Zalety i wady porzeczki Sevchanka oraz niuanse uprawy

Porzeczka Sevchanka nie jest liderem pod względem plonu ani wielkości owoców, ale cieszy się zasłużoną popularnością wśród ogrodników ze względu na swoją stabilność, doskonałą odporność na niekorzystne warunki i godną pozazdroszczenia odporność. Jej dodatkowymi atutami są samozapylenie i przyjemny smak owoców.

Historia selekcji i regionów uprawy

Sevchanka jest produktem wolnego skrzyżowania nasion już uznanej odmiany Golubka z gatunkiem znanym tymczasowo jako forma hybrydowa 32-77. Odmiana ta została wyhodowana przez A. I. Astachowa i L. I. Zujewą, pracowników Federalnego Centrum Naukowego ds. Upraw i Inseminacji im. W. R. Williamsa, w stacjach hodowlanych w Briańsku.

Odmianę Sevchanka zarejestrowano w 1991 roku, a wpisanie jej do Państwowego Rejestru Osiągnięć Hodowlanych nastąpiło trzy lata po przejściu wymaganych oficjalnych badań odmiany, które ukończono w stosunkowo krótkim czasie.

Porzeczki nadają się do uprawy w klimacie umiarkowanym, w tym w rejonie Wołgi, Centralnej Czarnej Ziemi i Centralnej Syberii. Według wielu ogrodników, Sewczanka dobrze rośnie i zimuje w centralnej Rosji i zachodniej Syberii. W regionach północnych przetrwa, pod warunkiem odpowiedniego ocieplenia.

Opis czarnej porzeczki odmiany Sevchanka

Siewka nie wyróżnia się niczym szczególnym – można ją określić jako typowego przedstawiciela swojego gatunku. Istnieją jednak kluczowe cechy tej rośliny i jej jagód, które warto poznać.

Krzak

Charakteryzuje się szybkim wzrostem. Średnie rozmiary to około 150 cm wysokości i 100-120 cm szerokości. Zachowują jednak zwarty pokrój i nie mają rozłożystego pokroju: większość pędów rośnie pionowo lub prawie pionowo.

Charakterystyka odmianowa i cechy roślin:

• Gałęzie Porzeczki siewczańskie są owłosione, średniej grubości, czasem lekko wygięte.
• Liście Małe, skórzaste w dotyku, o wyraźnie pomarszczonej powierzchni. Mają lekkie wypukłości wzdłuż żyły centralnej i głębokie wcięcia. Ich podstawa jest zamknięta i głęboka, a zęby lekko zagięte ku dołowi.
• Kwiaty Płatki są połączeniem dużych i średniej wielkości, jasnożółtych, z działkami kielicha o bladofioletowym odcieniu. Grona kwiatowe są średniej długości i zawierają od 8 do 14 kwiatów. Oś grona jest lekko zakrzywiona i niepokryta włoskami.

Jagody

Owoce są duże (2-3,5 g) i idealnie okrągłe. Zebrane są w średniej lub długiej wielkości grona, zawierające od 8 do 14 owoców, o lekko zakrzywionej osi.

Inne parametry:

• Skórka tych jagód jest głęboko czarna i błyszcząca.
• Powierzchnia jest wystarczająco mocna i elastyczna, aby zapewnić odporność owoców na pękanie i możliwość transportu.
• Jagody po tej stronie krzewu, która jest najbardziej wystawiona na słońce, zwykle stają się większe.
• Dojrzałe owoce pozostają na krzaku i nie spadają.

Charakterystyka odmiany

Kluczową cechą porzeczki Sevchanka, cenioną przez wielu ogrodników, jest jej odporność na czynniki stresowe. Wyróżnia się zwiększoną odpornością, która harmonijnie łączy się z przyjemnym smakiem owoców i regularnym zbiorem.

Walory smakowe, zastosowanie

Porzeczka Siewczanka otrzymała od wyspecjalizowanych degustatorów ocenę 4,6 na pięć możliwych, zgodnie z danymi z Państwowego Rejestru. Smak owoców jest określany jako dobry, ale wielu ogrodników i konsumentów, którzy próbowali tych owoców, uważa tę ocenę za niewystarczającą.

