Charakterystyka porzeczki białej Wersalskiej, wskazówki dotyczące sadzenia i pielęgnacji

Porzeczka biała Versailles to odmiana ceniona za plenność i odporność na choroby, a także zdolność szybkiego adaptowania się do nowych warunków. Owoce charakteryzują się delikatnym smakiem i bogatym aromatem. Przed zakupem należy dokładnie zapoznać się z charakterystyką uprawy i warunkami sadzenia.

Historia selekcji

Porzeczka biała (ribe niveum) to ceniony gatunek wyhodowany we Francji w XIX wieku. W 1959 roku została oficjalnie wpisana do Rosyjskiego Rejestru Państwowego.

Ta odmiana doskonale nadaje się do uprawy w łagodnym klimacie, ale może być również uprawiana w południowej, a nawet północnej części kraju. Zalecana do uprawy w następujących regionach:

• Północne i Zachodnie Okręgi Federalne;
• Obwody Wołżańsko-Wiackie i Centralnego Czarnoziemu;
• Regiony środkowej Wołgi i Uralu.

Opis i charakterystyka

Aby poznać cechy odmiany Versailles, warto zapoznać się ze szczegółowymi opisami, zdjęciami i opiniami doświadczonych ogrodników. Wygląd krzewów, liści i owoców to jedyny sposób na dokładną identyfikację tej odmiany.

Krzewy

Porzeczka wersalska ma wyjątkowo rozwinięty system korzeniowy. Jej poziome pędy sięgają w głąb ziemi na głębokość około 35-45 cm i mogą wystawać poza koronę krzewu, a korzeń centralny sięga na głębokość ponad 100 cm.

Krzewy tej odmiany porzeczki są wysokie – ich wysokość może wahać się od 120 do 160 cm. Jest jednak pewna osobliwość: pędy nie rosną szczególnie silnie.

Liście porzeczki wersalskiej są duże, ciemnozielone z niebieskawym odcieniem. Są pięcioklapowe, z delikatnie owłosioną stroną spodnią. Brzegi blaszek liściowych zdobią krótkie, tępe ząbki.

Kwiaty i jagody

Porzeczka biała Wersalska przyciąga wzrok swoimi żółtawymi, dzwonkowatymi kwiatami, które rozpościerają się na długich gałęziach. Kwitnienie prowadzi do owocowania, a jagody rosną na długich, prostych łodygach.

Inne cechy odmianowe:

• Owoce są duże – do 8-10 mm i ważą do 1,2-1,4 g. Mają przezroczystą, delikatnie kremową skórkę i słodko-kwaśny sok.
• W jednym pędzlu może znaleźć się nawet 9-10 jagód.
• Porzeczka wersalska ma twardą skórkę, dzięki czemu jest odporna na transport.
• Rośliny tej odmiany są odporne na mróz, a pielęgnacja porzeczek nie wymaga dużego wysiłku i niczym nie różni się od zabiegów wykonywanych w przypadku innych krzewów jagodowych.
• Owoce tej porzeczki mają mniej więcej taką samą wielkość.

Odporność na suszę, odporność na zimno

Porzeczka biała wersalska jest odporna na mróz i wytrzymuje temperatury do -35 stopni Celsjusza, jednak w przypadku braku pokrywy śnieżnej w zimie zaleca się ochronę systemu korzeniowego.

Ta odmiana dobrze znosi krótkotrwałe okresy suszy. W gorące, suche lata konieczne jest regularne podlewanie, szczególnie w okresie zawiązywania owoców.

Wydajność

Średni plon z krzewu wynosi 3,8-4 kg. Owoce odmiany Versalskaya są mocno osadzone na szypułkach i zachowują jakość, smak i kolor w słońcu. Dzięki gęstej skórce owoce wytrzymują długi transport bez utraty jakości i objętości.

Kiedy dojrzewają jagody?

Porzeczki zaczynają owocować w trzecim roku od momentu posadzenia, a szczyt zbiorów przypada na rok szósty. Porzeczki białe odmiany Versailles dojrzewają pod koniec czerwca i dojrzewają synchronicznie, co pozwala na zbiór z jednego krzewu w jednym zbiorze.

Aplikacja

Porzeczki wersalskie charakteryzują się wyższą zawartością suchej masy (18%), cukrów (7,5%) i kwasowości (2,3%). Owoce te charakteryzują się bogatym, słodko-kwaśnym smakiem.

Wyjątkowość porzeczki wersalskiej tkwi w jej wszechstronności: można ją stosować zarówno na świeżo, jak i w przetworach. Jej słodko-kwaśny smak jest szczególnie wyrazisty w przetworach, dżemach i piankach.

Porzeczki białe Versailles zaleca się przechowywać w lodówce, jednak nie dłużej niż trzy dni. Do transportu owoce powinny być zapakowane w solidne, szczelnie zamknięte pojemniki.

