Charakterystyka porzeczki Walentynkowej, jej zalety i wady

Valentina to wyjątkowa odmiana porzeczki złocistej, która łączy w sobie wysoką plenność, doskonały smak i walory dekoracyjne. Jej średniej wielkości krzewy są odporne na mróz, upał i większość chorób, co czyni je uniwersalnymi w różnych regionach. Przy odpowiednim sadzeniu i starannej uprawie, odmiana ta zapewni obfite plony.

Opis odmiany i historia pochodzenia

Odmiana ta powstała ze skrzyżowania odmian Black Giant i Ariadne's Gift. Nad jej stworzeniem pracowali hodowcy L. S. Sankin, V. S. Salykova i I. P. Kalinina, pracujący w Federalnym Ałtajskim Centrum Naukowym Agrobiotechnologii. W 2007 roku odmiana została dopuszczona do użytku.

Cechy charakterystyczne Walentyny:

• Krzew - Średniej wielkości, osiągająca wysokość 2,5-3 m. Pokrój średnio rozłożysty, pędy cienkie, proste, brązowe, matowe i bez owłosienia.
• Liście - Trójklapowy, średniej wielkości, gładki i matowy, o intensywnym zielonym kolorze. Ząbki wzdłuż krawędzi blaszki liściowej są krótkie, ostre i nie zakrzywione.
• Kwiaty – Mają rurkowaty kształt i jasnożółty kolor. W środku dominuje korona, która może być czerwonawa lub zielonkawa.
• Jagody - Mają czarną barwę, okrągłoowalny kształt i ważą około 1,4 g. Skórka jest średniej grubości, a miąższ gęsty, soczysty i aromatyczny.

Dzięki wysokiej zawartości pektyn owoce mają doskonałe właściwości żelujące. Składniki:

• cukry – 10,2%;
• kwasy – 2,4%;
• witamina C – 44,1 mg%;
• karoten – 5,2 mg%.

Charakterystyka porzeczki

Odmiana ta uważana jest za szybko rosnącą i późno dojrzewającą. Jej cechą charakterystyczną jest równomierne dojrzewanie owoców, co znacznie ułatwia zbiór.

Inne funkcje:

• Odmiana Valentina charakteryzuje się wysoką produktywnością, osiągającą 142 centnery z 1 hektara.
• Roślina jest samosterylna, więc aby uzyskać owocowanie, konieczne jest zapylenie krzyżowe z innymi gatunkami porzeczki.
• Krzewy są odporne na mróz i suszę, dlatego mogą być z powodzeniem uprawiane w różnych warunkach klimatycznych.

Odmiana ta jest wysoce odporna na większość chorób i szkodników, jednak jej odporność na mszycę galasową ocenia się jako średnią.

Aplikacja Valentiny

Porzeczka złocista jest uważana za odmianę uniwersalną. Jej owoce nadają się do spożycia na świeżo, do przygotowywania deserów, kompotów, dżemów i soków. Owoce można mrozić, zachowując ich smak i wartości odżywcze.

Liście tej jagody są szeroko stosowane w medycynie ludowej ze względu na wysoką zawartość witamin i mikroelementów. Sporządza się z nich wywary i napary, które pomagają w przeziębieniach i wzmacniają układ odpornościowy.

Uprawa porzeczek

Do sadzenia sadzonek należy wybrać słoneczne, osłonięte od silnych wiatrów miejsce. Dopuszczalny jest lekki cień, ale dla uzyskania maksymalnych plonów, należy sadzić krzewy na dobrze oświetlonych rabatach.

Gleba powinna być żyzna, luźna i obojętna lub lekko kwaśna (pH 5-5,5). Tereny zastoinowe nie są odpowiednie, ponieważ nadmierne podlewanie może negatywnie wpłynąć na system korzeniowy rośliny.

Przygotowanie terenu:

• Na 2-3 tygodnie przed sadzeniem należy przekopać glebę na głębokość 30-40 cm, usunąć chwasty i korzenie roślin wieloletnich.
• Na każdy metr kwadratowy dodaj 10-15 kg przegniłego obornika lub kompostu, 200-300 g popiołu drzewnego i 30-40 g superfosfatu. To zapewni sadzonce niezbędne składniki odżywcze.
• Jeśli w danym miejscu występuje zjawisko zastoju wody, należy zadbać o system drenażowy lub posadzić roślinę na podwyższeniu.

Instrukcje krok po kroku:

1. Wykop dołek o szerokości i głębokości 40-50 cm. Zachowaj odstęp co najmniej 1,5-2 m między krzewami, aby zapobiec ich nadmiernemu zagęszczeniu.
2. Na dno wsyp mieszankę próchnicy i żyznej ziemi.
3. Umieść sadzonkę w dołku pod kątem 45°, aby pobudzić wzrost nowych pędów. Umieść szyję korzeniową 5-7 cm poniżej poziomu gleby.
4. Dokładnie przykryj korzenie ziemią, lekko ją ubijając, aby nie było pustych przestrzeni.
5. Podlewaj krzew obficie, używając 10–15 litrów ciepłej wody.
6. Aby zatrzymać wilgoć, należy ściółkować okrąg wokół pnia drzewa warstwą torfu, kompostu lub zbutwiałych trocin o grubości 5–7 cm.
7. Przytnij górne pędy, pozostawiając nie więcej niż 3-4 pąki. To pomoże roślinie szybciej się ukorzenić.