Twierdzą, że porzeczki Siewczanki można bez zbędnych ceregieli nazywać odmianami deserowymi, ponieważ ich smak jest harmonijny – z lekką nutą cierpkości i słodyczy. Ponadto owoce mają bogaty i przyjemny aromat.

Miąższ i skórka zawierają:

• Sahara;
• kwasy;
• substancje stałe rozpuszczalne;
• pektyna;
• witaminy C i P;
• antocyjany i leukoantocyjany;
• polifenole.

Jagody tej odmiany można jeść na surowo lub wykorzystywać do domowych przetworów.

Czas dojrzewania, wydajność

Dojrzewa wcześnie i jest uważana za odmianę wczesną. W centralnej Rosji zbiór odbywa się pod koniec czerwca lub na początku lipca. Jednak ze względu na zróżnicowanie klimatu i warunków pogodowych w danym regionie, termin zbioru może ulec przesunięciu o 7-10 dni.

Inne cechy:

• Owocuje wyłącznie na pędach, które pojawiły się w ubiegłym sezonie.
• Podczas oficjalnych testów odmiana wykazała plon wynoszący 104 centnery z hektara, co odpowiada masie jagody 1,6-2,2 kg z dorosłego krzewu.
• Osiąga szczytową produktywność w trzecim lub czwartym roku rozwoju.
• Cechą charakterystyczną odmiany jest coroczne owocowanie bez okresów spoczynku.
• Jagody dojrzewają jednocześnie, co pozwala na uzyskanie obfitych plonów.
• Zbiór jest łatwiejszy dzięki łatwemu oddzieleniu jagód od szypułek.
• Jest to odmiana samopylna, która nie wymaga roślin dawczych do zapylania i tworzenia zalążni.

Odporność na mróz

Państwowy Rejestr Roślin zaleca uprawę porzeczki Sevchanka w strefie centralnej i centralnej Czarnej Ziemi. Jednak dzięki mrozoodporności na poziomie -25-27 stopni Celsjusza odmiana ta z powodzeniem znosi zimowe przymrozki w klimacie umiarkowanym.

Odporność na choroby

Cechuje się dobrą odpornością na różne choroby powszechne dla tej rośliny, w tym mączniaka prawdziwego i rzekomego, rdzę i antraknozę. Czasami, nawet bez profilaktycznych zabiegów fungicydowych, ogrodnicy mogą uniknąć szkód wyrządzonych przez mikroorganizmy chorobotwórcze.

Odmiana jest chroniona przed roztoczami pączkowca, które mogą wyrządzić znaczne szkody w uprawie na początku sezonu. Generalnie, szkodniki nie wydają się szczególnie zainteresowane tą porzeczką. Powód jest prosty: liście mają silny aromat, wynikający z wysokiej zawartości olejków eterycznych, który jest niesmaczny dla wielu szkodników.

Technologia rolnicza odmiany

Najlepszym czasem na sadzenie porzeczki czarnej odmiany Sevchanka jest wiosna, po ustąpieniu ryzyka przymrozków. Możliwe jest jednak również sadzenie jesienią, na miesiąc przed nadejściem chłodów.

Wybór miejsca i technologia sadzenia

Aby zapewnić obfite zbiory, wybierz miejsce z dużą ilością światła słonecznego i żyzną glebą. Idealne jest stanowisko płaskie lub lekko nachylone, z dala od zacienionych drzew. Idealna jest południowa lub południowo-zachodnia strona domu.

Parametry gleby:

• Sevchanka nie rośnie na piaskowcach i ciężkich glebach gliniastych, a także w miejscach, gdzie gromadzi się woda, np. na nizinach i w kotlinach.
• Porzeczki preferują gleby o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym (pH 5,0–5,5), najlepiej gleby gliniaste.
• Poziom wód gruntowych nie powinien być niższy niż 100 cm od powierzchni ogrodu.

Jesienią rozpoczyna się przygotowanie gleby pod sadzenie wiosenne, które obejmuje dodanie 8-10 kg kompostu, 1 kg popiołu drzewnego i 80-90 g superfosfatu na metr kwadratowy. Dołki pod sadzenie wykopuje się na dwa do trzech tygodni przed sadzeniem.