Metody reprodukcji

Wersal rozmnaża się różnymi metodami, ale za najskuteczniejsze uznaje się dwie: sadzonki i odkłady.

Warstwy

To jedna z najpopularniejszych metod rozmnażania porzeczki białej odmiany Versailles, stosowana wczesną wiosną, zanim rośliny zaczną wydzielać sok. Obejmuje ona następujące kroki:

1. Za pomocą łopaty wykop rów o głębokości około 10-12 cm wokół krzewu porzeczki najbardziej owocującej.
2. Wypełnij ją nawożoną ziemią.
3. Następnie należy wybrać kilka młodych pędów, które mogą być jednoroczne lub dwuletnie.
4. Zegnij je tak, aby górna część pozostała na górze.
5. Zamocuj pędy metalowymi zszywkami, przykryj ziemią i zwilż. Po pewnym czasie pędy się ukorzenią i zaczną rozwijać się w nowe rośliny.
6. Gdy osiągną wysokość 10-15 cm, obsyp je ziemią do połowy ich długości. Po 14-16 dniach powtórz proces uziemiania, tym razem do połowy pędu.

Jesienią na odkładach formują się dojrzałe siewki porzeczki białej, które można wykorzystać do przesadzenia na miejsce stałe lub do dalszej uprawy na osobnej grządce. Siewki wyhodowane z odkładów zaczynają owocować w drugim lub trzecim roku.

Sadzonki

Porzeczkę wersalską rozmnaża się przez sadzonki. W lutym sadzonki pobiera się z pędów rosnących w centrum krzewu, które mają od roku do dwóch lat. Powinny być co najmniej grubości ołówka. Każda sadzonka składa się z pięciu do siedmiu pąków i ma około 20 cm długości.

Następnie wykonaj następujące czynności:

1. Przytnij końce sadzonek porzeczki pod kątem i posyp je popiołem drzewnym.
2. Następnie zanurz dolną część sadzonki w wodzie, aby pobudzić rozwój korzeni.
3. Gdy zrobi się cieplej, umieść sadzonki w luźnej glebie pod kątem 45 stopni. Chroń je przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, umieszczając na nich plastikowe słoiki, aby stworzyć mikroklimat przypominający szklarnię.
4. Po dwóch latach, gdy siewki będą już wystarczająco silne, przesadzamy je ze szkółki na miejsce stałe.

W okresie wzrostu porzeczki z sadzonek, konieczne jest jej regularne nawożenie i podlewanie.

Sadzenie porzeczek

Aby mieć pewność, że owoce porzeczki wersalskiej będą najsmaczniejsze i największe, należy starannie przygotować miejsce sadzenia i zwrócić uwagę na ich pielęgnację.

Wybór terytorium

Wybierając idealne miejsce pod krzew porzeczki, należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:

• Oświetlenie. Ważne jest, aby krzew miał wystarczająco dużo światła słonecznego, aby zapewnić słodki i aromatyczny smak owoców. Upewnij się, że miejsce nie jest zacienione, w przeciwnym razie owoce staną się bardziej kwaśne, co narazi porzeczki na choroby i szkodniki.
• Brak wiatru. Wybierz miejsce osłonięte od silnych wiatrów i przeciągów, aby krzew nie był narażony na niepożądane wpływy. Porzeczki najlepiej sadzić po południowej stronie domu, ogrodzenia lub innej konstrukcji.
• Poziom wód gruntowych. Unikaj sadzenia porzeczek na obszarach o wysokim poziomie wód gruntowych. Unikaj terenów nisko położonych oraz miejsc, w których może gromadzić się woda z topniejącego śniegu lub deszczówka.

Okres - wiosna czy jesień?

Młode krzewy porzeczki można sadzić w gruncie wiosną lub jesienią. Doświadczeni ogrodnicy zalecają jednak tę drugą opcję, pomimo obaw początkujących, że młode rośliny nie przetrwają zimowych przymrozków. Posadzone w odpowiednim momencie, sadzonki będą miały czas, aby się zadomowić i przetrwać zimę bez problemów.

Sadzenie jesienne ma szereg istotnych zalet:

• Sprzyjające warunki temperaturowe i odpowiednia wilgotność gleby sprzyjają lepszemu ukorzenianiu się młodych krzewów.
• Sadzonki i siewki koncentrują swoje wysiłki na rozwoju systemu korzeniowego, ponieważ części nadziemne znajdują się w okresie spoczynku, co korzystnie wpływa na przyszłe plony.
• Ryzyko zakażenia roślin chorobami i ataków szkodników w tym okresie jest znacznie mniejsze, ponieważ są one mniej aktywne.

W zależności od klimatu danego regionu, terminy te mogą się wahać od początku września w regionach północnych do końca listopada w regionach południowych. W regionach centralnych optymalny czas na sadzenie porzeczek przypada między 10 września a 15 października.

