowe.
• Kwiaty. Obie odmiany mają czerwonofioletowe kwiaty, ale odmiana Selechenskaya 2 jest większa i bardziej jaskrawa. Grona są dłuższe, a każdy zawiera od 8 do 14 kwiatów.
• Owoc. W przypadku Selechenskaya 2 grudki są większe – 5,5 g w porównaniu do 2,5–5 g. Mają one również nieco wyższą ocenę smakową – 5 w porównaniu do 4,9 g, ale zawartość cukru w ​​Selechenskaya 2 jest niższa – 7,3% w porównaniu do 7,8%.

Owoce obu odmian mają grubą skórkę i zachowują walory handlowe oraz smak nawet przez dwa tygodnie w lodówce. Mocno trzymają się gałęzi, dzięki czemu cały plon można zebrać za jednym razem.

Opis odmiany Selechenskaya 2

Selechenskaya 2 to wysokie, ale zwarte krzewy o gęstym ulistnieniu. Wysokość wynosi 1,8-2 m, szerokość 1,5-1,6 m. Młode pędy są zielone, starsze brązowe. Liście są skórzaste, lekko pomarszczone, ciemnozielone, drobne, z ząbkowanymi brzegami.

Jagody są czarne, duże, soczyste i słodkie. Są bogate w witaminy, fosfor, magnez i wapń. Zalecane są na różne dolegliwości, takie jak biegunka, ból gardła, gorączka, a nawet cukrzyca.

Charakterystyka

Przed posadzeniem sadzonek Selechenskaya 2 warto zapoznać się z właściwościami agrotechnicznymi odmiany. Pomoże to w prawidłowej pielęgnacji i uzyskaniu wysokich plonów.

Główne cechy:

• Wydajność — 3,8 kg z krzaka. Przy intensywnej pielęgnacji wzrasta do 7-8 kg.
• Odporność na mróz — do -32°C. Odmiana nie jest dostatecznie odporna na powtarzające się przymrozki.
• Odporność na suszę — wysoka, ale jeśli przez dłuższy czas nie będzie podlewania, smak owoców się pogorszy.
• Odporność na ciepło - niski, przy dużym i długotrwałym ogrzewaniu owoce zaczynają odpadać.
• Wymagania glebowe - poniżej średniej.
• Odporność na choroby - prawie niewrażliwy na antraknozę, rzadko zaatakowany przez mszyce i roztocza nerkowe, ale nie ma na nie całkowitej odporności.
• Przeznaczenie jagód — wszechstronne. Można jeść jagody na świeżo, robić z nich kompoty, przetwory, galaretki, nadzienia do ciast i różnorodne desery. Jagody zachowują swój smak nawet po ugotowaniu. Suszone dobrze komponują się z herbatą.
• Owocowanie — z pąków kwiatowych znajdujących się na pędach jednorocznych.
• Wczesny rozwój — pierwsze jagody pojawiają się już w pierwszym roku po posadzeniu sadzonek; krzewy zaczynają w pełni owocować od trzeciego roku życia.
• Średnia wydajność — 3 kilogramy.

Zalety i wady odmiany

Porzeczka Selechenskaya 2 cieszy się popularnością wśród ogrodników i letnich mieszkańców nie bez powodu – odmiana ta może pochwalić się wieloma zaletami, które czynią ją wiodącą odmianą, ale ma też pewne wady:

Funkcje lądowania

Tak, że krzaki czarna porzeczka Aby mieć pewność, że rośliny rozwiną się i w pełni zaowocują, ważne jest, aby wybrać dobre sadzonki i prawidłowo je posadzić.

Daty lądowania

Sadzonki porzeczki sadzi się jesienią lub wiosną. W większości regionów sadzenie odbywa się między końcem marca a początkiem kwietnia oraz od września do listopada. Jesienią sadzenie odbywa się przed nadejściem mrozów, a wiosną, gdy temperatura wynosi od 10°C do 12°C, a gleba jest nagrzana do głębokości 20-25 cm.

Wybór sadzonek

Materiał sadzeniowy zaleca się kupować nie na targowiskach lub od nieznanych sprzedawców, lecz od sprawdzonych dostawców — szkółek owoców i jagód, targów specjalistycznych i sklepów rolniczych.