Należy je wypełnić warstwą ziemi uprawnej, 2 łyżkami superfosfatu, dużą garścią popiołu i 3-5 kg ​​rozłożonego kompostu. Warstwę tę należy zagęścić przed sadzeniem.

Aby zasadzić sadzonki porzeczki, wykonaj następujące czynności:

1. Wlej 5 litrów wody do każdego otworu.
2. Zdrowe sadzonki należy sadzić pod kątem 45 stopni, tak aby miały 3–4 pąki.
3. Starannie wyprostuj pędy korzeniowe, przykryj ziemią i lekko ubij.
4. Dolej kolejne 5 litrów wody.
5. Po posadzeniu należy przyciąć wierzchołki pędów, pozostawiając jedynie 3–4 pąki na nadziemnej części rośliny.

Aby utrzymać wilgotność gleby i zapewnić młodej roślinie odpowiednią ilość wody, krąg wokół pnia należy przykryć warstwą torfu lub kompostu.

Podlewanie i nawożenie

Porzeczki wymagają szczególnej uwagi w kwestii wilgotności: nie tolerują nadmiaru wilgoci, ale wymagają regularnego i umiarkowanego podlewania. Niedostateczna wilgotność może spowodować obumarcie krzewu. Ważne jest podlewanie rośliny wiosną, w okresie pączkowania, zawiązywania owoców oraz przed i po zbiorach.

Zasady:

• Pod jeden krzew należy spryskać ok. 10-20 l wody.
• W okresach suszy zaleca się podlewanie raz w tygodniu, zwiększając ilość wody do 50 litrów.
• Jeśli występują naturalne opady, nie ma potrzeby podlewania porzeczek.

W przypadku krzewów porzeczki starszych niż trzy lata ważne jest regularne, wysokiej jakości nawożenie:

• Nawozy azotowe należy stosować wiosną i jesienią.
• W okresie kwitnienia i owocowania zaleca się dodawanie potasu i fosforu.
• W miesiącach letnich można stosować napar z krowiego obornika lub ptasich odchodów, podlewając pod każdy krzew 20-25 litrami przygotowanego roztworu.

Aby zapewnić pełne nasycenie systemu korzeniowego składnikami odżywczymi, należy utworzyć bruzdy o głębokości 30-35 cm. Do przygotowanych bruzd dodać 1-2 łyżki nawozu, a następnie przykryć glebą i dobrze zwilżyć.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Sevchanka jest odporna na choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy, rdza i parch, a także na roztocza pączkowe, przędziorki i mszyce. Aby zapobiec infekcjom, zaleca się wczesną wiosną opryskiwanie rośliny gorącym opryskiem:

• Wrzątek należy wlać do konewki wyposażonej w dyszę o szerokim strumieniu i polewać nią roślinę od góry.
• Metoda ta niszczy jaja roztoczy nerkowych i tarczników.
• Do podlania każdej rośliny wystarczy 1 litr przegotowanej wody. Nie ma potrzeby powtarzania zabiegu.

Przycinanie i formowanie

Aby zapewnić prawidłowe owocowanie, porzeczki należy przycinać wczesną wiosną – przed rozwinięciem pąków – lub późną jesienią, po opadnięciu liści. Doświadczeni ogrodnicy uważają, że najskuteczniejszym czasem na poważne cięcie jest jesień, natomiast wiosną należy usuwać tylko gałęzie, które zamarzły lub połamały się w czasie zimy.

Proces ten jest istotny dla ukształtowania prawidłowej struktury krzewu, zapobiegania jego nadmiernemu wzrostowi, zapewnienia optymalnych warunków do rozwoju nowych pędów i ograniczenia ryzyka wystąpienia chorób.