Przygotowanie gleby i sadzonek

Porzeczki preferują gleby dobrze drenujące i przepuszczalne. Preferowane są gleby gliniaste i piaszczysto-gliniaste o niskiej lub umiarkowanej kwasowości. Przygotowanie stanowiska do sadzenia rozpoczyna się na miesiąc do półtora miesiąca przed planowanym sezonem sadzenia.

Przygotowując glebę, trzeba ją dokładnie oczyścić z chwastów, liści i resztek zeszłorocznych roślin, które wiosną mogą stać się źródłem chorób i szkodników.

Aby zapewnić maksymalną żyzność, zaleca się stosowanie następujących nawozów na 1 m2:

• 8-10 kg próchnicy lub kompostu;
• 60-80 g superfosforanu;
• 45-50 g soli potasowej;
• 350-400 g popiołu drzewnego.

Aby zapewnić zdrowy krzew porzeczki, który będzie owocował przez wiele lat, kluczowy jest wybór wysokiej jakości sadzonki. Optymalna sadzonka powinna spełniać następujące kryteria:

• wiek – dwa lata;
• obecność 2-3 dobrze rozwiniętych pędów zawierających w pełni wykształcone i żywe pąki;
• korzenie muszą być zdrowe, elastyczne, o długości co najmniej 10 cm, bez śladów chorób i szkodników;
• Liście powinny być zielone, świeże i nieuszkodzone.

Przed sadzeniem rozsadę należy przygotować dzień wcześniej:

• Za pomocą sekatora usuwamy wysuszone i uszkodzone części korzeni, po czym umieszczamy je na 20 minut w wodzie z dodatkiem nadmanganianu potasu lub podobnego środka antyseptycznego.
• Następnie korzenie spryskuje się roztworem stymulatora ukorzeniania i pozostawia na 6-12 godzin.
• Korzenie zanurza się w mieszance gliny i kompostu, która powinna mieć konsystencję śmietany i szczelnie otaczać korzenie.

Technologia

Istnieją dwie metody uprawy porzeczek: krzewiasta i pasowa. W pierwszej metodzie rośliny sadzi się w narożnikach prostokąta o boku 1,2-1,5 m. W drugiej metodzie sadzi się je w głębokich rowach, w odstępach co 2 m i 80-90 cm między roślinami.

Proces sadzenia obejmuje kilka kluczowych etapów:

• Na przygotowanym terenie wykop dołek o głębokości 40 cm i średnicy 50 cm lub wykop rów o takich samych wymiarach.
• Na dno wykopu lub dołu wsypuje się warstwę drenażową z keramzytu lub drobnego żwiru o wysokości 10 cm, po czym umieszcza się warstwę żyznej gleby.
• Po umieszczeniu sadzonki na kopcu ziemi, należy ostrożnie rozłożyć korzenie na całym jego obwodzie.
• Następnie otwór lub rów ostrożnie wypełnia się podłożem, lekko je ubijając, aby zapobiec tworzeniu się pęcherzyków powietrza.
• Szyjka korzeniowa siewki powinna znajdować się 5 cm nad poziomem gleby.
• Wokół posadzonej rośliny należy utworzyć kopiec z ziemi, a następnie obszar ten spryskać 12–20 litrami wody, aby zapewnić odpowiednią wilgotność.

Funkcje opieki

Aby porzeczka wersalska owocowała, trzeba o nią starannie dbać: regularnie ją opryskiwać, nawozić glebę i niszczyć niepożądane rośliny.

Podlewanie

Zaleca się nawilżanie gleby co trzy dni, stosując od 10 do 20 litrów wody na każdy krzew, zależnie od wielkości rośliny.

Jak karmić?

Ta odmiana jest szczególnie ceniona za zdolność do efektywnego reagowania na regularne nawożenie. Porzeczki starsze niż trzy lata wymagają dodatkowego nawożenia. W ciągu pierwszych dwóch lat po posadzeniu roślina otrzymuje wystarczającą ilość składników odżywczych z nawozów dodawanych podczas sadzenia.

Poniżej przedstawiono uzupełniające karmienia:

• Na początku wiosny, gdy śnieg dopiero zaczyna topnieć, pod każdy krzak umieszcza się 55 g mocznika.
• W okresie kwitnienia stosuje się nawożenie fosforowo-potasowe.
• Po zbiorze należy wykonać oprysk roztworem obornika kurzego (900 ml na 10 litrów wody) z dodatkiem superfosfatu (35 g) i siarczanu potasu (15 g).

Lamówka

Pierwsze cięcie zaleca się wykonać podczas sadzenia, a drugie rok później, jesienią. Do tego czasu młody krzew powinien wytworzyć 6-7 pędów głównych, z których najsilniejsze należy pozostawić, a pozostałe usunąć. Zabieg ten należy wykonywać corocznie.

