Wiciokrzew amforowy to dzieło doświadczonych rosyjskich hodowców. Krzew ten charakteryzuje się doskonałym smakiem owoców, odpornością na mróz i suszę.
Wiciokrzew 'Amphora'
Owoce wiciokrzewu "Amfora" wyróżniają się dobrą transportowalnością i trwałością.
Wiciokrzew 'Amphora' daje stabilny plon dużych jagód o deserowym smaku
Co jest ciekawego w wiciokrzewu?
Wiciokrzew to uwielbiana jagoda w krajach WNP. Dojrzewa znacznie wcześniej niż maliny i znacznie je przewyższa pod względem wartości odżywczych. Krzew ten uprawia się nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale również jako ozdobę ogrodu. Ogrodnicy uwielbiają uprawę wiciokrzewu, ponieważ jest łatwy w pielęgnacji i dobrze rośnie w każdym klimacie.
Drugą unikalną cechą wiciokrzewu są jego niezwykłe właściwości lecznicze. Owoce zawierają dużą ilość witaminy C i szereg niezbędnych mikroelementów. Mają również działanie przeciwgorączkowe, co czyni je doskonałym wyborem dla osób z grypą.
Wiciokrzew zajmuje czołowe miejsce w medycynie ludowej. Jagody tego krzewu są stosowane jako środek przeciwmalaryczny i antyseptyczny. Owoce są doskonałym środkiem antyseptycznym. Korzyści płynące z tej rośliny nie kończą się na jej właściwościach leczniczych; wiciokrzew można wykorzystać do przygotowania szerokiej gamy pysznych potraw, takich jak dżemy, konfitury i galaretki.
Opis odmiany wiciokrzewu Amphora
Krzew osiąga 1,5 m wysokości. Liście tworzą okrągłą koronę z obfitym, zielonym ulistnieniem. Szkieletowe gałęzie są bordowe, z których wyrastają mniejsze pędy. Liście tej odmiany są owalne, lekko wydłużone, zielone i mają nierówną, lekko zwartą powierzchnię.
Jagody są duże, mają około 20 mm długości i kształtem przypominają lilie wodne. Każda jagoda waży około 1,3 g. Maksymalna waga jagody wiciokrzewu to 3 g. Owoce są niebieskie lub jasnoniebieskie, z delikatnym nalotem woskowym. Są słodko-kwaśne, z nutą goryczki. Skórka jest jędrna, co ułatwia transport. Z jednej rośliny można zebrać około 2 kg owoców.
Zalety i wady odmiany
Ta kultura ma zarówno zalety, jak i wady, choć niektórzy ogrodnicy uważają, że amfora nie ma wad. Przyjrzyjmy się im po kolei.
Zalety wiciokrzewu odmiany Amphora:
- jagody są duże, smak charakterystyczny dla tej kultury;
- zakres zastosowania jest uniwersalny, owoce można spożywać na surowo lub wykorzystywać do przygotowywania różnych przetworów;
- odporność na zimno – odmianę można uprawiać nawet w najbardziej odległych zakątkach kraju;
- charakterystyczne powtarzalne kwitnienie – dzięki temu plon można uzyskać kilkakrotnie w jednym sezonie;
- Owoce nie opadają w pełni dojrzewania i pozostają mocno przyczepione do gałęzi.
Wady wiciokrzewu odmiany Amphora:
- niezbędne są zapylacze – krzew nie potrafi sam się zapylić;
- Inne odmiany i uprawy należy sadzić obok rośliny.
Charakterystyka odmiany
Ta odmiana pochodzi z Sankt Petersburga. Jej przodkiem jest wiciokrzew kamczacki. W 1998 roku roślina została oficjalnie zarejestrowana w Państwowym Rejestrze Hodowli i Ogrodnictwa Federacji Rosyjskiej.
Pierwszy zbiór wiciokrzewu amforowego można uzyskać w trzecim roku po posadzeniu. Owoce dojrzewają pod koniec czerwca i pozostają bezowocne przez długi czas. Odmiana ta charakteryzuje się dużymi owocami i odpornością na zimno.
W poniższym filmie ogrodnik prezentuje recenzję odmiany wiciokrzewu "Amphora":
Zapylacze
| Nazwa | Plon (kg na krzak) | Okres dojrzewania | Odporność na choroby |
|---|---|---|---|
| Fioletowy | 1,5 | wczesny | wysoki |
| Gżelka | 2.0 | przeciętny | przeciętny |
| Altówka | 1.8 | wczesny | wysoki |
| Morena | 2,5 | późno | wysoki |
| Bazhovskaya | 2.2 | przeciętny | przeciętny |
Odmiana Amphora jest samopylna, dlatego w pobliżu należy posadzić inne odmiany. Najlepszymi zapylaczami dla tego wiciokrzewu są:
- Fioletowy;
- Gżelka;
- Altówka;
- Morena;
- Bażowskaja.
| Zapylacz | Wzrost plonu (%) | Okres kwitnienia |
|---|---|---|
| Fioletowy | 25 | wczesny |
| Gżelka | 30 | przeciętny |
| Altówka | 20 | wczesny |
Krzewy sadzimy w odległości 1,5-2 m od siebie i należy je posadzić w jednym rzędzie lub grupie.