Prawidłowa pielęgnacja upraw to klucz do dobrych przyszłych zbiorów. Przestrzegaj standardowych praktyk rolniczych:

• Podlewanie. Porzeczki wymagają regularnego podlewania, szczególnie w okresie kwitnienia, zawiązywania się jagód i dojrzewania. Podlewaj co 7-10 dni, w zależności od pogody. W okresach suszy skróć odstępy do 5-7 dni. Podlewaj 20-30 litrów wody na krzew. Podlewaj bruzdy lub zagłębienia wokół roślin, unikając kapania na liście.
• Posypka. Aby uzyskać bujny wzrost i wysoki plon, nawoź sadzonkę 3-4 razy w sezonie. Przed pęknięciem pąków zastosuj nawóz azotowy (15-20 g mocznika lub saletry amonowej). Przed kwitnieniem zastosuj nawóz organiczny (napar z dziewanny, ptasie odchody) lub roztwory złożone (nitroammofoska).
  W okresie dojrzewania jagód skuteczne są nawozy potasowe (30-40 g siarczanu potasu) i fosforowe (50 g superfosfatu). Jesienią, po zbiorach, należy nawozić popiołem drzewnym (200-300 g) lub nawozem wieloskładnikowym do jagód.
• Lamówka. Zabieg ten pomaga nadać krzewowi odpowiedni kształt, usunąć stare i chore gałęzie oraz pobudzić wzrost nowych. Wiosną, przed pękaniem pąków, należy przyciąć suche, uszkodzone i słabe pędy. Latem, po zbiorach, w razie potrzeby należy przyciąć gałęzie utrudniające cyrkulację powietrza. Jesienią należy usunąć stare pędy (powyżej 5 lat), pozostawiając 8-12 pędów głównych w różnym wieku.
• Pielęgnacja gleby. Regularnie usuwaj chwasty, ponieważ konkurują one z rośliną o składniki odżywcze. Po każdym podlewaniu spulchnij glebę na głębokość 5-7 cm, aby poprawić dostęp tlenu do korzeni. Delikatnie pracuj w pobliżu szyi korzeniowej, aby uniknąć jej uszkodzenia.

Wokół pnia drzewa należy rozsypać ściółkę z materiałów organicznych (torf, kompost, próchnica, słoma) na głębokość 5-7 cm. Ściółka zatrzymuje wilgoć, zapobiega wzrostowi chwastów i poprawia strukturę gleby. Należy ją stosować wiosną, po ogrzaniu gleby, i odnawiać w ciągu sezonu.

Metody reprodukcji

Możesz samodzielnie zwiększyć liczbę sadzonek w domu. Istnieje kilka skutecznych metod, odpowiednich dla ogrodników o różnym poziomie doświadczenia. Każda metoda ma swoje specyficzne cechy, ale wszystkie zapewniają pomyślne ukorzenienie i rozwój nowych roślin.

Popularne metody propagacji:

• Poprzez nakładanie warstw. Wiosną należy przygiąć zdrowy pęd do ziemi, umieścić go w płytkiej bruździe i przykryć żyzną glebą. Regularnie nawilżać i nawozić miejsce ukorzeniania przez cały sezon. Jesienią lub następną wiosną należy oddzielić ukorzeniony pęd od rośliny matecznej i przesadzić go na miejsce stałe.
• Sadzonki. Jesienią lub wczesną wiosną przytnij pędy o długości 15-20 cm z kilkoma pąkami. Umieść sadzonki w żyznej glebie pod kątem, pozostawiając górny pąk nad powierzchnią. Aby sadzonki dobrze się ukorzeniły, zadbaj o regularne podlewanie i okrycie.
  Po roku rośliny zapuszczą korzenie i wtedy będzie można je przesadzić w nowe miejsce.
• Poprzez podział krzewu. Tę metodę stosuje się do odmłodzenia rośliny. Wykop ją i podziel na kilka części, każdą z korzeniami i pędami. Podziały natychmiast posadź w przygotowanych dołkach.

Plusy i minusy

Ogrodnicy wybierają porzeczkę Valentina ze względu na jej liczne zalety. Ważne jest, aby zapoznać się z nimi przed sadzeniem.

Roślina ta nie ma wielu wad. Ogrodnicy zazwyczaj zwracają uwagę na jej wrażliwość na stres związany z wilgocią podczas dojrzewania jagód, możliwe zmniejszenie plonów po posadzeniu w cieniu oraz konieczność regularnego przycinania w celu nadania krzewowi odpowiedniego kształtu.

Recenzje

Porzeczka Valentina to popularna odmiana, która łączy w sobie niskie wymagania pielęgnacyjne i wysokie plony. Przyciąga ogrodników równomiernym dojrzewaniem owoców, odpornością na niekorzystne warunki i wszechstronnością. Standardowa pielęgnacja, obejmująca podlewanie, nawożenie i spulchnianie, pomoże uzyskać obfite plony.

Często zadawane pytania