Jak wybierać sadzonki dobrej jakości:

• Preferowany wiek: 1 lub 2 lata;
• wysokość siewki - do 40 cm, średnica u podstawy - 8-10 mm;
• kora jest gładka i czysta;
• liście - świeże, bez oznak więdnięcia;
• pędy - brązowe lub zielone, z pąkami;
• rdzenie - zdrowe, dobrze rozwinięte, bez suchych korzeni i uszkodzeń, śladów chorób, narośli;

Optymalna długość korzenia wynosi 15-20 cm. Zaleca się przycinanie dłuższych korzeni ostrym, zdezynfekowanym sekatorem.

Jak przygotować sadzonkę do sadzenia?

Sadzonki z zamkniętym systemem korzeniowym są sprzedawane w pojemnikach i nie wymagają przygotowania do sadzenia. Sadzi się je bezpośrednio z bryłą korzeniową, po uprzednim podlaniu – pomaga to wyciągnąć korzenie i glebę z pojemnika. Zaleca się przygotowanie roślin z odkrytym systemem korzeniowym, aby ułatwić ich ukorzenienie.

Jak przygotować sadzonkę do sadzenia:

1. Zanurz korzenie sadzonki w roztworze dezynfekującym, takim jak 1% siarczan miedzi lub nadmanganian potasu. Zapobiegnie to rozwojowi patogenów na korzeniach i zwiększy szanse na przeżycie i owocowanie.
2. Zaleca się również namoczenie korzeni w roztworze stymulującym wzrost – Epinie, Kornewinie lub Cyrkonie. Nasycą one korzenie składnikami odżywczymi i pobudzą ich aktywny rozwój.

Wybór i przygotowanie miejsca

Krzewy można sadzić nie tylko na rabatach, ale także wzdłuż płotów, przy ścianach i w pobliżu różnych budynków.

Wymagania dotyczące miejsca sadzenia Selechenskaya 2:

• gleby lekkie, obojętne lub lekko kwaśne;
• wody gruntowe – nie głębiej niż 1 m od powierzchni ziemi;
• Oświetlenie - krzewy mogą rosnąć zarówno w słońcu, jak i w półcieniu.

Wysoki poziom wód gruntowych jest niedopuszczalny, gdyż w takich warunkach korzenie krzewów zaczynają gnić, a sam krzew staje się podatny na choroby grzybowe.

Miejsce pod wiosenne sadzenie przygotowuje się jesienią. Oczyszcza się je z resztek roślinnych, śmieci i kamieni, przekopuje i nawozi. Jeśli sadzenie planowane jest na jesień, glebę przygotowuje się trzy miesiące wcześniej.

Jak przygotować stanowisko do sadzenia porzeczek:

1. Przekop glebę. Dodaj 6-7 kg kompostu na metr kwadratowy. Dodaj 250 ml superfosfatu i 100 g siarczanu potasu. Dodaj popiół drzewny w ilości 250-300 ml na metr kwadratowy. W przypadku gleb kwaśnych dodaj taką samą ilość mąki dolomitowej lub wapna.
2. Przygotowaną glebę podlewamy roztworem siarczanu miedzi – w celu jej przygotowania należy rozcieńczyć 5 g w 10 litrach wody.

Proces krok po kroku

Jeśli sadzisz kilka krzewów porzeczki, wykop dołki w odległości 1,8-2 metrów od siebie. Sadzenie najlepiej wykonywać przy bezwietrznej, pochmurnej i suchej pogodzie.

Jak sadzić porzeczki:

1. Wykop dołki o wymiarach 50x50x40 cm.
2. Wlej do każdego otworu 10 litrów wody.
3. Gdy gleba wchłonie całą wodę, do każdego otworu należy dodać 5–7 kg kompostu lub próchnicy.
4. Umieść sadzonki pod kątem w otworach, utrzymując szyję korzeniową nad powierzchnią. Jeśli sadzonki są słabej jakości – słabe i małe – posadź po dwie w otworze.
5. Przykryj korzenie ziemią i zrób wokół sadzonki dołek o średnicy 40 cm, aby zapobiec wyciekaniu wody.
6. Przytnij sadzonki, pozostawiając na każdej 3–4 pąki.
7. Podlej sadzonki. Zalecana ilość podlewania na sadzonkę to 20 litrów wody.