Cechy owocowania
Jeden zdrowy krzew wydaje około 1,5-2 kg zdrowych owoców. Zależy to bezpośrednio od klimatu, w którym rośnie wiciokrzew, oraz od jakości pielęgnacji. Czasami owoce pojawiają się już w pierwszym roku po posadzeniu – są to jagody sygnałowe.
Krzew wyda pełny plon dopiero w trzecim roku po posadzeniu. Owoce są mocno osadzone na gałęziach, dlatego ich zbiór wymaga nieco wysiłku. Owoce dobrze znoszą transport.
W obwodzie moskiewskim roślina zaczyna owocować już wczesnym latem; w chłodniejszych regionach owoce dojrzewają w połowie lub pod koniec czerwca. Dzieje się to jednak jeszcze przed osiągnięciem pełnej dojrzałości przez truskawki lub maliny. Przy odpowiedniej pielęgnacji krzew może żyć około 30 lat, dając stałe plony i nie zmniejszając owoców.
Udokumentowano, że rośliny wytwarzają jagody nieprzerwanie od ponad 80 lat.
Jagody wiciokrzewu są wyjątkowe; nadają się na doskonały dżem o lekko gorzkawym smaku. Można je zamrozić i wykorzystać do przygotowania pożywnego dżemu.
Jak uprawiać wiciokrzew amforowy
Krzew budzi się bardzo wcześnie wiosną, dlatego sadzenie należy przeprowadzić jesienią. Wyjątkiem są regiony południowe, gdzie roślinę można sadzić do połowy wiosny.
- ✓ Optymalne pH gleby dla wiciokrzewu amforowego: 6,0-6,5.
- ✓ Minimalna odległość między krzewami zapewniająca zapylanie: 1,5 m.
Krzewy o zamkniętym systemie korzeniowym sadzi się wyłącznie wiosną.
Wybór lokalizacji i gleby
Aby zapewnić roślinie prawidłowy wzrost i rozwój, należy zwrócić szczególną uwagę na miejsce posadzenia krzewu i dobór gleby. Wiciokrzew amforowy preferuje stanowiska słoneczne z lekkim zacienieniem – dotyczy to zwłaszcza uprawy ze względu na jagody.
Wiciokrzew można również sadzić w cieniu, ale prawdopodobnie nie zakwitnie i pozostanie ozdobą ogrodu. Roślinę można umieścić na otwartej przestrzeni; silne wiatry nie mają wpływu na krzew, ale plon może ulec znacznemu zmniejszeniu.
Wiciokrzew amforowy dobrze rośnie w wilgotnych warunkach, ale należy unikać miejsc o niskim poziomie wód gruntowych. Należy również unikać obszarów, przez które odprowadzana jest woda deszczowa lub roztopowa. Wiciokrzewu nie należy sadzić na terenach nisko położonych.
Roślina dobrze rośnie na glebach lekkich o lekko kwaśnym lub obojętnym pH. W glebach ciężkich do dołka dodaje się mieszankę w równych proporcjach ziemi bogatej w składniki odżywcze, próchnicy i piasku rzecznego. Ogrodnicy zalecają sadzenie rośliny w pobliżu jabłoni, ponieważ to drzewo owocowe jest uważane za doskonałe towarzystwo dla amfory.
Polecamy przeczytać artykuł nt. Jak pielęgnować wiciokrzew jesienią.
Schemat sadzenia
Aby uzyskać krzew owocujący, wybierz dwu- lub trzyletnią sadzonkę o średnicy korzeni około 15-20 cm, nie większej. Przygotuj dołek w wybranym miejscu siedem dni wcześniej.
Algorytm sadzenia wiciokrzewu amforowego:
- Przygotuj otwór o wymiarach 0,3x0,3x0,3 m.
- Na dnie należy ułożyć warstwę drenażową z kamyków lub materiałów ceramicznych, jej grubość nie powinna być mniejsza niż 0,1 m.
- Wymieszaj glebę z próchnicą, 1 litrem popiołu drzewnego, 60 g siarczanu potasu i 150 g superfosfatu.
- Przed sadzeniem podlej dołek, dodaj niewielki kopczyk odżywczej ziemi i ostrożnie umieść na nim korzenie rośliny.
- Wypełnij otwór, pogłęb szyję korzeniową o 30 mm.
- Ubij glebę wokół korzeni i podlej sadzonkę ciepłą, odstaną wodą.
- Ściółkuj glebę trawą, trocinami lub torfem.
Nie przycinaj wiciokrzewu po posadzeniu, ponieważ roślina osłabnie i obumrze.
Pielęgnacja
Krzewy wiciokrzewu nie wymagają szczególnej pielęgnacji, ale obfite plony można uzyskać tylko przy odpowiedniej pielęgnacji. Glebę należy spulchnić na głębokość 50 mm, uważając, aby nie uszkodzić korzeni rośliny. Chwasty należy usuwać, ponieważ mogą być siedliskiem szkodników.