Pięć lat po posadzeniu krzew będzie w pełni uformowany i będzie miał od 16 do 20 gałęzi szkieletowych. W kolejnych latach, podczas cięcia, należy mniej koncentrować się na odnawianiu gałęzi 7-8-letnich, pozostawiając pędy na wymianę.

Przygotowanie do zimy

Przygotowanie porzeczek na miesiące zimowe obejmuje następujące kroki:

• Przeprowadzanie spulchniania gleby i podlewania w celu nawilżenia.
• Przykryj podstawę krzewu 15 cm warstwą kompostu, zgniłych liści lub próchnicy, aby poprawić wilgotność gleby.
• W rejonach o szczególnie mroźnych zimach konieczne jest dodatkowe okrycie gałęzi. Wiąże się je w pęczki i owija specjalnym materiałem.

Zbiór i przechowywanie porzeczek

Cechą charakterystyczną tej odmiany jest to, że jagody nie opadają z krzaka, co pozwala ogrodnikom czekać, aż będą w pełni dojrzałe i zbierać je za jednym razem. Porzeczki zbiera się razem z gronami.

W celu dłuższego przechowywania jagody umieszcza się w lodówce, po uprzednim zapakowaniu ich w plastikową torbę lub hermetycznie zamknięty pojemnik, gdzie wytrzymają tydzień lub dwa.

Zapobieganie chorobom i szkodnikom

Odmiana Versailles charakteryzuje się dobrą odpornością na powszechne choroby, takie jak mączniak prawdziwy. Jest jednak podatna na różne infekcje grzybowe i szkodniki:

• Antraknoza. Choroba ta atakuje krzewy porzeczki latem, podczas ciepłej i wilgotnej pogody. Na liściach pojawiają się brązowe plamy, które z czasem powiększają się i zlewają. Do leczenia stosuje się Topsin M i Fitosporin.
• Rdza kolumnowa. Zarodniki grzyba zabarwiają górną stronę liści na czerwono, a na spodniej stronie tworzą się wyniosłe, kolumnowe narośla. Zapobieganie chorobom odbywa się wiosną, poprzez spryskiwanie liści płynem Bordeaux. Do leczenia stosuje się preparaty zawierające miedź.
• Gruźlica. Choroba rozwija się w wysokich temperaturach i przy dużej wilgotności powietrza. Liście pokrywają się brązowymi plamami. Patogen zwalcza się za pomocą preparatu Topsin M.
• Rdza kielicha. Liście pokrywają się żółtopomarańczowym nalotem zawierającym zarodniki grzyba. Szkodnik ten zwalcza się preparatami Tsiram i Captan.
• Strzelaj do mszyc. Szkodnik ten atakuje młode liście i pędy, wysysając z nich soki. Jednym z głównych objawów inwazji jest zwijanie się liści. W ciężkich przypadkach skuteczne jest opryskiwanie preparatem Rovikurt lub Karbofos.
• Owad porzeczkowy. Szkodnik ten uaktywnia się w okresie kwitnienia. Kolonizuje pąki kwiatowe, gdzie składa jaja. Aby zapobiec rozmnażaniu się osy, zaleca się stosowanie preparatu Actellic lub Karbofos w okresie kwitnienia.
• Przędziorek. Szkodnik ten staje się aktywny w czasie suszy i upałów. Pozostawia na krzewie biały, pajęczynowaty nalot. Do skutecznego zwalczania zaleca się stosowanie trichlormetafosu-3.

Podobne odmiany

Odmiana Versailles White jest ceniona przez ogrodników, ale często konkuruje z innymi odmianami białych jagód. Odmiana Snezhana, opracowana przez ukraińskich hodowców, jest jej najbliższa pod względem cech. Niektórzy doświadczeni ogrodnicy twierdzą, że Snezhana ma intensywniejszy smak i jest mniej podatna na łamanie się pędów.

Warto wspomnieć o Uralskiej Bielai, nowej odmianie z Rosji, która wciąż jest testowana. Nie osiąga ona rozmiarów odmiany Wersalskiej, ale jest dobrze przystosowana do klimatu północnego, takiego jak Syberia i Ural.

Cechy pozytywne i negatywne

Ta odmiana porzeczki białej podbiła serca zarówno początkujących, jak i doświadczonych ogrodników dzięki szeregowi swoich zalet:

Istnieją również pewne wady, które należy wziąć pod uwagę:

Recenzje

Porzeczka wersalska to klasyczna francuska odmiana, wyhodowana już w XIX wieku. Znana jest z mrozoodporności, obfitego plonowania, dużych owoców i odporności na wiele chorób. Pielęgnacja porzeczki białej nie jest szczególnie trudna.

Często zadawane pytania