Obejrzyj także film o sadzeniu porzeczek:

Dalsza opieka

Aby porzeczki owocowały co roku i przynosiły stale wysokie plony, wymagają regularnej i fachowej pielęgnacji. Jest to szczególnie ważne we wczesnym stadium wzrostu, ponieważ młode, niedojrzałe krzewy są mniej odporne na trudne warunki środowiskowe, stres związany z wilgocią, ataki szkodników itp.

Podlewanie

Podlewanie jest najważniejszą metodą uprawy porzeczki Selechenskaya 2. Odmiana ta równie źle znosi stres wodny, jak i nadmierne podlewanie. Dlatego ogrodnicy powinni uważnie monitorować glebę, zapobiegając jej wysychaniu lub zalewaniu.

W trakcie sezonu ważne jest wykonywanie trzech obowiązkowych podlewań:

• Wiosną - po kwitnieniu, gdy pojawią się pierwsze jagody.
• Latem - po zbiorach.
• Jesienią - nawadnianie nawilżające, wykonywane w ostatniej dekadzie września lub pierwszej dekadzie października.

Porzeczkę Selechenskaya 2 podlewa się według harmonogramu: raz na 3-4 tygodnie (porzeczkę Selechenskaya podlewa się częściej – 1-2 razy w tygodniu). Częstotliwość podlewania zależy od warunków pogodowych i glebowych. Norma to 10-40 litrów wody na krzew (w zależności od wieku).

Ogrodnicy preferują nawadnianie kropelkowe — zapewnia ono regularne i równomierne podlewanie, nie powodując wypłukiwania korzeni krzewów.

Uprawa gleby

Po podlaniu i ulewnych deszczach gleba wokół krzewów jest spulchniana. Po drodze usuwane są chwasty. Następnie kręgi są ściółkowane naturalnym materiałem sypkim, takim jak próchnica, trociny, torf itp. Ściółka zatrzymuje wilgoć, zapobiega tworzeniu się skorupy i hamuje wzrost chwastów.

Posypka

Plon i jakość owoców porzeczki zależą bezpośrednio od odżywienia krzewów. Aby zapewnić równomierne owocowanie i zapobiegać chorobom, krzewy są nawożone kilkakrotnie w ciągu sezonu.

Przybliżony harmonogram karmienia:

• Wiosną Pod krzakami należy posypać ziemię suchym mocznikiem. Norma dla młodych porzeczek to 40 g na krzak, dla dojrzałych – 25 g. Dowiedz się więcej wiosenne dokarmianie porzeczek Przeczytaj nasze inne artykuły.
• W fazie kwitnienia a po nim, jak również w okresie dojrzewania i zbioru jagód, zasilać krzewy roztworem obornika kurzego (1:10) lub gnojówki (1:4).
• Jesienią Pod porzeczki zastosuj 30-40 g superfosfatu, 15 g siarczanu potasu i 4-6 kg kompostu. Jeśli gleba jest już żyzna, ogranicz się do nawozów mineralnych i 300 g popiołu drzewnego.

Selechenskaya jest nawożona częściej niż Selechenskaya 2 i zdecydowanie wymaga nawożenia organicznego. Po kwitnieniu zaleca się nawożenie nawozami fosforowo-potasowymi.

Lamówka

Krzewy formuje się w ciągu pierwszych trzech lat życia. Potem pozostaje już tylko pielęgnacja korony. Cięcie wykonuje się dwa razy w roku – wczesną wiosną. wiosną i późno jesienią.

Selechenskaya 2 wyróżnia się rozłożystym pokrojem, a ponadto często wypuszcza gałęzie skierowane do wewnątrz – te należy usuwać.

Zasady przycinania:

• Pierwszy raz. Porzeczki przycina się zaraz po posadzeniu – do 1-2 pąków.
• W drugim roku. Przycinamy wszystkie pędy z wyjątkiem 3-5 najsilniejszych. W środku lata uszczykiwane są wierzchołki, aby pobudzić rozgałęzianie.
• W kolejnych latach - 3, 4 i 5. Zabieg powtarza się, aż krzew będzie w pełni uformowany. Powinien zawierać od 7 do 9 gałęzi w różnym wieku.
• W czwartym i piątym roku. Wiosną usuwa się stare pędy, a jeśli w ciągu roku pojawiło się ich zbyt dużo, przerzedza się nowe.
• Jesienią, w pierwszych 3-4 latach. Pędy przycina się do 3-4 pąków. W tym okresie wykonuje się jedynie cięcie sanitarne, usuwając suche, chore lub uszkodzone gałęzie.