Zasady:

• Pierwszy zabieg wykonuje się zaraz po posadzeniu - pozostawia się 3-4 gałęzie trzonowe z 3-4 pąkami.
• W kolejnych latach, wiosną, należy przyciąć wszystkie silne gałęzie drugiego rzędu, pozostawiając 5-8 pąków. Podczas cięcia usuwa się tylko słabe, chore lub uszkodzone młode pędy.
• Gdy roślina osiągnie wiek dwóch do trzech lat, zaczyna wytwarzać pędy odziomkowe, które stanowią podstawę krzewu. Z tych pędów później wyrastają nowe gałęzie, dające owoce. W trzecim roku życia krzewu zwyczajowo skraca się gałęzie o jedną trzecią, aby pobudzić rozwój pędów bocznych.
• Przez kolejne dwa, trzy lata zaleca się usuwanie jednorocznych pędów odziomkowych i pozostawianie trzech, czterech najsilniejszych gałęzi zerowych.
• Gdy krzew osiągnie piąty rok życia, jego konar powinien zawierać od dwóch do czterech gałęzi w różnym wieku.
• Po pełnym uformowaniu krzew powinien mieć od 10 do 15 gałęzi szkieletowych w różnym wieku, zaczynając od części korzeniowej.

Okres zimowy

Przed nadejściem chłodów ważne jest przeprowadzenie prac przygotowawczych. Należy oczyścić glebę wokół krzewu i starannie wyściółkować obszar wokół pnia, aby zapobiec głębokiemu przemarznięciu korzeni. Zaleca się coroczne pogłębianie szyjki korzeniowej porzeczki.

Reprodukcja

Porzeczki rozmnaża się przez sadzonki lub odkłady. Sadzonki wymagają sadzonek o długości 20 cm. Owija się je wilgotnym papierem lub folią i przechowuje w lodówce. Wiosną gałązki można sadzić w glebie pod kątem 45 stopni.

Stosując odkłady, wykop w pobliżu rośliny dołek o głębokości 10-12 cm, umieść w nim gałązkę i przykryj ją ziemią. Regularnie sprawdzaj poziom gleby i utrzymuj ją wilgotną. Jesienią krzew można oddzielić i przesadzić.

Zbiór i przechowywanie

Zbiory rozpoczynają się w czerwcu i lipcu, kiedy jagody na Sevchance osiągają pełną dojrzałość i wszystkie zbierają się jednocześnie, co pozwala na ich zebranie za jednym razem. Precyzja jest kluczowa podczas zbioru, ponieważ przejrzałe jagody łatwo pękają i tracą smak.

Cechy szczególne:

• Porzeczki należy zbierać po południu, gdy upał ustąpi.
• Jagody należy od razu umieścić w pojemniku, w którym będą przechowywane, bez ponownego napełniania, aby uniknąć ich uszkodzenia i zachować ich wygląd nadający się do sprzedaży.
• Owoce można przechowywać w szklanych słoikach w lodówce przez okres od trzech do czterech tygodni.
• Nie myj porzeczek przed przechowywaniem, a pojemniki najlepiej przykryć papierem bez pokrywek. Słoiki należy otwierać co trzy dni na 10 minut, aby zapewnić napowietrzenie owoców.
• Mrożone jagody można przechowywać w zamrażarce w temperaturze -18°C przez rok lub dłużej. Ponowne zamrażanie jest stanowczo niezalecane, ponieważ spowoduje utratę wszystkich witamin.
• W formie konserwowej (dżemy, konfitury itp.) porzeczki można przechowywać od dwóch do pięciu lat.
• Jagody najlepiej transportować nocą, aby uniknąć ich nagrzania przez światło słoneczne. Jagody są pakowane w przezroczyste pojemniki o wadze do 2 kg.

Plusy i minusy

Ta odmiana porzeczki wyróżnia się wszechstronnością kulinarną, co zostało szczególnie podkreślone w Rejestrze Państwowym. Odmiana ta ma jednak również inne zalety, takie jak:

Ale jest też pewien minus – przeciętne plony jagód.

Recenzje

Porzeczka Sevchanka jest łatwa w uprawie, zajmuje mało miejsca w ogrodzie i jest odporna na choroby, co roku dając obfite plony. Pomimo pojawienia się w ostatnich latach bardziej produktywnych odmian, Sevchanka nadal cieszy się popularnością wśród ogrodników i pozostaje ulubioną odmianą.

Często zadawane pytania