Pięcioletnie rośliny rozwijają system korzeniowy bliżej powierzchni gleby, dlatego od tego momentu należy dbać o nie znacznie ostrożniej i oszczędniej.
- × Nie należy dopuścić do wyschnięcia gleby w okresie tworzenia się zalążni, gdyż może to doprowadzić do zmniejszenia plonu.
- × Unikaj stosowania świeżego obornika jako nawozu, gdyż może on powodować oparzenia korzeni.
Podlewanie
Na południu roślinę należy podlewać co dwa dni. W klimacie umiarkowanym podlewanie nie różni się znacząco, ale powinno odbywać się w okresie owocowania i przed jego rozpoczęciem. Aby zapewnić roślinie odpowiednią ilość wody, podlewaj ją po zbiorach.
Podstawowe zasady podlewania wiciokrzewu amforowego:
- Wzdłuż linii korony krzewu wykonaj bruzdę o głębokości ok. 100 mm, napełnij ją wodą.
- Podczas podlewania nie należy przemoczyć gleby, lecz uczynić ją wilgotną i rozdrobnioną.
- W suche dni podlewaj roślinę rano i wieczorem za pomocą zraszaczy. Nie dopuść do wyschnięcia liści.
Posypka
W trzecim roku życia roślina wiciokrzewu zaczyna owocować, dlatego konieczne jest dodatkowe nawożenie krzewu.
Zasady stosowania nawozów:
- Wczesną wiosną skorzystaj z aktywności ogrodniczej zwanej ściółkowanieW tym celu należy stosować kompost i próchnicę.
- Przed kwitnieniem należy nawozić zalążnie roztworem dziewanny w proporcji 1 część preparatu i 10 części wody.
- W sierpniu pod wiciokrzew należy zastosować nawóz naturalny z potasem: 0,5 l popiołu drzewnego i 10 l wody.
- Możliwość dokarmiania wiosennego: 10 litrów wody i 20 g mocznika.
- Po zbiorach należy zastosować następujący nawóz: 10 g mocznika, 20 g saletry amonowej, 60 g superfosfatu, 1 wiadro wody.
- Pod koniec sierpnia rozpuścić 30 g superfosfatu i 20 g siarczanu potasu w 10 litrach wody.
Jeśli w glebie panuje duża kwasowość, wiciokrzew podlewa się stale wodą z rozcieńczonym popiołem (objętość 0,5 l).
Lamówka
Nowo posadzone sadzonki przycina się tylko w celu usunięcia martwych i chorych gałęzi. Po siedmiu latach wzrostu krzew przycina się w celu usunięcia nadmiaru liści. Usuwa się stare i pogrubione gałęzie; powinno pozostać około 10 dojrzałych gałęzi.
Cięcie odmładzające wykonuje się po 15. roku życia drzewa, usuwając praktycznie wszystkie gałęzie. Głównym celem tego zabiegu jest zachowanie najsilniejszych pędów, które dadzą obfity plon. Cięcie odmładzające wykonuje się ponownie po 10 latach.
Reprodukcja
Tę odmianę wiciokrzewu rozmnaża się przez odkłady, wkładając dolną gałązkę do wykopanego dołka wiosną. Górną część gałązki należy pozostawić odsłoniętą, pęd podlać, a powstałe pędy przesadzić jesienią lub następnej wiosny.
Roślinę można również podzielić ostrym szpadlem. Inną opcją jest rozmnażanie wiciokrzewu amforowego z sadzonek wiosennych.
Ochrona przed chorobami i szkodnikami
Choroby grzybowe atakują roślinę, ale tylko w deszczowe lata. Najgroźniejsze są mączniak rzekomy i rdza. Aby im zapobiec, należy podjąć działania profilaktyczne wczesną wiosną.
Środki zapobiegające chorobom grzybiczym:
- Lek Actellic lub Rogor (0,2%).
- Latem stosuj środki chemiczne Skor, Flint lub Topaz.
- Preparaty Epin i Zircon rozcieńczamy według instrukcji.
Młode pędy są czasami atakowane przez szkodniki, takie jak mszyce, mączliki i tarczniki.
Produkty do zwalczania i zapobiegania szkodnikom:
- Mszyce można zniszczyć nalewką z ostrej papryki.
- Stosuje się następujące preparaty: Iskra, Fitoverm i Actellik.
- Substancje Gliocladin, Fitosporin i Gamair stosuje się w okresie aktywnego owocowania rośliny.
Przygotowanie do zimy
Wiciokrzew amforowy można uprawiać w całym kraju. Dobrze znosi mróz i chłód. Bardziej wrażliwe sadzonki należy chronić na zimę pod osłoną. Najlepiej sprawdza się w tym przypadku agrowłóknina. Można je również przykryć śniegiem.
Recenzje wiciokrzewu amforowego
Wiciokrzew amforowy to nie tylko wspaniały dodatek do ogrodu, ale także źródło cennych witamin i minerałów. Ten niewymagający pielęgnacji krzew daje obfite plony.