Schronienie na zimę

Aby krzewy porzeczki mogły bezpiecznie przetrwać zimowe mrozy, potrzebują: schronienieChoć odmiana jest mrozoodporna, to przy silnych mrozach jest wrażliwa na uszkodzenia mrozowe, dlatego Selechenskaya 2 jest ocieplana na czas zimy.

Zalecenia:

1. W październiku i listopadzie należy okryć krzewy agrowłókniną.
2. Wyściółkuj obszar wokół pni drzew słomą, torfem lub trocinami. Nałóż warstwę o grubości 5-6 cm.
3. Kiedy pada śnieg, przykryj krzaki śniegiem.

Wiosną, gdy tylko stopnieje śnieg, usuwamy osłonę, aby zapobiec gniciu krzewów.

Choroby i szkodniki

Najniebezpieczniejszym okresem dla porzeczek jest wiosna, kiedy są najbardziej narażone na choroby i ataki owadów. Ogrodnicy zwalczają choroby fungicydami, a szkodniki insektycydami. Stosują również metody ludowe, takie jak opryski naparami z tytoniu, czosnku i łupin cebuli.

Jednym z powodów, dla których hodowcy zaczęli ulepszać odmianę porzeczki Selechenskaya, jest jej podatność na mączniaka prawdziwego, antraknozę i roztocza pączkowe. Odmiana Selechenskaya 2 również może być dotknięta tymi chorobami, ale jest znacznie bardziej odporna – jeden lub dwa zabiegi fungicydowe wystarczą do zapobiegania, zamiast trzech lub czterech.

Choroby i szkodniki Selechenskaya 2 oraz sposoby ich zwalczania:

• Antraknoza. Oprysk preparatami ftalowymi i kuprozanowymi zaleca się przeprowadzać przed pękaniem pąków i 2 tygodnie po zbiorze.
• Rdza kolumnowa. Chorobie można zapobiegać stosując mieszankę Bordeaux lub Nitrafen – krzewy opryskuje się w okresie pękania pąków. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby na inne krzewy, opadłe liście z porażonej rośliny zbiera się i spala.
• Szara zgnilizna. Przed kwitnieniem porzeczki traktuje się 3% roztworem siarczanu miedzi.
• Roztocze nerkowe. W przypadku inwazji zaleca się opryski akarycydami, takimi jak Actellic, Nissoran lub podobnymi. Wymagane są co najmniej trzy zabiegi w odstępach 10-dniowych. Bardziej skuteczne są preparaty zawierające fosfor, takie jak Dimetrin, BI-58 itp.
• Przędziorek. Zwalczanie szkodnika wspomaga oprysk siarką koloidalną. Zabieg wykonuje się przed kwitnieniem.
• Mszyca galasowa. Do zwalczania tego zjawiska stosuje się sumicydynę lub Actellic. Krzewy opryskuje się przed pojawieniem się liści.

Reprodukcja

Najpopularniejszą metodą rozmnażania porzeczki są sadzonki. Robi się to wiosną lub jesienią, gdy krzew jest w stanie spoczynku. Porzeczkę Selechenskaya 2 można również rozmnażać przez odkłady i podział; rozmnażanie z nasion jest rzadko rozważane przez ogrodników.

Zbiór i przechowywanie

Ta odmiana dojrzewa wcześnie, ale owoce dojrzewają powoli i stopniowo, dzięki czemu można je zbierać z krzaka przez większość lata. Pierwsze owoce pojawiają się w połowie lipca, ale większość plonów dojrzewa w sierpniu.

Jagody dobrze trzymają się gałęzi i zbiera się je na sucho. Najlepiej zbierać je w bezdeszczowe dni, ponieważ wtedy lepiej się przechowują. Można je przechowywać w lodówce do dwóch tygodni. Można je również mrozić, suszyć i konserwować, robiąc z nich dżemy, galaretki i kompoty.

Recenzje

Chociaż odmiana Selechenskaya 2 została wyhodowana stosunkowo niedawno, zyskała już popularność wśród miłośników jagód. Odmiana ta jest z powodzeniem uprawiana w różnych regionach Rosji, dając obfite plony dużych, smacznych i zdrowych owoców.

Często zadawane pytania